Boekverslag Nicci French
Killing me softly / Bezeten van mij
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 23 juni 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 1979 |
Opvragingen: | 8825 (192 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Killing me softly |
Bezeten van mij | |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1999 |
Auteur: | |
Nationaliteit: | Engels |
Informatie: | Duo van schrijvers: Nicci Gerrard en Sean French. |
Populaire titels: |
|
  | |
2. Killing me softly | |
| |
| |
| |
|
Inleiding/samenvatting
Nadat ik had besloten een boek te gaan lezen voor mijn volgende culturele opdracht, kreeg ik het boek van Nicci French, ‘Bezeten van mij’, in mijn handen gedrukt. Er werd mij verteld dat het een heel spannend boek was en zeker de moeite waard om te lezen. Aangezien ik nog nooit eerder een boek van Nicci French gelezen had, kon ik er van tevoren niets over zeggen, en nam ik maar gewoon aan dat het een spannend boek zou zijn.
Het beginnen met lezen viel mij tamelijk zwaar, omdat het al lang, eigenlijk té lang geleden is dat ik een boek heb gelezen.
Het boek begint met een vrouw, Alice Loudon, die haar leventje eigenlijk perfect in elkaar heeft zitten. Ze heeft een vaste relatie, een leuke vriendengroep en een goed lopende carrière. Als ze dan een knappe vreemdeling tegenkomt, wordt haar leven helemaal overhoop gegooid. Ze begint een affaire met deze man, Adam, en ze verlaat haar vriend Jake voor hem. Alice leeft in een waas, ze laat haar vrienden zitten en besteedt amper aandacht aan haar werk. Het begin van haar relatie met Adam is heel hartstochtelijk en intens en het enige wat ze doen is vrijen. Beetje bij beetje komen de twee steeds meer over elkaar te weten. Adam is een goede bergbeklimmer en was betrokken bij een rampexpeditie op de Chungawat. Hij kwam als held uit de bus, omdat hij zijn hoofd koel hield en zo een paar mensen het leven redde. Alice leert vrienden van Adam kennen, ook bergbeklimmers. Toch is er iets uit het verleden van Adam wat Alice niet helemaal lekker zit. Ze begint in zijn verleden te wroeten, niet eens wetend naar wat ze nou precies op zoek is. Wat eerst nieuwsgierigheid was, begint nu steeds meer op een obsessie te lijken. Ze bezoekt mensen uit Adams verleden en doet zich voor als iemand anders. Ze krijgt steeds meer geheimen voor Adam en raakt verstrikt in haar eigen leugens. Haar obsessie voor Adams verleden brengt veel in gevaar: haar huwelijk, maar nadat ze ontdekt dat ze is getrouwd met een gevaarlijke psychopaat, vreest Alice ook voor haar leven. Ze weet dat weglopen geen zin heeft. Adam zal haar vinden en haar vermoorden, net als wat hij bij de andere vrouwen uit zijn verleden heeft gedaan die hem lieten zitten. Maar ook bij hem blijven kan Alice niet, ze kan niet voor de rest van haar leven een toneelstuk spelen. Dus vlucht Alice naar de politie en doet daar haar verhaal. Nog een keer komt Adam, in een poging haar mee naar huis te nemen, en even denkt Alice dat het allemaal wel weer goed kan komen, misschien… Maar dan krijgt ze een ingeving over waar het lijk van een van Adams vroegere minaressen kan liggen.
Nadat Alice, samen met de politie het lijk van Adèle Blanchard heeft gevonden, vinden ze Adam, die zich in hun flat heeft opgehangen. Nog een keer streelt ze zijn gezicht, ze hebben niet eens afscheid kunnen nemen. Het enige wat er overblijft is een afscheidsbrief, een liefdesverklaring aan Alice. Niets zal meer hetzelfde zijn voor Alice, nooit zal ze nog zoveel van iemand kunnen houden, en nooit zal er nog iemand zoveel van haar houden…
Leeswijzervragen
Het perspectief van waar het verhaal verteld wordt, is de ik-persoon. Je deelt mee in de gedachten en soms ook de waanbeelden van de hoofdpersoon, waardoor het je af en toe wel kan verwarren. Door een boek te vertellen in de ik-persoon, zorg je ervoor dat een lezer sneller wordt meegesleept in het verhaal en meevoelt met de hoofdpersoon.
De vertelde tijd in het boek is chronologisch verteld, maar er zitten een paar flash backs in. Op een bepaald moment ziet Alice haar leven samen met Adam, hoe kort het ook was, voorbij flitsen en komen er weer bepaalde dingen boven. Veel flash backs zitten er niet in, want Alice en Adam willen allebei eigenlijk niet terugkijken in het verleden.
De verhaalstijl is ernstig en dramatisch, het gaat over de ‘grens’ tussen liefde en obsessie voor iemand. Een citaat uit het boek vlak nadat Adam zichzelf heeft opgehangen: Adam had een briefje achtergelaten. Het was niet echt een bekentenis, noch een verklaring. Het was een liefdesbrief. ‘Mijn Alice,’ had hij geschreven. ‘Jou zien was je aanbidden. Jij was mijn grootste en laatste liefde. Het spijt me dat er een eind aan moest komen. Voor eeuwig zou te kort zijn geweest.’
Het verhaal speelt in het heden, in Londen, Engeland. Dit is te merken aan bepaalde dingen uit het boek, zoals het bedrijf waar Alice werkt, dat nieuwe anticonceptiemiddelen ontwerpt en test, maar ook de bekendere dingen, zoals auto’s, telefoons en televisie.
De karakters in het verhaal zijn heel duidelijk ‘round characters’. Vooral bij Adam zie je duidelijk twee heel verschillende kanten naar voor komen. Zo heb je aan de ene kant de zorgzame, lieve Adam, die goed voor Alice zorgt en als een held bekend staat van zijn expeditie naar de Chungawat. Aan de andere kant heeft Adam wat sadistische trekjes en kan hij soms gewelddadig zijn tegen Alice. Ook komt Alice er later achter dat hij een moordenaar is.
Ook Alice is een ‘round character’. In het begin van het verhaal leer je haar kennen als een beetje burgerlijk, ze heeft alles goed op een rijtje en is tevreden met haar vriend Jake, haar vriendengroep ‘the crew’, en ze heeft een succesvolle carrière. Als ze Adam ontmoet, verandert ze geleidelijk naar iemand waarvan ze zelf nooit had gedacht dat ze zo zou kunnen worden. Ze denkt ook vaker bij zichzelf, ben ik dit wel? Of, dit zou ik vroeger nooit gedaan hebben. In het begin van haar relatie met Adam doet Alice alles wat hij wil, later wordt ze juist nieuwsgierig naar zijn verleden en gaat rare dingen doen, ze vervreemdt dus van haar vroegere leven en ze kent zichzelf niet meer terug.
Alice bevindt zich in een soms vreemde, soms vertrouwde omgeving. Vooral als ze nog samen is met Jake, is alles nog vertrouwd. Ook na een tijdje met Adam voelt ze zich wel vertrouwd in de omgeving, maar er zijn ook momenten waarop Adam haar ergens naartoe leidt en ze niet weet waar ze is. Alice wordt bijvoorbeeld geblinddoekt meegenomen naar een speciale plek, waar Adam haar ten huwelijk vraagt. Ongeveer halverwege het boek begint Alice een beetje te vervreemden van haar vertrouwde leven met Adam, dit speelt allemaal in haar hoofd. Ze bevindt zich dan eigenlijk in een vreemde omgeving, maar dan figuurlijk genomen.
Ik denk dat van de genres in het lesboek genoemd, een avonturenroman het dichtst in de buurt komt van dit boek, aangezien er avontuur en spanning in het boek zitten, en het ook over liefde gaat. Toch is dit niet helemaal kloppend, want een roman is dit boek eigenlijk niet. Wat voor mijn gevoel meer in de richting komt, is een thriller.
De Nederlandse titel ‘Bezeten van mij’ heeft een letterlijke betekenis, omdat het terugslaat op Adam, die helemaal bezeten is van Alice. Het verhaal wordt vanuit het ik-perspectief verteld, vanuit Alice, dus de ‘mij’ in de titel is Alice.
De oorspronkelijke Engelse titel ‘Killing me softly’ is meer figuurlijk, en ik denk dat de betekenis van deze titel is dat de gedachten van Alice en haar rationeel denken steeds verder aftakelen, dat ze zeg maar steeds gekker wordt, ze wordt tot waanzin gedreven door haar man. De betekenis kan ook lichamelijk zijn, dat ze de lichamelijke verwondingen die Adam aanbrengt bij Alice ermee bedoelen.
