Boekverslag Thea Beckman

Wij zijn wegwerpkinderen

1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem

Niveau:

4VMBO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1736

Opvragingen:

11

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (54 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Thea Beckman

Laatst gewijzigd op 14 maart 2003

Soort boek
(zet jouw keuze in ‘het vette’ lettertype
Biografie Autobiografie Liefdesroman
Sciencefiction Sprookje Fabel
Streekroman Maatschappij-kritisch Avonturenroman
Oorlogsroman Anders, namelijk [levensbeschrijving]

Wat wordt bedoeld met de titel van het verhaal?

Yvonne is samen met haar 2 broertjes Marcus en Benito in het weeshuis terechtgekomen toen ze nog klein waren. In het weeshuis hadden ze wel eens gehoord dat alle wezen ‘wegwerpkinderen’ zijn, maar dat geloofde ze niet. Oma had hun nooit verteld dat hun ouders nog leefden en wie ze waren vertelde ze ook niet. Toen oma eindelijk vertelde wie hun ouders waren en of ze nog leefde wisten ze het.. ‘wij zijn wegwerpkinderen.’

Vind je de titel van het verhaal goed gekozen, ja of nee? Waarom vind je dat?

Ik vind de titel goed gekozen, omdat het in het verhaal ook over gaat.
Over een onafscheidelijk 3 stel kinderen die op veel te vroege leeftijd in een weeshuis belande.

Wie zijn de hoofdpersonen in het verhaal en geef een korte beschrijving van deze personen.

Er zijn 3 hoofdpersonen:

De hoofdpersonen zijn: Yvonne, Marcus en Benito.
Dit zijn de broertjes van Yvonne, hier de eigenschappen:

Yvonne: Een heel slim meisje dat niet p haar mondje gevallen is, omdat ze nieuwsgierig is zoekt ze haar vader op, ze liegt er zelfs voor.

Marcus: Een jongen die nog zeker onvolwassen is, heel spontaan vrolijk en wijs, en schreeuwen kan hij ook goed.

Benito: Benito is een slimme jongen, soms wat terughoudend.
Het is een heel aardig persoon die altijd sociaal is tegenover zijn medemens.

In welke tijd of periode speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in deze tijd (de tegenwoordige tijd dus).

Hoeveel tijd verstrijkt er in totaal in het verhaal?
Door het hele boek heen verstrijkt er ongeveer 5 jaar, want aan het begin van het boek is Yvonne 10, en aan het eind van het boek is ze 15.
5 jaar is het dus verstreken.

Is het verhaal chronologisch of zijn er vooruit- en / of achteruitsprongen? Leg uit waarom je dit antwoord geeft.
Chronologisch.

Op welke plaatsen speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich voor het overgrote deel af op de pleetg boederij en in het weeshuis, ook nog even in Rotterdam (toen Yvonne naar haar vader ging) en bij hun Oma.

Waar draait het in het verhaal om (de kern)?
Yvonne, Benito & Marcus zijn wegwerpkinderen, in het verhaal gaat het erom dat ze erachter komen dat ze wegwerpkinderen zijn. Eerst hebben ze een vermoeden omdat ze dat mensen hoorden zeggen in het weeshuis. Maar toen ze te horen kregen dat hun ouders nog leefde wisten ze het zeker.
In het boek leren ze hun vader kennen, en hun moeder.

Het verhaal speelt zich af (zet jouw keuze in ‘het vette lettertype’)?
In enkele uren Gedurende enkele maanden
In een dag [Gedurende enkele jaren]
In enkele dagen Gedurende vele jaren
Gedurende enkele weken met flash-backs en / of flash-forwards

Hoe vond je het verhaal?
(Maak een of meerdere keuze ‘vet’)
Langdradig Vervelend Niets aan Spannend
Saai Flauw Machtig Aardig
Humoristisch Zielig Ontroerend Mooi
Leerzaam Gezellig Droevig [Een aanrader]
Anders, nl.

SAMENVATTING

Yvonne en haar twee broertjes zijn wezen. Ze wonen in een tehuis. Op een dag wordt er beslist dat van het tehuis een museum gemaakt wordt en dus moeten ze afscheid nemen van hun leidster Juffrouw Caro , ze waren heel erg aan haar gehecht en het afscheid was daarom ook heel moeilijk. Gelukkig hebben ze het in het nieuwe tehuis ook erg naar hun zin. Er wonen daar 15 kinderen. Ze hebben allemaal nare dingen meegemaakt en daarom zijn ze geplaatst in een kindertehuis. Yvonne en haar broertjes zijn dus als enige echte wezen. De andere hebben nog wel echte ouders die in leven waren.
Yvonne heeft nog wel een oma en tantes . Op een keer als Yvonne met haar broertje bij haar oma logeert ( haar andere broertje logeert bij een tante.)vraagt Yvonne aan haar oma hoe haar ouders waren overleden. Oma heeft daar nooit over willen praten en Yvonne heeft daardoor ook nooit een foto van haar ouders gezien, die waren 'per ongeluk" verbrand. Dan horen Yvonne en Benito het echte verhaal. Ze zijn geen echte wezen, hun ouders leven nog. Hun vader had zes jaar in de gevangenis gezeten, waarom wilde haar oma niet vertellen. Oma wilde niets meer met haar zoon te maken hebben en ook niet met Karen het meisje dat haar vader op 16 jarige leeftijd zwanger maakte van Yvonne, daarna kwam Benito en later kwam Marcus. Toen haar vader de gevangenis in ging scheidde Karen, hun moeder van haar man . Oma kwam erachter dat ze heel slecht voor haar kinderen zorgden en schakelde de kinderbescherming in . Marcus was toen drie maanden oud en doodziek . hun moeder deed afstand van hun en ze kwamen in een kindertehuis. Yvonne was razend dat ze er nooit iets van geweten heeft .zij waren nu ook wegwerpkinderen. Jaren geleden had ze vrouwen horen praten over de wegwerpkinderen uit het tehuis. . dat waren de kinderen die weg werden gedaan door hun ouders.Nu waren zij dat dus ook. Zij waren dus hetzelfde als alle andere kinderen, Yvonne denkt dat ze nooit meer echt gelukkig kan zijn. Als ze twaalf jaar oud is wordt ze samen met haar broertjes weer overgeplaatst, Ze komen in een pleeggezin samen met nog een meisje Patricia. De pleegouders hebben zelf nog een zoontje. Yvonne heeft het daar heel fijn omdat de pleegouders echt om haar geven en dat vind ze heel fijn. Hier verlangde ze al een hele tijd naar. Na een tijdje begint de nieuwsgierigheid van de broertjes en zusjes naar hun echte moeder en ze sturen haar een brief. Ze krijgen daar in tegen een kil briefje terug gestuurd dat ze zou komen. Eindelijk is het zover dat ze komt en dan blijkt het een hele teleurstelling. Yvonne heeft dus nog een halfbroertje "Ronald" genoemd het was een jochie van een jaar of 6 en erg ongeduldig. Karen toont helemaal geen belangstelling voor hen en is alleen maar bezig met Ronald die door en door verwend was.
Met de kerst kwam hun moeder, Yvonne en haar broertjes hadden zich helemaal uitgesloofd met leuke cadeautjes maken om het voor haar moeder zo prettig mogelijk te maken, maar hun moeder had helemaal niks voor hen meegenomen. En dat viel weer tegen, ze drongen gewoon niet tot hun moeder door. Wanneer haar moeder weer weg werd gebracht met de auto naar het station krijgt Yvonne haar baby album van haar moeder waarmee ze heel blij is.
Met zijn alle gingen ze naar de 70’e verjaardag van hun oma. (Pleegvader, pleegmoeder, Benito, Marcus en Yvonne. Yvonne nam haar baby album mee ne liet het aan iedereen zien, ze zag op een foto van haar eerste verjaardag een man achter de stoel van oma staan. Wie zou dat zijn? Ze had al een vermoeden, ze vroeg het aan de famillie, als reactie daarop werd er alleen maar slecht gesproken over haar vader. Ze willen er eerst niet over praten, maar later roddelen ze aan één stuk door. Ze word boos en schreeuwt waarom ze zo slecht spraken over hem. Maar dat wouden ze niet zegge.. Later word de pleegmoeder ernstig ziek en kan ze niet meer voor hun zorgen, ze moeten weer terug naar het tehuis. Daar krijgen ze te horen dat pleegouders er maar zijn voor een paar jaar, ze voelen zich bedrogen, maar ze kunnen niks doen. Ze komen in een nieuw pleeggezin in de Bolk en die mensen zijn strenger dan de vorige pleegouders. Toch hebben ze het naar hun zin. Hun moeder komt in die tussen tijd nog een keer op bezoek en ook die keer word het weer een grote teleurstelling. Dit keer had ze Ronald niet meegenomen. De drie kinderen probeerde de aandacht van hun moeder te krijgen door lief te zijn, zielig te doen of gewoon te zeggen dat ze tekort doen. Maar het hielp niets. Yvonne wordt razend op haar moeder en vraagt waarom ze zo koel doet. Haar moeder zegt " jij hebt jouw leven en ik mijn eigen" dan begrijpt Yvonne dat dit de laatste keer dat haar moeder er was. Yvonne bleef wel dor zeuren over: waarom ze dan in haar geboorte kaartje hebben geschreven "met grote blijdschap" waarop haar moeder zegt " dat is Traditie op geboortekaartjes" de woorden die dus op het geboortekaartje staan betekenen dus niets voorhaar. Wanneer haar moeder weg is pakt ze haar baby-album scheurt de foto van haar eerste verjaardag eruit en gooit het fotoalbum in de openhaard. Wanneer ze bij haar tante logeert , vraagt ze naar haar vader, hij moest wel iets heel ergs hebben gedaan om hem uit de familie te gooien . Yvonne is erg benieuwd ernaar en vraagt er naar, haar tante wil het haar niet zeggen, maar Yvonne blijft net zolang doorgaan totdat ze het verteld. Yvonne zegt dat ze hem zou schrijven maar in plaats van dat gaat ze er heen. Tegen haar pleegmoeder zegt ze dat haar tante haar hand had verbrand en zij gevraagd had of ze nog een dagje zou mogen blijven. Haar pleegmoeder geloofde dat maar in eigenlijk kocht ze een kaartje naar Rotterdam en ging opzoek naar haar vader. Daar aangekomen doet een jonge vrouw open en vraagt aan haar wie ze is, zij zegt dat ze Yvonne Wiligenburg is en dat ze dat zoon is van Arno. De vrouw laat haar binnen en haar vader herkent haar. Ze praten en Yvonne krijgt een hele andere kant van het verhaal te horen. Hij vertelt haar alles en is zelfs emotioneel, ze blijft s' avonds bij hun slapen en Ans de vriendin van haar vader vraagt aan hem wat hij nu ging doen, Yvonne was net wakker geworden en kon het dus horen, hij zei dat hij graag met haar en Guido (het kind van haar vader) en Ans naar Bolk wou gaan in de vakantie omdat hij Benito en Marcus wil ontmoeten, hij zei ook nog en dat hij Yvonne een schat van een meid vond. Yvonne had wel contact gevonden met haar vader en die viel ontzettend mee vond zij. De volgende dag liepen haar vader en Yvonne naar het station toe, haar vader gaf haar ook geld om weer terug te gaan naar Bolk. Zo gauw ze in Bolk was belde ze haar pleegmoeder op of ze haar kon op komen halen van het station. Haar pleegmoeder was boos op haar en vroeg wat er was. Ze zou het zeggen als ze in de auto zat. Binnen een halfuur stond ze op het station en wachtte haar stiefmoeder op. Toen ze in de auto zat vertelde ze haar verhaal en haar stiefmoeder vroeg :" Hoe was je vader voor persoon?".
Waarop Yvonne zegt "een mens."

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven