ff n studiebreak

Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.

geef je mening

Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?



» resultaten poll

Boekverslag Leon Uris

Topaz

Geschreven door:

Edward (5 vwo)

Datum ingestuurd:

17 maart 2003

Taal:

Woorden:

1.400

Bekeken:

3327 keer (5 deze maand)

Waardering:

2.7/5 (9 stemmen)

Deel op:

Naam:


Klas/niveau:


E-mail:


Bericht:


Bestemd voor

Geheime code: 


 

Beschrijvingsopdracht
Boekkeuze
Edward heeft dit boek gekozen, omdat hij al veel goede boeken van deze schrijver heeft gelezen (Exodus, The Haj) Willem vond het wat dik, maar heeft er uiteindelijk toch mee ingestemd.

Titelbeschrijving
L. Uris, Topaz. New York 1968 (1e druk 1967).

Korte Samenvatting
Een hooggeplaatste KGB officier loopt over naar de CIA. In het begin wil hij niet veel vertellen, maar uiteindelijk ziet hij dat hij niet veel keus heeft en vertelt hij alles wat hij weet. Hij wil alleen maar praten als er een Fransman bij is: André Deveraux. Deze werkt voor de Franse ambassade in de Verenigde Staten en is de contactpersoon tussen de Fransen en de Amerikanen.
Tegelijkertijd merken de Amerikanen dat er wel erg veel Russische vrachtschepen Cuba binnenvaren. Ze denken dat er intercontinentale raketten geplaatst worden. André Deveraux gaat op een spionage missie naar Cuba. Deze slaagt en hij ontsnapt op het nippertje. Zijn netwerk daar is echter opgerold en onschadelijk gemaakt.
Ondertussen heeft de Rus vertelt dat de KGB allerlei agenten op topposities heeft geplaatst binnen het Franse bestuur. Zo wil de Sovjetunie valse informatie aan de Fransen voeren en de NAVO-lidstaten tegen elkaar opstoken. Het uiteindelijke doel is de ontbinding van de NAVO. Uiteindelijk weet André Deveraux het Russische complot te verhinderen, maar hierdoor is hij wel persona non grata geworden. Zijn Amerikaanse vrienden helpen hem Frankrijk te ontvluchten: de Franse president wil koste wat het kost een schandaal vermijden.

Personages
Boris Kuznetov: Hij is een Russische overloper. Hij heeft een dochter Tamara en een vrouw Olga. Hij wil niet z´n land verraden, hij vluchtte alleen maar voor zijn leven. Daarom vertelt hij in het begin zo weinig. Uiteindelijk ziet hij in dat met de Amerikanen meewerken zijn enige kans is. Tijdens de verhoren krijgt hij een hartaanval en dit vertraagt de zaak weer met een paar maanden. Hij vertelt alles wat hij weet en krijgt, samen met zijn gezin, een nieuwe identiteit. Hij begint een nieuw leven in Amerika.

André Deveraux: Hij is de contactpersoon tussen de Franse en de Amerikaanse regering. Doordat Frankrijk valse informatie krijgt ingefluisterd door de Russen, verslechterd de relatie tussen Frankrijk en Amerika. André Deveraux weet echter op persoonlijk niveau wél een goede relatie met zijn Amerikaanse collega’s te onderhouden.
Door het rare leven dat hij geleidt heeft als geheim agent, heeft hij verscheidene buitenechtelijke relaties gehad. Mede hierdoor staat zijn huwelijk met Nicole op het spel. Als hij terugkomt uit Cuba, is zijn vrouw dan ook vertrokken. Aan het eind van het boek gaan ze opnieuw proberen hun relatie op te bouwen.
“Nicole and I still have a power to reach each other, to hurt each other and to thrill each other. In the end the things we have may have to be enough. I won’t know until I see her again...”

President La Croix: In de Tweede Wereldoorlog was hij de leider van de Vrije Franse Strijdkrachten. André Deveraux diende onder hem als Inlichtingen Officier. De Amerikanen werkten deze Fransen tegen in de strijd tegen de gemeenschappelijke vijand: de Fransen mochten niet meedoen. Omdat het Amerikanen hem afwezen, ging La Croix in zee met het communistische verzet in Frankrijk. Hiermee was de basis gelegd voor “Topaz”. Dit verklaart ook de afkeer voor de Amerikanen van de president. Ook hier al botsten La Croix en Deveraux. La Croix dulde geen tegenspraak: “La Croix is not used! La Croix uses! “
De president is in 1961 een verbitterde oude man, die zich wanhopig aan zijn macht vastklampt en als een held de geschiedenis in wil gaan.
“But all that really mattered to him now was to protect his place in history. Damned if he would go out in disgrace, in scandal, a laughingstock.”

Verdiepingsopdracht
Bevat het boek veel of weinig open plekken?
Het boek is een thriller. De spanning wordt mede opgebouwd door open plekken. Ze komen in beperkte mate voor.

Beschrijf de belangrijkste open plekken en waar ze ingevuld worden:
Het boek is niet-chronologisch opgebouwd. Er wordt telkens naar een flashback toegewerkt, waardoor er eerst een open plek gecreëerd moet worden. Zo kom je pas halverwege het boek de voorgeschiedenis tussen Deveraux en La Croix te weten. Ook weet je in het begin niet of Boris Kuznetov een echte overloper is, of een goed getrainde dubbelspion. Aan het einde van het verhaal heeft hij alles verteld wat hij weet en leeft hij vredig ergens in Amerika met zijn nieuwe identiteit.
Ook wordt pas later in het boek de geschiedenis tussen André Deveraux en zijn vrouw Nicole. Dan pas begrijp je hoe die relatie in elkaar zit.
Een andere open plek is de Cubacrisis. Zullen de Amerikanen weten te voorkomen dat er raketten op Cuba geplaatst zullen worden? Helemaal aan het eind kom je te weten dat het gelukt is.
En de belangrijkste open plek is natuurlijk wie de verrader binnen de Franse regering is. Het antwoord hierop kom je pas op de laatste bladzijdes te weten. Het is een oude (oorlogs)kameraad van André deveraux.

Beschrijf de belangrijkste spanningsbo(o)g(en):
De eerste spanningsboog die je tegenkomt, is het verhaal van Boris Kuznetov. Hij vertelt de Amerikanen over “Topaz”. Hiermee begint de volgende spanningsboog. Hiernaast loopt nog een verhaallijn, namelijk de Cubacrisis. Binnen deze spanningsboog zit ook nog de missie van André Deveraux naar Cuba. Zal hij slagen en ook nog heelhuids ontsnappen?

Welke manipulatietechnieken worden er in het verhaal gebruikt?
Er wordt informatie achtergehouden, er zijn flashbacks ingelast, handelingen worden vertraagd en er wordt van tijd tot tijd overgeschakeld op een andere verhaallijn.
Door de niet-chronologische vertelstijl, lijkt het verhaal in het begin heel hapsnap. Later zie je pas hoe de puzzelstukjes samenvallen.
Een voorbeeld van vertraging is bijvoorbeeld het verhoor van Boris Kuznetov. Hier worden hele gesprekken weergegeven, terwijl op andere plaatsen slechts een samenvatting geplaatst.

Zijn de personages karakters of typen?
De personages zijn types, omdat ze zich niet ontwikkelen door het verhaal heen. Ze veranderen niet qua karakter.

Heeft het boek een open of een gesloten einde?
Het boek heeft een gesloten einde. De belangrijkste verhaallijnen zijn afgesloten. De verrader is ontmaskerd en de Cubacrisis is bezworen. Je blijft echter wel met de vraag zitten, hoe het nu verder gaat met André Deveraux.

Eindoordeel:
Ik vond het een zeer interessant, spannend en goed geschreven boek. Interessant, omdat het over een onderwerp gaat, waar ik al wel het één en ander over wist, maar waar dit boek toch weer wat nieuwe kennis aan heeft toegevoegd. Leon Uris weet op een heel spannende wijze dit verhaal weer te geven. Het gaat over spionage, relaties, geschiedenis en persoonlijk leed. Deze aspecten zijn op een heel spannende manier gecombineerd. Het is ook op zo’n manier geschreven dat je van de eerste tot de laatste bladzijde geboeid blijft.
De personages hadden wat meer karakters mogen zijn. Persoonlijk houdt ik van wat meer diepgang. Dit had het boek nóg mooier gemaakt.
Al met al, een heel goed boek.

Citaten Edward:
Blz 42-43: André Deveraux ontmoet voor het eerst Boris Kuznetov. Ze lopen een rondje door de tuin van de schuilplaats waar de overloper ondergedoken zit.
“I hope you like Laurent Perrier Grand Siècle 1959,” André said.
“Yes, an excellent champagne.
“I brought you a case.”
“Wonderful. The French have good taste. The Americans are harsh, particularlyin their intellectual outlook. With them, everything is mechanical end everything is business.”
“Oh, I don’t know. Bourbon is a marvelous drink when you get the hang of it.”
Hier wordt volgens de Rus het verschil tussen de Amerikanen en de Fransen aangegeven. Ook is dit de eerste kennismaking tussen de Rus en de Fransman. Hiermee begint het verhaal eigenlijk.

Blz. 348-349: André is in gesprek met een oude vriend (Robert Proust), die nu het hoofd is van een sectie van de Franse Secret Service, die politieke tegenstanders liquideert. Ze hebben het over het vriendje (François Picard) van de dochter (Michele) van André. Hij is een journalist die felle kritiek uit op het La Croix regime.
“What about this boy Michele is going around with, this François Picard?”
Robert slipped into his deep chair and rubbed his eyes wearily. “I’d rather not...”
“Michele intends to marry him.”
“Ther’s a group of journalists, television writers, reporters, who are violently anti-La Croix. They are getting too bold. We have orders from someone in the government to break them up.”
“Break them up? My God, Robert, I know Pierre La Croix has established a personal regime in France, but destroying political opposition by the use of the Secret Service? Robert, we are still a democracy.”
Robert Proust lifted his face and shook his head slowly. “No, André. Democracy in France is dead.”

Ik vind dit een typerend stukje voor de situatie waarin Frankrijk verkeerde in de tijd dat het verhaal zich afspeelt.

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.