Boekverslag Maarten 't Hart

De zonnewijzer

1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Annebel

Niveau:

4VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

4894

Opvragingen:

34

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (54 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Maarten 't Hart

Laatst gewijzigd op 1 juni 2003

1. Zakelijke gegevens
Auteur : Maarten ‘t Hart
Titel : De Zonnewijzer
Uitgeverij : De Arbeiderspers, Amsterdam-Antwerpen (2002)
Aantal blz. : 235 blz.
Eerste druk : 2002
Genre : roman en detective (er is een moord gepleegd, naarmate het verhaal vordert komt de hoofdpersoon erachter wie het gedaan heeft)

2. Eerste reactie
Toen ik weer een boek moest kiezen voor Letterkunde, wou ik heel graag de ’Passievrucht’ van Karel Glastra van Loon lezen. Door een miscommunicatie met mijn moeder en mij haalde zij voor mij ‘De Zonnewijzer’. Toen zij mij vertelde waar het verhaal over ging, leek het me toch een heel leuk boek. Ik heb het eerste hoofdstuk gelezen en ben toen doorgegaan. Het las zo gemakkelijk en het was al meteen leuk. Toen heb ik dus uiteindelijk maar gekozen voor ‘De zonnewijzer’. De ‘passievrucht’ komt nog wel een keertje!

Ik vond het een leuk en spannend boek. Het verhaal was een soort ontdekkingstocht, zowel voor de hoofdpersoon als voor de lezer. De hoofdpersoon zoekt uit waar haar beste vriendin aan is gestorven, en jij als lezer dus ook. Het verhaal is heel simpel geschreven, er is geen gebruik gemaakt van moeilijke woorden of lange zinnen. Het sleept je mee, en je wil het boek aan een stuk door uitlezen, dat heb ik ook gedaan. Het boek was in 2-3 dagen uit (normaal doe ik er 1 a 2 weken over). Wel vond ik de passages uit de bijbel en de versjes erg saai. Het is namelijk een boek waar je niet teveel bij na hoeft te denken, en bij de passages tussendoor wel, dus die heb ik soms overgeslagen. Maar veder was het een erg leuk boek.

