Boekverslag Remco Campert

Beschreven blad

[1] 2 3 4 5

Info over dit verslag

Geschreven door:

Koen

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1856

Opvragingen:

9

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (16 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

Laatst gewijzigd op 13 juni 2003

Zakelijke gegevens

Titel Beschreven Blad
Auteur Remco Campert
Uitgever De Bezige Bij
Jaar van 1e uitgave 2001
Druk 1
Jaar van druk 2001
Aantal bladzijden 71
ISBN 90-714-4292-6

Verwachting + motivatie

Allereerst wil ik even kwijt dat ik geen liefhebber ben van literaire boeken. Ik heb er een paar gelezen, allemaal voor school, en ik kan van geen een boek zeggen dat ik het echt met plezier heb gelezen. Ik heb voor mijn boekverslag het boek ‘Beschreven blad’, van Remco Campert.
Het boek lijkt me niet erg leuk. Ik heb al ooit eens een boek gelezen over Remco Campert, ‘Het leven is verukkulluk’, en dat beviel me niet echt. Ik zag er steeds tegenop om het verder te gaan lezen, terwijl ik vaak juist graag lees. Dit boek lijkt me toch wel een beetje mooier, omdat het nieuwer is.
De kaft spreekt me niet echt aan. Alleen maar een schilderij van een paar weilanden met een beest in het midden. Ik weet niet goed wat ik me bij het verhaal moet voorstellen. Waarschijnlijk gaat het, net als bij veel literaire boeken, weer over dagelijkse dingen.
Op de achterkant van het boek staat een korte beschrijving van het verhaal. Het spreekt me niet erg aan. Er staat dat een jonge man die niks van zijn leven gemaakt heeft nadenkt over zijn leven en overweegt er wel iets van te gaan maken. Een gewone gang van zaken dus, niks speciaals. Toch pak ik het boek, met name omdat het een van de dunste boeken is (ik heb al gezegd dat ik geen literatuurliefhebber ben), en omdat er grote letters in het boek staan.

Eerste reactie

Ik begon met tegenzin aan het boek, het is waarschijnlijk inmiddels wel duidelijk waarom. Ik ben nu eenmaal geen literatuurliefhebber en ik moest de Donald Duck aan de kant laten liggen om ‘Beschreven blad’ te lezen. In het begin viel het verhaal me niet tegen. Meestal vind ik er bij een literair boek van het begin af aan niks aan en kan ik me niet goed concentreren, maar bij dit boek kon ik mijn gedachten meer dan bij andere boeken bij het verhaal houden. Voor ik het wist was ik al op de helft van het boek, en ik vond het niet eens een supersaai boek. Om nou te zeggen dat ik het leuk vond is wat anders, maar goed, beter een beetje saai dan supersaai. Vooral de flashback in het begin van het verhaal vond ik eruit springen. Daarin vertelt Mannus, de hoofdpersoon van het boek, dat hij een keer gespijbeld heeft van hockey en met de trein voor de eerste keer in zijn leven naar een plaatsje buiten de stad ging. Daar aangekomen slenterde hij wat rond en liep het platteland op, om vervolgens weer terug te gaan met de trein. Er gebeurde niet erg veel in de flashback, maar op het moment van lezen verwachtte ik dat er iets spannends zou gaan gebeuren.
Er zaten ook stukken tussen waar ik minder enthousiast over was, bijvoorbeeld het moment dat Joke, de zus van Mannus, belde. Ze was in een soort shock over haar ouders, die jaren geleden overleden waren. Mannus was de telefoontjes, die regelmatig voorkwamen, wel gewend en besteedde er niet veel aandacht aan.
Het verhaal verliep anders dan ik verwacht had. Ik verwachtte een verhaal waarin mensen doodgingen, waarin veel door elkaar gebeurde en waarin veel onverwachte dingen gebeurden. Het was juist het tegenovergestelde: er ging niemand dood, er was maar één verhaallijn en de gebeurtenissen waren niet onverwacht. Op dat gebied viel het boek me nogal tegen.

Samenvatting

Het boek begint bij Mannus. Je weet nog niet dat hij zo heet, daar kom je pas achter op pagina 13. Hij kijkt vanuit zijn huis naar buiten en volgt een jogger. Hij overdenkt zijn leven, en komt erachter dat hij, in tegenstelling tot vrienden van hem, nog weinig gepresteerd heeft. Hij heeft een erfenis van zijn rijke, overleden ouders gehad, dus eigenlijk hoeft hij helemaal niet te werken voor de kost. Bij het zien van de jogger doet hem dat denken aan zijn jeugd, aan zijn hockeytraining, dat hij spijbelde van zijn training en met de trein naar een ander dorpje reisde. Hij besefte dat hij nooit iets bereikt heeft in zijn leven.
Mannus heeft de eigenschap dat hij altijd klaar staat voor zijn vrienden. Dat wil zeggen dat hij alles voor iedereen doet. Zo vervangt hij voor een vriend van hem, die schilder is, en die een schilderij had gemaakt op een muur, waar omwonenden over protesteerden. Hij moet een verklaring afleggen en een voorstel doen voor een overeenkomst tussen zijn vriend en de kwade buurtbewoners.
Ook haalt hij de moeder van een andere vriend van hem op uit het ziekenhuis en doet boodschappen voor haar. Op dat moment bedenkt Mannus dat hij, in plaats van alleen maar vriendendiensten verrichten, iets van zijn leven moet gaan maken. Toevallig komt hij in de supermarkt een man tegen die hem ooit had ontmoet in een café, waar Mannus zelf niks meer van af weet. Een vriendin van Mannus had gezegd dat Mannus boeken schrijft. De man blijkt filmproducer te zijn en vraagt Mannus een scenario te schrijven voor een nieuwe film. Eerst twijfelt hij, maar toch neemt Mannus deze uitdaging aan en begint aan een film. Een stukje van het scenario dat hij aan het schrijven is, is het einde van het boek.

Persoonsbeschrijving

Mannus is de hoofdpersoon van het boek. Hij is een man van ongeveer 30 jaar oud. Hij is niet getrouwd, maar heeft een heleboel vriendinnen. Met de ene vriendin heeft hij een sterkere relatie dan de andere. Vaak hebben zijn vriendinnen al een man.
Mannus heeft niet veel bereikt in zijn leven. Zijn ouders zijn een paar jaar geleden gestorven bij een vliegtuigongeluk en Mannus had het huis en een grote erfenis gekregen. Hij heeft nooit een baan gehad, hij heeft ook nooit echt behoefte gehad om een baan te gaan zoeken.
Een eigenschap van Mannus is dat hij heel veel voor zijn vrienden over heeft. Hij doet alles voor ze als ze iets vragen. Op een gegeven moment bedenkt Mannus dat hij beter iets van zijn leven kan gaan maken, omdat het hem nogal gaat vervelen dat hij iedere dag maar vanuit zijn huis naar buiten zit te kijken.
Mannus’ gedachten veranderen dus in de loop van het verhaal. Aan het eind van het verhaal krijgt hij opeens de kans te gaan werken, wat hij graag wil. Aan het begin van het verhaal heeft hij geen werk, maar denkt hij er nog niet zo over na.

Ik vind dat Mannus er gelijk in heeft om iets van zijn leven te maken, maar hij had zijn studie anders moeten gebruiken, zodat hij al werk had en geen problemen meer had met werk zoeken.
Ook vind ik dat Mannus niet meer dan één vriendin moet hebben. Hij maakt de problemen voor zichzelf en voor andere mensen daarmee groter. Over het algemeen vind ik Mannus niet echt een slimme man.

Verdiepingsopdracht

Verdiepingsopdracht 5:
Als de verhaalruimte een extra element is in het boek, bespreek die dan uitvoerig. Daarbij hoort alles wat de sfeer bepaalt: geografische, sociale en politieke omstandigheden en zaken zoals het weer en de inrichting van een huis.
De achtergrond waartegen gebeurtenissen zich afspelen, kan erbij passen of juist afsteken. Misschien ook worden de personages ingekleurd middels de ruimte waarin ze leven.

