ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Hubert Lampo
De komst van Joachim Stiller
Geschreven door: | anoniem (5 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 19 juni 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 4.300 |
Bekeken: | 5351 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(1976)Titel: De komst van Joachim Stiller
Auteur: Hubert Lampo
Nu zoek je een aantal gegevens over de auteur op. Denk aan geboortejaar (+ eventueel datum overlijden), poëtica, mens- en wereldbeeld en thematiek van zijn/ haar werk.
Naam auteur: Hubert Lampo
Hubert Lampo, (Antwerpen 1920), Belgisch Nederlandstalig schrijver, was onderwijzer (1941–1944), journalist (1945–1965), werd tenslotte rijksinspecteur (1948) en in 1964 hoofdinspecteur van de Openbare Bibliotheken.
Hubert Lampo wordt op 1 september 1920 in Antwerpen geboren. Hij heeft in zijn leven verschillende banen gehad, hij is onder andere onderwijzer, journalist en hoofdinspecteur van de Openbare Bibliotheken geweest. In het werk van Lampo speelt de (onbeantwoorde) liefde een grote rol, daarnaast wordt de vrouw geïdealiseerd. Dit alles speelt zich vaak af in het schemergebied tussen droom en werkelijkheid. Hierdoor weet de lezer niet wat waar is en wat niet. Lampo is de vinder van het verloren gegane middeleeuwse werk Madoc (van Willem, dezelfde schrijver als die van 'Van den vos Reynaerde'). Later blijkt het een vervalsing te zijn: Lampo heeft Madoc zelf geschreven. Sinds 1989 is Lampo eredoctor van de universiteit van Grenoble.
Een greep uit zijn werk: Hermione betrapt (1962), De goden moeten hun getal hebben (later herdrukt onder de titel Kasper in de onderwereld) (1969), Een geur van sandelhout (1976), De eerste sneeuw van het jaar (1985), De verdwaalde carnavalsvierder (1990) en De wortels der verbeelding (1993).
In zijn romans en verhalen komen vaak afsplitsingen van hemzelf voor: leraren, journalisten, schrijvers. De locatie van zijn romans is vaak Antwerpen. Een zeer groot succes is de roman De komst van Joachim Stiller geworden, dat werd in de jaren zestig een echt cultboek. Ingrediënten van het zogenaamde Magisch realisme zijn volop aanwezig: het doorbreken van grenzen van de tijd, het verlossersmotief (Messiasmotief).
Andere zogenaamde archetypen in zijn werk komen voor in De Terugkeer naar Atlantis ( het verzonken rijk, door Lampo ook wel Lemurië genoemd), Hermione betrapt (dubbelgangersmotief), Zeg maar Judith (anima-animusmotief).
Zijn boekenproductie is zo langzamerhand zeer omvangrijk geworden. Aanraders voor een lijst zijn wel de hierboven genoemde titels , verder ook nog de roman De eerste sneeuw van het jaar. (Dat boek wordt wel beschouwd als de Vlaamse tegenhanger van De aanslag door Mulisch)
Gebruikte bron(nen):*
Schrijversnet.nl en scholieren.nl
* Wanneer je een internetsite gebruikt, URL vermelden!!
S2: VERWERKING: INHOUD + FRAGMENT
Geef van het boek dat je gelezen hebt de verhaallaag:
Freek Groenevelt, 37 jaar, schrijver en journalist voor 'De scheldebode', zit in een kroeg en ziet hoe de straat wordt opgebroken (opstoppingen, toeterende auto's) en hoe hij daarna weer wordt dichtgemaakt en niet verbeterd is. Over deze situatie schrijft hij een stukje in de krant. Die avond komt een goede vriend, Andreas, opgewonden en boos langs met een uitgave van een nieuw jongerentijdschrift 'Atonium', waarin van Freek weinig heel wordt gelaten. Het kan Freek weinig schelen, maar uit nieuwsgierigheid besluit hij langs het redaktie-adres te gaan. Enkele dagen later maakt Freek kennis met wethouder Keldermans, die verontwaardigd is over het stukje dat Freek had geschreven. Later in hun gesprek zegt Keldermans dat deze affaire op een komplot begint te lijken. De volgende morgen ontvangt Freek zijn eerste brief van Joachim Stiller, wie op de hoogte is van de affaire van de opengebroken straat en hij kondigt gebeurtenissen aan. Freek denkt eerst aan een maniak of aan een grap van zijn collega's, maar als hij ziet dat de poststempel is van 2 september 1919, anderhalf jaar voor zijn geboorte, krijgt hij een gevoel van angstig onbehagen. 's Avonds gaat hij naar het redaktie-adres van 'Antomium en ontmoet de wel erg leuke en charmante redaktie-secretaresse, Simone Marijnissen. Zij zegt een brief van Joachim Stiller te hebben ontvangen, waarin staat om Freek met rust te laten. Een klein aantal dagen later ontmoet hij een oude kennis, Wiebrand Zijlstra, die zich bezighoudt met dubieuze praktijken en nu een doofstom schildertje, Siegfried, uitbuit. Na deze ontmoeting wordt hij overvallen door het onweer en schuilt hij bij het antiquariaat van Molijn, van wie hij een 16e eeuws boekwerk meekrijgt over de openbaring van Johannes. Rond middernacht gaat hij met vrienden op kroegentocht en ziet daar Simone weer. Zij laat hem een nieuwe brief van Joachim Stiller zien. De volgende morgen gaat hij naar de bibliotheek, waar hij de bibliothecaris, Wim Valckeniers, het 16e eeuwse boekwerk laat zien. Deze ontdekt dat het geschreven is door Joachim Stiller, waardoor Freek een angstaanval krijgt. Wim, amateur-grafoloog, typeert Stillers handschrift als iemand die niet bestaat. Thuisgekomen staat Simone voor zijn deur, die verteld dat Joachim Stiller haar gebeld had en dat ze haar verloving verbroken heeft. Later laten Freek en Simone de brief van Stiller onderzoeken op ouderdom. Men zegt dat hij ongeveer 38 jaar oud moet zijn. De grafoloog typeert Stillers brief als geschreven door iemand die in een volstrekte geestelijke en morele eenheid verkeert. Simone en Freek lopen hand in hand naar Freeks huis, waar ze een prachtige nacht hebben. 1.20 uur: het carillon begint te spelen, terwijl dat normaal enkel overdag gebeurt. Freeks horloge blijft op die tijd stilstaan en de twee worden angstig. Later een telefoontje van Stiller dat hij hen eens van alle onrust zal bevrijden: meer angst bij het paar. De volgende dag: informele persbijeenkomst van Zijlstra waarbij Siegfrieds werk gepresenteerd zal worden. Siegfried schiet echter op Zijlstra en stort zelf te pletter van het dak af. Zijn laatste woorden: Stiller, zeg aan St… Nu is Freek echt bang. Die avond zoekt Molijn verklaringen, maar voor Freek blijft het allemaal vaag. De volgende dag hoort Freek geruchten over een man met een bolhoed, Engel, die over het einde van de wereld spreekt. Freek meent deze man al eerder gezien te hebben, maar denkt dat zijn ideeën samenhangen met de komende zonsverduistering. Er blijken nog meer verkondigers van dit nieuws rond te lopen. Keldermans vertelt Freek dat hij ook het nachtelijke carillon gehoord heeft, wat anderen onmogelijk achten.
Simone trekt bij Freek in en het blijft rustig tot een circusbezoek waarbij Freek in een harlekijn Engel meent te herkennen. Dan krijgt Freek een zenuwinstorting. Volgende ontdekking: astrologische tijdsbepaling van het einde van de wereld dat in Stillers boek te zien was, komt overeen met die van het huidige jaar. Op Simones aandringen bezoekt Freek een arts. Daar laat hij zich vrijwillig inspuiten met een spulletje dat zorgt voor een hypnose waarin Freek teruggat naar zijn jeugd waarin hij net aan de dood was ontsnapt. Naast hem lach een dode op wiens portemonnee het volgende stond: major Joachim Stiller, Longwood, Massachusetts, USA. Na dit doktersbezoek krijgt hij een brief van Stiller, waarin deze aankondigt dat hij die avond op het station zou arriveren. Freek gaat erheen samen met Molijn en Simone en ontmoet daar Keldermans. Stiller doet Freek aan een engel denken en ervaart zijn komst als een verlossing. Voor hij Freek kan bereiken, wordt hij verpletterd door een legervrachtwagen. Drie dagen na het ongeval willen Freek, Simone en Keldermans Stiller in het dodenhuis bezoeken, maar die nacht is zijn lichaam op onverklaarbare wijze verdwenen…
Beschrijf het fragment dat je het meeste aansprak of tegenstond en leg uit waarom.
De verschijning van Joachim Stiller: uit het schemerdonker kwam de man aanlopen met de rustige en vanzelfsprekende volmaaktheid van een engel. Ze als dit Stiller was, hadden ze nooit bang voor hem hoeven te zijn. Joachim Stiller loopt op het viertal af. Freek ervaart herkenning en verlossing. Hij is nog maar een paar meter van hen verwijderd en roept:'Ik ben Joachim Stiller.' Dan begint Simone te gillen: Stiller is overreden…
Dit fragment sprak me aan, omdat het voor jou als lezer ook een verlossing is, een gebeurtenis waarop je het hele boek al zit te wachten. Het is zo triest, want Stiller heeft zijn boodschap nog steeds niet echt duidelijk kunnen maken.
S3: VERWERKING: Analyseren van argumenten
Lees uit je memo de paragraaf "waardering" van je memodeeltje en zoek een recensie van je boek. Voeg een kopie van deze recensie bij. Citeer nu minimaal 5 verschillende argumenten, geef aan met welk argument we te maken hebben en ga inhoudelijk op het argument in.
ARGUMENT SOORT OORDEEL
(voorbeeld) "Meijken en Bonnie, moeder en dochter, personifiëren zo een grondige tegenstelling in levenshouding, maar gelukkig wordt Meijken tijdens het verhaal wakker en wordt er wraak genomen."
1. Freek is de verteller in deze roman en vertellen doet hij: omstandig rijgt hij zijn vlakke zinnen aaneen
2. De komst van Joahim Stiller wordt aangekondigd met de voorspelbaarheid van een krakkemikkerige detective
3. De geest van de literatuur wordt verraden. Alle grote, verontrustende thema's die het besef van het onbegrijpelijke heelal met zich meebrengt - angst en vervreemding, de peilloze afgrond van de menselijke geest, het onzekere verlangen naar een liefde die de materiele wekelijkheid overstijgt - worden hier gereduceerd tot het niveau van een speurtocht met zoekopdrachten.
4. Zo'n onverbeterlijke zeikerd is Freek Groenevelt
5. Om het innerlijke leven van Freek gestalte te geven, ontwikkelen hij en zijn vrienden nog enkele theorieën over de ongrijpbare psyche van de mens, die ze mengen tot een parapsychologische hutsekluts - een snufje theosofie, een mestpuntje Freud, een flinke scheut Jung.
Moreel
Stilistisch
Vernieuwingsargument
Vernieuwingsargument
Emotivistisch argument
vernieuwingsargument
Ik ben het met de schrijver van de recensie eens. Het is goed dat Meijken eindelijk van haar luie stoel opstond en (onbedoeld?) wraak nam op haar moeder, die haar nooit geaccepteerd had. Het was moeders schuld dat Meijken zo'n rot leven had en dat ze zo enorm dik was geworden. En dat gewicht werd moeder fataal, toen Meijken geborgenheid bij haar zocht en op haar schoot kroop.
Zinnen aaneenrijgen doet Freek zeker en dit vind ik evenals de recensent niet prettig en ik vind het ook wel vlakke zinnen. Ze hebben misschien wel enige inhoud, maar ze worden zo vlak en nietszeggend omdat ze evenals de vorige en volgende zinnen zoveel tientallen woorden tellen.
Hier zit wel wat in: alle gebeurtenissen leiden verder naar de uiteindelijke verlossing van de komst van Stiller. De spanning wordt steeds opgebouwd doordat de angst van Freek steeds groter wordt, zodat een ontlading te verwachten is. Bovendien lijkt Stiller echt een boodschap over te willen brengen en dat kan hij natuurlijk het best persoonlijk doen
Dat de geest van de literatuur wordt verraden vind ik een wel erg overdreven uitspraak; het blijft literatuur, of ik het boek nou leuk vind of niet. Wel vind ik in het laatste gedeelte van het argument waarheid zitten: Freek leert immers meer van tijd en tijdloosheid en over de peilloze afgrond van de menselijke geest door zijn zoektocht naar informatie over Stiller. Ook komen de twee geliefden nader door deze zoektocht.
Hij kan zeikerig overkomen door zijn taalgebruik, maar hij zegt regelmatig wel degelijk boeiende dingen over bijvoorbeeld het vak van de journalist.