3. Verdieping
De samenvatting heb ik zelf geschreven:

Het verhaal begint wanneer Leonie Kuyper, de hoofdpersoon, naar een crematie moet en niet weet wat ze aan moet trekken. Haar beste vriendin, Roos Berczy, was overleden, aan een zonnesteek. Leonie had de hele crematie moeten regelen, want Roos had geen familie.
Een paar dagen na de crematie gaat bij Leonie de telefoon. Het blijkt de notaris van Roos te zijn, die haar bij hem op kantoor verteld dat ze alles van Roos erft, mits ze voor Roos haar katten zorgt. De notaris wil dat ze in de voetstappen van Roos treed zodat er voor de katten weinig zou veranderen.
Leonie rijdt meteen even lang Roos huis om haar katten te verzorgen. Roos had drie katten, Tijg, Ober en Lellebel. Roos was dol op haar katten, ze kregen alleen maar duur kattenvoedsel, en eens per week verse vis. Leonie, vind dit onzin, maar doet dit toch, omdat ze weet dat Roos dat zo gewild had.
Roos had een heel groot appartement, veel en chique kleren en veel geld een aandelen. Leonie trekt de kleren van Roos aan, maakt zich net zo op als Roos deed en plakt dezelfde lange nagels op als Roos altijd had. Daardoor lijkt ze zo sprekend op Roos dat wanneer Bas binnenkomt (een collega, vriend en later blijkt ook minnaar, van Roos) hij zo erg van haar schrikt dat hij flauw valt.
Wanneer ze de volgende dag terugkomt wordt ze gebeld door ene Freek. Hij wist nog niet dat Roos dood was, en wil het in eerste instantie niet geloven. Hij denkt niet dat ze doodgegaan is aan een zonnesteek maar is vermoord. Roos, zo zei hij, lag altijd buiten te zonnen, en de dag van haar dood had de zon amper geschenen. Het zet Leonie aan het denken. Ze gaat naar het strand (Katwijk) toe, waar Roos is gevonden, en vraagt aan een eigenaar van strandtent of hij zich nog kon herinneren wat voor weer het toen was. Via hem komt ze in contact met Pleun Mastenbroek, de man die Roos gevonden had. Het blijkt een beetje een rare man te zijn, die Roos op de dag van haar overlijden heeft gefilmd. Hij had banden vol met stukjes Roos, ook van tijden geleden. Leonie mocht ze lenen.
Leonie blijft voor het eerst slapen in Roos haar appartement en ze merkt op dat ze niet weet waar de auto, een zwarte saab, van Roos is gebleven. Ze gaat op zoek in Katwijk maar kan hem nergens vinden.
Leonie probeert steeds beter op Roos te lijken. Ze lijkt van zichzelf al erg op Roos, ze heeft hetzelfde postuur, daarom noemde Roos, Leonie vaak haar ‘kleine zusje’. Ook tegen andere had ze het over haar ‘kleine zusje’.
Leonie trok de kleren van Roos aan, probeerde op dezelfde manier te lopen, en op dezelfde manier te praten. Zo kwam ze erachter dat Roos niet van zichzelf met zo’n rechte rug liep maar een korset droeg, dus Leonie ging ook een korset dragen. Ook ging Leonie naar dezelfde kapper als Roos, en laat daar haar haar hetzelfde knippen als Roos. Het resultaat is uitmuntend. Ze lijkt nu precies op Roos.
Freek komt langs. Met Leonie praat hij over de dood van Roos. Freek is ervan overtuigd dat Roos vermoord is. Een tijdje voordat ze overleed had ze nog immers tegen Freek gezegd dat iemand haar dood wilde hebben. Leonie laat hem de videobanden van Pleun Mastenbroek zien, en dan gaan ze samen een hapje eten. Freek stuurt een privé-detective erop af maar dat haalt niks uit.
Roos was een analiste en werkte op een Farmacologisch laboratorium. Leonie krijgt een maand na het overlijden van Roos, een briefje of ze de spullen van Roos opkomt halen. Leonie komt midden in de koffiepauze en drinkt een kopje mee terwijl ze naar het binnenplein kijkt. In het midden van het binnenplein bevind zich namelijk een prachtige zonnewijzer. Op de sokkel daarvan waren in gouden letters de namen gebeiteld van de hoogleraren farmacologie sinds de stichting van het laboratorium. Op die zonnewijzer kon je. mits bewolking ontbrak, op het gazon zien hoe laat het was. Helaas was de Datura fastuosa uit haar voegen gegroeid zodat de tijd niet meer precies af te lezen was.