De omstandigheden waarin Mannus leeft is van heel groot belang in het boek. Alles draait om zijn leefomstandigheden. Ook algemene dingen zoals het huis zijn van groot belang, omdat hij het van zijn ouders geërft heeft en hij er moet blijven wonen van zijn zus Joke. Als hij daar niet zou wonen, zou het verhaal er een beetje anders uitzien, omdat Mannus vaak terugdenkt aan vroeger als hij voor het raam staat.
De andere figuren in het boek spelen voor het verhaal ook een heel belangrijke rol. Als die er niet geweest waren, zou Mannus nooit vriendendiensten kunnen verlenen. Dat is eigenlijk één van de hoofdzaken van het boek: omdat Mannus altijd voor iedereen klaarstaat, houdt hij zich meer bezig met andermans levens dan met zijn eigen leven.
De vriendinnen van Mannus hebben minder met het verhaal te maken, het is een bijzaak. De schrijver zou in principe de vriendinnen van Mannus weg kunnen laten om toch dezelfde verhaallijn te behouden.
Het belangrijkste element van het boek is toch wel dat Mannus met het probleem zit dat hij nog niks gemaakt heeft van zijn leven en dat hij eigenlijk wel werk zou willen hebben. Het verhaal gaat over Mannus, maar er zou geen verhaal zijn als Mannus werk had.

Verdiepingsopdracht 6:
Elk boek bevat een of meer thema’s: Verschijnselen en problemen die bij het leven horen: het bereiken van…, het verlies van…, ouder- kindrelatie, generatieconflict, liefde tussen…, seksualiteit, de zin van het leven, de invloed van oorlog op…, psychische problemen, het leven in andere werelden, de emancipatie van…, eenzaamheid, egoïsme en altruïsme, de dood van…, enzovoort.
Als je nadenkt over de situatie en het gedrag van de hoofdpersoon, realiseer je je waarschijnlijk wat de verschijnselen en/of problemen zijn die zijn/haar leven in de beschreven periode bepalen. Leg zorgvuldig uit hoe dat zit. Vond jij het interessant om erover te lezen? Heb je er iets van geleerd?

Het boek heeft verschillende thema’s. In de eerste plaats is dat het leven van Mannus. Ook het verlies van zijn ouders en de relaties met andere mensen spelen een grote rol. Dan zijn er nog achterliggende thema’s zoals eenzaamheid (Mannus, die niet het gevoel heeft èchte vrienden te hebben), werk (dat Mannus wenst te hebben maar niet kan vinden) en verleden (als Mannus nadenkt over zijn treinreis). Het is goed te begrijpen hoe Mannus over zijn leven op dat moment denkt. Hij heeft, nogal wat problemen die hij opgelost wil hebben. De vraag is alleen hoe hij dat gaat aanpakken. Ik vond het interessant om te lezen wat hij eraan zou gaan doen en op welk moment hij dat zou gaan doen.
Vriendschap is ook een belangrijk thema in het boek. Mannus verleent zoveel vriendendiensten, dat hij weinig tijd voor zichzelf overheeft. Hij vraagt zich soms ook wel eens af of zijn vrienden hem alleen maar gebruiken als ‘boodschappenjongen’.
Ik heb geleerd dat niet iedereen die je denkt als vriend te hebben, ook echt je vriend is.

Eindoordeel

Ik heb van dit boek geleerd dat literatuur niet per sé saai moet zijn. Ik zal het waarschijnlijk nooit leuk gaan vinden, want ik vind literaire boeken nog steeds vervelend om te lezen, met name vanwege het taalgebruik. Toch vond ik dit boek niet echt saai, omdat het redelijk modern geschreven is. Het was niet zo dat ik er niks van snapte. Wel vond ik dat het verhaal geen spanning had, wat ik erg jammer vond. Ik lees het liefst boeken die je in één ruk uit zou kunnen lezen, maar dat zou ik bij dit boek niet kunnen.
Ik heb van het boek één ding geleerd. Dat is dat je beter een baan kan zoeken, omdat je je dan minder verveelt dan wanneer je werkloos thuis zit. Daarom denk ik dat dit boek me geholpen heeft bij mijn motivatie om school af te maken, zodat ik later een goede baan krijg.
Ik begon met tegenzin aan het boek, vooral omdat het van Remco Campert is, wat niet mijn favoriete schrijver is, maar toen ik het boek uitgelezen had, vond ik het erg meevallen.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven