Boekverslag Karel Glastra van Loon

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	4HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	4121
Opvragingen:	27

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (21 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Karel Glastra van Loon

• De onzichtbaren (5)

  2003

• De passievrucht (78)

  1999

• Lisa's adem (31)

  2001

• Ongeneeslijk optimistisch (1)

  2005

• Vannacht is de wereld gek geworden (2)

  1997

BESCHRIJVINGSOPDRACHT

- Geef een korte motivatie van je boekkeuze:
Ik heb dit boek gekozen, omdat ik het boek al een keer gelezen had. Ik vond het een heel mooi boek en daarom dacht ik eraan om het te gaan lezen voor mijn laatste boekverslag.
Ik had dit boek zelf van De Lijsters en toen heb ik daar een boek uitgekozen en dat was toevallig dit boek, omdat de achterkant mij wel aansprak.

- Beschrijf je eerste persoonlijke reactie:
Het was een interessant boek en ik denk dat dat kwam, omdat het verhaal niet in chronologische volgorde wordt verteld. Het begint eigenlijk een beetje midden in de gebeurtenissen en je wilt toch graag weten wat er daarvoor allemaal gebeurd is en daarom lees je graag verder.
Het was ook een makkelijk boek om te lezen, want er werden helemaal geen moeilijke woorden gebruikt en ook de zinnen waren heel duidelijk. Af en toe was het een beetje lastig en ik denk dat dat kwam omdat er af en toe lange stukken tussen haakjes stonden en dat was soms een beetje verwarrend.
Het einde van het boek was redelijk shockerend, want ik had helemaal niet gedacht dat de vader van Armin ook de vader van Bo zou zijn en daardoor was het tegelijkertijd ook verrassend. Ik denk dat als je zou weten hoe het verhaal afliep dat het dan helemaal niet leuk meer was om te lezen.
Het was niet echt heel indrukwekkend. Soms heb je van die boeken die je erg aan het denken zetten en die blijven dan ook door je hoofd spoken, maar dat was bij dit boek niet zo. Het was leuk om te lezen, maar ik vond het niet super indrukwekkend.

- Vat de inhoud kort samen:
Het boek gaat over een man, Armin Minderhout. Het boek begint in 1998 en hij kijkt terug op de afgelopen 15 jaar. Die 15 jaar beginnen op het moment dat hij een vriendin krijgt, Monica. Hij dacht dat hij samen met haar ook een zoon had, genaamd Bo. Als Monica overlijdt krijgt Armin een relatie met de beste vriendin van Monica. Armin en Ellen willen samen graag een kind, maar dan blijkt dat Armin onvruchtbaar is en na onderzoek blijkt dat hij dat zijn hele leven al geweest is. Dit zorgt voor veel problemen en verwarring bij Armin. Het boek begint op het moment dat Armin te horen krijgt dat hij altijd al onvruchtbaar is geweest.

Armin vindt het natuurlijk erg dat hij Ellen geen kind kan geven, maar het ergste vindt hij dat hij nu niet de vader van Bo kan zijn. En nu Monica dood is zou haar ook nooit aan haar kunnen vragen wie dan wel de vader van Bo kan zijn.
Armin kan niet leven met de vragen die deze uitslag bij hem oproept en hij besluit dat hij de vader van Bo wil vinden. Hij heeft besloten Bo nog niets te vertellen over de uitslag. Dan begint het denken, hij gaat al zijn herinneringen na, om te bedenken welke mannen een optie zouden zijn, hij komt op drie namen en besluit de mannen op te zoeken.
De eerste man is Robbert, hij is een ex van Monica. Armin zoekt hem op en het blijkt dat Robbert niet eens weet dat Monica dood is. Armin besluit om het ook niet te vertellen. Na een tijdje met Robbert gepraat te hebben komt Armin erachter dat Robbert het niet geweest kan zijn.

Ondertussen blijft hij aan Monica denken, hij bedenkt waar het fout zou kunnen zijn gegaan. Ook denkt hij zo weer aan alle mooie dingen die hij met haar heeft meegemaakt. Hij vraagt aan Ellen of zij niet weet wie de man was, hij weet bijna zeker dat Ellen iets weet, maar ze laat niets los.
Als tweede verdenkt hij haar huisarts. Hij gaat naar hem toe en vraagt het hem op de man af, maar hij komt erachter dat de huisarts het helemaal niet geweest zou kunnen zijn. Ellen verklaart hem voor gek. Ze vindt het raar dat hij al die mannen afgaat. Bo begint ook aan Armin te merken dat er iets is, maar toch wil Armin niks zeggen.

Als derde verdenkt hij Nico Neerinckx, hij was een collega van Monica. Als Armin onder een valse naam op bezoek gaat bij zijn vrouw ontdenkt hij de oudste zoon van Nico ook Bo heet. Ook komt hij erachter dat er een foto van Monica in het fotoalbum van Nico zit en Armin denk het zeker te weten.

Op een dag belt de buurman van de vader van Armin op dat zijn vader overleden is. Armin had niet een hele goede band met zijn vader, maar het doet hem toch wel veel pijn, want zijn moeder is een paar jaar eerder al overleden.

Armin en Bo gaan een paar daagjes naar Ameland en dan gaat het mis, want Armin wordt dronken en hij krijgt ruzie met Bo en hij kan het niet goed voor zich houden dat Bo niet zijn echte kind is. Hij zegt het op een hele botte manier tegen Bo.

Als ze weer thuis zijn gaat Armin het huis van zijn vader opruimen en hij vindt een doos met foto¡¦s en brieven. Als hij de brieven begint te lezen vindt hij een briefje waarop staat: "Ik ben zwanger. M." Armin weet meteen dat het van Monica is en hij weet nu wie de echte vader van Bo is. Als hij thuiskomt zitten Bo en Ellen op de bank en op de tafel ligt een brief die Monica al eerder voor Bo had geschreven. Ellen moest hem aan Bo geven als Bo daar aan toe was waarin stond dat de vader van Armin de echte vader van Bo was. Het doet Armin veel pijn dat Ellen het als wist, maar hij weet dat het allemaal goed zal komen.

VERDIEPINGSOPDRACHT

- Analyseer het boek op de volgende punten:

Personages:
De meeste personen in het boek zijn gesloten. Ze maken waarschijnlijk allemaal wel een ontwikkeling mee maar die wordt niet besproken in het boek. Alleen worden de ontwikkelingen van Armin besproken.
Armin: Hij heeft veel meegemaakt. Hij heeft zijn vriendin verloren en hij komt erachter dat zijn zoon helemaal zijn zoon niet is. Het is allemaal erg verwarrend voor hem en hij heeft het er dan ook erg moeilijk mee. In het boek worden de verschillende relaties met de andere personen beschreven. Vooral de relatie die Armin met zijn vader heeft is opmerkelijk, want hij vindt dat hij in vergelijking met zijn vader mislukt is. Als Armin en zijn vader alle twee weduwnaar zijn vindt Armin dat zijn vader en hij alletwee gelijk zijn.
Monica: Zij leeft heel erg makkelijk en daar heeft Armin het af en toe nog wel een beetje moeilijk mee maar hij vindt het ook wel fijn.
Bo: Hij schrikt er heel erg van als Armin zegt dat hij niet de echte vader van Bo is. Maar Bo vond het wel heel fijn dat Monica nog een brief voor hem had geschreven om het allemaal uit te leggen.
Ellen: Zij is heel rustig en als Armin het er heel moeilijk mee heeft, kan zij goed op haar inpraten en dat vindt hij erg fijn.

Thematiek:
Het thema is denk ik de pijn en de moeite die je hebt als blijkt dat je partner overspel heeft gepleegd. Het wordt voor Armin alleen maar moeilijker voor Armin omdat Monica geen antwoord zou kunnen geven op de vraag wie de echte vader van Bo wel is.
De motieven zijn:
1. Monica heeft Armin bedrogen en zij verteld hem daar niks over en zij doet net alsof er helemaal niks aan de hand is. Het doet Armin veel pijn dat Monica nooit wat heeft verteld aan hem.
2. Er worden in het boek af en toe stukjes uit de bijbel geciteerd, die slaan op overspel.
3. Armin heeft ook een keer overspel gepleegd met Ellen. Daar voelt Armin zich schuldig over en hij kan zich niet voorstellen dat Monica er geen moeite mee heeft gehad dat zij was vreemdgegaan met de vader van Armin.
4. Toen Armin nog dacht dat Nico de vader van Bo was, wilde hij het liefst ook seks met haar hebben om wraak te nemen op Nico. Maar dat doet hij niet omdat hij zich dan weer schuldig zou voelen tegenover Ellen.

Tijd:
Het verhaal speelt zich in de tijd dat Armin erachter komt dat hij zijn hele leven al onvruchtbaar is geweest. Hij wil graag weten wie de echte vader is van Bo en daarom kijkt hij ook vaak terug op het verleden. De stukjes die je leest over de tijd dat Monika nog leefde zijn eigenlijk allemaal flashbacks.
De vertelde tijd is ongeveer 14 jaar, want het begint bij de tijd dat Monica zwanger raakt en het gaat door tot de tijd dat Bo ongeveer 14 jaar is. De verteltijd is 229 bladzijden.

Ruimte:
In dit boek speelt de ruimte niet een hele belangrijke rol. De ruimte maakte het boek er niet spannender op.
Concretisering: Bij sommige stukjes wordt de ruimte wel heel uitvoerig beschreven, zodat je je er een voorstelling bij kon maken, maar meestal was dat niet zo in dit verhaal.
Sfeer: De ruimte en de sfeer hadden ook wel een beetje met elkaar te maken in dit boek en dat was vooral bij het stukje toen Armin naar het ziekenhuis moest om te onderzoeken of hij echt onvruchtbaar was. In dat stukje werd alles heel erg uitvoerig besproken, zodat je je een beetje een voorstelling kon maken van de omgeving.

Perspectief:
Het is een subjectief perspectief, je ziet alles door de ogen van Armin. Je kunt niet echt op zijn mening vertrouwen, hij vindt het bijvoorbeeld heel erg dat Monika overspel heeft gepleegd, maar achteraf blijkt dat hij het zelf ook heeft gedaan.
Het verhaal is geschreven in het ik-perspectief. Je weet alleen de gedachten van Armin, dus je weet ook niet wie de echte vader van Bo totdat Armin er zelf achterkomt. Als je ook de gedachten van andere personen had geweten, had je al veel eerder kunnen weten wie de echte vader is.

Structuur:
Het verhaal heeft een niet- logische- niet- chronologische volgorde. Aan het begin van het boek is er al van alles gebeurd en in de loop van het verhaal kom je erachter wat er gebeurd is door middel van de flashbacks.

Spanning:
Er is heel veel spanning in het boek en eigenlijk is het boek een grote open plek, want helemaal aan het begin hoor je meteen dat Armin onvruchtbaar is en helemaal aan het eind hoor wie nu de echte vader is van Bo. Je leest heel langzaam naar de ontknoping toe.
Doordat je ook veel feiten niet weet is het boek nog spannender. En doordat het zo spannend is, blijft het boek interessant.

Stijl & Taal:
De taal in het boek is heel gewoon en er worden geen moeilijke woorden gebruikt. Ook zijn de zinnen makkelijk te begrijpen en dat vind ik wel fijn bij dit boek. Het zijn hele korte en bondige zinnen in het boek en daardoor is het gewoon een fijn boek om te lezen. Ook zijn het korte hoofdstukken en dat vind ik ook wel fijn.

„h Bestudeer met behulp van de secundaire literatuur het oeuvre van de schrijver en geef daarvan de hoofdlijnen weer en plaats het gelezen boek in het oeuvre van de schrijver.
Ik vond het heel moeilijk om iets te kunnen vinden over het oeuvre van de schrijver maar ik heb geprobeerd deze opdracht toch nog zo goed mogelijk uit te voeren.
Karel Glastra van Loon begint altijd heel ongestructureerd aan een verhaal. Het maakt vooraf aan het schrijven geen schema¡¦s en hij verandert steeds van opzet.
De opzet van het boek ¡¥De Passievrucht¡¦ is toch niet helemaal uit de lucht komen vallen. Zoiets is in de omgeving van Karel al eens eerder voorgekomen. Maar toch schrijft hij niet autobiografisch, want Karel vindt dat schrijvers de taak hebben zelf iets te verzinnen, wat een verhaal wordt en wat dan ook nog ergens op slaat. Zoiets wordt dan duidelijk in de verhalenbundel ¡¥Vannacht is de wereld gek geworden¡¦. In dat verhaal maakt hij een duidelijke overstap van non-fictie naar fictie.
Ook kan Karel goed de werkelijkheid opvullen met fictie. Karel schrijft vaak boeken met een zwaar onderwerp, zoals de vraag naar de kern van liefde, vruchtbaarheidsonderzoek en naar incest riekende pedofilie. Maar ook schrijft Karel vaak over een andere belangstelling namelijk dieren. Dat komt ook naar voren in het boek "De Passievrucht". Hierin typeren vader en zoon zelfs de dieren: Bo houdt van torren en reptielen en Armin leert zijn zoon onder andere ook graag over de vogels, omdat dat zijn lievelingsdieren zijn.

