Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1550
Opvragingen:	1

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 5 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Motivatie boekkeuze

Ik heb gekozen voor dit boek omdat ik er van houd om te lezen over de gedachten en gevoelens van mensen. Een paar boeken zijn mij toen aangeraden, waaruit ik deze heb gekozen, omdat het zes losse verhaaltjes met één verband zijn en ik denk dat, dat de kans op langdradigheid verminderd .

Samenvatting

Elk zomerseizoen worden er in het vakantiehuisje: “Duinroos” zeven weken achter elkaar verschillende gasten ontvangen.
Aan het begin van het seizoen wordt het huisje schoongemaakt door de schoonmaakster en aan het einde nogmaals. Zij legt een gastenboek neer, in dit gastenboek kunnen de gasten hun verhaal kwijt over ervaringen of gedachten. Dit gastenboek is een van de belangrijkste elementen die zorgt voor een verband tussen de zes verschillende verhalen.

Vorig jaar is er door een vrouw met kanker een paar handschoenen laten liggen, met verschillende vellen papier erin, waarop de vrouw haar levensverhaal en alle gedachten heeft geschreven. De werkster heeft dit gevonden en bewaard.

In de eerste week van het seizoen komt haar man, inmiddels weduwnaar geworden. Zijn vrouw heeft afgelopen jaar haar laatste vakantie, alleen, in dit zomerhuisjes doorgebracht. De man komt om het laatste jaar van zijn vrouw opnieuw te herleven en zijn eigen gedachten op orde te brengen. Hij voelt zich eenzaam en schuldig, omdat hij nu na 47 jaar huwelijk er pas achter komt hoe weinig hij zich heeft ingeleefd in zijn vrouw en nu opeens is hij daar meer dan ooit mee bezig.

In de tweede week arriveert een bejaarde moeder met een verkeerd verleden. Als jong meisje in de oorlog was ze getrouwd met een NSB’er. Nog nooit heeft ze hier met iemand over kunnen of willen praten. Tijdens haar verblijf met haar dochter in duinroos is het niet langer mogelijk om het te verzwijgen.
Dat maakt het er voor Martine, haar dochter niet makkelijker op dat over een paar dagen haar Joodse vriend ook enkele nachten in Duinroos zal slapen.
Hans, de vriend van Martine komt naar Duinroos om haar te vertellen dat hij een andere vriendin heeft.
Zo hebben beide personae op dat moment een geheim dat ze zullen moeten vertellen. Voor beide is het beter om meteen eerlijk te zijn, maar ook voor beide is het even moeilijk om het te vertellen.

In de vierde week komt een moeder met haar twee zoons de vakantie doorbrengen. De oudste zoon, Jeroen, heeft een vriend meegenomen naar het eiland. Al snel komt het jongere broertje, Ben, erachter dat het niet zomaar vrienden zijn. Hij schrikt zich wild als hij ze op een avond ziet dansen, als ook de moeder een vermoeden krijgt slaat haar fantasie op hol. Alle clichés over homoseksualiteit komen naar boven en ze is bang dat haar zoon nooit kinderen zal krijgen. Ze ziet het hele toekomstbeeld al voor zich. In dit verhaal wordt vooral de nadruk gelegd op de moeders gedachten waardoor je weinig inzicht krijgt in de mening en gedachten van Ben, terwijl hij het ontdekt heeft en het verhaal dus eigenlijk bij hem begon.
Uiteindelijk besluit de moeder eerder van het eiland te vertrekken om al haar gedachten thuis rustig te kunnen ordenen.

In week vijf arriveren twee zussen; Heleen en Babette. Heleen heeft een gezin; drie kinderen en een man. Babette heeft een man, maar ondertussen nog een andere vriend, die ze van de week weer zal zien in Zuid-Frankrijk.
Tijdens een gesprek dat ze samen voeren laat Babette per ongeluk een opmerking vallen over Heleen haar geboorte, ze was een ongelukje ze was niet gewenst, ze is het kind van een mislukte abortus. Heleen is helemaal in de war en als Babette naar Zuid-Frankrijk vertrekt doet ze in een rare bui iets stoms. Ze belt de man van Babette op, om hem te vertellen dat ze niet bij haar zus op Vlieland zit, maar dat ze bij haar nieuwe vriend in Zuid-Frankrijk zit, een soort wraakactie, zonder wraakgevoelens. Dagenlang peinst ze over een brief aan haar moeder, maar dan ontvangt ze met de post een zeer ontroerende brief van haar zus over een verhaal dat haar moeder vroeger altijd vertelde. Dan besluit ze om geen brief aan haar moeder te sturen, maar een brief aan haar zus, over een vrouw in een dwaze bui in een telefooncel.

In de laatste week van het seizoen brengt een getrouwd stel de vakantie door in Duinroos. De man zal een dag later met de middagboot arriveren.
In de bushalte maakt de man kennis met een vrouw in een gele oliejas, bij het instappen haalt hij zijn vinger open aan haar paraplu. Op het moment dat ze in de bus zitten en de vrouw ziet dat zijn vinger bloed stopt zij, zijn vinger in haar mond. De man raakt hier helemaal van in de war. Hij denkt dat het een verliefd gevoel is, en heeft een ziekelijk verlangen, maar weet eigenlijk niet waarnaar. Deze verliefdheid beheerst een groot gedeelte van zijn vakantie. Het voelt als vreemd gaan tegenover zijn vrouw en hij kan zich dus ook niet meer open opstellen tegen haar. Pas in de laatste paar dagen komt hij door een zin in het gastenboek, For once a thing is known, it can never be unknown. It can only be forgotten, tot het besef dat het eigenlijk niets voorstelde en dat hij zich maar weer normaal moet opstellen tegenover zijn vrouw.

Als de schoonmaakster aan het einde van het seizoen weer terugkeer in het huis raakt zij de uitgescheurde bladzijden van het boek kwijt, omdat haar buurjongetje er papieren vliegtuigjes van heeft gevouwen, maar ook zij heeft hier vrede mee, omdat alles een plaats vind in haar herinnering.

Verdiepingsopdracht

Ø Ik verwachtte dat dit een boek met humor zou zijn, over de gevoelens en gedachten van mensen. Over de veranderingen die mensen kunnen doormaken in een week vakantie en losse en luchtige vakantieverhalen.
Naderhand bleek dit redelijk te kloppen. Het is een boek met zes verschillende verhalen waarin er één verband is tussen alle zes verhalen. Alle personages verzwijgen iets en kunnen er vaak niet over praten met de ander. De gasten van het vakantiehuisje komen tot nieuwe inzichten over het leven en relaties. De meeste gaan meer depressief dan uitgerust weer van het eiland af. De humor en de losse luchtige vakantieverhalen die ik had verwacht bleven totaal achterwege.
Ø Het verhaal speelt zich af in een vakantiehuisje op Vlieland. Het is voor de schrijver een makkelijke gelegenheid om verschillende personages bij elkaar te krijgen in een verhaal. Het vakantiehuisje heeft ook als doel dat de gasten uit hun normale dagelijkse ritme zijn en verder geen verplichtingen hebben waardoor ze genoeg tijd hebben om na te denken over andere dingen. De eenzaamheid die in sommige verhalen duidelijk naar voren komt, wordt door de omgeving en de rust op Vlieland nog versterkt.
Ø Belangrijk in deze roman is het verzwijgen of niet kunnen vertellen van bepaalde belangrijke gebeurtenissen. Alle personages in dit boek bezitten een bepaald onvermogen om belangrijke dingen niet te kunnen vertellen vanwege de reispartner die niet in staat is om te luisteren of omdat zijzelf er veel moeite mee hebben om dat naar buiten te brengen. Velen worstelen met het besef dat als je eenmaal iets weet, je die kennis niet kunt negeren.
De thematische laag in dit boek is dat het beter is om je geheimen te delen. Eerlijkheid gaat boven alles
Ø Vonne van der Meer is een vrouw, zo blijkt uit de secundaire literatuur, die erg somber kan denken. Ze houd van drama en van ontmoeting tussen mensen die heel verschillende belangen hebben.
Ze begint pas te denken tijdens het schrijven dat vind ze het fantastische van schrijven
Als je kijkt naar Martine indit boek. Er is haar een vraag gesteld en haar gedachten blijven rond die vraag cirkelen. De man komt naar het eiland om haar te vertellen dat hij een andere heeft. Van der Meer legt hier waarheid naast waarheid. Ze komt er al schrijvend achter wat de beweegredenen van de personages zijn.
Vonne van de Meer gelooft in de veerkracht van mensen: “het vermogen om hoop te koesteren is de grootste kracht van een mens”. Ze zal dan ook nooit een van haar personages in wanhoop acherlaten.
Ø Gebruikte secundaire literatuur:
-Herma Nijhuis ‘Schrijfster Vonne van der Meer: Mijn personages zijn net zoals ik. Ze willen het goed maar struikelen steeds’ , in Libelle 30-03-2001
-Elisabeth Lockhorn ‘Ik bloei op als ik over taboes kan praten’, in Opzij april 1996

Evaluatie

Ø Ik ben tevreden over het uitvoeren van de beschrijvings- en verdiepingsopdracht, omdat ik geschikte secundaire literatuur heb kunnen vinden en omdat ik vind dat ik mijn gedachten redelijk op papier heb kunnen krijgen.
Ø Het lezen van het boek was geen lastige opgave, het is een heel simpel boek met veel dieper liggende betekenissen waar je tijdens het lezen achter kunt komen, maar ook tijdens de verdiepingsopdracht ontdek je er nog enkele.
Ø Onduidelijk aan dit boek waren de beginnen van de hoofdstukken. Aan het begin van elk hoofdstuk zitten erg veel openplekken waardoor je in de eerste paar bladzijdes af en toe de draad kwijt bent en je zelf heel veel moet invullen. Later in de hoofdstukken worden bijna alle open plekken ingevuld.
Ø Ik had wel het idee dat ik voldoende kennis had om de verdiepingsopdracht voldoende genoeg uit te voeren.
Ø Volgende keer wil ik het boek sneller lezen ik heb dit boek nu in veel korte periodes gelezen, ik denk dat het belangrijk is om de essentie van het boek te begrijpen om het in weinig lange periodes te lezen.