Boekverslag Nick Hornby

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1969
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (47 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Nick Hornby

• A long way down (1)

  2005

• About a boy (21)

  1998

• High fidelity (3)

  2000

• How to be good (1)

  2001

1. Verhalen bestaan niet op zichzelf. Ze hebben te maken met gebeurtenissen, of met andere verhalen, of lijken daar soms alleen maar op. Waar doet het verhaal van dit boek jou aan denken? Het mag van alles zijn: een lied, een ander boek, een film, iets dat je zelf hebt meegemaakt, iets uit het nieuws. Licht je antwoord toe.
Dit verhaal doet me een beetje aan mezelf denken. Niet heel erg, maar een beetje. Mijn ouders zijn ook gescheiden. Ik heb er niet zo veel problemen mee als Marcus en ook mijn moeder is niet zoals die van hem, maar ik herken mezelf in een aantal dingen van hem, die hij laat zien. Sommige vragen of expressies kan ik me heel goed voorstellen. Ik leef me dan ook op sommige momenten helemaal in het verhaal en weet precies wat hij voelt. Bijvoorbeeld over het hebben van een vader persoon in je leven en het missen ervan. Sommige dingen trok ik mij wel aan. Het verdere leven van Marcus lijkt absoluut niet op die van mij. Ook met zijn moeder (Fiona) of Will heb ik niets gemeen. Ook voelt Marcus zich nogal alleen. Hij is er alleen met zijn moeder, die hem nog wel eens in de steek laat (denk aan de zelfmoord poging) en ook Will heeft niet veel vrienden. Het doet mij ook een beetje denken aan het boek:”Alleen op de wereld”. Je bent maar alleen en dat is niets. Probeer vrienden om je heen te hebben. Dat is waar Marcus ook naar opzoek is. Voor zichzelf, maar ook voor zijn moeder die maar alleen is. Ook Will is op zoek naar vrienden.

2.A) Wie is volgens jou de hoofdpersoon in het verhaal? Het mag er maar 1 zijn! Licht je keuze toe.
Eigenlijk zijn er twee hoofdpersonen, namelijk Marcus en Will, omdat het eigenlijk om het hoofdstuk vanuit één van de twee perspectieven wordt gezien. Het ene hoofdstuk vertelt Marcus, het andere vertelt Will. Maar omdat ik er maar één mag kiezen, kies ik voor Will, omdat hij al vanaf het begin de ‘hoofdrol’ speelt. In de scène met de CHAOS heeft Marcus er nog niets mee te maken. Will komt overal voor en hij speelt een dominerende rol in het verhaal. Marcus en Will zijn wel allebei opzoek naar mensen om hun heen en samen vervullen ze die rol voor elkaar. Maar Will vangt Marcus goed op als hij merkt dat hij gepest wordt op school en als zijn moeder een zelfmoord poging heeft gedaan. Will is dus echt een goede vriend voor Marcus en Marcus dringt zichzelf zeg maar een beetje op bij Will, maar Will protesteert daar niet echt tegen. Ook voor hem is Marcus dus een vriend.

B) Stel: het huis van de hoofdpersoon vliegt in brand. Hij is alleen thuis en moet halsoverkop naar buiten. Hij heeft nog tijd om een voorwerp, van willekeurige grootte, mee te nemen. Wat neemt hij volgens jou mee?
Ik denk dat Will zijn platen van Nirvana mee zal nemen. Eigenlijk geeft hij om niets, maar als hij iets zou moeten kiezen, zou het dat zijn, omdat hij zich op deze platen en uit kan leven en hij heeft er ook één aan Marcus gegeven. Hij hecht niet veel waarde aan geld en om zijn apparatuur geeft hij ook al niet veel. Zijn platen zij nog van enige waarde voor hem.

C) Is het hoofdpersonage een slachtoffer of een dader? Let je antwoord uit. Hij zit er een beetje tussenin. Hij is slachtoffer van zijn eigen leugens, want als die uitkomen worden ze tegen hem gebruikt, maar tegelijkertijd is hij ook dader, omdat hij Marcus en zijn moeder een beetje uit elkaar laat drijven door Marcus’ moeder eens even flink de waarheid te vertellen. Waardoor Marcus ook in gaat zien dat zijn moeder verkeerd bezig is. Hij zit er dus een beetje tussenin.
Marcus is in dit verhaal een slachtoffer, omdat hij wordt gepest. Hij is slachtoffer van de daden van Will (hem en zijn moeder uit elkaar drijven) en slachtoffer van het feit dat hij geen vrienden heeft. Als zijn moeder probeert zelfmoord te plegen is hij van slag en dat geeft hem minder zelfvertrouwen. Hij snapt niet waarom zijn moeder zoiets zou doen. Will probeert hem op te vrolijken.

3) keuze d. Als het boek verfilmd is: bekijk de film en vergelijk deze met het boek. Wat heeft de regisseur weggelaten? Wat heeft hij benadrukt? Wat vind jij beter, film of boek?
De film is in vele opzichten gelijk aan het boek. Natuurlijk moest de regisseur dingen weglaten, omdat de film anders tien uur zou duren. De film begint ook met de scène waarin Will in zijn huis zit en een quiz kijkt. Omgeven door al zijn luxe, maar toch alleen. Alles is geautomatiseerd en alles gaat vanzelf, maar hij ziet er toch enigszins bedroevend uit. Het volgende shot staat in het teken van Marcus die alleen op zijn kamer zit. En, zoals ik al weet omdat ik het boek heb gelezen, krijg je het verhaal steeds afwisselend van perspectief verteld. Dus de ene scène staat in het teken van Marcus en het andere in het teken van Will. Vervolgens krijg je het hele drama rond de SPAT (Single Parents Alone Together) en de blooper die Will maakt als uitkomt dat hij helemaal geen zoon heeft. Ook de scène met Will en Marcus samen en de picknick en het doden van de eend komt voor. Maar ik vind dat van deze scene in het boek meer een drama wordt gemaakt dan in de film. In de film doen ze er nogal luchtig over, terwijl het in het boek meer is aangedikt. Ook de SPAT is in de film wel belangrijk, maar ik had het idee dat er in het boek meer aandacht aan besteed werd. Daarna komt het gedeelte dat Marcus Will op gaat zoeken elke dag na school en verteld dat hij wordt gepest. In die tussentijd komt ook nog de zelfmoordpoging van Marcus’ moeder aan bod. Toen ik hierover in het boek las, had ik echt het idee alsof het gruwelijk was en er een wereld voor Marcus in stortte. Zeker toen hij de afscheidsbrief van zijn moeder las, die ze vergeten was weg te halen. Toen dit in de film ter sprake kwam kreeg je een shot van de moeder die daar half op de bank lag met een plas braaksel naast zich en een Shot van Marcus die een beetje sip keek. Ook toen zijn moeder er achter kwam dat hij de brief gelezen had kwam het er niet dramatisch uit. ( Ik kan me het enigszins voorstellen dat hier niet uitgebreid aandacht aan besteed wordt, vanwege de jonge kijkers, maar dit verstoord wel het beeld dat ik ervan had en maakt het allemaal minder dramatisch en dat is toch enigszins jammer, omdat het een belangrijk keerpunt is in het verhaal). Daarna gaat Marcus shoppen met Will en wordt zijn moeder daar boos over. Later ontmoet Marcus Ellie. Ze komen in contact door de cd ‘mystical’ die Marcus van Will heeft gekregen. Ook hier wordt er in het boek veel meer aandacht besteed aan het contact tussen Ellie en marcus en in de film valt dit allemaal wel mee. Bovendien is er een scene tussen hen weggelaten. Ellie gaat met Marcus mee naar zijn vader met de trein. Ze krijgen daar ruzie om een t-shirt met het hoofd van een zanger die dood is. Ellie stapt uit en sleurt Marcus mee. Daar ziet Ellie een etalage met daarachter een bord met datzelfde hoofd erop. Ze wordt kwaad en slaat de ruit van de etalage in. Ook dit vind ik erg jammer. Marcus wordt steeds populairder op school en Will ontmoet Rachel. Later helpt Will Marcus op een school rock concert. Hij redt hem van de ondergang en dat schept wel een band. Ook Marcus’ moeder realiseert zich nu dat haar zoon teveel volgens haar regels leeft en laat hem ‘vrij’. Met kerst is iedereen bij elkaar en dat schept vredige band.
Ik vind het boek leuker dan de film. Dat komt onder meer omdat er in de film dingen weg zijn gelaten en dat vind ik wel jammer. Het is natuurlijk wel logisch dat ze niet aan ieder onderwerp even veel aandacht kunnen besteden, omdat anders de film te lang wordt, maar toch is het jammer. Het boek is uitgebreider en schets meer een persoonlijkheid. De karakters worden goed omschreven. En, wat ik altijd heb als het boek verfilmd is en ik naar de film kijk, dat de voorstellingen die je in je fantasie hebt gemaakt van bepaalde personen ineens werkelijkheid wordt, maar niet aan jouw plaatje voldoen. Dit kan negatief uitvallen of positief. In dit geval had ik het liever bij mijn fantasie gehouden. Maar de film was leuk om te zien. En een film kan sommige dingen ‘verhelderen’ doordat er een beeld geschetst wordt. Dat is soms makkelijker. Maar de film was niet vervelend om naar te kijken. Toch vond ik het boek om bovengenoemde redenen beter.

4) Een literaire roman wil altijd wat meer zeggen dan alleen het verhaal. Wat denk jij dat er eigenlijk bedoeld wordt met dit boek? Formuleer het thema en leg uit waarom je dat gekozen hebt. Gebruik bij je uitleg minstens drie citaten. Marcus heeft nogal problemen thuis en op zijn school. Hij heeft geen vrienden en wordt gepest. Toch is hij voor zijn leeftijd (12) vrij volwassen en intelligent. Hij maakt gebruik van de trendy Will om er een beetje bij te horen. Will verbaast zich elke keer weer over de volwassenheid van Marcus. Het thema wat hierbij hoort is: Niets is wat het lijkt. Je ziet een 12-jarige jongen, maar geestelijk is hij veel ouder. En Will is juist weer een beetje kinderlijk voor zijn leeftijd (36). Je moet niet altijd uitgaan van wat je ziet, maar je moet je er ook in kunnen verdiepen. Niets is wat het lijkt en dat moet je onderzoeken. Het lijkt een 12-jarige jongetje, genietend van zijn jeugd, zonder zorgen, maar ondertussen weet hij meer dan je denkt en schuilt er achter dat onschuldige jongetje een geest die vele jaren ouder is en lang niet zo kinderachtig is als je denkt. Will is daarentegen heel laks en maakt zich om niets of niemand zorgen, terwijl hij dat juist wel zou moeten doen. Alleen om Marcus geeft hij enigszins. Allebei hebben ze weinig of geen vrienden en zoeken op deze manier ‘steun’ bij elkaar. Ze brengen veel tijd samen door en worden ook vrienden. Ze vangen elkaar op als het nodig is.
Citaat blz. 111: Will begreep hoe triest dat was, maar hij begreep ook dat het zijn probleem niet was. Geen enkel probleem was zijn probleem. Maar heel weinig mensen verkeerden in de positie te kunnen zeggen dat ze geen problemen hadden, maar ook dat was zijn probleem niet. Will beschouwde dit niet als een reden tot schaamte, maar als een reden tot dol en uitzinnig feestvieren; de leeftijd te bereiken die hij had zonder daarbij op ernstige problemen te zijn gestuit was in zijn ogen een record dat het behouden waard was.
Citaat blz. 114: “Daar probeerde ik ook niet aan te denken . Het gebeurde zonder dat ik het wilde, mar zo is het leven, toch?” Soms klonk Marcus alsof hij honderd jaar oud was en dat ging Will aan zijn hart.
Citaat blz. 269: Het kostte hem echt moeite de leeftijdskloof in stand te houden: Marcus’ air van autoriteit en de blasé toon waarop hij sprak waren zo overtuigend dat Will niet wist hoe hij ertegenin moest gaan. […] “Hij lijkt gewoon zo veel ouder.”
Citaat blz. 270: De waarheid was dat deze versie van Marcus eigenlijk niet zo moeilijk in de omgang was […] en hij was even stoer en onopmerkelijk geworden als alle andere 12-jarigen.