Boekverslag Karel Glastra van Loon

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	6VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3499
Opvragingen:	23

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (34 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Karel Glastra van Loon

• De onzichtbaren (5)

  2003

• De passievrucht (78)

  1999

• Lisa's adem (29)

  2001

• Ongeneeslijk optimistisch (1)

  2005

• Vannacht is de wereld gek geworden (2)

  1997

Titel boek: De Passievrucht
Auteur: Karel Glastra van Loon
Jaar van uitgave: 1999, tweeëndertigste druk

1. Beschrijvingsopdracht

Motivatie van mijn boekkeuze:
Laatst zat ik samen met Marlous in de mediatheek. Ik wilde een boek voor Nederlands uit gaan zoeken en vroeg haar of ze nog een leuk boek wist om te lezen. Toen gaf zij mij dus de tip om de Passievrucht te lezen. Zij vond dat een heel mooi boek, dus daarom ben ik dat boek ook gaan lezen

Samenvatting:

Als Armin Minderhout na de dood van zijn vriendin Monika een tweede kind wil met zijn nieuwe vriendin Ellen, wil dit maar niet lukken. Nadat ze beiden een medisch onderzoek hebben ondergaan blijkt dat Armin aan het syndroom van Klinefelter lijdt, wat wil zeggen dat hij dus zijn hele leven al onvruchtbaar is geweest. Hij kan zijn oren niet geloven, hij heeft immers een zoon van 13 jaar oud, genaamd Bo.
Armin gaat op zoektocht naar de biologische vader van Bo. Hij kan niet leven met vragen als: ‘waarom?’, ‘wie?’, ‘hoe?’ en ‘waar?’. Hij kan het niet gewoon aan zijn toenmalig vriendin Monika vragen, want zij is namelijk 10 jaar geleden overleden aan een hersenvliesontsteking. Armin gaat ook de confrontaties aan met de mogelijke ‘daders’. Allereerst verdenkt hij Robert, een ex-vriend van Monika. Hij blijkt het echter niet te zijn, hij weet niet eens dat Monika al 10 jaar dood is.
Vervolgens worden de huisarts van Monika en Nico Neerinckx, een vroegere collega van Monika, verdacht. De eerste blijkt van niets te weten. De tweede daarentegen wordt wel erg verdacht als blijkt dat hij zijn oudste zoon ook Bo heeft genoemd en hij een foto van Monika tussen een van zijn fotoalbums heeft zitten. Armin is er zeker van dat hij de dader is, maar zwijgt er verder tegen bijna iedereen over, behalve tegen Ellen en Dees (zijn beste vriend).
Door alle trubbels verslechtert ook de relatie tussen hem en Ellen. Zij zullen nooit samen kinderen kunnen krijgen. Dan besluit Armin er een tijdje met ‘zijn zoon’ tussen uit te gaan. Ze gaan op vakantie naar Ameland. Ameland roept veel herinneringen op bij Armin, want hij is daar ook samen met Monika heen geweest. Bo is dol op Ameland en haar natuur, net als Armin. Om daar even tot rust te komen leek hen dus een prima idee. Maar daar krijgen ze zo’n knallende ruzie dat Armin in een zatte bui toch allemaal aan Bo vertelt dat hij niet zijn echte vader is. Dit was dus niet bepaald een tactische manier.
Eenmaal terug gaat het wel weer wat beter tussen hem en Ellen en doet Armin ook nog eens een hele grote ontdekking; hij heeft gevonden waar hij naar zocht. Maar of hij dat nu echt wilde weten…

Uitgewerkte persoonlijke reactie:

