Boekverslag Adeline Yen Mah

Geschreven door:	Jet (4 havo) [meer]
Datum ingestuurd:	6 mei 2003
Taal:
Woorden:	4.050
Bekeken:	4273 keer (6 deze maand)
Waardering:	Currently 3.37/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (30 stemmen)
Deel op:

Titel:	Chinese Cinderella
Auteur:	Adeline Yen Mah
Jaar van uitgave:	1999
Aantal pagina's:	256

Auteur:	Adeline Yen Mah
Populaire titels:	1999Chinese Cinderella (1) 2008Falling Leaves (1)

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

CHINESE CINDERELLA!

2
Auteur: Adeline Yen Mah
Titel: Chinese Cinderella
Plaats van uitgave: Londen
Jaartal 1e druk: 1999
Jaartal gelezen druk: 1999

3.
Het boek Chinese Cinderella gaat over de biografie van Adeline Yen Mah, zij was het vijfde kind in haar familie. Bij haar geboorte is haar moeder overleden, daardoor wordt ze in de ogen van de haar familie als "bad luck" beschouwd.
De situatie wordt erger als haar vader opnieuw hertrouwt met Niang, een veel jongere vrouw die veel in het huis te zeggen heeft.
Adeline en haar oudere broers en zus worden allemaal achtergesteld in vergelijking met de kinderen van Niang en vader. Vooral Adeline heeft het erg zwaar te verduren. De enige waar ze echt liefde van krijgt is haar tante Baba en haar grootvader YeYe. ( de vader van “vader”)
De Chinese naam van Adeline is Jun-ling, en haar familie naam is Yen, dus dat wordt dan Yen Jun-ling, Adeline werd haar Engelse naam. En toen ze later trouwde met Bob Mah, is haar naam “Adeline Yeh Mah geworden.