De spullen van Roos laat ze daar nog even liggen, het gemis van Roos wordt haar even teveel. Inde gang komt ze Bas nog even tegen. Hij praat met haar en verbied haar nog langer om er als Roos bij te lopen. Hij noemt haar een lijkenpikker. Hij verbaast zich er ook over dat Roos alles aan Leonie heeft nagelaten en niks aan hem en zijn vrouw heeft gegeven. Leonie zegt hem dat hij de grote Friese koekoeksklok maar moet komen ophalen en dat doet Bas.
Freek vind dat Leonie al het geld nu moet opmaken want met de komst van de euro wordt het heel wat minder waard. Leonie gaat naar de bank toe, doet alsof ze Roos is en haalt het hele kluisje leeg. 50.000 gulden komt er te voorschijn. Thuis verstopt ze het geld in de boeken, en komt nog meer briefjes geld tegen. Ze vraagt zich af hoe Roos aan al dat geld kwam. Ze rekent uit hoeveel ze per dag moet uitgeven en komt op 100 euro uit. Nu ze zoveel geld had kon ze zich nu veroorloven wat ze al lange tijd had gewild, namelijk de franse roman van 8 delen vertalen.
Midden in de nacht staat er een meisje voor de deur. Hetzelfde meisje dat ze op de begrafenis al opmerkte. Ze zoekt haar adres op in het condoleanceregister, misschien is het namelijk de moordenaar van Roos. Het meisje heet Fiona Stekenburg en Leonie gaat naar haar huis, de woonboot Poseidon. De boot ligt midden in de polder en is alleen maar bereikbaar per boot. Een boerenzoon brengt haar, maar de luiken zijn dicht. Hij denkt dat ze er wat maken. Hij zegt dat ze vrachten brengen en ophalen en dat er ook vaak een meisje bij is met net zulke nagels als Leonie nu opheeft. Daarmee bedoelde hij natuurlijk Roos.
Leonie vermoed dat Roos XTC op die woonboot maakte, en dat daar al dat geld ook vandaan komt.
Op een dag komt ze in de supermarkt Riet Goudsbloem tegen, een collega van Roos. Zij vraagt of Leonie misschien een Frans-Canadese farmacoloog die een maand bij hun komt werken, onderdak wil bieden. Met tegenzin stemt Leonie toe. Tijdens het opruimen van de logeerkamer komt lieslaarzen met hoge naaldhakken, een zwart veterkorset van glimmend latex, handboeien en meer van dat soort spullen tegen. Ook komt ze foto’s tegen waar Roos op te zien is in haar vertekorset en met een gemaskerde man. Ze realiseert zich hoe veelzijdig Roos was. Ze trekt de gevonden spullen aan, om te zien hoe het haar staat. De bel gaat, het is Freek. Freek bekent haar dat hij met Roos en nog wat mensen aan Sm deed, en dat hij haar daarvoor betaalde. De gemaskerde man op de foto’s kent hij niet.
De Frans-Canadese farmacoloog blijft drie weken logeren bij Leonie. Op haar laatste avond vertelt deze haar dat ze onder valse voorwendselen het instituut is binnengedrongen. Er bestaat namelijk een steeds groter vermoeden dat er op het laboratorium met de onderzoeksresultaten gefraudeerd werd, zegt ze, en ze vertelt dat zij dat uitkwam zoeken. In alle credits stond de naam van Roos, misschien was dat een motief waarom ze vermoord is .
De volgende dag gaat Leonie samen met haar gaste naar het laboratorium. De man van de farmacoloog komt haar daar ophalen en merkt de uitzonderlijke plant die bij de zonnewijzer staat op, de Datura fastuosa. Hij vertelt dat die plant heel giftig is. Dat je er en reuk- en smaakloos poeder van kunt maken. Als iemand dat binnen krijgt en in de zon loopt kan hij/zij in coma raken dan kan de afloop fataal zijn. Preies de symptomen waaraan Roos is doodgegaan.
Leonie belooft aan Freek en keer met hem mee te gaan naar het SM-clubje van hem. Eerst eten ze wat met elkaar, Freek en zijn drie andere vrienden, een blondine die Sheila heet en Leonie. Na het eten gaan ze in een bootje naar de plek waar het allemaal gaat gebeuren. Het blijkt de poseidon te zijn, de XTC-theorie valt dus af, wat Leonie heel erg oplucht. Hun bootje wordt geramd door een andere boot. De helft van het gezelschap valt in het water, waarbij een man zich zodanig stoot dat hij naar het ziekenhuis moet. Het feestje gaat dus niet door, ook dit tot opluchting van Leonie.
