ff n studiebreak
Meiden, laser je binnenste schaamlippen lekker weg joh. Want je vriendje wil een playboypoesje.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Émile Zola
Thérèse Raquin
Geschreven door: | Sophie (6 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 14 april 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.000 |
Bekeken: | 6286 keer (16 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Verwachting:
Ik heb gekozen om zit boek te lezen, omdat mijn moeder het in de zomervakantie ook heeft
gelezen om haar Frans een beetje op te halen. Zij zei dat het een leuk boek was, dus leek het
me wel leuk om het voor mijn lijst te lezen. Ik had nog nooit iets eerder van Zola gelezen, maar
wel had ik wat over hem gehad als schrijver van pamfletten bij geschiedenis. Dat was ook een
reden dat ik er wel nieuwsgierig naar was.
Samenvatting:
Thérèse Raquin is het nichtje van Mme Raquin. Mme Raquin woonde in Vernon en had een zoon die altijd ziek was en die zijn hele jeugd ongeveer van ziekte in zijn bed heeft gelegen.
Thérèse woonde bij Mme Raquin en haar zoon Camille in huis. Mme Raquin regelt dat Thérèse en Camille trouwen. Ze gaan in Parijs wonen. Thérèse is een heel stil meisje, een echte binnenvetter. Ze is niet echt gezond, maar dat was niemand eigenlijk in die tijd. In Parijs kopen ze een huis boven een boutique. In die boutique werken Mme Raquin en Thérèse. Camille vindt een baantje bij de spoorwegen. Thérèse zegt nauwelijks een woord overdag en stoot dan ook heel wat klanten af. ‘s Avonds, als de familie vaak vrienden te eten heeft en daarna gaan domino spelen met een kop thee, gaat ze liever naar bed. Ze heeft geen behoefte aan het gezelschap en om haar man geeft ze ook niet echt. Mme Raquin heeft een aantal vaste kennissen die ze uitnodigt. Een oude vriend, Michaud, met zijn zoon Grivet en zijn schoondochter Suzanne. En ene Olivier. Ze zijn allemaal lelijk en vervelend. Op een dag nam Camille een oude vriend mee die hij nog uit Vernon kende, Laurent. Tussen Thérèse en Laurent was meteen een soort spanning. Ze begonnen een affaire die eerst alleen maar was voor pure bevrediging, maar later konden ze toch ook niet zonder elkaar. Het was erg moeilijk, want het moest allemaal stiekem gaan, dus naar lange tijd kwam het idee bij hem op dat Camille eigenlijk uit de weg geruimd moest worden. Als het een ongeluk leek, dan konden Laurent en Thérèse trouwen en werden ze gelukkig.
Op een zondagmiddag gingen Thérèse, Camille en Laurent wandelen. Laurent zorgde ervoor dat Camille per ongeluk in het water van de Seine viel en had hem eerst nog vast. Hij probeerde Camille te wurgen toen hij daar hing en Camille beet heel hard in zijn hand.
Uiteindelijk viel Camille naar beneden en verdronk hij. Laurent deed alsof hij helemaal van slag was, hij dook Camille achterna en zocht op plekken waar hij niet was. Thérèse was echt van
slag, maar zij was natuurlijk ook een vrouw. Ze was drie dagen ziek. Mme Raquin wist niet wat ze hoorde. Haar zoon was haar alles. Ook zij was dagen van slag. Het lichaam van Camille was nog niet gevonden en Laurent moest elke dag naar het
mortuarium om lijken te identificeren. Pas na twee weken lag Camille er. De aanblik van het lijk van Camille greep Laurent erg aan.
Hij en Thérèse zagen elkaar lange tijd niet. Ze hadden geen verlangens naar elkaar en Laurent had een jaar lang een ander vriendinnetje. Maar op een gegeven moment zag Laurent in dat ie
wel raar bezig was. Hij had Camille vermoord om bij Thérèse te kunnen zijn en nam vervolgens een ander vriendinnetje. Hij dumpte het meisje meteen en ging naar Thérèse om te vertellen dat ze maar moesten gaan trouwen en dat hij bij haar wilde slapen die nacht. Thérèse wilde wel trouwen, maar wilde wel wachten tot de huwelijksnacht, hoewel ze allang niet meer maagd
was. Laurent ging naar een hotel, op de vlucht voor alles. Hij had waanideeën en nachtmerries over Camille. De volgende dag ging hij naar Thérèse, maar Mme Raquin zei dat zij ziek was en
de hele nacht nachtmerries had gehad.
Ze mochten elkaar eigenlijk helemaal niet meer, maar ze gingen wel trouwen, want dat was het plan geweest en Mme Raquin kwam er zelf mee, op aanraden van Grivet.
Toen ze getrouwd waren sliepen ze weer samen, maar elke nacht werden ze bezeten door de geest van Camille. Hij ging telkens tussen hen in liggen. Ze kregen het idee dat ze maar niet
meer zoveel samen moesten zijn, dus bleven te elke avond tot heel laat op en gingen bij Mme Raquin zitten, die zat dan tussen hen in, zodat ze niet samen waren. Als ze later in bed lagen kwam de geest van Camille toch.
Laurent gaat weer schilderen, maar alle portretten die hij maakt lijken op Camille. Mme Raquin
krijgt een beroerte en kan niks meer. Ze leggen haar steeds tussen hen in in bed, omdat dat het lijk van Camille er niet tussen kan liggen. Op een gegeven moment vertellen ze aan Mme Raquin dat ze Camille hebben vermoord. Ze maken steeds mee ruzie en beschuldigen elkaar steeds. De angst om ontdekt te worden beheerst hun leven. Mme Raquin kan toch niks zeggen, maar een keer aan tafel probeert ze door letters uit te beelden tegen Michaud en Grivet te zeggen wat Thérèse en Laurent gedaan
hebben. Ze komt niet verder dan ‘Thérèse et Laurent ont....’, want dan raken haar handen verlamd. Thérèse en Laurent maken steeds meer ruzie en Laurent slaat Thérèse ook vaak.
Mme Raquin kan alles horen.
Aan het einde plegen ze samen zelfmoord door het innemen van vergif, nadat zij elkaar eerst vergeven hadden.
Beoordeling:
Ik vond het een leuk boek, omdat Zola heel goed de personages beschrijft en analyseert. Het stuk over dat de geest van Camille hen steeds belaagde vond ik wel wat langdradig. Verder is het verhaal wel spannend en interessant, maar wel heel voorspelbaar. Ik had wel gedacht dat ze op het einde zelfmoord zouden plegen, mede omdat mijn tante had gezegd dat Zola’s boeken nooit goed aflopen.
Ik had wel een beetje medelijden met Thérèse, want een erg leuk leven had ze niet. Alles werd voor haar bepaald. Ze werd echt een beetje teniet gedaan. Mme Raquin was meer geïnteresseerd in haar zoon(s) dan in haar aangenomen dochter.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