- Het boek gaat over de zoektocht van een onvruchtbare vader, naar de biologische vader van zijn zoon.
Ik vind het onderwerp best interessant. Ik ben nieuwsgierig hoe iemand onderzoek doet naar iets waar je eerder nog nooit aan gedacht had en wat heel plotseling op je dak komt.
Het is een onderwerp waar ik eigenlijk nog nooit iets over had gelezen. Het heeft me nieuwe kanten van de harde waarheid laten zien. Hoe iets kan tegenvallen of juist kan meevallen.
Ik ben door het boek niet anders over het onderwerp gaan denken, omdat ik er nog niet over had nagedacht en het nieuw voor me was.
Het onderwerp is heel goed uitgewerkt. Het is heel nauwkeurig beschreven. Onder andere door de dialogen en gesprekken. Je krijgt een heel goed beeld van wat er gebeurt en wat er in het hoofd van de hoofdpersoon omgaat. De hoofdpersoon schrikt van het feit dat Bo zijn zoon niet is en hierdoor wil hij graag weten wie dan wel de vader is en wordt zijn zoektocht uitgebreid beschreven.
Misschien had het verhaal vanuit meer standpunten verteld moeten worden in plaats van alleen de visie van Armin te geven. De schrijver had bijvoorbeeld ook kunnen omschrijven hoe het er voor Ellen, Bo of Monika uitzag. Wat zij van Armin en de situatie waarin hij zich bevond vonden. Maar van de andere kant, dan wordt de stijl van het boek heel anders en is het misschien niet meer zo bijzonder of goed.
Ik heb nog nooit eerder een boek gelezen of er een film gezien over dit onderwerp. Ik zou het denk ik wel leuk vinden om er nog iets over te lezen of iets over te zien. Dan kun je goed de verschillen zien tussen denken en handelen van 2 personen.
- De belangrijkste gebeurtenissen in het boek zijn de dood van Monika, de uitslag van de onderzoeken waaruit blijkt dat Armin onvruchtbaar is en het vinden van de biologische vader van ‘zijn zoon’. Deze drie gebeurtenissen geven het verhaal steeds een heel andere wending. Als je het verhaal in chronologische volgorde zou zetten zou het verhaal dus beginnen bij Monika en Armin. Zij zijn samen heel gelukkig en krijgen een kind. Door de dood van Monika verandert er veel voor Armin en heel zijn leven staat op zijn kop. Als hij alles dan weer een beetje op orde heeft en een relatie heeft met de destijds beste vriendin van Monika krijgt hij weer heel wat voor zijn kiezen als hij ontdekt dat hij onvruchtbaar is. Dit betekent dat hij geen kind kan krijgen met Ellen, maar dit betekent ook dat hij na 13 jaar ontdekt dat Bo zijn zoon niet is. Armin heeft zijn hele leven Bo als zijn kind opgevoed en heeft ook nooit beter geweten. Na de dood van Monika zijn deze twee vrij close geworden, maar door dit bericht van de arts wordt heel het leven van Armin overhoop gehaald. Hij gaat op onderzoek wie de echte vader is van ‘zijn kind’ en is hier veel mee bezig. Het ontdekken wie de biologische vader is van Bo is ook een hele schok voor hem. Hij wist al lang dat het zijn zoon niet was, maar dat dan uitgerekend zijn vader ook de vader moest zijn van ‘zijn zoon’ is voor hem moeilijk te bevatten.
In dit verhaal zijn gedachten en gebeurtenissen erg belangrijk. Door de gedachten kom je achter bepaalde feiten die je uit alleen gebeurtenissen nooit had kunnen halen, maar van de andere kant hebben de gebeurtenissen ook weer een grote invloed op de gedachten van de hoofdpersoon.
De gebeurtenissen zijn vrij schokkend en onverwachts, maar vloeien toch logisch voort uit het voorgaande. Het zijn geen dingen die je iedere dag meemaakt, dus wat dat betreft zijn ze onverwachts. Maar het is niet zo dat het verhaal van de hak op de tak springt. Je kunt het wel gewoon goed volgen.
Ik vond de gebeurtenissen heel erg spannend en boeiend, maar vooral ook ontroerend. Het is natuurlijk heel erg om je vriendin op vroege leeftijd kwijt te raken, maar het is ook heel erg om je zoon ‘kwijt te raken’. Ik had nog nooit over zoiets gelezen, dus dat maakte alles ook heel boeiend, maar de manier waarop alles beschreven werd maakte het ook heel ontroerend.
De belangrijkste gebeurtenissen die ik eerder al noemde hebben alle drie heel veel indruk op me gemaakt. Het waren trieste gebeurtenissen, die tegelijkertijd het verhaal ook heel boeiend maakte. Ik heb dus ook niet hoeven te worstelen om verder te komen. Ik vond het zelfs leuk om in dit boek te lezen. En daardoor had ik het boek ook vrij snel uit.