Doen ze dat om het innerlijke leven van Freek gestalte te geven? Volgens mij doen ze dit enkel om meer over Stiller te weten te komen. Met Molijn samen worden allerlei mogelijke theorieën bedacht om meer over Stiller te komen te weten.
S4: VERWERKING: Realistische argumenten
Geef in een lopend verhaal antwoord op de volgende vragen en vergeet niet je mening hierover te geven.
-Vond je de gebeurtenissen realistisch of vond je dat er toevalligheden in het verhaal zaten?
- Vind je de personages in dit boek herkenbaar en "levensecht"? Waarom?
Zoveel gebeurtenissen in het boek zijn onverklaarbaar en lijken daarom irrealistisch. Allerlei gebeurtenissen die met Stiller te maken hebben, zijn erg mysterieus. Goed, het is niet realistisch dat mensen brieven krijgen waarop een ongelooflijk oude poststempel zit. Goed, het is niet realistisch dat in die brieven allerlei weetjes over de toekomst staan, maar misschien was hier toch wel een goede verklaring voor. Omdat er in het boek geen verklaring voor wordt geven, blijven vele gebeurtenissen irrealistisch lijken. De meeste gebeurtenissen waren niet toevallig. Stiller lijkt duidelijk een aantal mensen bij elkaar te willen brengen, dus ontmoetingen en ontwikkelingen tussen hen kunnen niet aan het toeval worden toegeschreven, maar aan Joachim Stiller. De mensen over wie ik het hier heb, zijn geen types, maar echte personen te noemen. Ze voelen, ruiken, zien, doen en laten net als andere mensen, dus zijn ze goed herkenbaar en levensecht.
S5: VERWERKING: Emotivistische argumenten + intentionele argumenten
Geef nu zelf in een lopend verhaal je emotivistische argumenten
Als belangrijkste vond ik het boek spannend. Dit kwam door de open plekken rond de persoon van Joachim Stiller. Ook vond ik het boek meeslepend, wat wederom komt door de vele onbeantwoorde vragen die je graag beantwoord zou zien. Ik vond het boek niet waardevol voor mijzelf, omdat ik er niet stuk van was. Dit kwam door de bijna constante zoektocht naar Joachim Stiller, wat mij detective-achtig voorkwam, en daar houd ik helemaal niet van. Deze zoektocht vond ik vervelend, omdat het het hele verhaal beheerste. Maar ondanks dat bleef ik toch steeds geïnteresseerd in verwikkelingen die een nieuw licht op de zaak zouden kunnen werpen. De personages vond ik levensecht, omdat ze mij het gevoel gaven een echt en compleet karkater te hebben: ze zouden zo bij mij in de straat kunnen wonen zonder dat ze zouden opvallen. Dit vond ik fijn.
Zoek in je memo informatie op over de bedoeling van de schrijver. Geef die in eigen woorden weer, leg uit in hoeverre je iets van de intentie merkte in het boek. Geef tenslotte je mening over de intentie en de uitwerking daarvan in jouw boek.
Lampo gelooft dat er in de menselijke psyche een vergeten werkelijkheid bestaat, waarnaar de mens soms onbewust op zoek is. Dit is in 'De komst van Joachim Stiller' te merken: meerdere malen heeft Freek het gevoel dat hij iemand al ergens van kent: Engel en de harlekijn. Dit gevoel is afkomstig uit zijn onderbewuste, dus uit een vergeten werkelijkheid uit zijn psyche. Ook als hij onder hypnose gaat, blijkt dat de schrijver de bedoeling heeft om dit idee aan zijn lezers te verkondigen, want hier graaft Freek in zijn psyche en haalt lang vergeten zaken naar boven. Ik vind dit wel leuk, omdat het voor mij een teken van herkenning is. Ik ben het namelijk eens met dat wat Lampo duidelijk wil maken. Naar mijn mening verwerkt hij deze bedoeling goed in het verhaal, omdat het er niet constant over gaat, zodat de lezer niet het gevoel krijgt dat de schrijver er iets bij hem wil inhameren. Wel komt het regelmatig terug en dat vind ik ook goed, want een mens onthoudt meestal niet iets wat maar een keer wordt verteld.
Het was Lampo's bedoeling om een roman over angst te schrijven. Dit is in het boek te merken, doordat er aan deze angstgevoelens veel aandacht wordt besteed. Bij een angstaanval van Freek wordt elke stap, elk zweetdruppeltje op zijn voorhoofd, beschreven. Ik vind het geen slechte bedoeling om een roman over angst te schrijven, omdat angst iets is waar vaak erg makkelijk over gedaan wordt, niet gemakkelijk over wordt gepraat, of juist wordt overdreven. Er mag best eens over geschreven worden op een reële en menselijke manier. Ik vind dat er in het verhaal wel aandacht is besteed aan de bedoeling, maar ik vond niet dat angst als belangrijkste thema naar voren kwam. Naar mijn mening was het zoeken naar aanknopingspunten over Joachim Stiller en de liefde van Freek en Simone belangrijker.
S6: VERWERKING: Morele argumenten + stilistische argumenten
Geef in een lopend verhaal een oordeel over de gedragingen van de belangrijkste personages van het boek. Keur je hun gedrag goed of keur je het af.
Belangrijke gedragingen van Freek Groenevelt zitten hem in hoe hij met mensen omgaat en hoe hij reageert op moeilijke of angstige situaties. Zo geeft hij uiteindelijk helemaal toe aan zijn liefde voor Simone. Dit kan ik niet anders dan goedkeuren, omdat ik vind dat mensen zich best in een ander mogen verliezen als ze daar gelukkig van worden. Men moet niet bang zijn voor zijn gevoelens, of ze in een hokje van het verstand proberen te plaatsen, maar ze gewoon voelen, evenals Freek doet. Verder boezemt Stiller hem angst in, maar hij probeert wel op allerlei manieren informatie over hem in te winnen om door duidelijkheid rust te hebben. Dit vind ik ook goed: niet stilzitten en aanstellen, maar aanpakken. Verder krijgt Freek een zenuwinstorting. Dit valt moeilijk goed- of af te keuren. Ik kan enkel zeggen dat hij zich beter rustig had kunnen houden om dit te voorkomen.
Geef hier je stilistische argumenten. Geef op een kladblaadje antwoord op de vragen die op blz 24 van je informatieboek worden gesteld. Verwerk deze antwoorden tot een lopend geheel.
Het taalgebruik in het boek vond ik redelijk lastig, wat voornamelijk kwam door de eindeloos lijkende zinnen met ongelooflijk veel bijzinnen. Ook kwamen er meer dan eens woorden in voor die ik niet kende, wat het wat lastiger maakt om het verhaal goed te kunnen volgen. Ook in dialogen werd dit taalgebruik gehandhaafd: de personen spraken met lange en niet gemakkelijke zinnen. Er kwamen overigens naar mijn mening weinig dialogen in voor. De meeste uitgesproken zaken stonden wel in de directe rede, maar tussen die uitspraken was steeds plaats voor gedachtes, handelingen en beschrijvingen. Deze waren nog veel uitgebreider geschreven dan de uitspraken. Er hadden meer dialogen in gemogen om de ellenlange beschrijvingen wat te neutraliseren. In het boek kwamen naast moeilijke woorden weinig zaken voor die ik niet snapte. Er kwam ziet veel beeldspraak in voor en als het wel voorkwam, was het te begrijpen. Verder waren verwijzingen te begrijpen en vond ik het taalgebruik niet duister. Zo was Freeks taalgebruik niet duister, alleen maar erg uitgebreid. Dit vind ik niet echt passen bij de journalist in hem. Journalisten moeten immers vaak kort en krachtig kunnen zeggen waar iets op slaat en dat deed hij niet. Aan de andere kant zou zijn taalgebruik weer kunnen passen bij het feit dat hij boeken schreef. Hierbij kan men lange zinnen en uitgebreid taalgebruik nodig hebben. Wiebrand Zijlstra maakt gelukkig wat kortere zinnen, wat in de buurt komt van zijn ondernemende en impulsieve karakter. Zijn taalgebruik had mij wel wat joliger gekund. De wethouder heeft een wat formeel taalgebruik, wat goed past bij zijn functie. Simone gebruikt vaak dure woorden en lange zinnen, wat met het feit dat ze goed geschoold is te maken zou kunnen hebben. Ook Joachim Stiller schrijft met lange en niet erg simpele zinnen. Bijna iedereen lijkt een uitgebreid taalgebruik te hebben, wat te maken kan hebben met het feit dat het boek meer dan 40 jaar geleden is geschreven.
