Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde door Onbekendff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Onbekend
Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde
Geschreven door: | elfje (5 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 21 september 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.400 |
Bekeken: | 2653 keer (3 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door cocito op 13-02-2006bedankt om deze te publiceren
Beschrijvingsopdracht:
1. Titelbeschrijving: Hubert Slings Reinaert de Vos Amsterdam 1999(geen druk vermeld).
2. Motivatie voor je keuze: a) Omdat er niet veel middeleeuwse boeken zijn en er in de klas keuze was uit twee boeken heb ik 1 van die twee gekozen. Ik heb gekozen voor Reinaert de vos omdat dat boek(me na een korte vertelling van de inhoud) met het meest aansprak. b) Ik verwachte dat ik dit boek het leukste zou vinden.
3. Samenvatting: Nobel de leeuw, de koning der dieren, heeft in het gehele rijk bekend laten maken dat hij op Pinksteren hofdag zal houden. Alle dieren verschijnen, behalve Reinaert de vos. Hij heeft al te veel op zijn geweten en kan aan het hof alleen rekenen op de steun van zijn neef Grimbeert de das.
De eerste neef die als beschuldiger optreedt is Isengrijn de wolf, die hem van de gemeenste dingen beticht. Een klein hondje Courtois begint – in het Frans! – zich erover te beklagen dat Reinaert hem een worst ontstolen heeft. Overigens blijkt hij daaraan zelf ook niet op een eerlijke wijze gekomen te zijn. Pancer de bever brengt nog verslag uit van de wijze waarop Reinaert zijn aan de haas Cuwaert gedane belofte deze op te leiden tot kapelaan, heeft waar gemaakt. Hij, Pancer, was op het zingen en bidden van beiden afgekomen en had het arme dier nog net kunnen redden: de vos had Cuwaert al bij de keel.
Wanneer Isengrijn erop aandringt Reinaert ter dood te brengen, kan Grimbeert de das zich niet langer inhouden. Verontwaardigd springt hij op en houdt een gloeiend pleidooi voor zijn oom, die kluizenaar is geworden en een haren boetekleed draagt; vlees en vet raakt hij niet meer aan.
Juist op dat ogenblik nadert een droevige stoet. Op een baar, gedragen door twee hennen, ligt Coppe, de dochter van de haan Cantecleer, die - slaande met zijn vleugels - vooropgaat. Ernaast lopen twee broers, die ieder een waskaars dragen.
Cantecleer klaagt erover, hoe schandelijk hij door Reinaert is bedrogen. Deze had hem plechtig verklaard dat hij voorgoed het wereldse leven vaarwel had gezegd. In goed vertrouwen had men nu de oude veiligheidsregelen nagelaten, met het gevolg dat Cantecleer van zijn vijftien kinderen er nu nog maar vier over had.
De koning is buiten zichzelf van woede: Reinaert moet worden ingedaagd. Nadat Coppe een eervolle begrafenis heeft gekregen, zendt hij Bruun de beer als boodschapper naar Reinaerts kasteel. Nobel geeft hem de raad voorzichtig te zijn, maar de brallende, holhoofdige hoveling slaat de waarschuwende woorden in de wind: hem kan niets overkomen!
Bruun daagt Reinaert in
Na een lange tocht komt Bruun aan bij Maupertuus - het kasteel van Reinaert - en eist op hoge toon, dat de vos met hem mee zal gaan. Deze antwoordt dat hij dit graag zou doen, als hij niet zoveel had gegeten van een vreemde, nieuwe spijs. Op Bruuns vraag vertelt hij, dat hij als arm man genoegen moet nemen met honingraten die hij eigenlijk niet verdragen kan. Ten slotte komt de begerige Bruun te weten, dat de honing zich bevindt in een eik, die door Lamfroit - een timmerman - is opengespleten. Ondanks Reinaerts spottende waarschuwing matig te zijn, steekt Bruun zijn poten en kop in de boom, waaruit de vos nu de wiggen trekt. Wanneer Lamfroit de gevangen beer ontdekt, maakt hij dit in het dorp bekend: gewapend met bezems, vlegels, harken en stokken volgen allen de timmerman. Ook de pastoor, de koster en Julocke, de vrouw van de pastoor, zijn van de partij. Bruun wordt verschrikkelijk toegetakeld, maar weet zich uiteindelijk los te rukken. Lamfroit dient hem met de bijl zo’n slag toe, dat hij met een geweldige sprong vijf vrouwen - waaronder vrouw Julocke - in de rivier werpt. Iedereen is nu druk bezig met reddingspogingen en zo heeft Bruun de gelegenheid zwemmende te ontkomen.
