Geschreven door:	-!- [meer]
Datum ingestuurd:	14 maart 2003
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	2420
Opvragingen:	2524 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 4.00/5 1 2 3 4 5 4.0/5 (10 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

1. Zakelijke gegevens.
Auteur: Jeroen Brouwers.
Titel: Zomervlucht, uitgeverij de Arbeidspers, Amsterdam, 1990, 312blz.
Genre: Roman à gevoelens worden uitgedrukt, je kunt met gedachtes meelezen, personen en omgeving worden zeer gedetailleerd beschreven. Het valt onder de groep Psychologische roman omdat je zoveel met de gedachtes van de hoofdpersoon te maken krijgt, dat deze man eigenlijk met heel veel angsten leeft en dat langzamerhand ontdekt.

2. Reactie.
De rede dat ik dit boek heb gekozen heeft voornamelijk te maken dat dit boek voor 3 sterren telt. Aangezien ik de eerste keer maar 1 ster had gelezen, dacht ik als ik nu een dik boek lees hoef ik daarna niet meer zoveel te lezen om 8 sterren te halen.
Ik ging in de nederlandse literatuurlijst kijken bij de boeken die 3 sterren bevatten en keek welke 4 woorden er bij stonden. Ik weet niet meer welke woorden dat waren, maar ze interesseerde mij wel.
Nadat ik het had gelezen was mijn reacties ‘hehe, eindelijk uit’. Ik vond dat het boek een mooi kloppend verhaal bevatten, de gedachte die er achter zat. Hij (de hoofdpersoon) wilde niet burgerlijk worden en dacht dat ie gek werd van de stilte van zijn omgeving, maar merkte dankzij zijn reis naar de VS dat hij van dat hele drukke leven juist nog gekker werd. Maar toch ik vond dat het laatste gedeelte te eentonig was, de storm opeen boot hoe hij die beleeft en met wie, te gedetailleerd waardoor het saai wordt en je snel afdwaalt met je gedachtes. Dat gedeelte vind ik erg saai.