Leonie denkt dat het wel eens iemand uit het lab had kunnen zijn die Roos vermoord had, b.v Marjolein de vrouw van Bas, die altijd zo jaloers op Roos was. Maar die was pas om 5 over half een van het lab weggegaan. Leonie bleef er maar aan denken. Misschien stond de zonnewijzerklok wel achter… Leonie ging gelijk kijken. Daar botst e op Riet, die haar verhaal niet gelooft. In haar kamertje vertelt ze dat de farmacoloog uit Canada, naar hun lab toe was gekomen om te kijken wat hun tactiek is, omdat ze al jarenlang jaloers zijn op het Nederlandse laboratorium. Ook vertelt Riet dat at verhaal van de man van de farmacoloog helemaal niet klopt, Ze heeft alle boeken die ze kon vinden over de Datura fastuosa gelezen, en dat dat verhaal ook alleen maar bedoeld was om hun laboratorium onderuit te halen. Leonie gaat de zelfde boeken uit de bieb halen om te kijken of het waar is.
Terwijl ze naar huis fietst komt ze de zwarte saab van Roos tegen. Ze achtervolgt hem, en uit de auto stapt Fiona Stekenburg. Zij vertelt dat Roos haar de auto had beloofd wanneer ze zou sterven, omdat ze Fiona als haar nichtje beschouwde. Fiona had als woonadres de woonboot Poseidon opgegeven omdat ze vaak met Rooos mee was gegaan naar haar ‘clubje’. Fiona was op weg naar haar vader, dien niet wilde erkennen dat zij zijn dochter was. Ze ging hem bespioneren, daar kreeg Fiona namelijk een warm gevoel bij. Leonie gaat met haar mee en het blijkt een collega van Roos te zijn, Eduard. Na 20 minuten nemen ze afscheid van elkaar. Fiona vertelt dat ze noit lang is geweest omdat ze vermoed wie de moordenaar was, en dat dat veel te gevaarlijk was. Ze wil het Leonie niet vertellen. Wanneer Leonie weer op haar fiets stapt komt Eduard naar buiten om zijn hond uit te laten. Hij ziet Leonie en valt flauw, omdat hij denkt dat het Roos is. Leonie rent naar zijn huis en amen met zijn vrouw slepen ze hem naar binnen. Zij is nog dokter geweest, en maakt zijn overhemd los. Leonie herkent de man van de SM-foto’s van Roos.
Leonie wordt wakker in het ziekenhuis. De notaris en Freek zitten op het bed met elkaar te praten. Leonie was vergiftigd op dezelfde manier en door dezelfde persoon die ook Roos had vermoord. Leonie was vergiftigd met champignons, die ze in de supermarkt had gekocht. Stennis, de privé-detective had gezien hoe een vrouw met een grote bril het bakje champignons in Leonie’s karretje verwisselde. Toen Freek dit hoorde had hij gelijk aan Riet gedacht en had dit aangegeven bij de politie. Maar het was Riet niet. Zodra Riet vrij was gelaten kwam ze bij Leonie waken, zodat de werkelijke moordenaar haar niet nog eens zou kunnen pakken. Zij vertelt wat, Leonie al had bedacht, dat het de vrouw van Eduard was geweest. Riet had dat niet aan de politie doorgegeven omdat ze het allemaal zo sluw en perfect in elkaar vond zitten dat als er al een rechtszaak van zou komen, ze niet zou worden bestraft wegens gebrek aan deugdelijk bewijsmateriaal.
Leonie had de vrouw ook al in de supermarkt herkent aan har eigenaardige schuifelpasje. De vrouw van Eduard had een zenuwaandoening en waarschijnlijk zou ze niet lang meer leven. Ze had Roos gehaat omdat zij met haar man was vreemdgegaan en haar daarom vermoord. Leonie had ze willen doden omdat ze bang was dat zij teveel wist.
Riet had een voorstel voor Leonie. Zij zouden de vrouw van Eduard niet aangeven, en Riet zou haar zeggen dat ze wisten dat zij de dader was en dreigen dat ze zoiets niet nog eens moest proberen. Leonie realiseert zich dat Riet dit alleen maar doet om het Lab te beschermen maar toch stemt Leonie. Het kan haar allemaal niet meer zoveel schelen, Roos komt er immers niet mee terug. En de moordenares zou immers niet lang meer te leven hebben.

b. Schrijfstijl
Maarten ’t Hart heeft zijn boek heel overzichtelijk geschreven. Bij elke nieuwe situatie begint hij een ander hoofdstuk. Hij maakt gebruik van korte zinnen zonder al te veel moeilijke woorden erin.
Hij maakte wel opmerkelijk veel gebruik van citaten en de meeste kwamen uit de bijbel zoals b.v. ‘Zie, ik zal de schaduw der graden die in de graden van de zonnewijzer nederwaarts is gegaan, tien graden achterwaarts doen keren’ (blz. 183).
Dat komt omdat Maarten ’t Hart heel streng godsdienstig is opgegroeid en nu wil hij het geloof van zijn jeugd als een komisch misverstand aan de kaak stellen.

b. De ruimte
De verteltijd is ongeveer zeven uur om ‘De Zonnewijzer’ helemaal te lezen.
Het verhaal dat verteld wordt (de vertelde tijd) duurt een ongeveer vijf maanden.
Het verhaal begint op de dag van de crematie van Roos. Dit moet in augustus geweest zijn want ongeveer een week later maakt ze met de slotenmaker een afspraak voor dinsdagmorgen, 22 augustus; ‘Maandag zijn we dicht. Dinsdagmorgen 22 augustus zou kunnen, elf uur’ (blz. 30)
Het verhaal eindigt in december, want de kerst is net voorbij wanneer Leonie in het ziekenhuis wakker wordt. ‘Omdat die Van Stenis toen al met zijn vrouw en kinderen even helemaal weg was voor een jolige kerst in Center Parcs’ (blz. 225-226)
Het verhaal zal zich waarschijnlijk in 2001 hebben afgespeeld, want Freek had tegen Leonie gezegd dat ze al het geld moest opmaken voor de invoering van de euro, en dat deed Leonie ook. Ze had al uitgerekend hoeveel ze per dag moest uitgeven namelijk 100 gulden.
Het verhaal is voor het grootste deel chronologische verteld. Wel zijn er af en toe herinneringen van Leonie aan bepaalde dingen zoals b.v. Roos, maar dat zijn dan ook de enige flashbacks die er in het verhaal te vinden zijn.
Het verhaal speelt zich waarschijnlijk af in een plaatsje aan de randstad., waar Leonie een Roos woonde. Het verhaal speelt zich grotendeels af in het huis van Roos in het laboratorium bij de notaris.

b. De verhaalfiguren
Leonie Kuyper: Zij is de hoofdpersoon van het verhaal. Haar beste vriendin, Roos Berczy, wordt vermoord. Leonie erft al haar bezittingen mits ze voor de drie poezen zorgt. Zodat het voor de poezen lijkt alsof Roos nog leeft. Leonie gaat daarom in Roos’ huis wonen en langzaam maar zeker kruipt ze in de huid van haar overleden vriendin. Ze kleedt zich zoals haar, loopt zoals haar, praat zoals haar enz. Ik denk dat ze dat in eerste instantie deed voor de katten, dat had ze belooft. Maar uiteindelijk gaat ze te ver. Ze mist haar beste vriendin en ze wil haar denk ik terug; en als ze zoals haar door het leven gaat, is het misschien net alsof ze er nog is.
Maar doordat Leonie eigenlijk als Roos door het leven gaat is ze zichzelf niet meer. Roos en Leonie zijn twee totaal verschillende types. Roos was erg met haar uiterlijk bezig: veel kleren, nepnagels, korsetten dragen voor een goede houding enz. Ook was ze volgens mij erg dominant en stond ze altijd in het middelpunt. Zo is Leonie niet. Het is moeilijk te zeggen hoe Leonie is, want in het boek identificeert ze zich totaal met Roos. Wel weet je van haar dat ze gescheiden is van Thomas, die ook op het laboratorium heeft gewerkt, en dat ze graag kinderen wilde maar die op de een of andere manier niet kan krijgen. Ook weet je dat ze met de bijbel is opgegroeid en daar toch veel steun bij vindt.

Roos Berczy: Zij was de beste vriendin van Leonie. Eerst dacht men dat Roos overleden was aan een zonnesteek. Later komt Leonie erachter dat Roos vermoord is. Roos en Leonie waren beste vriendinnen. Roos was ook erg gesteld op Leonie. Ze noemde Leonie altijd haar zusje, en ging graag samen met haar de stad in om twee dezelfde pakjes te kopen. Een voor haar en een voor Leonie. Leonie komt er later achter dat ze veel dingen niet wist van Roos. Roos vertelde haar dat niet om haar te beschermen. Roos was heel ijdel, en besteedde dan ook veel tijd en geld aan haar uiterlijk. Als de zon ook maar een beetje scheen lag Roos al op het strand. De mannen waren dol op haar en ze had met bijna elke man uit het lab een affaire gehad. Ze deed in het geheim aan SM een kreeg daar goed voor betaald.

Freek Volbeda: Freek was een vriend van Roos. Roos deed met hem en nog wat andere mannen aan SM. Als Leonie na Roos’ dood Freek leert kennen worden ze goede vrienden. Freek helpt haar ook erachter te komen wie de moordenaar van Roos’ is.
Hij heeft een bouwbedrijf en is een wat simpelere man, dat merk je aan hoe hij praat. Hij loopt namelijk voortdurend te schelden en vieze grapjes te maken. Maar het is een eerlijke man die toch wel heel bezorgd kan zijn. Het is een man met een klein hartje.

Riet: Riet is een vriendin van Leonie en zij werkt ook op het lab. Zij gelooft niet in alle verhalen dat Roos is vermoord, of wil het niet geloven om het lab te beschermen. Riet leeft voor het lab en doet alles om haar te beschermen. Zo wil ze de moordenares van Roos niet aangeven omdat anders de goede naam van het lab verloren gaat.
Riet benijdde Roos altijd. Roos was mooi, leverde goed werk, werd door bijna elke man aanbeden in tegenstelling tot Riet. Riet zat namelijk alleen tijdens kerstavond.
Riet werd beschuldigd van poging tot moord op Leonie omdat ze net zo’n bril had als de verklede moordenares in de supermarkt. Ze werd vrijgelaten omdat de detective die de wisseltruc van de champignons zag gebeuren haar niet herkende.

b. De situaties
· de crematie van Roos
· het lezen van het testament van Roos
· de metamorfose van Leonie die veranderd in Roos
· eerste ontmoeting met Freek die haar verteld dat Roos dacht dat iemand haar dood wilde hebben
· Leonie gaat op onderzoek uit in Katwijk waar Roos gevonden is
· de verhuizing van Leonie naar Roos’ huis
· het leeghalen van het kluisje van Roos door Leonie
· Leonie gaat op zoek naar de mogelijke moordenares van Roos het rode albasten meisje die Leonie op de crematie had gezien
· een Frans-Canadese farnacologe komt logeren bij Leonie
· Leonie vindt de SM-spullen
· Leonie ontdekt de werking van de plant naaste de zonnewijzer
· Leonie gaat mee naar het SM-clubje van Freek, waar Roos ook bij had gehoord
· Leonie ontdekt wie het albasten rode meisje is en waar de auto van Roos is gebleven
· Leonie wordt wakker in het ziekenhuis
· Leonie en Riet besluiten samen de moordenares niet aan te geven

b. De vertelwijze
In dit verhaal is er sprake van de ik-vertelsituatie. Je weet alleen maar wat Leonie denkt en hoe ze zich voelt. Dit maakt het verhaal spannend want in een andere vertelsituatie kom je er sneller achter wie de dader is. Nu ontdek en beleef je het samen met Leonie.
Wel is het zo dat je alleen maar de gevoelens, gedachtes en gebeurtenissen die Leonie meemaakt komt te weten die belangrijk zijn voor het verhaal. Daarmee bedoel ik dat je niet echt iets over Leonie persoonlijks komt te weten, b.v. waarom ze bang is voor de zee, of waarom ze geen kinderen heeft enz.

c. De belangrijkste motieven
1. moord – Het hele verhaal draait om de moord op Roos. Hoe is ze doodgegaan wie heeft het gedaan. Leonie is er dan ook voortdurend mee bezig, en het verhaal wordt vertelt uit Leonie’s oogpunt, dus is het verhaal ook alleen maar met de moord bezig.
2. in iemands huid kruipen – Leonie probeert door zich net zo te kleden als Roos, Roos een beetje terug te halen. Daar is ze ook het hele verhaal mee bezig, en de andere personen ook. De rest vind het namelijk ongezond wat Leonie doet en noemen haar een lijkenpikker. Met die mensen is Leonie ook voortdurend in conflict in het verhaal.
3. jaloezie – Jaloezie is de reden waarom Roos is vermoord. Was de vrouw van Eduard, de man waar Roos mee naar bed ging, niet jaloers geweest, maar b.v. boos op haar man, dan had Roos nog geleefd. Ook bas is jaloers dat Leonie alles van Roos erft. En Leonie is jaloers op iedereen die kinderen heeft, die mensen stoot ze af omdat ze zelf ook zo graag kinderen wilt.
4. rouw – Het hele verhaal draait ook om rouw. Door zich net zo te kleden als Roos lijkt het voor Leonie of Roos er nog een beetje is, en dan is het verdriet wat minder. Aan het einde van het verhaal kleed Leonie zich steeds minder als Roos en heeft ze het dus steeds beter verwerkt.
5. vriendschap – Vriendschap vind ik ook een motief in dit verhaal. Leonie’s vriendschap voor Roos is namelijk zo groot, dat ze koste wat het kost uit wil zoeken wat er met Roos gebeurd is. Ook past ze op de katten waar Leonie eigenlijk niet zo’n behoefte aan had in het begin, maar wat ze deed voor Roos, omdat ze zich dat verplicht voelde.

c. Thema
Een vrouw onderzoekt de moord van haar vriendin door in haar huid te kruipen.

c. Titelverklaring
De titel is aan verschillende aspecten ontleend. Roos is overleden aan een zonnesteek, het boek heet de zonnewijzer.
Roos werkte op een laboratorium, op het binnenplein hiervan stond midden op het gazon een grote zonnewijzer. Naast deze zonnewijzer staat een boom, de Datura fastuosa. Het zaad van deze boom is giftig. Hiermee is Roos ook om het leven gebracht. Ook is het zo dat die Datura erg mooi bloeide, in de periode dat Roos om het leven werd gebracht. In die dagen was zij ook erg geďnteresseerd in de Datura, en was zelfs speciaal op zoek gegaan naar nagellak in dezelfde kleur als de bloemen van de boom.
Op haar begrafenis zij professor Wehnagel (de man van de moordenares): ‘In de bloei van haar dagen moest zij, zoals het oude boek zegt, heengaan door de poorten van het dodenrijk en derven de rest van haar jaren’. (blz. 8)

d. Plaats in de literatuurgeschiedenis
Het werk is voor het eerst gepubliceerd in 2002. Het verhaal vind ik wel typerend voor de tijd waarin het geschreven is. Men heeft het namelijk over de naderende invoering van de euro, iets wat toch vrij typerend is voor deze tijd. Er komen er in het verhaal onderwerpen aan bod zoals drugs en SM, waar pas de laatste tijd ook veel over geschreven wordt.
Ook lijkt de hoofdpersoon een rijk leven te lijden, en dat is ook iets van deze tijd want 50 jaar geleden was men nog bezig met het opbouwen van Nederland.
Dit verhaal is vrij typerend voor de schrijver Maarten ’t Hart omdat hij zelf graag in vrouwenkleren rondloopt. Dit verhaal gaat ook een beetje over hoe Leonie beetje bij beetje zich ontwikkelt tot haar ideaal, want dat was namelijk Roos.
Ook b.v. het stukje van de nepnagels, dat heeft Maarten zelf uitgeprobeerd. Dus het verhaal is vrij typerend voor de schrijver.

