Geschreven door:	ska [meer]
Datum ingestuurd:	16 april 2003
Niveau:	5 vwo
Taal:
Woorden:	6755
Opvragingen:	4004 (5 deze maand)
Waardering:	Currently 3.43/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (75 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Auteur:
Per Nilsson

Titel:
Anders dan jij

Oorspronkelijke titel:
Ett annat sätt att vara ung

Druk:
Drukkerij Haasbeek b.v.,Alphen aan den Rijn
Jaar van eerste druk:
2000

Uitgever, jaar plaats:
Lemniscaat b.v. Rotterdam 2001

Aantal pagina’s
267

Motto:
Eighteen is a terrible age,and while I
Walked aruond whith the conviction that
I was somehow more grown-up than my
Classmates,the truth was that I had
Merely found a different way of being young.

Paul Auster,
Uit “Moon Palace”

Indeling:
Het boek bestaat uit 5 hoofdstukken ,die zelf ook uit een verschillende aantal subhoofdstukken bestaan.
Elk hoofdstuk heeft een naam van een maand.Het verhaal begint in november en eindigt in april.
De subhoofdstukken zijn genumereerd

Samenvatting:
Hannah huurt een flat in Malmö. De huur wordt door haar ouders betaald,die in Höllvliken wonen.
Op een dag komt ze wat oudere leraar Per Nosslin in een cafe tegen.Ze raken in een gesprek.Over dingen, over mensen...
Per vond het leuk om Hannah nog een keer te zien.
Op die dag voelde Hannah zich een engel.Volgens haar begon toen iets.Iets wat ze kon voelen.
’s Maandags ging ze niet naar school.Ze bleef in het bed liggen. Naar de aanleiding van een radioprogramma over seks,schreef ze een gedicht.
Als zout snot
Zo smaakt sperma
De pornofilms liegen,jongen
De meisjes vinden het niet lekker
Eet maar een bord vol snot,jongen,als je dat gelooft
Eet maar een bord snot,jongen
Zei Camilla
De vrolijkste en fierste feministe
Camilla,
Waar ben je nu?

Hannah en Per zagen elkaar nog een keer.Ze had waarschijnlijk ervoor gespijbeld.Per was geintereseerd in haar.Reageerde als een bezorgde vader.Hannah vertelde hem waarom ze CM-profiel koos.
Toen Per wat koffie ging halen,schreef hannah een gedicht op een papiertje en stopte het tussen bladzijden van zijn boek.

Tijdens de het-is-bijna-kerst-weken haalde Hannah de herinneringen van vroeger naar boven.Een van ze was Marcus van de meisjes. Die regelmatig in haar nachtmerrie’s voorkwam.Hij was die jongen, die haar tijdens het klassenfeest bij Carola betast heeft.

Toen Hannah ongeveer 15 was ,ging Marcus dood.Hij was dronken en viel van een veerboot af en verdronk .Zijn lichaam hebben ze nooit gevonden...
Zij had hem kunnen redden, maar dat deed ze niet ;uit de haatgevoelens.

Hannah liep door de straten.Ze dacht na voer wie ze was.Een deel van haar wilde naar binnen bij die mensen die het gezellig samen hadden,wiens leven zo prachtig van de buitenkant uitzag.De andere deel van haar wist dat ze daar niet hoorde.Dat ze zich zo- buitengesloten en eenzaam prettig voelde.Dat ze anders dan de anderen was...

Hannah heeft het adres van Per in een telefoonboek opgezocht. Ze ging kijken waar het was.Ze stond voor de ramen naar binnen te kijkend.Hannah verzinde van alles en nog wat over de mensen die ze binnen zag.Toen ontmoette ze Milena.
Ze vroeg waarom Hannah daar stond.Hannah kon geen veklaring g
even.Toen stelde ze zich voor.Het meisje heette Milena.
Ze vertelde Hannah over de mensen die Hannah binnen zag.Ze vertelde Hannah ook over zichzelf.
Milena wilde Hannah aan haar broer koppelen toen ze hoorde dat Hannah nog geen vriend had.Hannah gaf haar haar telefoonnummer ,toen stapte ze de bus in.
’s Avonds schreef ze een gedicht over Milena.
Iemand belde op.Verkeerde nummer dacht Hannah.Om 03:28 werd wakker van een enge droom over Markus.
Ze besloot iedere dag naar school te gaan,anders zou ze terug naar huis in
Hollviken ,naar haar meijsjes kamer moeten.Omdat ze dan geen geld van mama zou krijgen,,,
Tijden de lunchpauze vertelde Hannah aan haar bija-vriendinnen- anna en Cat over Per.Ze geloofden haar niet,
Hannah vindt dat het jong zijn klote is.Ze voelt zich volwassener.en eenzaam.Maar daar is Hannah trots op .Ook op haar magdelijkheid.Op weg naar huis komt ze Per tegen.

Bij haar plaatselijke supermarkt tegen.Hij nodigde haar uiteten.Ze gingen naar “Meaning Green Vergetarian Junk Food” .Ze hadden een goed gesprek .Hannah vertelde hem nog mer over zichzelf.Aan het einde zie ze dat ze blij was dat ze hem ontmoet hadEn dat meende ze.
Een dag voor de kerst ging ze naar huis, met een bus.Ze had een fijne dag gehad,omdat voor het even alles voorbij was.Marcus en die rare iemand die Hannah midden in de nacht opbelde.
“..Frederik spelde op de piano kerstliedjes en oma zong vals.De kinderen maakten herrie en zeurde en opa lag luid te snurken in de leunstoel”
Hannah vertelde aan haar vader over die telefoontjes midden in de nacht.
Hij adviseerde haar een nummermelder te kopen.
Samen met Anna en Cat is Hannah naar het feest gegaan .Ze heeft met een paar jongens geflirt maar vereder niets.De dag daarop had ze een kater.
Een paar dagen later komt ze Per tegen.Ze gaan koffie drinken .Hij heft een kerstcadeutje voor haar.”Sappo.Gedichten en Fragmenten”
Iemand heeft weer gebeld.Het maakte Hannah woedend,vooral dat het een gehiem nummer was.

De volgende dag heeft Milena gebeld.Toen kwam Hannah op een idee dat het Eldin was(de broer van Milena), die haar die dagen gebeld heeft.
Hannah heeft met haar afgesproken dat haar broer om 1 uur in een cafe tegenover Hennes en Mauritz komt.Hij was daar .Hannah heeft hem met dat belgedoe geconfronteerd.Hij ontkende alles.Toen kwamen zijn vrienden Misrad en Fadil...het werd voor Hannah fataal...zijn vrienden hebben haar uitgelachen,ze raaktte haar zelfvertrouwen kwijt en rende weg als een dertienjaride meisje met tranen in haar ogen.
’s Avonds heeft Eldin gebeld.Hannah ging op.
Op zondag ging Hannah wandelen.Ze kwam Milena tegen met haar vriend David en zijn hond Boef.
Ze gingen bij haar thee drinken.Milena heeft haar verteld ,dat ze Eldin uitgescholden heeft.
“...het was een advocaatje van haar grote broer dat hier voor me zat..”
Toen vertelde Hannah aan Milena dat ze dacht dat het haar broer was die haar midden in de nacht opbelde.
Het bleek dat Eldin maar 2 keer heeft gebeld.Hij vroeg Hannah om een andere kans.Ze hebben iets afgesproken.
Een week heeft niemand gebeld.Tijdens de afspraak met Eldin vertelde hij veel over zichzelf.Hannah heeft beloofd,dat zij hem leert zwemmen.

Tijdens het vakantie in februari ontmoette Hannah Andreas.Zij vond hem maar raar en vroeg zich af waarom iemand ervoor kiest om een schurk te zijn.Hij vulde het winkelcentrumgebouw met zijn aanwezigheid. Hij had een zwart leren jack,hoge legerlaarzen aan.Hij zag eruit als een oudewetse skinhead.Hannah voelde haat ten opzichte van hem.Ze ging naar hem toe en zei dat ze een jodin was ,ze vroeg of ze mocht leven.Hij zei dat hij geen God was.
Even later werd Hannah meegesleept in een tonneelstuk van Andreas en Yasmin,dat ze voor het verbijsterd publiek in het winkelcentrumgebouw hebben uitgevoerd.Niemand durfde er wat van zeggen toen de grote skinhead(Andreas) tegen een jonge vrouw(Yasmin) met een hoofddoek begon te schreeuwen,dat ze de hoofddoek af moest doen,dat man en vrouw gelijk zijn...maar Hannah wel.Toen begreep ze dat het een voorstelling was.Ze voelde zich geïrreteerd en besodemiterd.En kwaad.

Hannah voelde iets.Iets wat haar een niew leven kon geven.
Ze belde haar oma in Kopenhagen op en vroeg of ze mocht komen.Maar het kon niet.
Later belde Milena op en nodigde haar uit voor het etentje bij ze thuis.
Per belde ook op en vroeg of ze zin in een opera had,maar Hannah kon niet.
De telefoon ging voor de derde keer.Het was Andreas.Hij vertelde dat hij het telefoonnummer van Hannah in de schoolalmanaak vond.Dat hij belde om zij excuses aan te bieden.Hannah dacht dat hij haar midden in de nacht opbelde.Maar het was niet zo.Ze hing op.
Ze belde hem en zei dat hij haar iets heel ergs aangedaan had.Ze smeet de horn op

De volgende dag belde Andreas weer op...
Hannah ging naar Eldin en Milena.Hat werd een leuke familieavond.Haar eenzaamheid was voorgoed verdwenen...
Eldin bracht haar naar huis.In de buurt van haar huis zag ze Andreas.De skinhead.Eldin verstijfde,maar de skinhead ging weg.
Hannah ging de nummer van Andreas controleren.Ze kwam op een zekere Bodil Stegemyr.
Op de laatste dag van de voorjaarsvakantie belde Hannah Bodil op.Andreas nam op.Hannah zei dat als hij haar nog een keer opbelt,zal ze alles aan zij moeder Bodil vertellen.Ze dacht namelijk nog steeds dat hij haar s’nachts opbelde.
Een half uur later stond hij voor haar deur.Toen hij zei dat hij Andreas was,begreep Hannah er helemaal niets van.Andreas had zijn hand in de deuropening gestoken .De deur viel dicht toen Hanaah hoorde dat hij haar gebeld had...Maar zijn hand zat ertussen...”zij was niet voorbereid op zo’n harde gil..”.Het was haar wraak.Maar ze deed de deur weer open zodat hij kon zijn hand terug trekken.
Ze gingen allebei aan de verschillende kanten van de deur zitten.Ze praatten.Toen begreep Hannah dat hij die meneer x niet was die haar s’nachts opbelde.Hij vertelde haar over het tonneelstuk ,over Yasmin en over zichzelf, dat hij geen racist was.Hij praatte,praatte,praatte...Hannah werd een beetje moe van.
Voordat hij wegging vroeg hij haar of zin had om een klein voorstelling te doen samen met hem.Met Pasen.Ze zouden drie lieve kleine kuikentjes vermoorden.Maar Hannah weigerde.”Nooit in mijn leven”

Iemand heeft haar weer opgebeld,het was een stem waar ze niet voor bang was.De stem zei:” ik...wil...jou....”Hannah schrok zich kapot,maar gelukkig had ze een nummermelder...en die deed het niet...
Ze dacht lang na wat het zou betekenen:ik wil jou.”Ik wil jou niets doen of ik wil jou geen kwaad doen.Of ik wil jou kwaad doen en pijn doen.I want you so bad”
Het is maart.Hannah ging met Anna en Cat uit.Ze vond het walgelijk om naar te kijken hoe de “dronken rodwankelde dertienjarigen schreeuwden en hun modekleertjes onderkotsten...Mensen???Ha.Dieren,zeg ik.En dat is een belediging voor dieren.”
“De jeugd van tegenwoordig was een kwade dronk”
Ze ging naar huis.
Toen ze thuis kwam ,heft Andreas haar gebeld,dat hij de kuikentjes kon regelen.Hij had een idee om een tonneelstukje op de dag voor Pasen te uitvoeren om de mensen iets te leren over de rechten van de dieren.Hannah wilde het absoluut niet.Ze schreeuwde,vloekte ,maar hij zei kalm dat hij het een goed idee vond.

Hannah is jarig.Die ochtend lag ze alleen in haar bed te huilen.Op haar 18-de verjaardag.

Ze kreeg een kaart zonder naam met een bioscoopbon voor 100 kronen en kaartjes voor de draagvleugelboot naar Kopenhagen.
Ze dacht aan Per en belde hem op ,maar de nummer bleek afgesloten te zijn.
Om zes uur kwamen haar ouders met haar broer Frederik.Van ze kreeg ze een cadeaubon voor 20 rijlessen en 1000 kronen.Zij hadden ook een cadeau van haar oma mee gebracht:Hannah mocht met Pasen bij haar oma komen.
Ndreas kwam sorry te zeggen.Hij bleef niet.

Eldin heeft een zwemdiploma A gehaald.Hij zag dat zij bloemen op tafel had,dusa ze moest uitleggen dat ze jarig is geweest.
Toen Eldin thuis was ,belde Milena Hannah op.Ze hebben afgesproken dat zij bij haar op zaterdag zouden komen ,zodat ze het toch een beetje konden vieren.
S’Avonds belde Hannah Andreas op omdat ze zich schuldig voelde.
Uur later zat hij aan haar keukentafel en vertelde over zichzelf.
Uiteindelijk stemde Hanaah toe.Maar hij moest de kuikentjes zelf doodmaken.
Hannah voelde de warmte door haar heen gaan .Ze was blij,dat Milena een feestje voor haar geregeld had,dat Eldin en Andreas op bezoek geweest zijn.
Op zondag had Hannah een afspraak met Andreas.Hij had al een plan bedacht.Ze deden alles samen.Maar zonder spandoeken:het zou politie aantrekken en dat wilden ze niet.
Die zondagavond heeft iemand gebeld.Hannah dacht dat het Andreas was,maar hij was het niet.Een geheim nummer.Ze schrok een beetje,maar toen dacht ze:”Ik heb mensen ontmoet.ik heb mensen om me heen.”
Een paar dagen later belde iemand na twaalf uur weer op.Stilte in de hoorn…Hanaah dacht dat het Marcus was,dat hij een wraak wilde nemen.

Ze belde Andreas op en vertelde hem alles over die telefoontjes.Hij kwam naar Hannah toe en had een plan om haar te helpen.Het hield in dat zij zichzelf moest spelen,terwijl Andreas bij haar was.Ze ging naar bed en toen ging de telefoon.Andreas nam op en schold die iemand uit…
Volgens hem zou die iemand nu moeten ophouden.
Hij ging weg,maar Hannah bleef thuis met een vraag :wie zou het zijn???
Ze kwam uit dat het Per Nosslin was die haar midden in het nacht opbelde.
Hannah probeerde hem telefonisch te bereiken maar zijn nummer was weer afgesloten.
Ze vroeg Milena over de mensen die in het huis woonden waar ze elkaar ontmoet hebben.Het zou kunnen zijn dat Per daar ook woonde.Maar het leidde tot niets.
De telefoontjes hielde op .De woeste dreigementen van Andreas hebben effect gehad.
Hannah en Andreas zagen elkaar bijna elke dag.Ze voelde zich een beetje raar.Ze wist niet of ze blij of verdrietig moest zijn.Ze vroeg zich af of ze zich kon geven zonder zich te verliezen...Ze voelde zich een schoolmeisje dat de weg kwijt was.En toen een sterke jongen ontmoette...

Een dag voor de Pasen voerden Andreas en Hannah zijn plan uit.Ze gingen naar Caroli City waar veel mensen met kinderen hun boodschappen deden.
Hannah deelde de flyers uit en Andreas deed de rest.Ze hadden een groot publiek gekregen ,dat voornamelijk uit kinderen bestond,toen Andreas de kuikentjes doodmaakte.Mensen weren gechokeerd.Kinderen barsen de tranen uit.Andreas en Hannah hadden hun doel bereikt.Ze lieten mensen nadenken over de 64,5 miljoen kuikentjes die per jaar in Zweden geslacht worden...

Hannah hield het niet meer vol,ze ging naar haar oma in Kopenhagen.Maar zij was niet thuis.Ze liep door het Rådhuis plein,verzonken in haar gedachten.In de McDonalds kwam ze Per tegen.Hij was heel bezorgd,maar Hannah vroeg boos wie hij was;zij vertelde dat ze hem in Malmö gezocht had.Hij vertelde dat zijn ex-vrouw en de kinderen aan de andere kant van Kopenhagen woonden,in Ishøj.
Langzamerhand kwam Hannah achter dat zij heeft zich zelf voor de gek gehouden.
Ze ging samen met hem naar een hotel.Toen hij onder de douche stond heeft Hannah een zwart schrift met een harde kaft gezien.Dezelfde schrift die ze voor haar verjaardag kreeg.Daarin las ze haar gedicht over Milena.Haar naam Hannah kwam in het verhaal bijzonder vaak voor...
Hannnah begreep er niets van.Ze las de laatste zin:Milena wordt bedreigd door een skinhead en
Achter in het schrift stond haar telefoonnummer.

Hannah vluchtte omdat ze zich bedreigd voelde.Terug naar Malmö.Toen ze thius kwam vond ze een briefje van Andreas.Ze moest hem zo snel mogelijk bellen.Maar dat deed ze niet.Ze was nog steeds boos op hem en dat gedoe met kuikentjes.
Hij heeft haar opgebeld en ze vroeg of hij kon komen.Andreas was heel ongerust geweest.Over haar.Zij vroeg hem of hij kon blijven slapen.
“en we draaiden naar elkaar toe en ik pakte zijn hand en hield hem vast.Onze handen lagen tussen ons in op het kussen en ik voelde zijn adem als een zacht zomerbriesje op mijn knokkels...Al mijn angst was verdwenen...”
De volgende ochtend heeft Andreas het ontbijt gemaakt.Hannah vertelde alles aan hem ook over Per Nosslin.Ze vertelde wat ze in het schrift gelezen had:”Een nacht in april.Daar komt de een .Daar komt de ander.Ze zullen elkaar tegenkomen.Een van ze zal sterven.Het regent.”
“... Milena wordt bedreigd door een skinhead en”
Hannah belde Milena op.Eldin vertelde dat zijn zusje door en skinhead bedriegd is.Hij klonk niet echt vrolijk.Hij zei dat als hij die skinhead zou tegenkomen,zou hij hem vermoorden...
“De tranen sprongen in mijn ogen toen ik aan Milena dacht en Andreas begreep wat Eldin heeft verteld.”
Toen Andreas weg ging ,gaf hij Hannah een kus op haar voorhoofd.”Een kus van een grote broer.Van een neef.”

Per belde Hannah op.Hij vroeg hoe het met haar ging.Hannah stelde een heleboel vragen,maar hij zei niets.Alleen maar dat hij haar beter wilde leren kennen...
Hij zei dat er een einde aan komt.Ze begreep niet waar hij het over had.Ze vroeg wie er dood ging.Hij zei dat iedereen.Hij had iets over AnarKaj gezegd.Hannah herinnerde zich dat Andreas zich vroeger zo noemde toen hij een rondreizende jongleur was.
Op gegeven moment wist Hannah niet meer wie ze moest vertrouwen.Ze verdacht Andreas ,maar hij zei dat hij haar nooit zou belazeren.
Zij vertrouwde hem nog steeds niet.Hij vertelde haar een verhaal die niemand wist als een teken van geen tonneel spelen.
Hannah vertelde hem over Markus.Hoe hij dood ging.Dat zij had hem kunnen redden.En dat zij het niet deed.Over de schuldgevoelens.