3. Verdieping.

Samenvatting.
Reinier Saltsman is de hoofdpersoon, hij is musici en zeer bekend in zijn beroep bij andere collega’s. Hij woont samen met Karin, zijn aantal jaren jongere vrouw, ergens afgelegen in een oude boerderij tussen andere boeren die elkaar allemaal goed in de gaten houden. Die elkaar om elk geluidje, elk wissewasje bellen. Overdag is zijn vrouw naar haar werk en werkt hij thuis. Aan zijn piano schrijft hij nieuwe stukken en geeft les aan een leerling Suzan. Als zij vanwege studie naar het conservatorium gaat verbreekt Reinier het enige sociale contact dat hij nog had met iemand die niet bij hem in huis woont. Hij, als zware kettingroker, gaat steeds meer in zich zelf leven, de piano wordt steeds minder aangeraakt net als zijn vrouw.
Zij is niet zijn eerste vrouw, maar zijn tweede vrouw. Zijn eerste vrouw was meer een moederfiguur dan een geliefde. Met haar heeft hij een kind, een meid, Elsje, van zo’n 22 jaar.
Met die beide personen heft hij ook geen contact meer. Eigenlijk heeft hij z’n hoogtepunt van zijn leven bereikt en gaat het nu langzamer achteruit, maar nadat Suzan is vertrokken eigenlijk alleen maar sneller. Reinier is eigenlijk ook een echte dromer, een echte denker, hij denkt na over de zin van het leven en over vele gebeurtenissen die hij heeft meegemaakt.
Alleen al hoe hij ter wereld is gekomen is bizarre. Zijn ouders zijn verdronken tijdens een hevige storm op zee. Hij noemt ze eigenlijk geen ouders maar He en She. She was zwanger van kleine Reinier toen ze verdronk. Opeen een of andere manier hebben ze hem wel kunnen redden. De jaren daarna woont hij bij zijn Opa, ook wel oude Reinier genoemd. Oude Reinier vertelt de kleine zeer weinig over zijn ouders, Het enige wat ze van het stel nog hebben zijn 2 hutkoffers met wat spullen en papieren.
De plek waar Reinier doorbrengt is in een Hotel, zijn Opa als gepensioneerd directeur. Nog altijd wonend in een van de logeer kamers. Kleine Reinier ervaart daar dat mensen komen, praten in allerlei talen, allemaal verschillende huidskleuren verschillende manier van doen. Ze doen allemaal vriendelijk maar naar enkele dagen of weken weer gaan en nooit meer iets van ze laten horen.
Zo herinnert Saltsman zijn jeugd. Steeds haalt hij herinneringen op en weet je hoe hij het heeft gehad tijdens zijn jeugdjaren.
Dan krijgt de Musici een uitnodiging om in de VS een congres bij te wonen om daar wat over zichzelf en muziek te vertellen. In het begin heeft hij er enorme zin in, maar hoe dichterbij het nadert hoe meer die zin afneemt. Uiteindelijk stapt hij toch in het vliegtuig.
Daar komt hij een oud-bekende tegen met wie hij samen pianoles heeft gehad, genaamd Jef Doornik. Met hem brengt hij de dagen voor het congres door. Hij leert de vaste vriend van Jef kennen. Een Italiaan, Mario, die van stijl houd en Reinier direct als vriend beschouwd. Deze drie heren gaan samen naar een club waar een mooie getinte meid piano speelt. Zij is bekend bij Jef en Mario. Die er voor zorgen dat Reinier samen met haar, Marielle een nummer speelt op de piano. Vanaf dat moment is de oude pianospeler van haar verkocht. Zij die 20 jaar jonger is dan hem. De dagen die volgen zoeken ze elkaar op en gaan uiteindelijk met elkaar naar bed. Dan vormen ze een groep van 4 die de komende dagen,ook tijdens het congres, een eenheid vormen.
Na die dagen weet Reinier niet meer wat hij moet doen, te kiezen voor zijn vrouw in Nederland of voor de mooie pianiste in de VS. Uiteindelijk gaat hij terug naar huis. Maar sinds de tijd dat hij afscheidt nam van Marielle is hij met zijn gedachte ergens anders dan met zijn lichaam. Thuis loopt hij rond als een zombie, is helemaal verdwaasd en valt zelfs flauw. Volgens de Dokter een Jet Leg. Karin heeft door dat er iets is, er is iets gebeurt tijdens dat congres, maar zij krijgt geen contact met haar man, die ijlend in bed ligt en allerlei nachtmerries heeft. Dat hij op de boot is en iedereen is er die hij kent, het waait en de boot kapseist, hij komt in het water en zinkt, waar geen einde aan lijkt te komen.Tijdens die vlucht naar de diepte van de zee, ziet hij allerlei bekende gezichten. Ineens passen alle puzzelstukjes vanzijn leven zo goed als in elkaar. Maar ondertussen zakt hij nog steeds naar de bodem van de zee, met het einde nog lang niet inzicht Dan schrikt hij in één keer wakker kijkt in het rond, en sinds die tijd voelt hij zich meer thuis dan ooit ter voren.

De tijd die verloopt is precies een jaar, van april tot april. In die tijd merk je hoe erg Saltsman met zichzelf in de knoop ligt, zijn leven die een grote legpuzzel is, waarvan sommige stukjes op de verkeerde plaats liggen. Langzamerhand kan hij alle stukjes op de juiste plek plaatsen. Dat hij zijn verleden nog niet voldoende had verwerkt om met het heden door te gaan en naar de toekomst gaat leven. Dat is eigenlijk de rode draad in het verhaal.
Het verhaal word vertelt in de Personale vorm, in de hij/zij vorm.

Verhaaltechnieken.
Schrijfstijl: het boek is duidelijk een roman. Niet allen van de hoofdpersoon is alles uitvoerig beschreven maar ook van andere mensen. De karakters van de andere mensen. Ook de omgeving word in details weer gegeven zoals je ze door de ogen van de pianist ziet. Voordat het verhaal begint worden eerst veel dingen beschreven hoe het leven er uit ziet met wie je te maken hebt, wat de verhoudingen en relaties zijn tussen de verschillende personen. Het einde is ook gesloten. Hij heeft duidelijk zijn verleden afgerond waar hij al die tijd mee in de knoop zat. Allemaal kenmerken van een roman.
Ruimte: de gebieden die hier worden beschreven is het stille huis met de stille omgeving van Reinier en Karin het oude hotel van z’n opa,het vliegtuig en de verschillende mensen die daar te zien zijn, de club waar Marielle speelt, het huis van haar, de boot van Mario en nog vele vreemde onduidelijk vage plaatsen waar Saltsman is als hij droomt.

Verhaalfiguren:
Reinier Saltsman: hij is een beetje een vreemde vogel die veel nadenkt over het leven, vooral over zijn eigen leven. Over de liefdesrelatie die hij heeft met Karin en de geheime affaire die hij heeft met Marielle. De vriendschap met Jef Doornik die nooit zal overgaan ondanks dat ze elkaar niet vaak zien. Maar vooral over denkt hij na over zijn verleden, over zijn familie en over het hotel.
Karin: rustige vrouw, die ontzettend veel werkt en openlijk tegen haar man zegt dat ze dat roken in bed maar niks vind. Ze geeft soms kritiek maar ook liefde. Ze is vriendelijk en bezorgt, vooral als haar man als een warhoofd terug komt uit de VS.
Jef Doornik: een man die andere mensen graag entertaint, een homo die toch ook mannen als gewone vrienden kan hebben, zoals zijn vriendschap met Reinier. Zij die samen les hebben gehad van de bekende Bratmayer. Een echte muziekkenner die ook graag praat.
Marielle: een lieve meid, die helemaal gek is op Reinier en die het liefst wilt dat ze voor eeuwig samen blijven. Maar ze weet ook wel dat dat niet kan, en ze gaat daarom ook niet pushen. Ze blijft bescheiden en vriendelijk tegen iedereen.
Mario: een man die van klasse houd, van stijl, Jef s zijn vrienden zijn zijn vrienden. Hij is een echte traditionele Italiaan, houd van lekker eten etc.
He & She: daar is eigenlijk niets van bekend.
Oude Reinier: hij was vriendelijk, zorgzaam en behandelde zijn kleinzoon zo goed mogelijk als het kon, alleen over de ouders van zijn kleinzoon heeft hij tot aan zijn dor wel heel geheimzinnig gedaan. Hij vond dat rondneuzen in die hutkoffers geen nut had.

Situatie: de belangrijkste situatie is dat Reinier naar de VS gaat en daar gehersenspoeld word doordat het leven daar zo anders is dan bij zijn eigen thuis. En dat hij door de laatste nachtmerrie z’n leven verwerkt en daardoor niet meer word geconfronteerd met het verleden en ze onmogelijk behoeftes.
Vertelwijze: het verhaal is in de personale vorm geschreven. Je ziet,hoort en voelt alles wat Reinier Saltsman dat alles ook meemaakt. Maar weet niet wat de andere personen denken, voelen, ruiken etc.

Thematiek.
De hoofdgedachte van deze roman is het gevoel wat het verleden bij iemand achter laat, vooral als je dat niet goed verwerkt en de sleur voordat iemand het pas volledig heeft verwerkt. Dat ook je omgeving daar soms onder moet leiden. Het is een conflict van een innerlijke worsteling van een persoon.
Motieven zijn onder andere dat Suzan vertrekt en dat dan zijn enige sociale leven instort, waardoor hij steeds meer gaat nadenken, zijn reis naar de VS waar hij word geconfronteerd met het verleden en met zijn relatie van allerleiverschillende personen. De droom die het leven een van de hoofdpersoon verandert.
De overeenkomst tussen de titel en het thema is dat hij vlucht terug naar het verleden om alles te verwerken en dit gebeurt vanaf de tijd dat Suzan weg is vanaf de zomervakantie, dus tijdens de zomer. Toch snap ik het woord zomer niet helemaal bij de rest van het verhaal.

