Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Ik heb een kind dat wil ik houden door Hans Dorrestijngeef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Hans Dorrestijn
Ik heb een kind dat wil ik houden
Geschreven door: | Gea [meer] |
Datum ingestuurd: | 12 september 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 600 |
Bekeken: | 2335 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Leesverslag
Primaire gegevens
Auteur : Hans Dorrestijn
Titel : Ik heb een kind
dat wil ik houden
Jaar en plaats uitgave : 1998 te Amsterdam
Naam uitgeverij : Uitgeverij Bert Bakker
Druk : Eerste druk
Samenstelling, inleiding en verantwoording : Willem Wilmink
Omslagontwerp : Tessa van der Waals
Perspectief
Het perspectief in de meeste liedjes en gedichten is vanuit de ik-verteller. En sommige vanuit de auctoriële verteller. Het effect van de ik-verteltrant is dat het waarheidsgehalte van de teksten stijgt. Waarschijnlijk is het meeste wat hij schrijft aan zijn fantasie ontsproten, maar door in de ikvorm te vertellen, ben je eerder geneigd aan te nemen dat het autobiografische verhaaltjes zijn.
Personages
Het belangrijkste personage in dit boekje is de ik-persoon oftewel Hans Dorrestijn zelf. Ook de moeder en andere familieleden komen regelmatig voor. Dorrestijn was niet bepaald bijzonder op hen gesteld, maar wel op (zijn?) kinderen. Daarnaast bezingt hij regelmatig vrouwen en of meisjes die hij liefheeft, maar zij hem niet. Soms is de ik-persoon nog klein, soms een adolescent en soms is hij volwassen.
In de liedjes en gedichten die vanuit de auctoriële verteller worden verteld, komen vaak dieren of enigszins onwaarschijnlijke figuren voor.
Plaats en tijd
De liedjes en gedichten van Dorrestijn spelen zich in Nederland af, tijdens zijn vroege jeugd, vanaf omstreeks 1945 tot midden jaren negentig. Er is geen chronologische opbouw in de verzameling liedjes en gedichten.
Thema; interpretatie
De liedjes en gedichten van Hans Dorrestijn zijn zelden vrolijk. Er is sprake van veel humor in zijn schrijfsels, maar dan wel galgenhumor. Hij beschrijft voornamelijk zijn onvermogen om iets van mensen en wat hen beweegt te begrijpen. Hij is eenzaam en vaak ongelukkig, maar vindt daar toch een vorm van geluk in. Zijn taalgebruik is origineel.
Hij is nogal expliciet en weinig verhullend in zijn beschrijvingen van bijv. geilheid op latere leeftijd, de verkrachting van een jong kind. Zelf vind ik deze bundel daardoor niet altijd geschikt voor een jonge lezer. Sommige gedichten zijn meer bestemd voor een volwassen, rijpere lezer. Maar andere zijn weer heel vertederend en getuigen van een groot begrip voor de kinderziel. Het verdient wel aanbeveling de bundel niet in een keer achterelkaar uit te lezen, daar word je beslist niet vrolijk van. Maar als je je als puber weer eens eenzaam, onbegrepen, in de steek gelaten of niet geliefd voelt, is het een heerlijk boek.
Stijl
Het taalgebruik van Hans Dorrestijn is helder en zeer toegankelijk. Het meeste werk is op rijm. Vrijwel nergens is sprake van doorwrochte zinnen. En hij schrijft in een up-tempo, wat lekker vlot leest.
Eigen mening
Persoonlijk houd ik wel van zwarte humor. Ik kende sommige van Dorrestijns liedjes en kon die wel waarderen. Hij heeft mijn hart echter gestolen met het boekje ‘Prikkeldraad en andere verhalen over kindermishandeling’ dat hij aanvankelijk schreef voor de Vereniging tegen Kindermishandeling. Door de eenvoud en helderheid van Dorrestijns schrijfstijl en zijn inlevingsvermogen in het kind is het een hartverscheurend en tegelijkertijd heel mooi boekje geworden. Ik vind dat inlevingsvermogen ook terug in deze bundel.
Het is moeilijk om één gedicht of liedje uit te zoeken die deze bundel van Dorrestijn typeert, maar ik heb gekozen voor ‘Bevroren plas’. In dit gedicht komt alles wat Dorrestijn kan overbrengen samen: de afwijzing door een geliefde, het verraad van een vriend, het onvermogen om erbij te horen, eenzaamheid, toch weer die zwarte humor, het schijnbaar moeiteloos oproepen van een sfeer (je voelt zelf die koude tenen) en dan dat peilloze verdriet in het laatste vers. Prachtig! Ik vind het zelf een leuke bundel en mijn zoon van 11 kon sommige liedjes/gedichten zeer waarderen. Hij heeft er een paar op zijn ‘site’ gezet.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
