Boekverslag Herman Brusselmans

Guggenheimer wast witter

1 2 3 4 [5]

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem

Niveau:

5HAVO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

783

Opvragingen:

5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (7 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Herman Brusselmans

Laatst gewijzigd op 29 maart 2003

Ervaringsopdracht b
Guggenheimer wast witter:
(aanraden)

Als ik Guggenheimer wast witter van Herman Brusselmans zou moeten aanraden aan klasgenoten zou ik onder andere (of sommige van) de volgende dingen vertellen.
Guggenheimer is een geweldig boek om te lezen. In feite gaat het nergens over, en het is dan ook het talent van Herman Brusselmans om helemaal niks te vertellen. Zijn humor is droog en subtiel. Op de eerste twee bladzijden had ik, ik hè, het al niet meer van het lachen. Op de eerste twee bladzijden wordt de uiterst absurde begrafenis van de stiefvader van Guggenheimer. Guggenheimers stiefvader was onverwacht gestorven, en moest daarom ook maar onverwacht worden begraven. De passage is bijzonder komisch, en ook vrij grof. Ook grove humor is een kenmerk van de schrijfstijl van Brusselmans, men moet dan ook wel enigszins tegen grove grappen over sex, de dood en tegen sadistische grappen kunnen.
Overal in het boek, tot in de kleinste details, is humor verborgen. Een leuk voorbeeld hiervan is dat Guggenheimer in plaats van een Mercedes-ster een heus Manneke Pis op zijn Mercedes heeft laten plaatsen, welke onder stroom laten staan. Hij vindt het heel gewoon dat hij een Turks ventje van rond de tien jaar aan het lulletje van Manneke Pis laat voelen, om te kijken of de beveiliging nog werkt.
Verder is het boek ook leuk om te lezen vanwege het aparte woordgebruik van Brusselmans, dat zijn humor versterkt. Ook neemt hij voortdurend bekende Belgen in de zeik en wordt Prince/TAFKAP volledig afgekraakt. Brusselmans laat voortdurend zijn frustraties uit het dagelijkse leven doorschijnen in het verhaal, een leuk element wat het boek (zijn boeken) nog leuker maakt om te lezen.
Het verhaal zelf is meer een bijzaak in het boek, en het duurt ook een tijdje voordat hetgeen dat gebeurt duidelijk is. Het gaat dan ook, zoals al eerder gezegd, dan ook over vrij weinig. Een minpunt aan het boek is dat het einde op een zekere manier wordt afgeraffeld, alsof Brusselmans het beu was en het boek zo snel mogelijk wilde afmaken. Het definitieve einde is wel mooi. De laatste halve pagina beschrijft een gebeurtenis die doet suggereren dat de Guggenheimerreeks is afgelopen. Het zou zonde zijn om dat te vertellen, maar wat zeer zeker mag worden gezegd is dat het einde op een zodanige manier is geschreven dat het je raakt, iets wat in het hele boek nog niet is voorgekomen.

Tekstbestuderingsopdracht 1
Guggenheimer wast witter
(beschrijving hoofdpersoon)

De hoofdpersoon in het boek Guggenheimer wast witter van Herman Brusselmans is Guggenheimer. Zijn voornaam wordt in het boek niet genoemd, wellicht in andere boeken van Brusselmans, daar Guggenheimer een persoon is dat in verscheidene boeken van Herman Brusselmans terugkomt. Maar waar het om draait, is dat in Guggenheimer wast witter de voornaam van Guggenheimer niet voorkomt.
Gugeheimers persoonlijke trekken worden in het boek niet nadrukkelijk omschreven, maar aangezien het boek van Guggenheimers perspectief is geschreven komt de lezer lezende het boek veel te weten over Guggenheimers doen en denken.
In het begin van het boek wordt al meteen duidelijk dat Guggenheimer een onnoemelijk egoïstisch ingesteld persoon is. Hij is dol op sex, en laat zich dan ook niet weerhouden om elk vrouwelijk persoon dat hem enigszins opwindt te versieren. Een prachtig voorbeeld hiervan is dan ook dat hij gedurende het hele verhaal zijn secretaresse opjaagt om een vrouw die hij ooit had ontmoet, jasmine, te traceren. Dit geeft ook aan hoe bazig hij is. Hij heeft een soort van obsessie die hem dwingt om alles in eigen handen te houden. Zijn (huis)personeel mag alleen doen wat hij toestaat, tot aan het huis verlaten toe. Ook drinkt hij te veel. De hele dag door drinkt hij Guggenheimers, om precies te zijn wodka met dunne schijfjes kiwi. Daarbij vertelt hij zijn personeel juist dat zij voor 2 uur ’s middags geen alcohol tot zich mogen nemen, wat weer een voorbeeld is van zijn hypocrisie.
Naar mate de lezer verder in het verhaal geraakt komen ook de “goede” kanten van Guggenheimer aan bod, op een zodanige manier, dat de lezer (althans ik) Guggenheimer ondanks zijn persoon toch geen klootzak kan vinden. Zo doet hij er alles aan om zijn ex-vrouw, die een pruikenfabrikant als partner heeft, terug te winnen. Hij kan dus blijkbaar toch om mensen geven. Hij is naar eigen denken een één-vrouw-persoon. Ook helpt hij Sissi, een naar zijn smaak “lekker wijf”, met het doorstarten van de zeisenfabriek van haar mentaal ongeordende, pathetische broer.
Verder is Guggenheimer een ambitieuze man. Hij is aan het begin net ex-eigenaar van het grootste commerciële tv-station in België, genaamd Bonanza. Aan het eind van het boek is hij de oprichter van een succesvol reclamebedrijf, dat met de slogan annex campagne “Koopt allen een zeis en zet een Guggenheimerpruik op uw hoofd” een groot succes boekt.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven