Boekverslag Ferdinand Bordewijk

Info over dit verslag

Geschreven door:	fleertje
Niveau:	4VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1860
Opvragingen:	12

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 1 uit 5 (10 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Ferdinand Bordewijk

• Apollyon (0)

  1941

• Bint (47)

  1931

• Bloesemtak (1)

  1955

• Blokken (4)

  1934

• Blokken, Knorrende beesten, Bint (8)

  1949

• De wingerdrank (0)

  1937

• Fantastische vertellingen (0)

  1919

• Het vegetarisme van mr. J.P. de Vries (2)

  1984

• Huissens (1)

  1982

• Karakter (51)

  1938

• Knorrende beesten (0)

  1931

• Noorderlicht (2)

  1948

• Rood paleis (1)

  1936

• Tijding van ver (1)

  1961

Titel: Bloesemtak
Schrijver: Ferdinand Johan Wilhelm Christiaan Karel Emiel Bordewijk

1a Het is een oorspronkelijk Nederlandstalig boek.
1b Het is een niet speciaal voor jeugd/jongeren geschreven boek.

2 Voor het maken van dit verslag heb ik een uittrekselboek gebruikt namelijk: Lexicon van Literaire Werken.

3 Ik heb dit boek gekozen omdat: Het me een leuk boek leek en ik had nog nooit van deze titel gehoord.

4a Aantal bladzijden: 243
4b Aantal hoofdstukken: 36
4c Hoofdstukken hebben wel titels
4d Bij het doorbladeren valt op dat…. iemand iets zegt en dan staat er een streepje en dan het antwoord van een ander persoon.
4e If one shuts one’s eyes and thinks of the novel as a whole, it would seem to be a creation owning a certain looking-glass likeness to life, though of course with simplifications and distortions innumerable {Virginia Woolf} Uit A room of One’s Own

5a Beschrijving van de voorkant van het boek: Je ziet de kerk die van Marle heeft ontworpen in aanbouw en rechts onder in zie je een bloesemtakje.
5b De kerk die je op de voorkant ziet is de kerk die van Marle heeft ontworpen en onderin de bloesemtak die van Marle als zijn persoonlijke teken op de ontwerpen van de kerk heeft gezet,

6

7 Bloesemtak is een Roman

8a Liefde
8b Om de liefde te beschrijven tussen 2 mensen die ook problemen hebben
8c Ja ik vind van wel want dit boek leert ook wel hoe je met en niet met mensen om moet gaan

9a De uitwerking verraste me want: Je denkt liefde dat gaat over 2 mensen die van elkaar houden en dat ze niet mogen trouwen en zo maar dit is een veel ander verhaal
9b Ik heb over dit thema nog nooit eerder een boek gelezen
9c*********
9d Het boek heeft een gesloten/open einde

10a Er liepen twee mannen even groot, langs een oud rommelig stuk gracht van de hoofdstad
10b Dat je weet dat het in Amsterdam afspeelt en dat er 2 mannen in voorkomen en dat je weet hoe de buurt eruit ziet waar de mannen doorheen lopen
10cToen, plotseling, bedacht hij, en de woorden leken hem van elders toegevoerd: de kinderen hebben nog geen vakantie gehad
10d Dat hij zich ineens bedenkt dat de kinderen nog op vakantie moeten

11

Persoon 1 Naam:Anton van Marle
Uiterlijk: knap
Karakter: Erg aardig, kan wel opvliegerig zijn

Persoon 2 Naam: Aurora van Marle
Uiterlijk: knap
Karakter: Erg aardig, zorgt goed voor haar kinderen

12 Amsterdam

13 Begin jaren 50

14a Begin jaren 50
14b Het verhaal wordt wel chronologisch verteld
14c Er zitten geen grote tijdsprongen in het verhaal

15a Je ziet alles door de ogen van verschillende hij/zij personen
15b De volgende zinnen bewijzen dat: Dokter: Wel vent hoe gaat het ermee?
Edwin: Dank u. Heel goed. En met u?
Dokter: Hoe oud ben je ook alweer?
Edwin: Elf jaar. En u?

16 Ik vind Bloesemtak een erg mooi boek want: Toen Aurora dood ging vond ik dat erg zielig maar dit boek moet je lezen, het is niet zo’n bekend boek maar erg mooi om te lezen

17 De Schrijver:

Achternaam: Bordewijk
Voornaam: Ferdinand
Doopnamen: Ferdinand Johan Wilhelm Christiaan Karel Emiel
Geboren: 10-10-1884
Te: Amsterdam
Overleden: 28-04-1965
Te: Den Haag

Pseudoniem(en): F. Bordewijk debuteert onder het pseudoniem Ton Ven in 1916 met de gedichtenbundel 'Paddestoelen'. Onder het pseudoniem Emile Mandeau schreef hij in 1944 de novelle 'Verbrande erven. Een plaatsbeschrijving'.

Werk:
Poëzie:
• Paddestoelen (1916)
• Plato's dood (symfonisch gedicht bij muziek van zijn vrouw) (1948)
• Rotonde (libretto bij opera van zijn vrouw) (1948)
• Jade, jaspis en jitterbrug. Wijsheid en schoonheid uit het leven van Baron van Stralen (onder pseud. Ton Ven) (1964)

Proza:
• Fantastische vertellingen I (1919)
• Fantastische vertellingen II (1923)
• Fantastische vertellingen III (1924)
• Blokken (1931)
• Knorrende beesten (1933)
• Bint, Roman van een zender (1934)
• De laatste eer (grafredenen) (1935)
• Rood paleis. Ondergang van een eeuw (1936)
• De wingerdrank (1937)
• Keizerrijk (1937)
• Karakter (1938)
• De korenharp (1940)
• Het gele huis (met o.a. A.H. Mulder, H. van Eyk, J. Last) (1940)
• Appollyon (1941)
• Verbrande erven. Een plaatsbeschrijving (later opgenomen in 'Bij gaslicht') (1944)
• Eiken van Dodona (1946)
• Veuve Vesuvius (1946)
• Félicie, een jeugdbekoring (1947)
• Bij gaslicht (verhalen) (1947)
• Vijf Fantastische vertellingen (bloemlezing) (1947)
• Noorderlicht (1948)
• Het eiberschild (verhalen) (1949)
• Nachtelijk paardengetrappel (bloemlezing) (1949)
• Zwanenpolder. 20 verhalen (1949)
• Blokken/Knorrende beesten/Bint (1949)
• Vertellingen van generzijds (verhalen) (1950)
• Studiën in volkstructuur (verhalen) (1951)
• De eenheid in de tegendelen (1951)
• De korenharp. Nieuwe reeks (1951)
• De doopvont (1952)
• Meneer en mevrouw Richebois (verhalen) (1954)
• Haagse mijmeringen (1954)
• Onderweg naar de Beacons (verhalen) (1955)
• Arenlezing uit De korenharp (bloemlezing) (1955)
• Bloesemtak (1955)
• Halte Noordstad (1956)
• Tien verhalen (1956)
• Tien parodieën (1957)
• De aktentas (verhalen) (1958)
• De zigeuners (verhalen) (1959)
• Centrum van stilte (verhalen) (1960)
• Tijding van ver (1961)
• Wandelingen door Den Haag en omstreken (onder pseud. Ton Ven) (1962)
• Lente (verhalen) (1964)
• De Golbertons (1965)
• Het Keizerrijk (1965)
• Dreverhaven en Katadreuffe (novelle geschreven in 1928, voor het eerst uitgegeven in 1981 door P.H. Dubois)
• Fantastische vertellingen (door P.H. Dubois) (1981)
• Kelders en paleizen (door P.H. Dubois) (1982)
• Zeven Fantastische vertellingen (door J. Dautzenberg) (1982)
• Huissens (1982)
• Verzameld werk (13 delen) (1982-1991)
• Vijf kleine verhalen (niet eerder gebundeld) (1983)
• Het vegetarisme van mr. J.P. de Vries (1984)
• De fruitkar (met inleiding van W.F. Hermans) (1984)
• Huis te huur. Elf surrealistische verhalen (1999)
Literaire prijzen:
• Prijs voor kunsten en wetenschappen 1949 voor 'Noorderlicht'.
• P.C. Hooft-prijs 1953 voor 'Studiën in de volksstrucuur' en 'De doopvont'.
• Constantijn Huygens-prijs 1957 voor zijn gehele oeuvre.
F. Bordewijk was lid van de jury voor de volgende prijzen:
• Constantijn Huygens-prijs 1947, 1948, 1949, 1950, 1951
• Vijverberg-prijs 1948, 1949, 1950
• Jan Campert-prijs 1948, 1949, 1950
• P.C. Hooft-prijs 1956.

Opmerkingen:
• Bordewijk werd - als derde van vier zoons - geboren in Amsterdam (Jan Steenstraat 255). Het gezin woonde later op Singel 198. Toen hij tien jaar was verhuisden ze naar Den Haag. In Den Haag woonde Bordewijk de rest van zijn leven, o.a. op de adressen Van Swietenstraat 88, Alexander Gogelweg 32, de Schimmelpennincklaan 87 en Jacob de Graefflaan 8a. Alleen na de verwoesting van zijn huis in de Tweede Wereldoorlog heeft hij nog kort buiten Den Haag gewoond.
• Bordewijk volgde het Stedelijk Gymnasium aan het Hoge Westeinde (1898-1904).
• Bordewijk studeerde rechten in Leiden. In 1912 promoveerde hij tot doctor.
• In 1913 werd hij als advocaat beëdigd en ging werken bij een advocatenkantoor in Rotterdam. In de eerste jaren als advocaat gaf hij tevens les op handelsscholen in Den Haag (Alkemadeplein) en in Rotterdam.
• Op 01-08-1914 trouwde Bordewijk met Johanna S.H. Roepman. Zij kregen een dochter (Nina) en een zoon (Robert).
• Johanna S.H. Roepman werd bekend als componiste van beiaardmuziek, koor- en orkestwerken en van de opara 'Rotonde'.
• F. Bordewijk debuteerde onder het pseudoniem Ton Ven in 1916 met de gedichtenbundel 'Paddestoelen' (nonsens-versjes). Met deze dichtbundel en met zijn bundels 'Fantastische vertellingen' (onder invloed van Edgar A. Poe) had hij weinig succes. Dat succes kwam in de dertiger jaren vanaf 'Blokken'.
• Bordewijk vestigde zich in 1919 in Schiedam als zelfstandig advocaat. Hij bleef deze praktijk (vanaf 1945 samen met zijn zoon) tot zijn dood uitoefenen (o.a. op Tuinlaan 46, Tuinlaan 118 en Lange nieuwstraat 187). In 1919 ontdeed hij zich officieel van 5 van zijn 6 doopnamen. Alleen Ferdinand vond hij genoeg.
• Vanaf 'Blokken' meet hij zich een heel eigen stijl aan. Korte zinnen, soms met vreemde woorden en een afwijkende zinsbouw. Een 'advocatenstijl': kort, bondig, helder en zakelijk. De beschrijving van de personen is suggestief en surrealistisch, waardoor ze nachmerrie-achtige karikaturen worden (dit nog versterkt door hun namen: Valcoog, Klotterbooke, Katadreuffe).
• Vanaf 'Noorderlicht' (1948) werden de beschrijvingen evenwichtiger en menselijker. Zijn laatste boeken hebben vooral de dood en de ouderdom als thema.
• Bordewijk schreef 'Karakter' tijdens een vakantie in Engeland.
• Bordewijk weigert zich in de Tweede Wereldoorlog aan te sluiten bij de cultuurkamer. Hierdoor mocht hij niet meer schrijven. Onder het pseudoniem Emile Mandeau schreef hij in 1944 de novelle 'Verbrande erven. Een plaatsbeschrijving'.
• In de Tweede Wereldoorlog (maart 1945) werden zijn huis en inboedel bij een bombardement vernield. Ze verhuisden naar Leiden en later naar Schevenigen.
• In 1947 werd Bordewijk voorzitter van de Ereraad voor Letterkunde. Deze raad moest oordelen over het gedrag van schrijvers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wie 'fout' geweest was krijgt een publicatieverbod.
• Van 1947 tot 1952 was Bordewijk voorzitter van de door de gemeente Den Haag opgerichte Jan Campertstichting ter bevordering van de Nederlandse Letterkunde.
• In 1947/1948 heeft Bordewijk te kampen met ernstige complicaties na een galblaasoperatie.Hij ligt ruim een jaar in het ziekenhuis.
• Vanaf 1949 werkte hij voor de gemeente Rotterdam als juridisch adviseur.
• In 1954 werd Bordewijk benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.
• in 1955 kreeg Bordewijk de Erepenning van de Schiedamse Gemeenschap.
• Bordewijk wordt gerekend tot de 'Nieuwe zakelijkheid', zij streefden, als reactie op het expressionisme, naar een objectief realisme. Gerard Walschap wordt in België als belangrijkste vertegenwoordiger van deze stoming gezien. Ook in de architectuur komt deze stroming voor (Dudok, Berlage).
• Een aantal straatnamen in Den Haag is bedacht door Bordewijk. Burgemeester en wethouders zagen niets in zijn suggesties als: Arendsdreef, Distelbron, Sparrenrust en Windveer, maar andere suggesties werden wel overgenomen: Roggekamp, Finnenburg, Kornalijnhorst en Dignaland. De toenmalige nieuwbouwwijk 'Mariahoeve' was daarom dankzij Bordewijk waarschijnlijk de eerste in Nederland met straatnamen op -horst en -kamp.
• Bordewijk wilde zichzelf zien als een amateur-schrijver, die zijn hobby - het schrijven - bedreef als hij tijd en zin had. In totaal schreef hij 12 romans, 150 verhalen en ruim 250 literaire kritieken.
• In zijn laatste jaar leed hij aan een longontsteking die hem de hele winter aan bed gekluisterd hield. Hij overleed hieraan in zijn huis aan de Jacob de Graefflaan 8a.
• Aan Bordewijks dood op 28 april 1965 werd (op zijn uitdrukkelijk verzoek) geen ruchtbaarheid gegeven Op 18 augustus ontving zijn vrouw postuum de Zilveren Penning van de gemeente Den Haag. Zijn vrouw overleed in 1971. Zijn zoon Robert werkt ook nu nog op het advocatenkantoor in Schiedam, nu met zijn eigen zoon.
• F. Bordewijk werd op 03-05-1965 begraven op Begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag. Hij deelt zijn graf (A2 I-2084) met zijn vrouw.
Hier zie je F Bordewijk

18 Deze samenvatting heb ik zelf gemaakt
19 Samenvatting:

Aurora van Marle is getrouwd met Anton en hebben 2 kinderen Edwin en Alleta. Ze wonen boven de Familie Nathans 2 Joden die de oorlog hebben overleefd. Anton is architect en krijgt de opdracht om een kerk te ontwerpen. Bij de tekeningen zet hij altijd een bloesemtak uit liefde voor zijn vrouw. Aurora heeft een vriendin Leo die een affaire heeft met Paul ter Munten zijn vader is de opdrachtgever van Anton. Paul geeft op een dag het poëziealbum van zijn moeder. Dit pikt Leo niet en verteld allerlei roddels over Anton en Aurora. Dit pikt Aurora niet en stapt naar een advocaat. Onder tussen moeten ze het huis uit van de familie Nathans. Want die zeggen dat Aurora hen heeft uitgescholden ook dit pikt Aurora niet en stapt naar een advocaat. Op een avond komt Leo boos binnen om dat ze een brief heeft gehad van de advocaat en pakt een lamp en slaat die stuk op Aurora’s hoofd. Die geeft en gil en Anton komt boven en belt een ambulance en de politie. Hij vindt het genoeg en zoekt een ander huis. Op een avond als Anton en Aurora in bed liggen sterft Aurora aan een hersenbloeding. Anton merkt dit pas de volgen de ochtend. Aurora word voor het eerst vanuit de nieuwe kerk begraven.