Boekverslag Anne Provoost

Geschreven door:	Samantha (2 vmbo/havo)
Datum ingestuurd:	23 april 2003
Taal:
Woorden:	3.200
Bekeken:	15221 keer (13 deze maand)
Waardering:	Currently 3.67/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (95 stemmen)
Deel op:

Titel:	Vallen
Auteur:	Anne Provoost
Jaar van uitgave:	1994
Aantal pagina's:	264
Prijs:	Winnaar Gouden Uil 1995 Winnaar Zilveren Griffel 1995
Verfilmd als:	Vallen (2001)

Auteur:	Anne Provoost
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	26 juli 1964
Informatie:	http://www.anneprovoost.com/ http://nl.wikipedia.org/wiki/Anne_Provoost
Populaire titels:	1994Vallen (29) 1997De roos en het zwijn (17) 1990Mijn tante is een grindewal (11) 2001De arkvaarders (4) 2007In de zon kijken (1)

...
3. Vallen
4. Vallen
5. Vallen
6. Vallen
7. Vallen
8. Vallen
9. Vallen
10. Vallen
11. Vallen
... meer

• 
  Door rinusb op 02-03-2011
  volgens mij werd zijn voet geamputeerd en kreeg hij geen geamputeerde voet
• 
  Door Joopie op 18-06-2006
  thnxxx .
• 
  Door Mauke op 22-05-2005
  chill thnx
• 
  Door Jean-Philippe op 16-05-2005
  Mooi geschreven, ik heb veel info kunnen halen uit je bespreking.
• 
  Door Marcel op 30-10-2003
  het is een goed verslag ik ga het nu verwerken in mijn eigen verslag bedankt meschien spreek ik je wel eens xxx marcel

Door arjen op 08-06-2003
hey Samantha, Goed verslag dat je gemaakt hebt, ik heb er heel wat aan gehad. gr. Arjen
• Toon alle 6 reacties

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Inhoudsopgave:

1: Maand en jaar van het boekverslag – Titel – Auteur – Genre

2: iets over de hoofdpersonen:
- naam
- uiterlijk
- gedrag
- karakter

3: waar het verhaal zich afspeelt en wanneer het verhaal zich afspeelt.

4: het verhaal in het kort.

5: hoe de auteur het verhaal begint.

6: waarom het boek deze titel heeft.

7: op welke manier de auteur het verhaal spannend maakt.

8: mijn menig over het boek.

9: bronvermelding als je die hebt gebruikt.

Opdracht 1: Maand en jaar van het boekverslag – Titel – Auteur – Genre

-Maand en jaar van het boekverslag:

Vrijdag 7 maart 2003.

-Titel van het boek:

Vallen.

-Het genre:

Psychologische roman.

-De auteur:

Anne Provoost.

Anne Provoost schrijft voor mensen van alle leeftijden. Haar boeken voor jongeren gaan over zware onderwerpen.
-In ‘Mijn tante is een grindewal’ gaat het over seksueel misbruik,
-In ‘Vallen’ over racisme,
-In ‘De roos en het zwijn’ over meisjes die seksualiteit ontdekt.
Haar jongerenromans zijn tamelijk ingewikkeld opgebouwd en gaan diep in op de gedachten en gevoelens van de hoofdpersonen, maar voor wie wat moeite wil doen, valt er veel te genieten. Een verzwegen geheim speelt vaak een grote rol in haar boeken en stapje voor stapje kom je er achter als lezer wat dat is. Het verhaal is dus verrassend en spannend.
‘ Vallen’ is een letterkundige presentatie van de eerste orde en als zodanig meteen erkend, want de auteur kreeg er in 1995 vier belangrijke prijzen voor:
-De Libris Woutertje Pieterse-Prijs,
-De Boekenleeuw,
-Een Zilveren Griffel,
-De Gouden uil jeugdliteratuur.

Boeken die zij nog meer heeft geschreven:

1: Mijn tante is een grindewal.
2: De roos en het zwijn.
3: Niet uitlachen!
4: De wekker en het mes.
5: Kauwgom voor de held.
6: De arkvaarders.

Opdracht 2: Iets over de hoofdpersonen.

De hoofdpersonages zijn Lucas, Caitlin en Benoit. Er zijn wel bijfiguren maar die zijn niet belangrijk en spelen geen enkele rol in het verhaal.
Alleen Lucas' moeder is misschien een beetje belangrijk en Alex, een vriend van Benoit. Ze spelen geen belangrijke rol in het verhaal.
Caitlin en Lucas' moeder zijn karakters want hun karakter blijft het hele verhaal hetzelfde en Lucas, Alex en Benoit zijn typen omdat hun karakter in de loop van het verhaal helemaal omslaat. Het karakter van Lucas slaat daarna eigenlijk nog een keer om. Op het einde wordt Lucas weer hetzelfde als in het begin van het verhaal.

-Lucas:
Lucas is een onzeker, kwetsbaar, beïnvloedbaar en een twijfelende jongen.
Doordat hij alleen is op vakantie en geen vrienden heeft laat hij zich makkelijk beïnvloeden en krijgt hij onbewust de verkeerde vrienden.
In het verhaal heeft hij geen mening maar hoe verder je leest hoe meer je het idee krijgt dat Lucas wel degelijk een mening krijgt.
Zo verandert de hoofdpersoon in een wat zekerder persoontje.

-Caitlin:
Caitlin is een meisje wat een eigen mening heeft, een sterke persoonlijkheid. Ze laat zich niet zomaar beïnvloeden door andere mensen.
Ze is afkomstig uit New York en houd ervan om te dansen.
Door haar blessure kon ze niet mee doen aan de audities van de dansschool en daar baalt ze stevig van.
Later in het verhaal merk je dat Caitlin een beetje verliefd is op Lucas en hem op weg helpt om een eigen menig te vormen.
Ze vindt dat Lucas meer had moeten doen om achter het verleden van zijn grootvader te komen, en neemt hem dat kwalijk.

-Benoît:
Benoît is de gene die iedereen min of meer beïnvloed met zijn slecht ideeën.
Hij heeft het talent om mensen dingen te laten geloven, hij vertelt alles zo dat het logisch gaat lijken. Net als bij Lucas, hij laat hem slechte dingen geloven door ze met logische argumenten te verdedigen.
Wanneer Benoît erachter komt dat Caitlin een jodin is zint hij op wraak.

Lucas’ moeder:
De moeder van Lucas schaamt zich over het verleden van haar vader. Dat is ook de reden waarom ze het niet aan Lucas had verteld.
Ze is net als Lucas onzeker, omdat ze alles voor Lucas heeft verzwegen is ze mede verantwoordelijk voor de ongelukken.

-Lucas’ grootvader:
De opa van Lucas heeft in het verleden 15 kinderen die in het klooster verstopt zaten,verraden. Dat deed hij omdat er eten te kort was en hij wist dat die kinderen het eten van de nonnen kregen. Sommige mensen nemen het hem nog steeds kwalijk, zelfs na zijn dood nog en kijken er Lucas op aan.

-Alex:
Alex is een meeloper.
Hij doet alles wat hem opgedragen wordt door Benoît, en Benoît noemt hem dan ook de doener niet de denker.
Hij voert de plannen van Benoît uit, en is dus mede schuldig.

-Soeur:
Wat ze nou is weet ik niet precies, ik denk de oma van Caitlin. Ze was vroeger bevriend met de opa van Lucas, maar nadat hij de kinderen had verraden heeft ze het hem niet meer vergeven.
Ze neemt het Lucas kwalijk en probeert Caitlin uit zijn buurt te houden.

-Ruth:
Dit is de moeder van Caitlin, ze is een stille vrouw. Ze komt ook bijna niet voor in het verhaal net als Soeur.
Ze vindt het op de een of andere manier niet goed dat Lucas het been van Caitlin had afgezaagd, maar aan de andere kant toch ook weer wel. Ik krijg niet echt hoogte van de moeder van Caitlin in dit boek.

Opdracht 3: Waar het verhaal zich afspeelt en wanneer het verhaal zich afspeelt.

Dit boek speelde zich af in onze tijd, in de twintigste eeuw denk ik.
In het boek verlopen er ongeveer een paar dagen denk ik, omdat hij terugblikt lijkt het of het over een paar maanden gaat. Maar als je goed oplet zie je dat er maar een paar dagen verlopen.
Maar ik kan het eigenlijk niet zo goed opmaken uit het boek. Door die terugblik weet ik het niet zeker, maar ik denk dat er maar een paar dagen of weken verlopen.
Het verhaal speelt zich in de Ardennen.
Ze spreken in het verhaal over St-Antoine en Montourin.
In het verhaal zie ik een Franstalig bergstreekje.

Opdracht 4: het verhaal in het kort.

De zestienjarige Lucas Beigne komt, zoals elk jaar, samen met zijn moeder aan in het dorpje Saint- Antoine om de zomervakantie door te brengen in het huis van zijn opa. Het enige wat er anders is, is dat zijn opa Felix Stockx afgelopen winter is overleden. Kort nadat ze daar zijn aangekomen ontmoet Lucas de zestienjarige Amerikaanse Catlin Rose Meadows. Ze logeert met haar moeder Ruth bij de non Soeur Beate in het klooster. Dat klooster ligt vlak achter het huis van de opa van Lucas.
Vroeger speelde Lucas vaak met Caitlin, hoewel het eigenlijk niet mocht van zijn opa. Caitlin is dol op dansen en bereidt zich voor op een belangrijk toelatingsexamen voor een dansschool in New York.
In de dagen daarna maken veel mensen tegenover Lucas opmerkingen over zijn opa, ook Caitlin. Zij vermoeden dat hij in de oorlog iets verkeerds heeft gedaan. Lucas merkt dat hij de enige is die hierover niets weet en vraagt zijn moeder om uitleg, maar die wil niets vertellen. In het dorpje en in het buurt dorpje Montourin bevinden zich nogal wat buitenlanders van Arabische afkomst. Een aantal van hen maakt zich schuldig aan inbraken en diefstal. Ook in het huis van zijn opa wordt ingebroken. Ze stelen onder andere een frituurpan, een televisie en uit de schuur een kettingzaag. Omdat Lucas' moeder bang is voor die Arabieren, besluit Lucas een alarmpistool voor haar te gaan kopen. In de wapenwinkel ontmoet hij twee jongens, Benoît en Alex. Hij raakt met hen aan de praat en vertelt dat hij de kleinzoon van Felix Stockx is. De twee mannen blijken bewonderaars van zijn grootvader te zijn.
Een paar dagen later gaat Lucas in het oude centrum van Montourin, waar veel Arabieren wonen, op zoek naar de spullen die uit het huis van zijn opa gestolen zijn. Hij heeft van de politie gehoord dat in een oud pand gestolen spullen zijn gevonden. Lucas wacht tot de politie weg is en gaat in zijn eentje op onderzoek uit. Er komen een paar Arabieren aan en vragen wat hij hier komt doen. Hij zegt dat hij z’n tv kwijt is. Ze geloven hem eerst wel, maar dan voelt hij zich bedreigt door hen en trekt zijn pistool. Dan worden de Arabieren kwaad en slaan hem inelkaar. Net zo lang tot dat hij wakker wordt in de Ambulance. Hij wil naar de oude dokter van zijn opa. Daar komt hij er achter dat zijn opa aan het eind van de eerste wereld oorlog een paar Joodse kinderen verraden had. Die Joodse kinderen werden door nonnen, waaronder ook Soeur Beate, verborgen gehouden in het klooster.
Als Lucas het er later met zijn moeder over heeft, bevestigt zij het verhaal van Benoît: 'Hij was ziek van verdriet, Lucas. Mensen met verdriet doen vreemde dingen'. Lucas praat er later die dag ook met Caitlin over die hem nog weet te vertellen dat toen vijf nonnen door de Duitsers geëxecuteerd zijn.
De kettingzaag is door de politie gevonden, maar hij werkt niet meer. In het dorp kan niemand de zaag snel maken, zodat Lucas de hulp inroept van Benoît. Dat is geen enkel probleem, maar als Lucas samen met Caitlin de gerepareerde zaag komt ophalen, vraagt Benoît een wederdienst. Hij wil in het oude centrum van de stad een boom tegenover de pastorie zo zwaar beschadigen dat die gerooid moet worden. Eerst stribbelt Lucas tegen, maar uiteindelijk doet hij mee. In de komende dagen komt Lucas er ook achter wat de ideeën en opvattingen van Benoît over buitenlanders zijn. Hij haat ze en wil ze uit het land hebben.
In de dagen erna wordt duidelijk dat de gemeenteraad asielzoekers in de pastorie wil doorbrengen. Lucas wordt door Benoît in zo'n situatie gemanoeuvreerd dat hij niet alleen meedoet aan een demonstratie tegen buitenlanders, maar zelfs molotovcocktails bij de pastorie naar binnen gooit.
In de dagen die volgen merkt Lucas dat Benoit vaak bij Catlin op bezoek komt. Blijkbaar is hij nogal onder de indruk van haar. Zij vindt hem eerst ook wel interessant, maar maakt Lucas duidelijk dat ze zijn ideeën gevaarlijk vindt. Catlin vertelt Lucas dat ze Joods is. Lucas in erg verbaads. Hij is niet de enige die het te weten komt. Ook Benoit komt er achter, hij is woedend en voelt zich verraden door haar. Hij vertelt Lucas dat hij het Catlin betaald zal zetten.
Een paar dagen later krijgt Caitlin een ongeluk met de auto voor het huis van Lucas. Hij ziet het gebeuren en probeert haar uit de brandende auto te trekken, maar merkt dat ze bekneld zit. In paniek ziet hij geen andere mogelijkheid dan haar voet met de kettingzaag af te zagen.
Eerst lijkt het erop dat hij haar leven gered heeft, maar na een onderzoek blijkt dat de stang die Caitlin bekneld hield, gemakkelijk opzij te schuiven was. De onzekerheid over het optreden van Lucas wordt groter als Benoît geruchten gaat verspreiden over Lucas. Benoît doet net alsof het afzagen van de voet van Catlin een afrekening van hem was die Lucas heeft uitgevoerd.
Benoît zorgt ervoor dat de pers allerlei informatie over Lucas krijgt. Hij zou een rechts-radicaal zijn die het joodse meisje op haar zwakste plek, haar carrière als danseres, wilde raken. De politie arresteert Lucas en verhoort hem, maar laat hem gaan in afwachting van een klacht van de familie Meadows.
Aan het eind van het verhaal gaat Lucas naar Caitlin toe om haar alles uit te leggen. Zij gelooft zijn versie van de gebeurtenissen en zal geen klacht indienen. Ten slotte zegt ze: 'Ik wil alles doen wat ik kan om me jou te herinneren als mijn redder, niet als iemand die me verminkt heeft. Dat is niet gemakkelijk.'