De nadruk van het verhaal ligt op de plot, het draait gewoon om wat er in het verhaal gebeurt. Je leest zeg maar echt naar de uiteindelijke gebeurtenis toe, daar waar het allemaal om draait. Het einde was wel verrassend, maar je wist natuurlijk wel al van tevoren wie de moorden had gepleegd. Vaak is het zo in boeken dat je dit pas
helemaal op het einde komt te weten, dat de dader tot het laatst anoniem blijft, dat was in dit boek niet zo. Er is ook een film gemaakt van dit boek, waar je op het laatst wél nog voor een verrassing komt te staan over wie de moordenaar is. (de film heb ik zelf niet gezien maar er werd mij verteld hoe hij afliep.)
Review/Eigen mening
Vroeger was ik helemaal weg van lezen, ik las overal waar het maar kon, en alle boeken die maar in mijn handen terechtkwamen. Als de buurtkinderen me op een mooie zomerdag kwamen vragen om buiten te spelen, bleef ik liever binnen zitten om mijn boek uit te lezen.
Toen ik na de middelbare school ging, is dit helaas een beetje verwaterd. Je bent met andere dingen bezig en houdt er geen tijd meer voor over. Natuurlijk heb ik wel nog voor Nederlands gelezen, maar dit is toch al weer een tijdje geleden.
Toen ik aan dit boek begon, had ik er best wel veel moeite mee om er weer ‘in te komen’. Maar zogauw ik een stukje doorgelezen had, kwam het fijne gevoel van vroeger weer terug. Dit klinkt nu heel erg gek, maar zo voelde ik het wel. Na een aantal hoofdstukken heb ik het boek een tijdje weggelegd, wat ik beter niet had kunnen doen. Het was natuurlijk erg lastig om weer in het verhaal te komen, dus ben ik gewoon weer van voor af aan begonnen. Daarna heb ik het boek echt in een ruk uitgelezen, ik kon gewoon niet meer stoppen. En dit klinkt misschien cliché, omdat u dit al vaker hebt verteld in de klas, maar als ik ‘s avonds nog ging lezen voor het slapen gaan, kon ik er echt niet meer mee ophouden en moest ik mij zelf er toe dwingen om het nachtlampje uit te maken! De schrijvers ( Nicci French is een schrijversechtpaar) hebben dit boek zo geschreven dat je echt wordt meegesleept door het verhaal en je kunt je heel makkelijk inleven in de hoofdpersonen. Zo gebeurde ook bij mij: ik werd helemaal meegesleept in het verhaal. Ik ging me helemaal inleven in de hoofdpersoon van het verhaal, met haar meedenken en met haar meevoelen. Ook als ik niet aan het lezen was, bleef het verhaal door mijn hoofd spoken en ik bleef me ook maar afvragen of het zeg maar mogelijk was om zo verliefd op iemand te worden, in zo’n extreme situatie. Natuurlijk realiseer je je dat het een boek is, maar toch blijft het raar… Ik heb vaker boeken gelezen die over de liefde gaan, de meeste zijn van die simpele romannetjes waar het hoofdzakelijk om de ‘liefde’ zelf gaat. Dat kon ik uit dit boek niet opmaken, hier gaat het vooral om de gedachtegang van beide hoofdpersonen en hoe zij zich onder die ‘liefde’ voelen.
Toch neigt het boek ietsje naar de fictieve kant, omdat zoiets wat in dit boek gebeurt, in de werkelijkheid bijna onmogelijk is.
Wat bij mij altijd gebeurt als ik boeken lees, is dat ik er een hele ‘eigen wereld’ omheen schep, dat had ik bij dit boek heel erg. Ik heb dan ook precies in mijn hoofd zitten hoe de hoofdpersonen er uitzien en hoe hun omgeving er uitziet. En toen ik het boek uithad, voelde ik me echt even leeg, het was toen net of je een stel bekenden had die ineens uit je leven waren verdwenen. Ik heb zelfs moeten huilen toen Adam op het einde zelfmoord had gepleegd. Het boek heeft tot dagen erna nog in mijn hoofd rondgespookt. Vooral het einde van het boek stond me in het begin absoluut niet aan, ik vond het helemaal niet leuk dat Adam dood was. Maar hoe meer ik er over ging nadenken, hoe beter ik het einde bij het boek vond passen, dit hoort gewoon zo. Al met al vond ik het echt een aangrijpend boek en ik ben ook zeker van plan om nog meer boeken van Nicci French te gaan lezen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009