EVALUATIE

Over het boek:
Ik vond het een eenvoudig boek om te lezen, omdat er helemaal geen moeilijke zinnen en woorden in het boek voorkwamen.
Het was een spannend boek, want je wist echt niet wie de echte vader van Bo zou kunnen zijn en doordat je het nog niet wist bleef het boek je ook erg boeien.
Het was helemaal niet ontroerend, want als er iets gebeurde wat zielig was werd het niet zo verteld dat het echt heel ontroerend was. Sommige boeken zijn zo zielig geschreven dat je spontaan zou kunnen gaan huilen, maar nu was het helemaal niet zo.
Het was wel heel nieuwsgierig makend, want je wilde heel graag weten wie nu de echte vader van Bo was, maar steeds als Armin iemand in gedachten was dan was hij het toch niet. En daardoor wilde je graag verder lezen, omdat je nieuwsgierig was wie allemaal nog meer de vader van Bo zou kunnen zijn.

Gedetailleerde leeservaring

Onderwerp:
Het onderwerp van de tekst is duidelijk en het komt ook duidelijk naar voren in het verhaal. Je kan het makkelijk begrijpen want er worden helemaal geen moeilijke zinnen en woorden gebruikt.
Het onderwerp van het verhaal sprak mij wel aan. Het was niet zo¡¦n heel moeilijk en ingewikkeld onderwerp en daardoor kon ik het goed begrijpen en dat vind ik altijd wel belangrijk, anders spreekt het onderwerp mij ook niet zo erg aan.
Ik heb nog nooit aan dit onderwerp gedacht eigenlijk en dat komt omdat het helemaal buiten mijn belevingswereld ligt. Het boek heeft mij wel andere kanten van het onderwerp laten zien.
Ik ben wel een beetje anders over het onderwerp gaan denken, want ik begrijp nou ook dat het voor Monika ook wel moeilijk was en dat had ik van tevoren niet gedacht.
Ik het niet gedacht dat het onderwerp op deze manier uitgewerkt zou worden. Dat komt waarschijnlijk ook omdat je eerst helemaal op het verkeerde been werd gezet over wie de echte vader van Bo kon zijn en daardoor is het einde heel verrassend.
Ik vond dat het onderwerp wel een beetje oppervlakkig uitgewerkt werd. Toen ik de achterkant van het boek had gelezen dacht ik dat het hele boek zou gaan over de zoektocht van Armin naar de echte vader van Bo, maar eigenlijk ging het grootste deel van het boek over het verleden en wat Bo, Armin en Monika allemaal mee hadden gemaakt toen Monika nog leefde.
Ik had nog nooit eerder een boek gelezen of een film gezien over hetzelfde onderwerp.

De gebeurtenissen:
De belangrijkste gebeurtenis in het boek is wanneer Armin erachter komt dat hij zijn hele leven al onvruchtbaar is en hij dus niet de vader van Bo kan zijn terwijl hij dat altijd gedacht heeft. Het is het belangrijkste omdat vanaf dat moment de zoektocht begint naar de echte vader van Bo.
Eigenlijk ligt de nadruk van de gebeurtenissen op de gedachten van de personen, maar ook op de gebeurtenissen in het verhaal. Maar de gebeurtenissen van het verhaal zijn eigenlijk iets minder belangrijk voor het verhaal dan de gedachten van de personen. Er gebeurd namelijk heel veel terwijl dat helemaal niet belangrijk is voor de uiteindelijke gebeurtenissen in het verhaal.
Het verhaal bevat wel veel verschillende gebeurtenissen om te blijven boeien. De gebeurtenissen zijn ook heel afwisselend en dat is meestal wel fijn.
Eigenlijk komen de gebeurtenissen niet echt logisch uit elkaar voort, maar dat is helemaal niet storend. Er gebeurd namelijk elk hoofdstuk iets totaal anders en dat is wel fijn, want dat blijft het verhaal je altijd boeien.
De gebeurtenissen zijn wel humoristisch. Ik denk dat het door de manier van vertellen komt. Ook waren de gebeurtenissen wel verrassend, want je wist helemaal niet hoe het verhaal afliep en dat was ook het verrassendste van het hele boek.
De gebeurtenis die de meeste indruk op mij heeft gemaakt is wanneer Armin erachter komt dat zijn vader de echte vader van Bo is. Dat vond ik heel verrassend, want op dat moment denk je helemaal niet dat hij erachter gaat komen wie de echte vader is.
De gebeurtenissen hebben mij niet aan het denken gezet, want het boek heeft niet een hele diepe indruk op mij gemaakt.
Altijd als ik een boek lees dan zie ik de gebeurtenissen wel voor me, dus dat was bij dit boek ook het geval.
Het verhaal was heel duidelijk verteld en je hoefde zelf niet veel meer aan te vullen als je eenmaal aan het lezen was. Alleen aan het begin was het een beetje verwarrend, maar naar mate je verder kwam in het boek werd alles wel duidelijk.
Ik heb nog nooit een gebeurtenis meegemaakt die lijkt op de gebeurtenissen in het boek, dus ik kon het ook niet beter begrijpen doordat ik al eerder zoiets had meegemaakt.
De gebeurtenissen in het boek bleven echt van het begin tot het einde boeien en het was ook helemaal niet moeilijk om verder te lezen.
Ik heb nog nooit eerder een ander boek gelezen of een andere film gezien waar vergelijkbare gebeurtenissen voorkwamen en ik kan dus ook niet beoordelen wat ik beter vond.

Personages:
De hoofdpersoon is niet een held op wie ik graag zou willen lijken, want Armin is boos op Monika omdat zij hem bedrogen heeft terwijl Armin zelf ook een keer vreemd is gegaan met Ellen en dat vindt hij dan minder erg.
Ik kan me wel een beetje verplaatsen in de hoofdpersoon. Ik kan me goed voorstellen dat hij het niet zo aardig vind van Monika dat zij hem bedrogen heeft met zijn eigen vader, maar aan de andere kant kan ik me niet voorstellen dat Armin zelf ook vreemd is gegaan, want dat had ik niet van hem verwacht.
Ik kan me wel een beetje verplaatsen in de personen, maar ik vind het ook wel moeilijk, want je kent ze allemaal niet heel goed. Alleen wordt er veel verteld over Armin (de hoofdpersoon).
Alleen Armin is voor mij een beetje gaan leven, omdat je over hem de meeste informatie krijgt en dat was van de andere personen niet zo en daardoor gaan ze ook niet zo voor je leven.
De meeste personen in het verhaal vind ik gewoon. Ze hebben eigenschappen die ik wel fijn vind maar ook eigenschappen die ik helemaal niet leuk vind.
De meeste personen in het boek gedragen zich wel zoals het hoort, maar Monika heeft af en toe van die eigenschappen die ik wat minder vind. Ze doet overal wat makkelijker over en ik houdt daar persoonlijk niet zo van.
Ik kan wel begrijpen dat Monika niet aan Armin verteld dat ze is vreemd gegaan met zijn vader, want ik denk dat Monika zich rot schaamt. Maar aan de andere kant vindt ik het een beetje raar van Monika want ze heeft al die tijd toch echt gedaan alsof Bo van Armin was en daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ook vind ik het raar van Ellen dat zij niet heeft verteld aan Armin, dat zij wist dat Monika was vreemdgegaan. Als ik Ellen was had ik dat wel gedaan.
Ik vind dat de personages niet echt voorspelbaar reageren. Toen Armin erachter kwam wie de echte vader was van Bo, reageerde hij helemaal niet zoals ik had verwacht.
Ik vind Armin wel een sympathieke man, want hij doet wel heel gewoon en hij wil overal graag het beste van maken. Monika lijkt mij niet zo heel aardig want zij is wel een beetje eigenwijs en ik houdt niet zo van mensen die een beetje eigenwijs zijn.
Je komt het meeste te weten over de hoofdpersoon Armin. Over hem worden ook de meeste eigenschappen verteld.
Je hoeft niet veel zelf in te vullen over het innerlijk van de personages. Er wordt net genoeg verteld zodat je weet hoe iedereen in elkaar zit.

Bouw:
Ik vind de bouw van het boek helemaal niet ingewikkeld, want er worden veel korte zinnen gebruikt en dat is heel fijn om te lezen. Ook zijn de hoofdstukken redelijk kort en dat is wel fijn, zodat er geen hele lange stukken tekst zijn en daardoor wordt het ook niet zo gauw saai.
Ik vind dat er wel meteen vaart zit in het verhaal. Het is niet zo dat je eerst echt een stuk moet gaan lezen, voordat eigenlijk het echte verhaal begint. Het begint meteen vlot bij wat er allemaal gebeurd is en dat is wel fijn want daarna loopt het verhaal aan een stuk door.
Het verhaal hangt wel goed met elkaar samen, alleen is het af en toe een beetje raar dat ze een beetje van de hak op de tak springen. Eerst wordt er dan bijvoorbeeld een stukje verteld over het heden en dan ineens springen ze naar het verleden en dat heeft dan helemaal niks met elkaar te maken.
Het verhaal is niet heel erg spannend. Dat komt omdat er veel wordt verteld over wat er eerder is gebeurd en eigenlijk gaat er in het boek niet veel over de zoektocht van Armin naar de echte vader van Bo verteld terwijl dat toch wel het belangrijkste is in het boek.
Het verhaal is wel boeiend, want je wilt steeds heel graag weten wie nou de echte vader is van Bo en daardoor blijf je wel doorlezen.
Er zijn meerdere verhaallijnen. De eerste verhaallijn is die van de zoektocht van Armin naar de echte vader van Bo en de andere is die van de stukjes die steeds over vroeger worden verteld.
De vele terugblikken in het boek passen wel goed bij het onderwerp, want Armin heeft veel informatie nodig over vroeger om te weten wie de echte vader van Bo zou kunnen zijn. Daardoor passen de terugblikken in het boek er wel bij.
Er wordt door de vele terugblikken wel met de rijd gespeeld.
Er zitten vee terugblikken in de tekst zoals ik al een keer gezegd heb hierboven.
Het einde is heel duidelijk, want het enigste wat je nog wilde en moest weten is wie de echte vader van Bo is en dat wordt dan ook duidelijk verteld in het boek.
Je ziet de gebeurtenissen alleen door de ogen van Armin en niet door de ogen van iemand anders. En daardoor weet je ook alleen de gedachten van Armin en niet die van iemand anders,

Taalgebruik:
Het boek is makkelijk te lezen, door de korte zinnen in het verhaal en ook door de korte hoofdstukken.
Het is me vooral opgevallen dat de schrijver soms hele stukken tekst tussen haakjes zet en af en toe leest dat wat moeilijk, maar meestal is dat niet het geval.
De verhouding tussen beschrijving, dialoog en weergave is precies goed. Door de beschrijving snap je het allemaal ietsje beter en dat is wel fijn en dialoog is wat makkelijker lezen. De verhouding is dus wel goed.
De manier van vertellen is wel heel fijn, er worden geen moeilijke woorden gebruikt en het is gewoon lekker om te lezen.
Het taalgebruik past wel bij de personages. Iedereen heeft wel een iets anders taalgebruik, maar dat past dan ook weer goed bij de persoon. Armins taalgebruik was bijvoorbeeld ietsje beleefder dan dat van Monika want zij was overal wat makkelijker is.

Over het uitvoeren van de verdiepingsopdrachten:
Het uitvoeren van de verdiepingsopdrachten verliepen wel goed alleen vond ik het oeuvre van de schrijver nogal moeilijk te vinden en ik vond het ook moeilijk om het boek in het oeuvre te plaatsen. Het was een beetje een probleem om het oeuvre van de schrijver te zoeken, maar ik heb geprobeerd deze opdrachten zo goed mogelijk te maken.
Ik vond deze verdiepingsopdrachten niet echt veel moeilijker dan de volgende want het waren ongeveer dezelfde opdrachten alleen de opdracht van het oeuvre vond ik wel lastig want k wist niet zo goed hoe ik het oeuvre kon vinden.
Door het uitvoeren van de verdiepingsopdrachten krijg je meestal wel een beter inzicht in het boek, want je kijkt vanaf hele andere kanten naar het boek en dat is wel leuk. Je komt daardoor wel andere dingen van het boek te weten.
Ik heb geleerd wat de diepere gedachten is achter het verhaal en dat vind ik wel leuk om te weten. Ik denk niet dat het echt noodzakelijk is, maar het is best wel zinvol.