- De hoofdpersoon is naar mijn mening absoluut geen held, hij is niet iemand waar ik op zou willen lijken. Hij heeft veel dingen meegemaakt: zijn vriendin verloren, hij blijkt onvruchtbaar te zijn en heeft geen goede relatie met zijn vader. Telkens als hij weer een tegenslag had begon hij te drinken. Ik vind dit eerder een teken van zwakte dan dat ik hem een held vind. Het is natuurlijk niet niks wat hij allemaal heeft meegemaakt, maar om daarom nou steeds aan de drank te gaan lijkt me ook geen goede oplossing.
Ik kan me in Ellen best goed verplaatsen, ze probeert hem te laten zeggen wat hij denkt en steunt hem. Het is best wel moeilijk om je in Armin te verplaatsen, omdat hij gevoelens 'bij elkaar heeft gesprokkeld'; zijn gevoelens komen voort uit alles wat hij heeft meegemaakt. En aangezien ik nooit iets heb meegemaakt wat ook maar in de buurt komt van wat hij heeft meegemaakt, is het vrij moeilijk om je in hem te verplaatsen. Wel worden de gedachten ven hem goed uitgewerkt, waardoor het in sommige situaties wel heel begrijpelijk wordt wat hij denkt of wat hij doet.
De personages zijn inderdaad zo beschreven dat ze voor je gaan leven. Maar dat heb ik al snel, ook al zijn ze niet zo goed beschreven. Dit komt, omdat ik een verhaal niet goed kan volgen en kan begrijpen als ik het niet voor me zie. Alle personages zijn mensen en ik zie ze dan ook als mensen.
Armin heeft een eigenschap waar ik echt een hekel aan heb, die eigenschap is dat hij letterlijk en figuurlijk gezien voor zijn problemen wegloopt. Als hij ruzie met Ellen of Bo heeft, gaat hij weg, naar buiten of naar het café om zich daar weer ‘klem te zuipen’. Daardoor maakt hij weer fouten, zegt hij dingen die hij liever niet had gezegd en voelt hij zich nog beroerder.
Armin gedraagt zich absoluut niet ‘zoals het hoort’. Hij liegt tegen Anke Neerinckx (de vrouw van een van de mannen, waar Armin van dacht dat het de dader was) en hij verzwijgt dingen tegenover Ellen, zoals dat hij bij Anke Neerinckx is geweest en zich daar heeft voorgedaan als Erik Aldenbos en ook nog eens een smoes heeft verzonnen om achter de waarheid te komen. Maar uiteindelijk komt hij er nog geen steek mee verder.
Sommige beslissingen van de personages vond ik onaanvaardbaar maar over het algemeen waren ze toch wel begrijpelijk. Bijvoorbeeld het argument van Ellen om de waarheid voor Armin achter te houden over de biologische vader van Bo is wel begrijpelijk. Ze zegt dat het beter is om de waarheid niet te weten dan dat je het wel weet. Maar Armin luistert niet naar haar, hij moet en zal weten wie de biologische vader van Bo is.
De beslissing van Armin om de waarheid niet te laten rusten vind ik ook heel begrijpelijk; als je eenmaal bent begonnen, moet je het ook afmaken. Het is natuurlijk ook heel begrijpelijk dat hij wil weten wiens zoon hij 13 jaar heeft opgevoed als zijn zoon.
De beslissing om aan de drank te gaan en alles te verdrinken is natuurlijk niet aanvaardbaar. Armin had nog een jong zoontje en zat met hem tot 's morgens vroeg in het café . Op zo’n moment lijkt het mij niet verstandig om te gaan drinken. Het is ook geen gezonde omgeving voor een jong kindje.
Soms reageren de personages wel voorspelbaar, bijvoorbeeld wanneer Monika net is overleden. Ellen probeert Armin te steunen en hem te troosten, waarop ze op een avond samen in bed belanden. Maar Armin kan het niet aan en stuurt haar weg. Dat is logisch, het is moeilijk om al zo snel weer door te gaan alsof er niks is gebeurd.
Onvoorspelbaar is het wanneer Armin zich voordoet als Erik Aldenbos, en Anke Neerinckx ontmoet. Ik vond het heel onvoorspelbaar dat hij ook nog eens regelmatig contact met haar had.
Ik vind Ellen sympathiek, ze troost en steunt Armin waar en wanneer het nodig is. Ze is heel makkelijk in omgang en erg begripvol en lief.
Dees is ook sympathiek vind ik. Dat komt omdat hij Armin's beste vriend is en hem ook door zijn moeilijke tijden sleept. Hij heeft vaak antwoorden op de dilemma’s van Armin, waar Armin ook heel erg blij mee is.

- De opbouw was vrij ingewikkeld door de vele flashbacks. Het lastigste stuk vond ik eigenlijk het eerste hoofdstuk. Je komt meteen in de belangrijkste gebeurtenis binnen vallen je weet nog helemaal niks van de personages. Vervolgens krijg je allemaal terugblikken en het moest eerst even tot me door dringen hoe het allemaal in elkaar zat.
Het verhaal komt wel meteen op gang omdat je meteen een van de belangrijke gebeurtenissen meemaakt. Het is in dit boek in ieder geval niet zo dat je echt door heet eerste stuk heen moet komen. Doordat je meteen in een belangrijk stuk binnen komt vallen, en die ook veel open plekken met zich meebrengt, wil je graag verder lezen, omdat je wil weten waar het allemaal over gaat en omdat je wil weten hoe het allemaal afloopt.
Alles hangt goed met elkaar samen; als er een flashback tussendoor komt dan heeft dat wel een functie, namelijk om meer van het heden te begrijpen. Maar het is wel verwarrend als je ineens in een terugblik belandt.
Het verhaal is best spannend, omdat je beetje bij beetje steeds meer over de personages en over de gebeurtenissen uit het verleden te weten komt, en ook omdat je heel graag wilt weten wie nou de biologische vader van Bo is. Door de spanning van de gebeurtenissen en door het onderwerp is het verhaal erg boeiend.
Je ziet de gebeurtenissen vanuit het standpunt van één persoon, vanuit de ogen van Armin. Het hoort helemaal bij het verhaal omdat het hele verhaal eigenlijk om hem gaat. Het is een goed gelukte manier om zo’n gebeurtenis en zo'n leven te beschrijven.

- Het taalgebruik van het boek is niet moeilijk. Voor zo ver ik me nog kan herinneren ben ik geen moeilijke woorden tegengekomen. En als die er wel in stonden werd de betekenis duidelijk door de context.
De verhouding dialoog en beschrijvingen vond ik wel goed. Het was niet zo dat er hele stukken waren waar er echt alleen maar werd gesproken of ook alleen maar werd verteld door de schrijver. Gelukkig niet, want ik vind het over het algemeen erg storend als er hele hoofdstukken alleen maar verteld wordt, of dat er juist bladzijden achter elkaar gesprekken worden gevoerd. In dit boek was de verhouding dus wel goed.
Voor de rest leverde de tekst ook geen problemen op. Ik kon gemakkelijk door de tekst heenkomen en hoefde niet af en toe na te denken wat er nou eigenlijk bedoeld werd. Dit maakte het lezen ook lekker eenvoudig en ongecompliceerd.
Wel werden sommige passages erg uitgebreid verteld. Bijvoorbeeld de evolutietheorieën van Dees; daar had ik nogal eens de neiging om dat stuk over te slaan.
De stukken die Armin leest in het voorwetenschappelijke Evangelie van Philippus waren wel wat moeilijker om te lezen, maar lang niet alles wat in deze Evangelie staat is van belang om het verhaal te kunnen snappen.

2. Verdiepingsopdracht

- Een relatie met de politieke achtergronden is er eigenlijk niet. Het boek is in 1999 afgerond. Er is veel gebeurd tussen 1940 en nu, maar niks daarvan is van toepassing op dit boek. Vanaf 1940 is er veel onrust en onvrede geweest in Nederland en in heel Europa. In 1945 had je bijvoorbeeld de Tweede Wereldoorlog en deze werd weer gevolgd door de Koude Oorlog. Maar in dit boek komt helemaal niks terug over een oorlog of juist over de wederopbouw van een land na de oorlog. Naar mijn mening is er dus geen relatie.

- Een relatie met sociaal-economische achtergronden is er volgens mij ook niet echt. In de periode 1940 tot nu was er vaak sprake van verzet, maar ook van het doorbreken van taboes. In dit boek wordt wel openlijk gesproken over de relatie tussen Monika, Armin en Ellen. Ook hun seksuele ervaringen worden beschreven. Vóór 1960 was dit nog echt een taboe en werd daar niet openlijk over gesproken. Dus in dat opzicht is er wel een verband met de sociaal-economische achtergronden. Alleen is het beschrijven van hun sekslevens in dit boek niet gebruikt om in opstand te komen tegen de restauratie van de vooroorlogse situatie en ook niet om een steentje bij te dragen aan het doorbreken van taboes en conventies. In 1999 waren deze taboes namelijk al lang doorbroken. Dus ik denk niet dat dit boek is geschreven met de bedoeling om de sociaal-economische achtergronden naar voren te laten komen.

- Ik denk ook niet dat er een duidelijke relatie met de culturele achtergronden is. In dit boek is niet een bepaalde stroming terug te vinden; de huidige literaire situatie is er een van veelvormigheid. Er bestaan tegenwoordig veel verschillende vormen van en opvattingen over literatuur naast elkaar, zonder dat er een groep of stroming dominant is. Ook kan ik in dit boek de populaire filosofie van het existentialisme van na de Tweede Wereldoorlog niet terugvinden. Dit boek is ook veel later geschreven en heeft dus ook meer betrekking op de veelvormigheid en er is ook niet een bepaalde stroming in terug te vinden.

- De relatie met literaire stromingen en ontwikkelingen is, zoals ik al uitgelegd heb bij de relatie met de culturele achtergronden, niet overduidelijk. Rond 1999 is er geen veelvoorkomende literaire stroming of een bepaalde opvatting die veel mensen aanhangen. Zoals ik dus al heb gezegd heerst er een literaire situatie van veelvormigheid. Er is dus geen duidelijke stroming in dit boek terug te vinden.

- In dit boek zijn twee thema’s aanwezig, namelijk de twijfel aan het vaderschap, waar het hele boek eigenlijk om draait. Dit thema komt dan ook het duidelijkst naar voren in het boek. Het tweede thema ligt wat dieper. Dat is het feit dat wij denken de werkelijkheid te kennen, maar dat die toch heel anders kan zijn dan dat je ooit had kunnen denken. Dit slaat dus ook terug op de vraag over hoe goed men zijn naasten kent. Dit speelt namelijk bij Armin een belangrijke rol bij zijn zoektocht naar de biologische vader van Bo.

- De plaats van het gelezen werk in het oeuvre van de auteur is te vinden in een uitspraak die Karel Glastra van Loon ooit heeft gedaan. Deze uitspraak vond ik op internet, ik weet alleen niet in welk blad dit ooit is gepubliceerd.
"Aanvankelijk wilde ik een boek schrijven over iets wat heel dicht bij me stond maar toch fictief was. Toen ik negentien was, had ik een vriendin en we dachten op een bepaald moment dat ze zwanger was: O jee, wat doen we nu? We hadden al besloten het kind te houden, toen bleek dat ze toch niet zwanger was. Later ben ik me beginnen af te vragen hoe het zou zijn als er tóch een kind was gekomen, dan zou ik nu een zoon of dochter van zeventien gehad hebben. Zo begon ik te fantaseren over de relatie tussen een vader en een tienerzoon.
Inmiddels waren mijn vrouw en ik aan het proberen ons voort te planten en dat lukte niet zo goed. We waren bezig met vruchtbaarheidsonderzoeken en zo. Waarschijnlijk ben ik daardoor op een gegeven moment op het idee gekomen dat de vader moest ontdekken dat hij niet de biologische vader was van zijn zoon. Dat bleek een sterk gegeven waarover nog heel wat viel uit te zoeken en na te denken."
Dit verhaal slaat dus gedeeltelijk terug op een ervaring uit eigen leven. De kern van het verhaal kun je plaatsen in het leven van Glastra van loon, alleen heeft hij er een heel mooi drama van gemaakt. Door eigen ervaringen is hij dit verhaal gaan schrijven en weer andere ervaringen hebben het verhaal verder beïnvloed.

- De recensie die ik heb gebruikt komt uit HP/ De Tijd van 23 april 1999. De recensietitel is: ‘Vader onbekend’ en de recensent is onbekend. Ik ben het wel eens met de mening van de schrijver van deze recensie. Hij had nog nooit echt van Karel Glastra van Loon gehoord en wist dus ook niet wat hij van dit boek moest verwachten. Maar de recensent is wel te spreken over dit werk. Hij noemt het zelfs een klein meesterwerk en geeft ook aan dat hij een dergelijk woord niet snel gebruikt. Hij vindt De passievrucht van begin tot eind een meeslepend boek. Het is spannend, geestig en hij vindt het zelfs een bijzonder opwekkend boek. Wat hem betreft zou dit boek zo genomineerd mogen worden voor een prijs met wat meer gewicht dan de Rabobank Lenteprijs, die hij voor de verhalenbundel Vannacht is de wereld gek geworden gekregen heeft. Als een recensent dat zegt wil dat toch wel zeggen dat hij zeer te spreken is over het werk van Karel Glastra van Loon.

3. Evaluatie

Ik vond het echt een mooi boek. Het was heel goed geschreven, op een heel eigentijdse manier. Ook het onderwerp sprak me heel erg aan. Ik had er nog nooit iets over gelezen, maar vond het heel mooi beschreven. De gebeurtenissen waren erg mooi en emotioneel maar soms ook grappig. Door deze afwisseling werd het boek ook niet zo eentonig. Ook de wetenschappelijke passages zaten wel goed in het verhaal verwerkt. Ze verduidelijkten soms bepaalde gedachten of gebeurtenissen, maar soms vond ik ze ook wel erg langdradig. Dat is ook het enige wat ik iets minder vond aan het verhaal. Voor de rest kan ik niet veel anders zeggen dat ik het een goed boek vond en kan het ook aan iedereen aanraden om te gaan lezen!