Boekverslag Mieke van Hooft

Info over dit verslag

Geschreven door:	sook
Niveau:	4VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1416
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (16 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Mieke van Hooft

• De suikersmoes (3)

  2002

• De tasjesdief (7)

  1989

• Geen geweld (20)

  2000

• Kinderen ontvoerd (14)

  1993

• Nachtlopers (6)

  1991

• Straatkatten (13)

  1996

• Treiterkoppen (5)

  1995

Auteur:

Mieke van Hooft is schrijfster en ze is geboren op 8 september 1956 in het plaatsje Heusden. Ze begon al met schrijven op jonge leeftijd toen ze nog op de basisschool zat. Ze schreef toen stukjes voor de jeugdpagina van een regionaal dagblad. Ze schreef later verhalen voor Bobo, jippo en Taptoe. Toen ze 23 was verscheen haar eerste kinderboek: kijk naar je eigen. Ze is getrouwd en heeft twee zoontjes en ze woont in Wageningen.
Ze kwam op het idee om dit boek te schrijven omdat ze zelf ook gepest werd.

Samenvatting:

Als Olaf het lokaal binnenkomt, dan begint het al als Meneer Bert hem voorstelt. Olaf Stans. En daar komen de eerste opmerkingen al. Olaf stinkt.
Olaf gaat zitten en meteen is zijn verrekijker al weg. Olaf verdenkt Derk al, want hij zag het. Hij gaat staan om het te gaan halen en meneer Bert wordt boos op Olaf, omdat hij een verrekijker meeneemt in de klas.
Na school gaat hij altijd naar het bos om vogels te analyseren. En schrijft alles op.

Als Olaf naar school gaat dan probeert hij onopvallend naar binnen te gaan. Hij wil niet opvallen bij Derk.
Er komt een klein jongetje op hem af en zegt Olaf stinkt. Hij denkt dat hij echt zo heet.
Als Olaf naar binnen gaat, zit iedereen met een knijper op zijn neus om te laten merken dat hij stinkt en meneer Bert zegt er niets van. Als het pauze is, blijft Olaf zo dicht mogelijk bij de juffrouw die pleinwacht heeft. Hij loopt met haar mee over het plein zonder dat Derk hem pest.
Als Olaf naar huis gaat, wordt hij opgewacht. Ze hadden ook zijn banden leeg laten lopen. En ze gingen weg.

De volgende dag nam Olaf een kortere weg langs het paadje door het bos. Maar daar stonden Derk, Micheal, Moniek en Silvia. Ze hielden hem vast en binden hem vast aan een boom. Maar nog geen 5 minuten later kwam er een vrouw aan die hem losmaakte. Derk was toen al weg. De vrouw zei dat hij het moest zeggen tegen de leraar.
Olaf ging naar school en hij kwam te laat, maar zei niets tegen de leraar en ging zitten.
Na school werd hij in elkaar geslagen door Derk, hij probeerde hem te schoppen, maar hij kon er niet bij.
Toen ze weg waren ging hij naar de boomhut waar hij altijd vogels ging observeren.
Opeens hoorde hij iemand omhoog komen. Het was Jacco.
De jongen zei dat hij hem wel eens eerder hier gezien had. Hij was zelf ook een vogelkenner. Ze stelde zich aan elkaar voor. Waarna ze met elkaar afspraken om de vogels van Jacco te bekijken.

Toen Olaf naar school ging, gebeurde het weer. Hij werd weer gepest met stinkerd.
Er werd gevochten. Ze moesten beide naar de directeur komen om hun verhaal te doen.
Het bloed op Olaf’s gezicht werd ervan afgehaald. Daarna mochten ze naar huis. En het pesten gebeurde weer. Derk was net weg en even later ging Olaf ook weg. Derk stond hem op te wachten en Derk begon met hem te vechten. Even later komt Jacco aan en pakte Derk op en gaf hem een klap. De directeur komt naar buiten en ze moesten weer naar binnen. Jacco ook. Ook al zat hij op de middelbare school.
Jacco en Olaf gingen naar Jacco’s huis, om naar zijn vogels te kijken. Het huis van Jacco was boven het café van zijn ouders. Maar zijn ouders zeiden dat hij geen vogels had en dat de papegaai niet kon praten. Jacco’s moeder zei dat hij een grote fantasie had.
Olaf ging naar huis en observeerde een vogelnest met merels erin. Hij hield het al weken bij, maar één jong had het overleeft. Hij had het jong in huis genomen en had het opgevoed. Hij voerde hem met wormen uit de tuin. Hij noemde hem samen met zijn zusje Tup.

De volgende dag na school gingen Olaf en Jacco naar het zwembad, omdat het warm weer was.
Hij kwam Derk daar ook tegen. Derk sprak hem aan en zei:”Nu durf je niets, hè, zonder Jacco. Hij is namelijk een meisje aan het versieren.”
“Durf jij van de hoge plank af Olaf?” Olaf werd rood en zei: “Ik doe het als jij het ook doet!” Derk zei: “ Natuurlijk”. Daar ging Olaf met moeite en, toen hij bovenwater kwam riep de badmeester hem. De badmeester zei dat hij moest uitkijken of er misschien iemand onderdoor gaat. “Oké”, zei Olaf en zag Derk nergens. Opeens kwam Jacco op hem af en zei dat zijn spullen weg waren. Derk zat daar natuurlijk achter! Ze gingen naar het loket om de politie te bellen, maar dat mocht niet.
Ze wilde geen politie hebben in het zwembad.
Toen gingen ze maar naar huis. Jacco was heel erg kwaad, en liet het er niet bij zitten. Hij wilde naar de politie gaan voor aangifte, maar Olaf wilde dat niet. Ze gingen naar Jacco’s fiets, want de sleutels van Olaf’s fiets zaten in zijn broek.
Bij de fiets aangekomen, roept Jacco: “Hier liggen je spullen!”
Olaf pakte zijn spullen en ging naar huis.

Het zusje van Olaf ging voor het eerst naar school, want ze was 4 geworden. Olaf was ook bang dat zij ook gepest zou worden.
Zijn zusje vertelde aan iedereen dat ze een vogeltje hadden. Meneer Bert wilde die wel eens zien tijdens de biologieles. Na school haalde Olaf zijn zusje op en ze gingen naar huis.

De volgende dag nam Olaf Tup mee naar school. Om voor de klas te presenteren.
Iedereen wilde hem vasthouden, maar dat mocht niet. Hij mocht wel op de tafel lopen.
Meneer Bert ging even weg, want er was telefoon voor hem. Toen Meneer Bert terug kwam, schreeuwde iedereen dat de deur dicht moest. De vogel schrok zo erg dat hij door het lokaal heen vloog. Iedereen schreeuwde en de vogel poepte op Derk zijn robotwerkje. Derk begon te schreeuwen, de vogel schrok nog erger, knalde tegen de ramen aan en brak zijn nekje. Olaf barste in tranen uit. Hij rende het lokaal uit naar huis. Toen hij thuis kwam wisten zijn ouders het al, omdat meneer Bert had gebeld.
Even later kwamen Moniek en Silvia het vogeltje brengen in een doos.
Olaf ging het alleen in de tuin begraven.

De volgende dag was Derk zo kwaad over die vogelpoep dat hij Olaf weer in elkaar sloeg en zijn banden leeg liet lopen. En weer moesten ze bij de directeur komen.
In de klas zat een andere juffrouw, want meneer Bert was overspannen geworden.
De nieuwe juffrouw Annet had Derk door en had hem zelf voor aap gezet in de klas.

De volgende dag had Olaf het aan Jacco vertelt van de vogel. Jacco kon het niet meer verdragen, hij pakte het geweer dat hij van zijn opa had gekregen. Het werkte niet meer.
Ze gingen na school naar de sloot waar Derk alleen zat te vissen.

Hij hield hem onder schot en Olaf bond hem vast aan een boom. Ze legde wat van zijn eigen brood op zijn hoofd en keken op een afstand toe hoe de vogels op hem poepte en brood van zijn hoofd pakte. Olaf vond het genoeg, want Derk smeekte om vrij gelaten te worden. Maar Jacco wilde dat niet. Hij wilde hem ‘s nachts vastgebonden in de hut leggen, Olaf vond dat te ver gaan. ‘s Nachts ging Olaf Derk toch bevrijden. Derk viel hem aan toen hij bevrijd was, Olaf zei: “is dit mijn dank”.
Derk hield op. Zijn handen waren rood van de touwen en hij had rode ogen van het huilen. Olaf bracht Derk naar huis. Er was niemand thuis. Toen Derk net binnen was kwamen ook zijn ouders thuis. Zijn vader was weer eens helemaal dronken. Ze hadden niet gemerkt dat Derk weg was.

De volgende dag op school werd Olaf niet meer gepest en mocht zelfs meedoen met spelletjes op het plein.
Na schooltijd zei Jacco dat Derk weg was. Olaf zei dat hij hem had vrijgelaten.
Jacco werd heel erg kwaad op Olaf en ging naar huis.

De volgende dag op school stond er op de muur: “Olaf stank dood”.
De directeur kwam de klas in en vroeg voor vrijwilligers om het schoon te maken.
Meteen kreeg Derk de schuld, maar hij had het niet gedaan. Dat dacht Olaf ook al.
Na schooltijd ging hij naar Jacco toe en zei tegen hem: “Kijk, ik ben niet niet dood”.
Jacco zei: “Ik kon niet anders. Jij heb hem vrijgelaten”. Olaf zei dat iedereen denkt dat Derk het heeft gedaan. Je moet de school bellen en zeggen dat jij het gezegd hebt.
Jacco zegt: “Dat is zijn verdiende loon”. Hij doet het uiteindelijk wel.