Hannah werd verliefd op Andreas.”Je wordt er een beetje dom van.Je wordt zoveel jonger.Een kind.Een dom kind word je.Je verlangt.Je hoopt...niet een keer dacht ik dat hij ook verliefd was...”

Ze deden veel samen.Ze spijbelden zelfs van school op een zonnige woensdag.”Wij hadden het niet over ons”
Hannah vroeg hem of je jezelf kon geven zonder jezelf te verliezen.Hij zei’:”Absoluut.”

Het was vrijdag;een dag voor 30 april.Hannah en Andreas zaten in een bus.Ze voerden en gesprek zoals ze tonneel speelden.De medereizigers waren hun publiek.

‘Ik denk dat ik mezelf bewaar.Totdat ik degene vind met wie ik de rest van mijn leven samen wil zijn.Degene met wie ik kinderen wil krijgen.’
“Dus je denkt dat je de hele leven samen met een man zal zijn?”
“Ja dat was ik wan plan,” zei ik.”En misschien een paar kindertjes ook .Later.”
“En seks?”
“Ja natuurlijk,”zei ik.”Anders komen er geen kindertjes.Toch?
“Nu gorgelde de man naast me weer,ik keek hem aan en hij grijnzende breed naar mij.”
“Hoe vind je die man dan?”,vroed Andreas.”De man met wie je wilt leven.En met wie je seks wilt.”
“Die komt vanzelf”,zei ik
“Misschien ben ik het wel,”zei Andreas.
“Een van de meisjes achterin kon zich niet langer inhouden en liet een verheugend gechichel ontsnappen,maar de anderen zeiden dat ze stil moest zijn.”
“Dat denk ik niet,”zei ik.
“Ik zou graag willen dat ik het was,”zei hij

Hij was best serieus en zei dat hij geen tonneel speelde.
Hannah meende iedere woord dat ze zei.

Dezelfde avond gingen ze met elkaar naar bed.
“Au,wat heb je lange teennagels,”zei ik.”Je hebt me gekrabd.”
“Sorry”,zei hij.

De volgende ochtend ging Andreas weg.Hij zei tegen Hannah dat hij bij haar voor altijd wilde blijven.Hij beloofde dat hij morgenochtend zou komen en een ontbijt voor haar zou maken.

Toen Hannah nog zacht en warm van leifdesgeluk was,kwam ze plotseling acher dat het de laatse dag van april was.Ze herinnerde zich dat wat ze in de zwarte schrift van Per Nosslin had gelezen: :”Een nacht in april.Daar komt de een .Daar komt de ander.Ze zulllen elkaar tegenkomen.Een van ze zal sterven.Het regent.”
“Het zou een scène uit een film kunnen zijn.Een nachtelijke ontmoeting tussen een skinhead en een buitenlander”
Hanaah herinnerde de woorden van Per :”Het einde kun je niet veranderen..”
Plotseling begreep ze dat het om Eldin en Andreas ging...

Hannah werd wakker van haar gedachten en zag dat ze op de bank zat samen met Eldin en Andreas.Ze vroeg zich af hoe ze in haar flat zijn gekomen,maar kon geen antwoord geven.
De jongens verteleden dat ze elkaar in een lege donkere straat tegenkwamen,dat Eldin van plan was om Andreas te vermoorden,dat Andreas een mes in zijn zak had,dat een man op hen aankwam en zei:”Ik schenk jullie leven,nee,eigenlijk schenkt Hannah jullie het leven,haar liefde redt jullie.”
De man zei nog:”Toe maar,mijn kuikentjes,ga maar gauw naar Hannah toe.”
Toen liep hij weg.

Eldin las het achternaam van Per Nilsson achterstevoren.
Per Nosslin bleek een schrijver te zijn.Hannah had zelfs en boek van hem van haar ouders twee jaar geleden met Kerst gekregen.
Toen zei Eldin dat ze misschien in een boek zouden komen.
Hannah ad er geen zin meer in .Ze zei dat ze alleen maar het einde hebben veranderd,hoewel Per zei dat dat niet kon.

Het verhaal eindigt dat Hannah Andreas en Eldin bij elkaar op de bank zitten en in een melige bui allerei eindes verzinnen. Als ze weg gaan, kruipt Hannah in bed dat naar liefde ruikt.

STRUCTUURELEMENTEN

Tijd
Ik denk dat het verhaal zich ergens in 1999-2000 speelt,want er wordt iets over een mobieltje gezegd.Dat Per Nosslin Hannah d.m.v een mobielte zou hebben gebeld.
Het gebeuren duurt vijf maanden.Het begint in november en eindigt in april.
Het verhaal is chronologisch verteld,er zijn een paar flash-back’s: Marcus,de vertrouwelijke verhalen ven Hannah enAndreas die ze nog nooit hebben verteld.Het verhaal is ook continu verteld.

Plaats
Het verhaal speelt zich voornamelijk in Zweden af.In Malmö.Soms in Denemaken.In Kopenhagen.
Toen Hannah nog alleen was,stemde de ruimte met het verhaal over:een eenzame flat van een eenzaam meisje,dat zich zelf niet kon vinden.Dat zich zelf in haar flatje niet thuis voelde.
Maar sinds ze Milena,Eldin,Andreas en Per leerde kennenwas de ruimte in contrast met de gedeurtenissen.De omgeving deed een stapje naar achter,het gaf de handelingen,gevoelens,gedachten de eerse plaats.Sinsdien was het niet meer belangrijk.

Personen

Hannah
· Hannah Andersen
· 17 jaar
· in maart jarig
· half Deens, 3/8 Zweedes, 1/8 Russichs joods
· Deense vader
· Opgedroeid in beschermd rijkeluismilieu in Höllviken
· Woont nu in Malmö in een flat van een vriend van haar broer die ging verhuizen.Tegenover “Mazetti”(supermarket)
· Haar moeder betaalt de helft van de huur
· Heeft twee broers Ferderik en Martin;Martin(de oudste) is getrouwd met domme blonde Linda
· Doet 5VWO : profiel Cultuur en Maatschappij
· Neemt vrij van school wanneer ze het wilt
· Schijft gedichten
· Zegt bijna nooit iets op school
· heeft twee bijna-vriendinnen:Anna en Cat
· gaat nooit echt uit
· heeft een hekel aan een jongere te zijn
· was al in de derde klas volwassen
· is op haar 15 de een punk geweest
· als ze veel onvoldoendes haalt moet ze terug naar huis
· vindt het leuk om met Per te praten
· vindt dat er te veel aandacht aan seks wordt besteed door de media.
· Is een veganiste
· Voelt zich anders dan haar leeftijdsgenoten
· Heeft er bewust voor gekozen om geen seks te hebben
· Doe alles eraan om baas over haar leven te blijven:laat zich door niemand beïnvloeden
Ik neem aan dat Hannah blond is en blauwe ogen heeft,omdat ze een Zweedse is.Ze is wraakzuchtig(denk aan de broek van Per en de hand van Andreas).Ze laat haar echte gevoelens niet snel zien.Ook is ze intelligent,omdat ze veel over de dingen nadenkt en vele slimme gedachten en principes heeft zoals:”De waarde van een meisje wordt niet bepaald door de vraag of ze een vriend heeft of niet...”Haar gedichten geven het ook aan.
Hannah wilt niet met de massa meelopen,daarom leeft ze in het wereld van de gelukkige eenzaamheid.Ik denk dat de punk-periode heeft haar leven veranderd,net zo veel als de dood van Marcus.Daardoor is ze zo geworden zoals ze in het boek beschreven wordt.
Per Nosslin verontrust haar en fascineert.
Als ze Andreas ontmoet is Hannah in het begin wantrouwig ten opzicht van hem.Maar daarna klikt het met hem en ze wilt hem nooit meer laten gaan.
Aan het einde van het boek voelt ze zich gelukkig dat ze een paar mensen om haar heen heeft.

Andreas
· Andreas Stegemyr
· 19 jaar
· geboren en opgegroeid in Kristianstad
· zijn vader heeft een klein bedrijfje
· heeft een groot huis en alles wat je maar voor geld kunt kopen
· zijn moeder heet Bodil en ze is een kleuterjuf.Ze werkt als een leidster op een kinderdagverblijf.
· Ruim een jaar geleden zijn zijn ouders gescheiden,omdat zijn moeder er genoeg van had om in de schaduw van zijn vader te leven,om voortdurend bedrogen en belazerd worden.
· Is met zijn moeder naar Malmö verhiuzd,om zijn school af te maken.
· Heeft een verwende zusje dat bij zijn vader is gebleven
· Na de scheiding van zijn uoders heeft hij veel nagedacht wie hij was...
· Hij heeft altijd zo veel rollen gespeeld
· ’s Zomers reisde hij rond door Zuid-Zweden als anarchistisch straatartist.
· Toen noemde hij zichzelf AnarKaj
· Hij begon zijn vader in zich te herkennen.Hij vond het niet leuk en besloot om al zijn rollen af te leggen.Sinsdien is hij een skinhead.
· Andreas haat racisten:”Racisten zijn verachtelijk,dat zijn laffe,verwende klootzakken die geweld,terreur en bier als hobby hebben en kennelijk mag dat in dit land.”
· Hij vind zich een aardige skinhead.
· Speelt straattheater.
· Volgens hem is het leven voor veel mensen leeg geworden.Ook dacht hij datde mens misschien niet helemaal goed geconstrueerd is:hij weet wat hij moet doen,maar dat doet hij niet ,omdat hij te lui of te moe en te koud is;de mensen zullen nooit iets opgeven.
· Hij vindt dat hij iets moet doen,anders verdrinkt hij in de zee van zelfhaat.
· Hij wilt drie kuikentjes offeren om duizenden te redden.
· Andreas komt voor allerei onrecht in de wereld op.
· Hij draagt een zwarte leren jack en hooge legerlaarzen,
· Wordt verliefd op Hannah
· Heeft respect voor de mensen.

Per
· Per Nosslin
· Leraar maatschappijleer en geschiedenis op een particuiliere school in Hvidorve
· Gescheiden
· Heeft twee dochters:Stine en Maria
· Zijn ex-vrouw Merete is een bibliotekaresse
· Zij woont met de dochters in Ishøj aan de andere kant van Kopenhagen.
· Is om de week vader
· Hij houdt van Kopenhagen
· Woont in Hvidovre,even buiten Kopenhagen
· Kan heel goed Deens spreken.
Hij vond het leuk met Hannah te praten,omdat ze naar de diepgang zocht.Zelfs in de simpele kwesties.
· Per is aandachtig en bezorgd ten op zicht van Hannah.
· Ook is hij begripvol: hij werd niet boos toen Hannah zijn broek verstopte.

Eldin
· Is een vluchteling
· Komt uit Sarajevo
· Zijn vader is een moslim en zijn moeder een Serviër
· Heeft op verschillende plaatsen gewoond en op zes verschillende scholen gezeten.
· Nu woont hij met zijn familie in Malmö in de hoogbouw in Rosengård
· Hij heeft twee zusjes:Sanja(9 jaar) en Milena(11jaar)
· Hij vindt Zweeden aardig,bijna te aardig.
· Eldin wilt architect worden.
· Heeft profiel Natuur en Techniek gekozen
· Wilt daarna naar de technische uiniveriteit in Götenborg
Volgens Hannah heeft hij een levenstaak - het redden van zijn ouders
Hij laat zich niet door zijn vrienden meeslepen:toen Misrad heeft Hannah uitgelachen,kwam hij als een nette jongen zijn excuses aanbieden.Hij heeft lieve ogen en een vriendelijke glimlach.Eldin is verlegen,maar wil Hannah beter leren kennen.

Perspectief en verteller
Grotendeels wordt het verhaal in de eerste persoon verteld.Maar omdat er de stukken uit het boek voorkomen, denk ik dat het een mengvorm tussen ik-perspectief en auctoriaal perspectief.

Verhaalconventie
Het verhaal is een samenstelling van een realistische en niet realistische verhaal,omdat Per zou nooit een gedicht van Hannah in zijn schrift hebben staan,als hij nooit bij haar is geweest.In zijn schrift vinden de dingen plaats die zich later in de werkelijkheid afspelen.Hij is een soort voorspelller.Maar voor de rest is het verhaal realistisch.Vriendschap,liefde en verdriet zijn realistische dingen.
“In dit verhaal verkent Per Nilsson de grenzen van verhaalwerkelijkheid.Op zijn eigen itnegrerende manier voert hij de lezer mee in de wereld waarin fictie en werkelijkheid elkaar raken en uiteindelijk in elkaar overgaan.”

Stijl
De schrijver gebruikt een makkelijke taal. Veel korte helder zinnen. Veel gedichten tussendoor. Er zijn veel beschrijvingen van de gedachten en weinig bijvoegelijke naamwoorden.

BEDOELING

Verklaring van de titel
Het boek heet “Andera dan jij” omdat de hoofdpersoon Hannah zich anders dan haar leeftijdsgenoten voelt.
Verklaring van het motto

Achttien is een vreselijke leeftijd,en terwijl ik rondliep met een overtuiging dat ik iemand was die meer volwassener dan mijn klasgenoten was,was de waarheid dat ik alleen een andere manier om jong te zijn uitgevonden heb.

Het motto is in de relatie met de hoofdpersoon van het boek: Hannah. In feite is ze net als de andere mensen, maar ook anders, omdat zij een manier heeft uitgevonden om toch jong te zijn. Op de wijze hoe zij het wilt:veganist,geen seks,gedichten schrijven,veel nadenkend over de anderen en zichzelf.

Ik denk dat de schrijver dit motto heeft uitgekozen omdat het heel goed het boek in een zin samenvat.

Motieven
Een motief dan dit boek is ;een jongere die zich volwassen voelt.

Leidmotieven /herhalingen
Er zijn mensen die een individu willen ontwikkellen,en niet met de massa mee willen lopen.Daardoor worden ze als de vreemde vogels bekeken.

Thema
Het thema van het boek is:vriendschap,liefde en seks.

Idee
Hoe belangrijk is de vriendschap, liefde en seks voor de jongeren?

SCHRIJVER
Per Nilsson
Paspoort
1954 Geboren op 13 februari in Malmö (Zweden)
1972-'74 Studie wiskunde
1976-'78 Studie muziek
1978 Geboorte dochter Ola
1979 Getrouwd met Åsa (die hij kende sinds zijn tienertijd)
1979-'80 Lerarenopleiding
1980 Geboorte zoon Mattis
Begin baan als leraar op een school in Malmö
1980 Verhuizing van Malmö naar Sölvesborg
1981-'99 Baan als leraar op een school in Sölvesborg
1983 Geboorte dochter Anna
1986 Geboorte zoon Carl
1999 Gestopt met baan als leraar om fulltime te kunnen schrijven

Interview met Per Nilsson
Per Nilsson is begonnen met schrijven omdat hij zijn vier kinderen graag wilde vertellen over zijn eigen jeugd. Zijn eerste drie boeken waren dan ook min of meer autobiografisch en gingen over een elfjarig jongetje dat Nils Persson heette. Deze Nils had altijd bulten op zijn hoofd omdat hij op straat zo liep te dromen dat hij voortdurend tegen lantaarnpalen opbotste. Zo'n soort jongetje was Per Nilsson vroeger zelf. Dat zijn eigen leven nog steeds als inspiratiebron voor zijn boeken dient, kun je lezen in Jij, jij en jij, waarin twee van de drie hoofdpersonen met eenzelfde 'lantaarnpalenprobleem' te kampen hebben als Nils uit zijn eerdere boeken.
Wilde u als kind al schrijver worden?
'Ik heb altijd van lezen en schrijven gehouden. Toen ik vijftien was begon ik een dagboek bij te houden en schreef ik gedichten. Maar ik had ook andere dromen. Net als veel kinderen fantaseerde ik erover later een beroemde voetballer te worden en ik zag ook een mooie carrière voor me als popster. Toen ik op een dag een boek las over treinen was ik erg onder de indruk en wilde ik graag machinist worden...' Nu hij eenmaal schrijver is geworden vindt Per Nilsson het erg belangrijk contact met zijn lezers te hebben. Hij houdt ervan jongeren te ontmoeten en met hen te discussiëren over zijn boeken. Hij is altijd nieuwsgierig naar wat zijn lezers hem te vertellen hebben en wil graag horen welke beelden er in hun hoofd ontstonden toen ze zijn boeken lazen. Een van de kwaliteiten van literatuur vindt Nilsson de persoonlijke beleving van de lezer. 'Ik hoef in mijn boeken niet aan te geven waar de realiteit ophoudt en de fantasie begint - dat laat ik aan de lezer over. Ik vind het leuk om daar met jongeren over te praten.'
Bent u altijd schrijver geweest of heeft u ook andere beroepen
uitgeoefend?
'Ik heb twintig jaar les gegeven op de middelbare school; ik doceerde wiskunde en muziek. Toen ik net met schrijven begon, deed ik dat naast mijn werk als leraar, maar de laatste jaren was mijn hoofd helemaal gevuld met mijn schrijfwerk en bezocht ik steeds meer schoolklassen om over mijn boeken te praten. Ik merkte dat dat ten koste van mijn werk op school ging. Ik vind dat je een goede leraar moet zijn of géén leraar, dus toen ik me realiseerde dat ik mijn werk niet meer zo gemotiveerd deed als vroeger, ben ik gestopt en heb ik me volledig op het schrijven toegelegd.'
Wat is er zo prettig aan het schrijverschap dat u het boven uw werk als
leraar verkiest?
'Ik houd van de vrijheid die je als schrijver geniet. Ik kan werken waar en wanneer ik wil zonder dat ik ooit te maken heb met een lastige baas. Hoewel schrijver-zijn eigenlijk ook wel een eenzaam beroep is: je bent een soort toeschouwer van het leven zonder dat je er zelf actief aan deelneemt - je observeert en beschrijft. Maar ik vind die eenzaamheid niet vervelend. Als ik even genoeg heb van het schrijven maak ik een wandeling met de hond of ik speel wat op mijn accordeon.' Per Nilsson heeft inmiddels al meer dan dertien boeken op zijn naam staan, waarvan er drie zijn vertaald in Nederland. Zowel Het lied van de raaf als De geur van Melisse en Jij, jij en jij vallen op door hun bijzondere compositie. Geen van de verhalen wordt recht toe, recht aan verteld - in alle drie de boeken speelt de schrijver met de vorm waarin hij zijn verhalen giet.
Vanwaar die belangstelling voor de compositie van uw verhalen?
'Ik houd ervan mijn verhaal op een bijzondere manier vorm te geven. Ik probeer zo te schrijven dat de lezer betrokken raakt bij wat ik vertel en steeds nieuwsgierig genoeg blijft om verder te lezen. Als schrijver is het mijn taak om te zorgen dat de lezer steeds weer de bladzijde omslaat. In De geur van Melisse is het verhaal opgebouwd rond een aantal voorwerpen die bij de hoofdpersoon herinneringen oproepen aan zijn grote, voorbije liefde. De voorwerpen zijn gekoppeld aan gebeurtenissen die zich als een film in het hoofd van de hoofdpersoon afspelen. Hij kan stilstaan bij zijn favoriete scènes, de saaie delen overslaan, gedeeltes herhalen of snel vooruit spoelen. Ik hoop dat de lezer op die manier de indruk krijgt dat het gebeurde gisteren of vorige week heeft plaatsgevonden - dat het net is of iemand het verhaal naast hem zit te vertellen. Een duidelijke vertelstem is een makkelijke manier om vragen op te roepen en de lezer nieuwsgierig te
maken: waarom zit die jongen op zaterdagavond alleen op zijn kamertje, en wat doen al die voorwerpen op zijn bureau?' De laatste jaren schrijft Per Nilsson steeds voor jonge mensen - jongeren tussen de dertien en de twintig jaar zijn de lezers die hij tijdens het schrijven voor ogen heeft. Uit veelvuldig contact via brieven en ontmoetingen blijkt dat Nilssons beoogde publiek zijn boeken graag leest en zich in zijn personages herkent. 'Ik denk dat dat komt doordat ik mezelf nog altijd een beetje een tiener voel,' zegt Nilsson. 'De dingen die ik me afvraag en waarover ik me verwonder, zijn dezelfde dingen waarover ik met jongeren kan discussiëren.'
Zou u niet liever voor volwassenen schrijven dan voor jongeren?
'Nee, schrijven voor jongeren heeft namelijk zo zijn voordelen. Ik ben van mening dat veel Scandinavische jeugdromans beter zijn dan sommige romans voor volwassenen. Volgens mij heeft dat te maken met het feit dat je als schrijver voor jongeren volstrekt eerlijk kunt zijn en alle gedachten aan literatuur en literaire kritiek achter je kunt laten. Het maakt niet uit wat ze over me schrijven, mijn lezers lezen de kritieken toch niet. Die laten zich niet beïnvloeden door modetrends op boekengebied; ze vinden mijn boeken mooi of niet, zo simpel ligt dat.' En zelfs al zouden Nilssons lezers de kritieken over zijn boeken onder ogen krijgen, dan zouden ze over het algemeen alleen maar gestimuleerd worden om zijn werk te lezen. Zweedse critici schrijven namelijk overwegend positieve recensies en ook in andere landen spreekt men lovend over Nilssons boeken. De geur van Melisse is inmiddels in negen landen vertaald, won in Duitsland de Deutsche Jugend Literatur Preis en kreeg in Nederland in 1999 een Zilveren Zoen toegekend. Voor Per Nilsson is het winnen van prijzen echter niet het belangrijkste: 'Natuurlijk ben ik blij met elk prijs, maar wat voor mij belangrijker is, is dat mijn boeken worden gelezen door jongeren, en dat ik met hen over mijn werk kan praten. Prijzen, onderscheidingen en goede kritieken zouden niets voor mij betekenen als ik er niet van overtuigd was dat ik mijn lezers kon bereiken. Ik heb nu eenmaal die zestienjarige in mijn hoofd en met hém wil ik communiceren.'

De boeken
Per Nilsson schrijft boeken voor jongeren. Daarin stelt hij thema's centraal die hemzelf fascineren en die tegelijkertijd aansluiten bij de belevingswereld van zijn doelgroep. Zo gaat Het lied van de raaf over de vervuiling van het milieu en is het tegelijkertijd een roman over hoop, geloof en liefde. Alleen wie vertrouwen in de toekomst heeft, zal vooruit kunnen blijven kijken zonder de hoop te verliezen. In De geur van Melisse is het de intense, eerste liefde van een jongen voor een meisje die beschreven wordt, en in Jij, jij en jij staan drie jonge mensen centraal die allen op hun eigen manier op zoek zijn naar hun identiteit. Net zo belangrijk als de inhoud is de vorm van de verhalen. In Het lied van de raaf heeft de auteur een spel gespeeld met het getal zeven: het boek is verdeeld in zeven liederen, zeven hoofdstukken en elk hoofdstuk is verdeeld in zeven paragrafen. De geur van Melisse leest als een script en bevat allerlei aspecten die in de film een rol spelen, en in Jij, jij en jij wisselt per hoofdstuk het perspectief. De bijzondere compositie van de verhalen stelt de lezer steeds voor verrassingen, waardoor Nilssons boeken nooit saai worden.

De pers over Per Nilsson
'Nilsson weet als een meester-goochelaar hoe hij de lezer nieuwsgierig moet maken én houden, hoe hij spanning moet opbouwen - bij kleine beetjes tegelijk, door te suggereren, dreiging en raadsel in te lassen - en die naar een spectaculaire finale toe opvoeren.' Lieke van Duin over Het lied van de raaf in Trouw
'Nilssons verhaal is herkenbaar, niet alleen omdat het zo goed past binnen de 'belevingswereld' van adolescenten. Het is ook, en vooral, herkenbaar doordat de schrijver met literaire middelen een liefdesgeschiedenis universeel weet te maken. En het is ontroerend, niet omdat Nilsson zijn hoofdpersoon ontroerende dingen laat zeggen, maar omdat hij ervoor zorgt dat je ze tussen de regels door kunt lezen.' Hanneke de Klerck over De geur van Melisse in de Volkskrant
'Het literaire gehalte is hoog zonder dat het hoogdravend wordt. Het gaat diep, zonder opvallend te graven. (...) De drie hoofdpersonen zijn neergezet met veel oog voor detail. Dat maakt het geloofwaardig. Uiteindelijk kan iedereen Nils, Zarah of Anon zijn.' Tubantia over Jij, jij en jij.

BEOORDELING
Ik vond het een prachtig boek.Het onderwerp is levenecht,omdat de jongeren steeds meer nadenken” wie ben ik en hoe moet ik leven?” ,als ze in bepaalde leeftijdfase zijn.Ik vond het onderwerp zeer herkenbaar,ook al is het niet helemaal kloppend met de werkelijkheid.Maar het geeft me een gevoel van het leven en doorgaan,dat het niet uitmaakt wat de anderen over me zouden denken.Na het lezen van dit boek ging ik meer nadenken over wie ik ben en wat ik wil.
Ik heb zelfs een gedicht geschreven over het boek en die wil ik aan de schrijfer laten lezen.Wat ik een beetje raar vind,dat het is nu ongeveer twee maanden geleden dat ik het boek uit heb en toch blijf het me nog steeds boeiën.Ook al heb ik het drie keer gelezen.
Het boek is simpel geschreven,maar het wilt niet zeggen dat het boek makkelijk is. Veel korte zinnen.Veel gedachten van de hoofdpersoon.”Je kunt geen lereaar zijn als je iemand goed wilt leren kennen.Je kunt geen leraar zijn als je eerlijk wilt zijn.Je kunt geen leraar zijn als je iets wil vertellen.Ja,ik vergaf hem...”
“Maar nu zei ik tegen mezelf.Nu serieus,Hannah.Je moet je verantwoordelijk gaan voelen dit jaar.Dat is wat je moet vernemen.Persoonlijk verantwoordelijk.Leven in de wereld.Uit je beb komen en leven tussen mensen in de weeld.Niet in het klooster gaan,niet verstoppen...”
Er komen ook gedichten van Hannah.Eigenlijk zijn het haar gedachten over de gebeurtenissen.Ze rijmen niet,maar geven het totaal een intieme tint,waardoor de lezer met de hoofdpersoon mee gaat leven ,voelen en begrijpen.
Naar mijn mening hoeft de schrijver niets te veranderen,toevoegen of weglaten.Het boek is volmaakt,zoals het is.

Opdracht 2
Het Grote(?) verschil

Omdat de hoofdpersoon meerdere relaties in het boek heeft,heb ik er een uitgekozen:Andreas Stegemyr

Toen Hannah Andreas voor het eerst zag vond ze hem fout.Ze dacht natuurlijk aan de racisten(blz114-115).Ze heeft zichzelf voor de schut gezet toen ze met het tonneel stukje ging bemoeien.Ze voelde zich besodemiterd(blz119-120).
Andreas voelde zich schuldig, na het tonneelstukje: hij wilde zijn excuses aan Hannah bieden. Op een of andere manier vond hij haar interessant, zelfs haar boosheid hield hem niet tegen (blz 126, 127 bovenaan en onderaan).
Hannah wilde graag weten wie hij was; ze trok zijn nummer na. Er ontstond een soort spanning tussen ze.(blz 134, 135). Andreas kwam zelfs haar opzoeken. Als hij niet geinterreseerd zou zijn,zou hij haar toch niet gaan opzoeken??? (blz 136). Toen Hannah een wraak op hem nam, ging hij niet weg,maar ging voor haar deur zitten, om erover te praten (137, 138, 139). Hij vertelde Hannah waarom hij gebeld had;hij was met haar eens,dat je tolerant moest zijn, dat je respect moet hebben voor verschillende culturen. Hij glimlachte een beetje scheef naar haar(blz 140, 141 onderaan). Toen Hannah zei dat hij te veel praatte,lachte hij verlegen en zei dat hij wegging.In de hal kwam hij te dicht bij haar.zij vond hem arroganten zelfingenomen, maar hij rook ook lekker (blz 147).
Hij vroeg haar of ze samen iets konden doen. Hij stelde de “kuikentjes verhaal” voor.En Hannah zei: ”Nooit in mijn leven” (blz 147)
Toch belde Andreas haar voortdurend om Hannah van zijn plan te overtuigen .Ze hing steeds op.Maar hij gaf het niet op.
(blz 158, 159).Hij begreep het zelf niet waarom hij haar steeds belde (160).Toen Hannah jarig was, kwam Andreas weer om sorry te zeggn.Ze vroeg hem of hij binnen wilde komen, maar dat wilde hij niet.Hannah vond het jammer(blz 165 bovenaan).
Nadat Andreas Hannah over zichzelf verelde stemde ze uiteindelijk toe.Ze deed met hem mee aan de “kuikentjes verhaal”Ze voelde zich warm en vrolijk,omdat ze niet meer zo eenzaam was; niet dat het eenzaam zijn haar niet beviel, het was iets anders. (blz 171)
Andreas reageerde heel bezorgd toen Hannah hem over de geheimzinnige nachtelijke beller vertelde.Hij bedacht zelfs een plan om haar te helpen (blz 176, 177, 178, 179, 180). Achteraf gezien vond ze het leuk dat hij haar wilde heplen (blz 188 bovenaan).Hannah voelde iets voor Andreas,maar drukte de gevoelens onder.Ze probeerde alles weer onder de controle te krijgen, maar het lukte niet (blz 192, 193, 194, 195).
Een dag voor het “kuikentjes verhaal” kwam Andreas naar Hannah toe.Ze zei dat ze het niet kon,hij maakte haar rustig en warm en wakker met een tai-chi oefening. Hannah vond het heel leuk (blz 198, 199).
Hij zei dat ze het mocht beslissen of ze verder met de kuikentjes gingen of niet (blz 199, 200).
Na het” kuikentjes verhaal” liep Hannah overstuur weg. Toen ze van uit Kopenhagen naar huis kwam,vond ze een klein briefje: ”Hannah! Bel me! Alsjeblieft, Hannah, bel me! Ik ben thuis. Andreas “Maar dat deed ze niet,ze dacht dat hij haar heeft veranderd in iemand die ze niet was.Maar toen de geheimzinnige nachtelijke beller weer op belde, belde Hannah hem op. Ze vroeg hem naar haar toe te komen en hij bleef slapen (blz 222, 223, 224).
De volgende ochtend vertelde Hannah alles aan hem (blz 227, 228, 229).Toen hij wegging,zei hij dat hij haar nooi zou belazeren en gaf haar een kus (blz 230).
Andreas vertelde Hannah een verhaal dat niemand heeft gehoord(blz 242, 243, 244, 245),als een teken van de vertrouwelijkheid.Hannah vertelde hem ook its wat niemand wist(246, 247, 248).
Hannah werd verliefd op Andreas (blz 248, 249, 250).Ze zagen elkaar elke dag,spijbelde van school om samen te zijn (251, 252).
In de bus hadden ze een “wel-geen-tonneelstukje” uitgevoerd. Maar eigenlijk meenden ze alles wat ze zeiden. (blz 254, 255, 256, 257). Dezelfde avond gingen ze met elkaar naar bed (blz 258, 259). De volgende ochtend zei hij dat hij bij Hannah voor altijd wilde blijven.Dat hij van haar hield.Zij zei dat zij ook van hem hield. Hij gaf haar een kus en ging weg.
(blz 260)
Toen hij 's nachts tegenover Eldin stond dacht hij aan Hannah en noemde haar “mijn liefste, mijn allerliefste” (blz 266).