Het onderwerp van het boek is het mysterie van Joachim Stiller en de angst die hij teweeg brengt. Boeken over mysteries kunnen een uitgebreid taalgebruik hebben om spannende zaken lang te rekken. Boeken over angst kunnen een uitgebreid taalgebruik hebben om vele details van angstgevoelens te beschrijven, maar het taalgebruik kan evengoed kort zijn:'Zijn adem stokte. Er parelden zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd.' De bijzonderheid in Lampo's taalgebruik vind ik dat hij van bijna elke zin een ellenlange weet te maken. Dat vind ik toch wel een gave, ook al kan het me soms flink irriteren.
S7: REFLECTIE: EIGEN OORDEEL: VERHAAL EN STRUCTUUR
Geef je beargumenteerde mening in een lopend verhaal over: de opbouw, de (onder)titel, de motieven, (eventueel: het motto) en de ruimte. Gebruik voor de interpretatie je memo.
Het boek is opgebouwd uit 19 hoofdstukken. Het eerste deel van het eerste hoofdstuk is een inleiding tot het verhaal. Ik vond het wel prettig dat deze aanwezig was, omdat je zo rustig wat te weten komt over de persoon van Freek voordat er allerlei gebeurtenissen gaan plaatsvinden. 1e climax: hoofstuk 5, als blijkt dat Simone een brief van Joachim Stiller heeft gekregen. In hoofdstuk 6 begint het tweede deel van het boek en daarin praat Freek weer als verteller, heeft het over de wetenschappelijke waarde van zijn boek en kondigt de ontmoeting met Zijlstra aan die daarna aan bod zal komen. Deze tussenkomst vond ik wel prettig, omdat het een welkome afwisseling op het verhaal was. Hierna komen allerlei verwikkelingen aan bod die iets met Stiller te doen hebben. Hoofdstuk 12: het derde deel: de ik-persoon spreekt als verteller over de rol van Stiller in zijn relatie met Simone en de rol van erotiek en liefde in zijn romans. Daarna apocalyptisch getinte gebeurtenissen: het spelen van de carillon, telefoontje van Stiller, laatste woorden van Siegfried, Molijn oppert dat Stiller tijdloos figuur is, man met de bolhoed en Keldermans die het carillon ook gehoord blijkt te hebben. Het laatste deel van het verhaal begint bij hoofdstuk 16, dat begint met woorden van de verteller dat een periode van ontwrichting voorbij is. Bij deze structuur zou gedacht kunnen worden aan een klassiek drama. De negentien afgeronde hoofdstukken met elk een eigen titel doen denken aan toneelscenes. Het verhaal zou eventueel een vijf delen gedeeld kunnen worden, net als bij een klassiek drama, waarbij het eerste gedeelte van het eerste hoofdstuk als eerste bedrijf gezien zou worden, of de expositie. De intrige en de climax zaten in de ontwikkelingen die op gang kwamen, de catastrofe: het auto-ongeluk. De peripetie met de beslissende wending of de bevrijding is het laatste hoofdstuk. Ik vind deze opbouw wel fijn, omdat het duidelijk een onderverdeling in hoofdstukken en delen en een afronding van de hoofdstukken heeft. Dit geeft duidelijkheid en overzichtelijkheid.
De titel zorgt echter niet voor duidelijkheid, maar voor open plekken. Je gaat je door de titel vragen stellen als:' Wie is die man?', 'Wat houdt zijn komst in?' en 'Wat is er zo belangrijk aan zijn komst dat het de titel haalt?' Deze open plekken creëren een dosis spanning, wat jou als lezer aanspoort om verder te gaan lezen. Naar mijn mening is dat positief.
Ook positief vind ik het motief van tijd en tijdloosheid, omdat dit lezers een portie nadenkwerk geeft over zaken waarover ze normaal niet bij stilstaan. Een ander motief is liefde. Dit vind ik altijd een leuk motief, omdat daarover eindeloos te schrijven valt en nooit gaat vervelen. Het hoofdmotief is het verlossingsmotief, wat archetypisch is belichaamd in Joachim Stiller, de verlosser van de angst van Freek. Het hele boek zit je op de uiteindelijke verlossing van de komst van Stiller te wachten. Dit motief zorgt in dit geval voor een stimulans om door te blijven lezen: goed!
Het motto is:
'En zij zeiden tot elkander. Was ons hart niet brandende in ons, terwijl Hij tot ons sprak op den weg en terwijl Hij ons de schriften opende?'
Lucas XXIV-32
Wat vind ik hiervan? Het geeft te denken wat dit motto met het boek te maken heeft. Je gaat actief lezen om dit te ontdekken en dat vind ik positief.
Het verhaal speelt zich af in Antwerpen en tijdens het bezoek aan het laboratorium in Brussel. Het belang van Antwerpen is: Freek wordt gezien als de dubbelganger van de Antwerpenaar Hubert Lampo en Freek heeft een bijzondere belangstelling voor de oude stadsdelen van Antwerpen. Het verhaal zou zich sowieso in een stad moeten afspelen, omdat Freek zorgde voor de berichtgeving over zijn stad in de krant.
S8 A: Verwerking: Toneel en film
Als je aan een verfilming van jouw boek kunt komen, beantwoord dan de volgende vragen.
Wat vond je beter: de film of het boek? Waar lag dat aan?
Wordt er gebruik gemaakt van parallelmontage? Zo ja wanneer? Welk effect had dat?
Van welke camerastandpunten werd gebruik gemaakt? Wanneer?
Welke rol speelde muziek en licht in de film? Welk effect had dat?
Van welk standpunten van de camera werd gebruik gemaakt? Welk effect had dat?
S8 B: VERWERKING: Toneel en film
Als je niet aan een verfilming van je boek kan komen, neem dan de belangrijkste scène van het boek als uitgangspunt en beantwoord daarna de volgende vragen.
Beschrijf kort de belangrijkste scène.
De verschijning van Joachim Stiller: uit het schemerdonker kwam de man aanlopen met de rustige en vanzelfsprekende volmaaktheid van een engel. Ze als dit Stiller was, hadden ze nooit bang voor hem hoeven te zijn. Joachim Stiller loopt op het viertal af. Freek ervaart herkenning en verlossing. Hij is nog maar een paar meter van hen verwijderd en roept:'Ik ben Joachim Stiller.' Dan begint Simone te gillen: Stiller is overreden…
Stel dat je een parallelmontage bij deze scène zou moeten maken, welke scène zou je dan verfilmen?
Ik zou het zo doen: het stuk dat Joachim Stiller loopt om het groepje mensen te bereiken, komt in slow motion en bij elke stap die Joachim Stiller in de richting van het groepje wachtende mensen doet flitst er een beeld voorbij: de brief, , Engel, de harlekijn, het 16e eeuwse boekwerk, de naald die in Freeks arm wordt gestoken om onder hypnose te komen, de Amerikaanse soldaat, het moment van de zenuwaanval van Freek. Elke stap nadert hij het groepje mensen iets, een stap, de uitdrukking op Freeks gezicht: opluchting, verlossing, harmonie, nog een stap, Freeks ogen beginnen te glimmen, 'Ik ben Joachim Stiller', Freeks vochtige ogen, Keldermans ogen die niet los kunnen komen van de naderende persoon, Molijn die meer dan geïnteresseerd kijkt, Simones gevoelige en verwachtingsvolle blik, nog een stap, nog een, en…bam…
Van welke camerastandpunten zou je gebruik maken bij de door jou gekozen scène? Waarom?
Eerst Stiller van veraf filmen als hij net verschijnt, pas als het groepje mensen hem ook goed kan zien van dichterbij tonen, bij sommige stappen enkel op een schoen van hem ingezoomd, bij een van de laatste stappen een close-up, de laatste twee stappen enkel de schoen. Bam: de wagen ramt op hem in, stukje van de val, geschokt gezicht van Simone waarbij een vervaagde gil klinkt, een deel van de val, de groter wordende ogen van Keldermans, nog een deel van de val, Freek kijkt alsof de wereld vergaat, Stiller komt neer, Freek knijpt zijn ogen dicht, rimpels in het voorhoofd, tranen over de wangen, Simone huilt, Keldermans huilt, Molijn laat een enkel traantje vallen, beeld van bewegingsloze Stiller op de grond, stilte en zwart beeld.
Waarom: iedereen kan zo volledig meeleven, eerst met de spanning en daarna met de emotie. Vele kijkers zullen zo zelf ook gaan huilen.
Welke muziek zou je bij jouw scène draaien? Waarom deze muziek? Zou je nog iets met de belichting doen? Zo ja, wat en waarom?
Ja: zodra Stiller verschijnt begint engelenmuziek en bij zijn laatste twee passen wordt dit vertroebeld door een thriller-melodietje. Bij de emotionele beelden langzame engelenmuziek die zeer triest is.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