Het boek begint als Adeline 4 jaar is. Adeline is al op jonge leeftijd een slimmerik, ze is altijd de beste van de klas, iets wat vooral in haar leven als iets heel waardevols wordt beschouwd. Haar relatie met haar oudere zus; grote zus, en de relaties tussen haar drie broers is erg slecht, ze wordt veel fysiek geplaagd, haar oudere broers en zus zijn erg gemeen en ze is altijd erg alleen.
Bij Tante Baba voelt Adeline zich altijd heel vertrouwd, samen met haar slaapt ze op 1 kamer.
Als Adeline 4 is woont de familie; Vader, Niang, Grote zus, 1e broer, 2e broer, 3e broer, Adeline, half broertje (de zoon van Niang en vader) en half zusje en de grootouders met z’n allen in één huis in Tianjin.
Als Adeline een keer thuis komt met een certificaat lintje op haar borst geprikt omdat zij de hoogste van de klas is, is vader voor één keer heel trots op haar, hij prijst haar met haar goede resultaten voor school. Adeline voelt zich zo voldaan, dat zij ook een keer wordt geprijsd door haar vader.
Haar oudere broers pesten haar uit jaloesie, maar gelukkig is tante Baba ook erg trots op haar, en bewaart haar certificaat met trots in een doosje, waar ook de rest van haar schoolresultaten bewaard worden.
Op een dag als vader naar een winkel gaat komt hij niet meer terug, grootvader geeft hem op bij de politie, omdat hij spoorloos verdwenen is.
Een tijdje later verdwijnen ook Niang en half broertje. Adeline weet niet waar ze zijn. Maar aan de andere kant vind ze het ook wel rustig, ze heeft een fijn leven samen met tante Baba en Yeye. (grootvader)
Als grootmoeder overlijd neemt Yeye de kinderen mee naar het station, daar zien ze vader weer terug, hij heeft ander half jaar samen met Niang en half broertje in Shanghai gewoond. Omdat Japan China was binnen getreden moest vader in Tianjin samen werken met Japanse zakenpartners. Daardoor is hij naar Shanghai gevlucht.
Nu kan de hele familie in Shanghai wonen.
Adeline vindt het daar helemaal niks. Niang heeft erg strenge regels. Ze moeten naar school lopen, dat ongeveer een uur lopen is. Ze mogen niet met de metro.
Ook mogen er geen vriendinnetjes mee naar huis komen, en Adeline mag niet na school naar vriendinnetjes toe.
In het huis mag Adeline niet op de eerste verdieping komen, die is alleen maar bestemd voor vader, Niang en hun kinderen. De rest moet boven slapen. Adeline slaapt bij tante Baba, en de drie broers op een kamer en Yeye en grote zus hebben een eigen kamer.
De kinderen zitten allemaal op een verschillende school. Al snel wordt duidelijk dat niemand echt veel om Adeline geeft behalve tante Babe en Yeye.
Als die twee op een keer er niet zijn, en Adeline voor het eerst naar school moet, is er niemand die haar daar kan afzetten. Ze weet niet waar haar school is. Met een gelukje kan ze de kok overhalen om haar te brengen. Maar ook als de school is afgelopen komt niemand haar ophalen, niemand denkt aan haar.
De oudste kinderen hebben het slecht. Ze krijgen geen liefde, de jongens hebben elkaar, oudste zus heeft het beste contact met Niang, maar Adeline heeft niemand, want over dag als tante Baba werkt, is ze helemaal alleen.
Ze worden alle vijf vreselijk verwaarloosd, lopen in oude vodden, te kleine schoenen en vreselijke haarkapsels.
De vijf besluiten in protest te gaan, als ze een complot aan het smeden zijn, luisterd Niang ze af. Ze weet dat oudste zus praktisch de leider is van het complot, Niang weet oudste zus haar vertrouwen te winnen, door haar een eigen kamer op de 1e verdieping te geven, zo hebben de rest van de kinderen geen kans om tegen de regels van Niang in te gaan. En dat weet ze.
Als Adeline 7 jaar is wordt ze al op school, slimmerik genoemd, ze is de hoogste van de klas, als snel wordt duidelijk dat ze ontzettend mooi verhalen kan schrijven, en de lerares prijst haar hoog voor haar gave.
Op school komt Adeline in contact met Wu Chun-mei, het was echt een meisje waar Adeline naar op keek, knap, sportief en heel aardig. Ze heeft een rijke vader die bij de ambassade werkt, Wu Chun-mei werd altijd naar school gebracht door haar chauffeur. Die dezelfde weg reed als dat Adeline moest lopen. Wu Chun-mei bood Adeline altijd wel een lift aan, maar omdat Adeline zo bang was om tegen de regels van Niang in te gaan, zei ze altijd dat ze het prettig vond om te lopen, ook als de regen met bakken uit de hemel kwam, sloeg Adeline altijd het aanbod af.
Als Adeline op een dag weer op weg is naar huis, en het weer niet te doen is, biedt de vader van Wu Chun-mei haar een lift aan, als Adeline het toch afslaat komt de vader van Wu Chun-mei uit de auto om haar persoonlijk in de auto te sleuren. Vanaf dat moment zijn Adeline en Wu Chun-mei beste vriendinnetjes.
Adeline mocht boeken van haar lenen, en samen liepen ze naar huis, i.p.v met de auto. Ze deden alles samen.
Als Adeline acht jaar is, komen er vrienden van haar vader en haar echte moeder op bezoek, die ook van haar bestaan afwisten, de meeste vrienden van de familie, wisten niet dat vader ook nog 5 andere kinderen had, over het algemeen werd gedacht dat hij alleen een zoon en een dochter had, samen met Niang.
Voor alle zeven kinderen hadden die vrienden kleine baby eendjes mee gebracht. Ieder kregen ze er één. Die van Adeline werd P.L.T genoemd, Precious Little Treasure.
P.L.T was alles voor Adeline, ze voelde zich vreselijk verantwoordelijk over hem, als ze haar huiswerk aan het maken was, zat hij naast haar, ze haalde wormen uit de grond, voor hem om te eten, als ze door de kamer liep, liep hij achter haar aan. Hij stelde haar gerust, door te weten dat hij haar nodig had.
Als de familie op een dag klaar is met eten, stelt vader voor om de hond uit te testen op 1 van de eendjes. Als de grootste broer aan komt zetten met P.L.T is Adeline in shock, ze weet dat ze niks mag inbrengen en moet lijdzaam toekijken hoe haar eend, haar Treasure wordt vermoord.
Haar oudere zus trouwt op 17 jarige leeftijd, met een man van rond de 30 jaar, op dat moment weet Adeline zeker dat dat iets is wat zij nooit wilt, zomaar weggestuurd worden met een vreemde man. Haar wens is te kunnen studeren, maar zelf weet ze dat ze daar weinig in heeft te brengen, aangezien ze nu al door het hele gezin respectloos wordt behandeld.
Als Wu chun-mei jarig is geeft ze een verjaardagspartijtje maar Niang heeft Adeline verboden om na school naar vriendinnetjes te gaan.
Adeline vindt het vreselijk om de verjaardag van Wu chun-mei af te zeggen, maar ze kan niet anders.
Tot hun geluk krijgen de twee te horen dat er een speciale dag is, en alleen hun school vrij is. Zonder dat Niang er iets van af weet, kan ze naar de verjaardag van Wu chun- mei.
Adeline geniet, het is ontzettend gezellig, plots realiseert ze zich dat ze voor de lunch wel naar huis moet, ze bedenkt een smoes en rent vlug naar huis, maar zonder dat ze het zich goed heeft gerealiseerd heeft ze Wu chun- mei haar telefoon nummer gegeven, zodat als ze bij het feestje met de taart beginnen ze Adeline kan bellen, als het haar te lang gaat duren.
Adeline komt te vroeg thuis, en Niang is al gelijk achterdochtig, ze pakt het geld af wat Adeline in haar hand verstopt heeft, het geld waarvan Adeline nog een cadeautje van moet kopen voor haar jarige vriendin. Niang wordt verschrikkelijk boos op haar en geeft haar een klap in haar gezicht. Omdat ze vindt dat ze een vieze leugenares is. En ze eigenlijk niet in een huis hoort te wonen waar mensen voor haar zorgen, dat verdiend ze niet.
Als Adeline wordt verkozen tot klasse president zijn al haar vriendinnetjes verschikkelijk trots op haar, maar omdat ze weten dat ze het niet zo leuk vind als het gevierd wordt, sluipen ze haar stiekem achter na, tot haar huis. En bellen vervolgens aan. Met z’n alle wachten ze haar vol smart op om haar te feliciteren, Adeline wordt overspoeld met cadeautjes en leuke dingentjes. Niang is razend en laat haar bij zich komen. Ze wordt vreselijk gestraft, tot bloedens toe.
Tot Adeline’s grote spijt hebben al haar vriendinnetjes de ruzie moeten aanhoren. En zijn vreselijk verontwaardigd.
Niang en haar vader beslissen Adeline weg te sturen, omdat ze geen huis verdient. Ze hoort eigenlijk in een kindertehuis thuis. Waar alleen ongewenste kinderen zijn.
Met z’n drietjes vertrekken ze naar Tianjin, waar ze Adeline achter laten op de school waar ze vroeger op zat. Maar omdat het oorlog is in China, en de communisten oprukken is het een hele gevaarlijke situatie in Tianjin. Adeline is het enige kind dat is achter gelaten bij de nonnen op haar school.
Tot haar grote verbazing komt een tante haar na lange tijd uit het klooster redden, en neemt haar mee naar Hong Kong, waar ook de rest van de familie nu woont.
Daar is ze weer samen met Yeye. Ook daar moet Adeline naar Boarding school. Zo geweldig is het daar niet. Ze wordt vaak geconfronteerd met het feit dat alle meisjes cadeautjes krijgen van hun ouders, nieuwe kleren en brieven. In al de jaren dat Adeline er op school is. Heeft ze geen een keer een brief van haar familie gekregen.
Als ze in de vakantie ziek wordt, moet ze met spoed opgenomen worden in het ziekenhuis. Als ze daar wordt ontslagen haalt vader haar op.
Ze mag een week revalideren bij hun thuis. Daar spreekt ze met Yeye, die haar moed toe spreekt, dat ze niet moet opgeven, en dat ze de krachten heeft om zelf een toekomst op te bouwen.
Nadat ze weer terug keert op school, krijgt ze bericht dat Yeye is overleden, bij de begrafenis krijgt ze nog eens de volle lading van Niang, hoe vreselijk ze wel niet is, hoe lelijk, en hoe ondankbaar.
Terug op boarding school ziet ze een artikel in een tijdschrift waar ze mee kan doen aan een internationale schrijfwedstrijd.
Ze verzamelt al haar moed, en schrijft een brief. Lange tijd krijgt ze niks te horen. Als ze op een dag wordt verzocht te komen, krijgt ze bericht dat er een chauffeur voor de deur staat.
Als ze thuis aan komt wordt ze verzocht om naar haar vader toe te gaan. Die verteldt haar met trots dat ze heeft gewonnen met de wedstrijd en heeft 50 pounds gewonnen.
Hoewel Adeline weet dat ze niet mag studeren, smeekt ze haar vader of ze samen met haar broer, die ook gaat studeren in Engeland, of ze met hem mee mag.
Haar vader stemt in, alleen als ze een medische opleiding zal volgen. Adeline stemt toe. En haar toekomst ligt voor haar open.
Aan het einde van het boek krijgt Adeline een brief van haar tante Baba.
Waar tante Baba vertelt over het sprookje van Assepoester, hoe ook zij werd vernederd en werd afgewezen door haar slechte stiefmoeder. Maar ook zij eindigde gelukkiger dan wie dan ook ooit had verwacht.
Citaat: When you were little and things were going badly, you used to run to me and ask me to take away this’ big, black cloud’ in your head, do you remember? I’d tell you a story and you would fall asleep listening. Here is a new story I want you never to forget. Whenever you feel discouraged, and those clouds come back, take out this letter and read it again. It is a message from your Aunt Baba, who will always hold you precious in her heart.

A.
1. Chinese Cinderella is een boek dat gaat over een Chinese meisje dat al gelijk na haar moeders dood als ongewenst wordt beschouwd.
Haar stiefmoeder behandelt haar als afval, en ziet haar als niet anders dan een rat.
Het enige dat haar staande houdt is haar algemene kennis, Adeline is een slim meisje dat goede resultaten haalt op school. Nadat ze is weg gestuurd van huis, en in verschillende scholen heeft gewoond, raapt ze de moed bij een om mee te doen aan een wedstrijd.
Ze kan haar vader overtuigen van haar kennis, en hij laat haar toe tot de Engelse Universiteit.
2. Een vriendinnetje van me vertelde me dat ze een heel mooi boek kende, ik was erg geinteresseerd omdat ik nog wel een boek nodig had voor Engels.
Ik mocht het boek Chinese Cinderella van haar lenen, en het sprak me gelijk al aan.
3. Het onderwerp is te vergelijken met het sprookje Assepoester, natuurlijk kende ik dat sprookje wel, maar ik zag niet gelijk het verband tussen het levensverhaal van Adeline en het sprookje van Assepoester.
De schrijver kende ik nog niet, maar haar manier van schrijven spreekt me erg aan, het lijkt me leuk om nog een boek van haar te lezen.

B. 1. De hoofdpersoon is Adeline zelf, zij vertelt haar levensverhaal.
2. Adeline is naar mijn gevoel een gesloten persoon, iemand die eerst goed kijkt wat ze in de kuip heeft, voordat ze iemand goed kan vertrouwen. Het is een onzeker meisje, dat niet echt weet hoe ze zich moet gedragen, ik kan begrijpen dat ze soms liever onzichtbaar wilt zijn, dan zichtbaar.
Citaat: When they saw me they felt obliged to make polite conversation, though i’d much rather they ignored me and treated me as a part of the furniture.
Ondanks dat alles slecht gaat, geeft ze niet snel op, hoe vreselijk ze het ook heeft.
Ze weet dat door haar prestaties op school, dat dat haar een toekomst kan bieden, hoe onwaarschijnlijk het ook is, gaat ze er toch voor, en dat heeft haar leven, haar toekomst een goed vooruitzicht gegeven.
3. Niang:
Is het typische typetje “evil stephmom” ze is een koud type dat alle stiefkinderen slecht behandelt, met name Adeline.
Hoe charmant en leuk ze over komt bij andere, zo slecht en gemeen is ze tegen Adeline.
Citaat: She slapped me with the back of her hand against my other cheek. “Show-off! I’ll teach you to be so sneaky” she screamed loudly. “Go downstairs this minute and tell your hooligan friends to get out! They are not welcome!”
As I hesitated and shuffled my feet she hit my face again. “ Do you hear me? she yelled at the top of her voice. ‘I want them out of the house this minute! Are you deaf? Tell them to gun dan (get lost) and never come here again! Never! Never! Never! P. 128

Vader:
Haar vader gedraagt zich op twee verschillende manieren naar Adeline, hij kan trots op haar zijn, in het geval van haar goede prestaties op school, maar negeert haar even hard, en is alleen bezig met zijn eigen toekomst en carrière.
Citaat: When I awoke, Gahter was sitting by my side, gently shaking my shoulder. I sat bolt upright.
“Sorry, Father,” I began.”Have we arrived?”
“Not yet?” He had three landing cards in his hand and a sheepish expression on his face. ‘The stewardess asked me to fill out these cards. I’m afraid I’ve forgotten your Chinese name. Is it Jun-quin? A pang went through me. I meant so little to him, I was such a nobody that he didn’t even remember my name! P. 140
Hij heeft niet het hoogste woord in het huis, die ligt nog steeds bij Niang.

Broers:
Net als Adeline worden haar broers ook slecht behandelt, het is duidelijk dat het half broertje veel meer affectie krijgt van zijn moeder, dan de andere kinderen.
Hoewel ze ook gemeen doen tegen Adeline, heeft ze nog steeds de beste band met 3e broer, waar zij het misschien wel het beste mee kan vinden.

Oudste Zus:
Hoewel de oudste zus Adeline ook manipuleert, wordt ze zelf ook gemanipuleerd door haar stiefmoeder. Toch heeft zij wel een betere band met haar stiefmoeder.
De grootste angst die Adeline heeft, is net als haar oudere zusje te worden uitgehuwd.
Citaat: I’m terrified they’ll force me into an arranged marriage like Big Sister’s just to be rid of me.’ (p.206)

Tante Baba:
Is een fascinerende, ongetrouwde, hard werkende vrouw. Omdat ze ongetrouwd is, moet ze van de Chinese cultuur, zich aan de regels houden van de man des huize.
Ondanks dat ze haar geruststelt en begeleid, kan ze niet veranderingen maken in het leven van Adeline, des ondanks zou ze dat wel graag willen. Ze is een grote steun voor Adeline, omdat ze in haar prestaties gelooft.

Yeye:
Vooral aan het einde van het boek is hij haar grootse aanmoediging. Als ze het niet meer ziet zitten, geeft hij haar een oppepper, die misschien wel haar hele leven heeft veranderd.
Citaat; ‘You mustn’t talk like that! You have your whole life ahead of you. Everything is possible! I’ve tried to tell you over and over that far from being garbage, you are precious and special. Being top of your class merely confirms this. But you can vanquish the demons only when you yourself are convinced of your own worth.’ (p.207)
Ook eerder in het boek zegt Yeye tegen Tante Babe hoe hij een toekomst in haar ziet.
Citaat: ‘Don’t criticize her or tear her down. I don’t want her to grow up like Big sister. She is going to be different!’ (p.122)

4. Ik kan me goed voorstellen, dat Adeline bijna geen vertrouwen heeft in mensen, omdat ze nooit echt iemand heeft kunnen vertrouwen.
Verder zie ik niet echt veel vergelijkingen tussen mij en Adeline, omdat ik toch redelijk vertrouwt ben op gegroeid, met ouders die je respecteren, en die je leren vertrouwen in jezelf te hebben en in andere, en om elkaar lief te hebben.
6. De hoofdpersoon is geen bekend persoon.
7. Ze weet dat ze niet te veel moet opvallen, omdat ze anders in confrontatie komt met haar stiefmoeder of met haar oudere zus of broers.
Daarom probeert ze zich onzichtbaar op te stellen, en alles volgends de regels te doen. Niet in protest gaan, omdat je toch weet dat er klappen volgen. Je ziet daardoor dat het een verstandig meisje is. Ik zou het ook zo aanpakken. Omdat verzet geen resultaten levert.
8. Natuurlijk tante Baba en Yeye, die toch in haar geloven. Eigenlijk hoopte ik dat tante Baba misschien ooit in haar eentje ging wonen, en dat Adeline dan bij haar mocht komen wonen.
En natuurlijk Yeye, die haar moed toespreekt en in haar geloofd. Dat geeft haar zoveel vertrouwen. Het was ook hard verscheurend toen ze te horen kreeg dat hij was overleden.
9. Niang is een vreselijk mens. De echte boosdoener in de familie, als vader haar nooit had ontmoet, en het leven gewoon door was gegaan, met tante Baba en Yeye, dan was het voor alle fronten beter geweest.

C. 1. Het speelt zich af vanaf 1941, als Adeline 4 jaar is. En eindigt als ze 14 (1951) is, en naar Engeland mag, om daar te gaan studeren.
De tijd is niet bijzonder belangrijk voor het verhaal, want het gaat er natuurlijk om, hoe Adeline wordt geweigerd in haar familie, dat is een kwestie die in alle tijden van jaren en eeuwen kan voorkomen.
Citaat: Between 1937 and 1945, the civil war resumed between Mao Ze-dong and Chiang Kai-shek for the control of China.
2. Nee, er zijn geen flashbacks in het boek te vinden. Het hele verhaal is natuurlijk een flashback omdat het niet nu afspeelt. Maar over de periode waar ze van vertelt komen er geen flashbacks in het boek voor.

D. Het speelt zich allemaal af in China, eerst in Tianjin, dan Shanghai, en dan weer Tianjin, en daarop volgend weer Hongkong.
De plaatsen geven aan dat Adeline veel werd heen en weer gesleept door China. Maar dat heeft niet echt veel met het onderwerp te maken.
2. De omstandigheden vormen het onderwerp. Het gaat erom dat Adeline het ongewenste kind was, hoe zij zich daar onder voelde.
Citaat: To those who were neglected and unloved as children, I have a particular message. In spite of what your abusers would have had you believe, please be convinced that each of you has within you something precious and unique. P ix
Wat dat allemaal met haar heeft gedaan. Of dat nou in Nederland, Frankrijk of China afspeelde maakt niet zoveel uit, ze was ongewenst. En dat veranderde niet als ze op een andere plek had gewoond.

E. 1. Het verhaal is geschreven als ik-persoon, je leeft het verhaal mee met Adeline, hoe zij denk, voelt, en doet. Als zij ergens is gaat de lezer met haar mee.
2. Het was heel erg emotioneel hoe Adeline het zelf vertelde, ik denk dat niemand dat beter had gekund. Het was zo verschrikkelijk zielig hoe de dood van P.L.T er vaarden.
Citaat: I was overwhelmed with horror. My whole world turned desolate. I ran over without a word, cradled PLT tenderly in my arms and carried her upstairs. Placing her on my bed, I wrapped my mortally wounded pet in my best school scarf and lay down next to her. It was a night of grief I have never forgotten. P. 96
Ze heeft het heel erg goed kunnen verwoorden, dat het elk moment boeiend was, en dat het interessant was om verder te lezen.

F. De titel zegt eigenlijk al genoeg, Chinese Cinderella, (in het Nederlands: Chinese Assepoester) We weten allemaal dat Assepoester ook vreselijk werd mishandeld door haar stiefmoeder.
Citaat: “I know one day I shall die and vanish into the void, but hope to preserve my memories though my writing. Perhaps others who were also unwanted may see them a hundred years from now, and be encouraged.” “…because I understand only too well the rankling in your heart and what you are going through. P 5 (inleiding)
2. Ze wil graag haar verhaal vertellen en ook de andere ongewenste kinderen laten weten dat zij er toch goed uit is gekomen, en dat ze nooit het vertrouwen in zichzelf moeten verliezen, wat men ook over hen zegt.
3. Ik kan me het zo goed voorstellen, dat ze het heel belangrijk vindt dat mensen niet het vertrouwen in zichzelf verliezen. Hoewel dat ook bij haar was gebeurd. Heeft Yeye haar toch aangemoedigd en dat heeft haar toch een toekomst geschonken.
4. Als ik Adeline ooit zou mogen ontmoeten, zou ik zoveel respect voor haar hebben. Wat zij nooit voor zichzelf echt heeft gehad. Je realiseert je eigenlijk veel te weinig hoe gelukkig je eigenlijk bent. Hoe goed je het wel niet hebt.
Dit soort boeken laten je altijd weten wat voor een gelukkig leven je eigenlijk hebt. Ik denk dat dat een hele goede zaak is. Want sommige mensen realiseren dat toch al te weinig. Hoe goed ze het eigenlijk hebben.

G.
1. De schrijfster heeft me heel erg aangesproken, ik weet dat er nog andere boeken zijn, ben erg benieuwd hoe die mij bevallen. Ik hoop net zo goed als het eerste boek.
2. De tijd heeft niet veel invloed gehad op het verhaal, maar verder is het altijd interessant om iets over die tijd te lezen, het is namelijk wel precies de tijd dat de tweede wereld oorlog was.
3. De Chinese cultuur interesseert me heel erg. Ook al werd daar in het boek niet heel erg veel aandacht aan besteed. Misschien is het daarom wel leuk om er alsnog een boek van te lezen die wel iets meer op de cultuur in gaat.
4. Het onderwerp vond ik erg ontroerend, heel erg aangrijpend. Wat ze toch mee heeft gemaakt, soms was het zo zielig dat ik zelf helemaal geëmotioneerd raakte. Omdat je je toch ontzettend betrokken met haar voelt.