Opdracht 5: Hoe de auteur het verhaal begint.

Het verhaal begint midden in een handeling en eigenlijk aan het eind van het verhaal. Dat komt omdat Lucas terugblikt op zijn vakantie. Het begin van het verhaal is het einde van zijn vakantie. Aan het eind van het boek wordt het begin ook in verkorte vorm herhaald.

Opdracht 6: Waarom het boek deze titel heeft.

Je kunt de titel in drie dingen verklaren, ik zal ze alle drie vertellen.
-de titel kan zijn ontstaan door de manier van dansen van Catlin. Waardoor het lijkt dat ze echt valt.
-ook kan de titel zo zijn ontstaan door dat Lucas in de val is gelopen door Benoit. Hij moet opdrachten doen voor haar die hij eigenlijk niet wil doen. Later komt hij in de val waardoor Benoit aan iedereen vertelt dat Lucas met opzet de voet van Catlin afgezaagd heeft.
-de tiltel kan ook zijn ontstaan door de val waarin Joodse kinderen tijdens de wereld oorlog gelopen zijn door het verrraad van de opa van Lucas. Het verhaal is goed en slim dat al deze betekenissen van de titel samenhangen.

Opdracht 7: op welke manieren de auteur het verhaal spannend maakt.

In het boek word veel gebruik gemaakt van open plekken.
Door die open plekken zorgt de schrijver ervoor dat de lezer nieuwsgierig blijft.
Er wordt best wel veel gewerkt met open plekken in dit boek, ik zit nu eigenlijk nog met vragen in mijn hoofd.
Dus het is de schrijfster goed gelukt om mensen te laten nadenken over haar boek.
Zo maakt de schrijfster het verhaal spannend.
In dit boek maakt de schrijfster gebruik van terugblikken, herinneringen en vooruitwijzing.
De auteur maakt het boek heel erg spannend, er komen dan ook veel spannende stukjes voor in het verhaal. Ik geef nu een voorbeeld van een stukje over Lucas die verdwaald is in een straat waar allemaal Arabieren wonen.

-‘Hij praat met de flikken,’zei de ene. ‘’t Is een skin,’ voegde de tweede man er aan toe. Ik wist dat ze niet meer met mij zouden praten, alleen nog maar over mij. Ik had hier nier mogen komen, niet vlak na een bezoek aan de kapper en zeker niet met een pistool onder mijn arm. ‘Waarom is hij hier?’ ‘Hij wist dat zij hier waren.’ Ze sprongen van de ene taal op de andere. Het wisselen gebeurde nochalant, alsof het niet uitmaakte wat ze spraken, maar ik wist dat ze heel nauwkeurig bepaalden wat ik wel en niet mocht begrijpen. ‘Ze kenden hem.’ ‘Hij wist waar het depot lag.’ De zon zakte weg achter de huizen en de heuvels. ‘Misschien doet hij boodschappen,’ zei de eerste, die met het verbaasde gezicht. ‘Kleine boodschapjes links en rechts, een beetje informatie hier, een inlichtinkje daar.’ Ik denk dat ik op dit moment in de war raakte. Het gezicht van de man bevond zich nu vlak voor het mijne, veel dichter dan ik kon verdragen, en ik begon me verschrikkelijk bewust te voelen van het pistool onder mijn arm. ‘Ja, nee,’ zei ik. Ik wilde kalm klinken, maar mijn stem had een vreemde naslag, bijna alsof er een stemband losgeraakt was en in mijn keel liep te flapperen. ‘Een televisie. Het schijnt dat je hier televisies kunt kopen’. De man lachte. Het vreemde rode licht van de ondergaande zon deed zijn ogen koortsig glimmen. ‘Een televisie?’ Zei hij. Ik verbaasde me erover hoe groot zijn voeten waren. ‘En hoe ga je die dragen? Op je rug?’ ‘In zijn tasje,’ zei de man vlak achter hem. Ik keek niet, maar ik voelde hem wijzen. Hij was te ver gegaan. En ik had te lang getreuzeld. Het was te laat. Als ik nu niets deed, kwam er meer herrie dan ik kon voorzien. Ik verbaas me nu nog over de kalmte waarmee ik mijn hand in het plastic tasje stak. Ze bleven geduldig toekijken, alsof ze dachten dat er een wit konijn uit zou komen. Met een snelle beweging maakte ik de rits van het etui open. Dit ik bluf, dacht ik, pure bluf, en het is aan me te zien. Maar voor ze weten wat er gebeurt, is het al te laat. Dan sta ik daar. Ik maak verschrikkelijk veel lawaai en dwing ze voor me op zij te gaan. Alles is beter dan door vijf nerveuze Arabieren hier gevonden te worden, in dit doodlopend straatje, met onder mijn arm een pistool in een tasje. Door de vorm van het etui wist ik zonder te kijken aan welke kant de kolf zat. Ik raakte het metaal aan. Door het langdurige contact met mijn lichaam voelde het warm als een huid. En dat, denk ik, was het laatste. Het volgende moment hoorde ik de man die het dichts bij me stond roepen. Ik zag zijn witte tanden opflitsen en voelde het geluid van zijn stem in mijn gezicht. ‘Eeft ’n blaffer!’ Riep hij. Meteen was alles in beweging. In plaats van weg te deinen, viel er van alles naar me toe: armen en gezichten en schouders en tatoeages. Ik dacht nog: wat als Rene zich vergist heeft en dit toch een echt pistool is, echte kogels, die echt een gat in een hoofd kunnen blazen. Maar eigenlijk was het mijn zorg niet meer. Het pistool lag al op de grond en ik ernaast, in de vernieling geslagen, met een gekloven bovenlip en mijn bewustzijn in een andere wereld.

Opdracht 8: mijn menig over het boek

Ik vond het een spannend boek. Waarom spannend? Daar heb ik twee redenen voor.
Eén reden daarvoor is dat het grootste deel van het verhaal in een terugblik wordt verteld, waardoor het spannender wordt. De opbouw is namelijk zo dat het boek begint op het moment dat Caitlin met haar geamputeerde voet uit het ziekenhuis komt. En dan weet je nog niet wat Lucas ermee te maken heeft, wat je nieuwsgierig maakt.
De tweede reden is de manier waarop Lucas door Benoît ingepakt wordt. Je weet dat Lucas geen racist is en toch zie je dat hij bij racistische activiteiten betrokken raakt.
Wat nieuwsgierig makend is, is dat het verhaal in de ik-vorm verteld wordt door Lucas en daardoor leer je zijn gedachten en gevoelens goed kennen. En wat hij dan nog niet weet, weet je dan ook niet. Verrassend is dat Caitlin joods is en dat Caitlins moeder één van de kinderen was die tijdens de oorlog in de kelder van het klooster zat ondergedoken. Daar komt Lucas stapje voor stapje achter en als lezer maak je die ontdekking mee.
Het was ook een zielig boek, zielig was het voor de buitenlanders die door de racisten werden lastig gevallen en voor Lucas hoe hij gemanipuleerd werd door Benoît. Ook zielig was het voor Caitlin die een geamputeerde voet kreeg na dat auto-ongeluk.