Wanneer hij een eind verderop even aan land gaat, wordt hij nog door Reinaert gehoond en bespot. Bruun is niet eens in staat tot lopen: schuivend en rollend bereikt hij het hof.
Tibeerts bezoek aan Reinaert
De tweede bode, Tibeert de kater, vergaat het niet beter. Hij heeft de naam wijs en voorzichtig te zijn, maar loopt toch in de door de vos opgezette val. Deze belooft hem de volgende dag mee te zullen gaan: tegen een avond blijven heeft Tibeert geen bezwaar, als Reinaert hem een goed maal kan geven. De vos brengt hem nu bij de schuur van de geestelijke en laat hem door een gat naar binnen kruipen. De in een strik geraakte kater maakt zo’n lawaai, dat de bewoners in het huis worden gewekt. Zij trachten hem dood te slaan, maar hij weet zwaar gewond tenslotte te ontkomen.
Grimbeerts tocht
Het is begrijpelijk, dat er niet veel lust bestaat Reinaert voor een derde keer in te dagen. Ten slotte vertrekt Grimbeert, de neef van de vos, omdat niemand anders wil. Hij haalt Reinaert inderdaad over naar het hof te gaan. Na hartelijk afscheid te hebben genomen van vrouw en kinderen, begeeft Reinaert zich met Grimbeert op weg. Ondertussen heeft hij prachtig de gelegenheid voor een huichelachtige biecht. Hij smult daarin na van wat hij in zijn leven aan doortrapte streken heeft uitgehaald. Natuurlijk veinst hij berouw over dit alles, maar wanneer ze langs een klooster komen waar veel ganzen en kippen zijn, heeft Grimbeert de grootste moeite hem van een nieuwe misdaad te weerhouden.
Reinaert draait de rollen om
Hoe bang Reinaert in zijn hart ook is, hij laat daarvan niets blijken bij zijn aankomst aan het hof: hij verzekert de koning brutaalweg dat deze geen trouwer dienaar heeft dan de vos. Het baat hem echter niet, men veroordeelt hem tot de strop. Grimbeert en Reinaerts naaste bloedverwanten, die de terechtstelling niet bij willen wonen, vertrekken; zijn doodsvijanden Isengrijn de wolf, Bruun en Tibeert gaan de galg al in gereedheid brengen.
Wanneer deze drie zijn verdwenen, ziet Reinaert de kans schoon zijn hoogste troef uit te spelen. Hij kent de gebreken van Nobel: wantrouwen en hebzucht. Zo verzint hij dan een hele aanslag die Bruun, Isengrijn en Tibeert zouden hebben beraamd om de koning uit de weg te ruimen en door de beer te vervangen. Het plan zou worden bekostigd met een schat, die door Reinaerts vader (ook een van de samenzweerders) was gevonden. Reinaert zou de schat gestolen hebben, waardoor het schurkachtige plan was verhinderd.
De koning wil onmiddellijk meer weten van de schat die zich volgens de vos in de ‘Kriekeputte’ bij Hulsterloo bevindt. Hij scheldt Reinaert zelfs zijn straf kwijt, terwijl hij Bruun en Isengrijn, die ondertussen in de kring der dieren zijn teruggekeerd, gevangen laat nemen.
Reinaerts boetetocht
Reinaert verklaart een boetereis te moeten doen alvorens met de koning naar de Kriekeputte te kunnen gaan. De beer, de wolf en de wolvin moeten een deel van hun huid afstaan om de vrome pelgrim voor zijn tocht van een pelgrimstas en schoenen te voorzien.
Belijn de ram en Cuwaert de haas zullen hem op last van de koning vergezellen. Wanneer ze bij Maupertuus aan zijn gekomen, lokt Reinaert Cuwaert mee naar binnen. Zijn verheugde vrouw en kinderen deelt hij mee, dat de koning hem als blijk van verzoening de haas heeft meegegeven. De vossenfamilie smult van het vette dier.
Reinaert belooft de ongerust geworden Belijn, die buiten heeft staan wachten, dat hij hem een brief voor de koning zal meegeven. In plaats van een brief doet hij echter de kop van Cuwaert in de tas, die Belijn zal overhandigen. Met dit schrijven, aldus spreekt hij tot de ram, zal hij zeker de gunst van de koning verwerven.
Nobel brult het uit van woede als hij merkt hoe hij is bedrogen en gehoond. Bruun en Isengrijn worden onmiddellijk uit hun gevangenschap verlost, waarna Reinaert vogelvrij wordt verklaard. Maar deze is met zijn vrouw en kinderen al naar een ander land gevlucht…
4. Uitgewerkte persoonlijke reactie: Het onderwerp van de tekst zijn de avonturen van Reinaert de Vos. Hoe hij alle dieren te slim af is met zijn listen. Ik vind dat wel een interessant onderwerp. Ik vind het altijd leuke verhalen om te lezen, hoe de een de ander voor de gek houd. Het onderwerp ligt niet echt in mij belevingswereld. Maar toch is het grappig om te lezen hoe de vos alle anderen erinluist. Dat doe je natuurlijk zelf ook wel eens, en je trapt ook wel eens ergens in. De visie op dit onderwerp in dit boek is dat de schrijver het blijkbaar goedkeurd om andere mensen beet te nemen. Want hij gebruikt schelnamen voor de dieren die Reinaert beet neemt. De schrijver staat dus aan de kant van de Vos. De belangrijkste gebeurtenis vind ik als Reinaert eigenlijk ter dood word veroordeelt maar hij zich er toch weer uit weet te praten. Deze gebeurtenis is ook goed beschreven, heel uitgebreid. Maar dat is ook logisch want het is belangrijk voor de verloop van het verhaal. Ik vind de meeste gebeurtenissen erg humoristisch. Vooral het stukje over de beer, dat hij op z’n kont terugschuift naar de koning vind ik erg grappig. De gebeurtenis dat de mensen uit het dorp de beer te lijf gaan heeft de meeste indruk op me gemaakt. Vooral omdat het heel zielig is wat ze de beer aandoen maar het is zo geschreven dat het grappig word het ook zo dat je het goedkeurt. Je staat dus automatisch aan de kant van de Vos. Terwijl als je er beter over nadenkt de Beer de goede persoon is en de Vos de slechte. De gebeurtenissen zijn me het hele boek door blijven boeien. Ik heb zelf het boek vanaf hoofdstuk 2 in 1 x uitgelezen. De hoofdpersoon is geen held in dit boek. Hij doet juist alles wat een held niet zou doen. Je leert de karaktereigenschappen van Reinaert heel goed kennen. Hij is sluw, achterbaks, doortrapt, gemeen, wreed en egoïstisch. De personages vind ik erg voorspelbaar reageren. Je weet al dat de vos ze erin wil luizen en ze trappen er allemaal keer op keer weer in. Dat is wel voorspelbaar. Het verhaal is logisch en totaal niet ingewikkeld opgebouwd. Ja, ik vond het wel een spannend verhaal. Het is vooral nieuwsgierigheid naar de streken van de vos die het spannend maken. Er zaten geen terugblikken in het verhaal. Je ziet het verhaal niet als 1 van de personages maar vanuit het oogpunt van de verteller. Het taalgebruik viel me alles mee. Ik vind dat de vertaling naast de verzen goed te volgen is. Zeker als je er eenmaal aan gewend bent. Het is een beetje moeilijk in te zeggen of de verhouding tussen dialoog en beschrijving goed in evenwicht is omdat hele stukken zijn samengevat. Maar voor zover ik kan beoordelen is het wel in balans. Het taalgebruik past natuurlijk heel goed bij de personages en het onderwerp. Het is allemaal middeleeuws.
Verdiepingsopdracht:
1. Politieke achtergronden: Volgens mij heeft de tekst geen duidelijke relaties met politieke achtergronden
2. Sociaal-economische achtergronden: In het boek was er een duidelijk verschil tussen verschillende standen. Allereerst was er de koning die de baas was. Op zich heen had hij een aantal raadgevers, zijn vazallen, die deden wat de koning hun opdroeg. En dan waren er de geestelijken(waarmee in het boek nogal gespot werd en de gewone burgerij(waaronder Reinaert die zich totaal niks aantrok van de koning en zijn vazallen.
3. .Culturele achtergronden: a) het boek is overgeleverd in handschrift.
b) en c) De hoofdpersoon is een vos, omdat deze ook bekend staan om hun sluwheid. De koning is een leeuw, die bekend staat als de koning der dieren. Reinaert en Nobel overhandigden elkaar een strootje als symbool voor respectievelijk kwijtschelding van straf en het eigendomsrecht van de schat. Het klokkenspel en de klepel staan symbool voor de edele delen van de pastoor.
Literatuur aan het hof:
1. elementen, passages en gebeurtenissen die in verband brengen met de hoofsheid: Het er wordt steeds in het boek genoemd hoe onhoofs Reinaert zich wel niet gedroeg. De streken die hij de andere dieren leverde, de kwetsende opmerkingen en het belachelijk maken is natuurlijk geen hoofs gedrag. Dat hoor je niet te doen tegenover je medemensen. Ook de pastoor gedroeg zich onhoofs door naakt uit bed te komen
2. a)Deze vind ik erg moeilijk te beantwoorden. In het boek Reinaert staan dat in Karelepiek en Arthurepiek het verhaal zich ook vaak op of rond de hofdag afspeelt. Dat is in Reinaert de vos ook zo, maar het verhaal speelt zich niet af rond Karel of Arthur dus het is geen echte Karelepiek of Arthurepiek. Een oosterse of klassieke roman is het volgens mij ook niet. Het is dus geen van allen. Het verhaal Reinaert de vos is een Dierenepos, want alle “personen”in dit boek zijn dieren.
3. a)Het is een waarschuwing voor de hovelingen over het gevaar van corruptie. En zo kwamen de hovelingen in contact met literatuur.
b) Voor het publiek was het een waarschuwing dat het feodale systeem corrupt was. Dus dat de Adel, de Koning en de geestelijken niet te vertrouwen waren.
Evaluatie:
1. Is je eerste mening na de verdiepingsopdracht veranderd? Nee, ik vond het al een leuk boek, en dat is nog steeds zo.
2. Zijn er na het maken van de verdiepingsopdracht nog steeds elementen die je niet snapt? Nee ik vind alles wel goed te volgen. De dingen die een speciale betekenis hadden in de middeleeuwen en die in het boek voorkwamen leggen ze in het boek al uit.
3. Beargumenteerd eindoordeel: Ik vond het een leuk boek om te lezen. Ik vond het vaak erg humoristisch. Ook leuk om voor de afwisseling eens een middeleeuws boek te lezen. Ik vond vooral de dubbelzinnigheid die in heel veel dingen zat erg grappig en leuk gevonden.
4. tevreden over Beschrijving?: Ja hier ben ik tevreden over.
5. tevreden over Verdiepingsopdracht?: Ook hier ben in tevreden over. Alleen het bepalen van de politieke achtergrond van dit boek vond ik lastig.
6. lezen middeleeuws boek Lastige klus?: Nee, ik vond het juist leuk en helemaal niet moeilijk. Het verhaal was erg duidelijk.
7. is er iets onduidelijk aan het boek?:Nee, ik vond alles heel duidelijk en goed te begrijpen.
8. uitwerken van de verdiepingsopdracht:Ik vond het goed te doen. Op het blaadje leek het nogal veel werk te zijn, maar dat bleek wel mee te vallen.
9. vaardigheden en kennis voldoende?: Bij de vragen in de verdiepingsopdracht heb ik wel me boek erbij gebruikt. Maar voor de rest waren mijn vaardigheden en kennis voldoende.
10. wat ga je de volgende keer anders doen? Waarom?:Ik zou niet weten wat ik de volgende keer anders ga doen. Ik ben namelijk tevreden over het maken van mij boekverslag.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