Literatuurgeschiedenis.
Het werk is voor het eerst in 1990 gepubliceerd.het boek is geschreven door Jeroen Godfried Maria Brouwers. Hij is geboren op 30 april, 1940 in Batavia, hoofdstad van voormalig Nederlands-Indie. Door Japanse Invasies is hij in Tokio beland en daar van hot naar her gesleept en in krijgsgevangenkampen opgesloten.
Op 14 juni, 1947 nam zijn moeder met haar kinderen de boot naar Nederland.Tot 1950 woonde hij in den Bosch. Daarna ging hij naar allerlei kostscholen,nog steeds in Nederland.
Vanaf november 1959 tot augustus 1961is hij in dienst geweest van de regering als matroos bij de marine.
Daarna woonde hij in Nijmegen, was journalist bij allerlei verschillende bladen en kranten door heel Nederland. Begin 1964 verhuist hij naar Brussel en werkt zich op van redactieredacteur tot hoofdredacteur.
Hij krijgt 2 zonen (1965/1968), verhuist dan naar Vossem (België) en blijft daar wonen tot 1970/1971. daarna gaat hij wonen in Rijmenham, Mechelen.na problemen op het werk verhuist hij naar Warnsveld, bij Zutphen in de buurt en word fulltime schrijver. Na een half jaar verhuist hij toch weer, nu naar Lochem, waar in 1980 z’n dochter wordt geboren.
In 1991 verhuist hij naar een woonboot in uitgeest. Maar naar 2jaar gaat hij toch weer naar België. Daar woont hij nog steeds in het plaatsje Zutendaal, Vlak onder Maastricht.
Waarschijnlijk is er een tijd geweest dat Brouwers zich niet nergens echt thuis voelde. Geen duidelijke plaats in de maatschappij, waarschijnlijk door het vele verhuizen. Ik denk dat er ook een beetje de gedachtes en dromen van de schrijver zelf worden beschreven maargewoon onder een andere naam. Waarschijnlijk is het geschreven vanaf de tijd dat hij zich thuis voelde,op z’n gemak en wist welke stand hij had in zijn eigen gezin, omgeving en maatschappij.

4. Beoordeling.
Het boek vond ik moeilijk te beoordelen omdat er grote stukken in zaten die alleen maargedachtes bevatten en de dingen die hij zag. Dat vond ik erg saai om te lezen, dit was vooral het gedeelte voordat hij op reis was naar New York. Vooral de tijden dat hij alleen was. Vaak werden die beschrijvingen van zijn gedachtes en hoe zijn omgeving was te langdradig.
Stukken die ik wel leuk vond waren de dingen dat er iets gebeurde, zoals dat die 2 mensen bij hem op bezoek komen die hij eigenlijk niet zograag ziet, vooral de man niet. Dan lees je ook de gedachte en omgeving maar niet aan een stuk door omdat ondertussen ook dingen gebeuren en ze tegen elkaar praten. Of het gedeelte dat hij achter de piano zit bij Marielle thuis, terwijl hij eigenlijk niet weet of er iemand thuis is,op een manier is dat een spanning, want je weet niet of er iemand komt binnen vallenen wie dat dan is en hoe die persoon dan gaat reageren. Maar de spanning word niet hoog opgevoerd, juist omdat hij achtereen piano zit, iets waar hij zich eigenlijk heel fijn bij voelt, vooral omdat hij het laatste jaar bijzonder weinig heeft gespeeld. Daardoor word het niet zo’n spanning die je bij horror- en griezelboeken leest.
Dit soort verhalen komen eigenlijk heel vaak voor. Meestal mensen die met zich zelf in de knoop zitten en door een gebeurtenis ineen keer alles zo goed als opgelost is. Maar toch ondanks dat het zo’n standaard verhaallijnheeft, kan ik niet echt een boek noemen die er verdacht veel oplijkt, ook geen film,mar dat komt omdat ik bijna nooit naar de film ga of dat ik films huur.
Eigenlijk is mijn eindoordeel matig,dat komt omdat ik toch meer van boeken hou waar net iets meer gebeurt in de werkelijkheid en wat minder gedroom. Daarom raad ik dit boek alleen aan als mensen echt van psycho-boeken houden, van die gedachteboeken. (om het zomaar even te noemen) Mensen die van wat meer actie houden net als ik raadt ik het boek af.

Hierna volgen nog een taaksheet, een recensie, en nog meer informatie over Jeroen Brouwers.

Bronnenlijst.
- http://www.jeroenbrouwers.be/frame.html
- http://www.geocities.com/Athens/Ithaca/2249/brouwersjeroen.html