Biografie Maarten ’t Hart
(afkomstig van het internet www.scholieren.nl)
Maarten ’t Hart werd geboren op 25 november 1944 in Maassluis in een streng Calvinistisch gezin. Hij bezocht na het lager onderwijs de HBS en vervolgens studeerde hij biologie in Leiden.
Na het afronden van zijn studie werd hij etholoog aan de Leidse universiteit. (Een etholoog bestudeert gedragingen van dieren).
In 1971 debuteert hij onder het pseudoniem Martin Hart met de roman Stenen voor een ransuil. In 1973 schrijft hij Ik had een wapenbroeder. In 1975 krijgt hij de Multatuliprijs voor zijn roman Het vrome volk.
In 1978 volgt dan de roman Een vlucht regenwulpen die in 1981 verfilmd wordt. Deze roman heeft wel de meeste aandacht gekregen van lezers en critici.
De kroongetuige (1982) is in zoverre uitzonderlijk omdat het een literaire detectiveroman is. Toch had Maarten Hart dat genre al eens eerder geprobeerd, namelijk in het verhaal Ratten uit 1973.
Zoals bij veel schrijvers kenmerkt zich zijn werk door autobiografische elementen. De gebeurtenissen spelen zich vaak af in een streng godsdienstig milieu, waaraan de hoofdfiguur moeilijk kan ontsnappen. In bijvoorbeeld Stenen voor een ransuil uit 1971 komt deze problematiek aan de orde evenals de rol die zijn seksuele geaardheid speelt in zijn leven.
Men heeft wel eens een vergelijking getrokken tussen de jeugd van Jan Wolkers in
Oegstgeest en die van Maarten 't Hart in Maassluis. Beide auteurs werden streng gelovig (Calvinistisch) opgevoed en beiden verwerken die invloed in hun literaire werk.
Als je boeken van Maarten "t Hart leest, merk je tevens duidelijk de invloed van zijn studie in de biologie.
Ook het thema van het ‘anders zijn’ door zijn homoseksualiteit komt in veel van zijn romans en proza naar voren. In De som van misverstanden (1978) beschrijft Maarten 't Hart op boeiende wijze welke rol boeken in zijn leven spelen
Wie zich goed op de hoogte wil stellen van leven en werk van Maarten 't Hart zou in een bibliotheek kunnen lenen: Weck, In contact met het werk van moderne schrijvers, deel 8, plaatsingsnummer *857.6
Nog enkele hierboven niet genoemde boeken:
Mammoet op zondag (Een verhalenbundel, 1977), Laatste zomernacht (1977), De droomkoningin (1980), De ortolaan (boekenweekgeschenk in 1984), Het vrome volk (1975); De aansprekers (1979); De zaterdagvliegers (Verhalenbundel 1981); Alle verhalen (1982); De huismeester (1985); De Jacobsladder (1986); Het uur tussen hond en wolf (1987); De steile helling (1988); De unster (1989); Onder de korenmaat (1991); Het woeden der gehele wereld (1993); De nakomer (1996); De vlieger (1998).

4. Taaksheet nr. 13 Probleemoplossend zijn

Iemand in de tekst heeft een probleem. Geef aan op welke bladzijden het probleem te vinden is. Schrijf namens deze persoon een korte brief aan een rubriek als ‘Lieve Mona’. Schrijf ook het antwoord op deze brief.

brief aan ‘Lieve Mona’:
Ik ben Leonie, en ik ben al aardig op leeftijd. Ik ben een tijdje getrouwd geweest, maar sinds kort woon ik weer alleen. Ik voel me erg ongelukkig, en eenzaam, want ik had namelijk graag kinderen gehad maar dat is niet gelukt. Ik kan ze ook niet krijgen, dus het zal er nooit meer voor mij inzitten. Nou zit ik met een probleem. Hoe moet ik met dat verdriet om zien te gaan. Al mijn vriendinnen zijn moeder geworden en hebben onderhand al kleinkinderen. Ik reageer daar zo jaloers op, dat ik mijn vriendinnen stuk voor stuk kwijt raak. Ik wil dat niet meer. Lieve Mona, help me. Wat moet ik doen?

brief van ‘Lieve Mona’
Lieve Leonie. Ik las je verhaal en kan me heel goed voorstellen hoe je je voelt. Het is heel naar dat je geen kinderen kan krijgen en het is ook heel verdrietig dat je daarom al je vriendinnen verliest. Maar toch moet je het proberen te accepteren. Wanneer jij het accepteert, zal jij ook geen moeite meer hebben om je vriendinnen met hun kleinkinderen te zien spelen. Sterker nog, als jij zo dol bent op kinderen, kun je zelfs profijt maken van je vriendinnen. Vraag of jij eens een keer mee mag, en geniet van hun kinderen. Ook kan je je als oppasser aanbieden, ook een manier om je kinderwens toch een beetje te kunnen waar maken.Dit hoef je natuurlijk niet alleen te doen. Geloof het of niet maar er zijn meerdere echtparen die met datzelfde probleem zitten. Er bestaat zelfs een speciale praatgroep. Ga daar eens heen of bezoek een psychiater, maar probeer je verdriet te verwerken. Zo raak jij niet meer je vriendinnen kwijt en zal je ook gelukkiger worden. Leonie, heel veel sterkte.groetjes van Mona
telefoonnummers: praatgroep – 000 1122334 psychiaterpraktijk – 111 4455667

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven