CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Karel Glastra van Loon
De passievrucht
Geschreven door: | anoniem (5 havo) |
Datum ingestuurd: | 18 februari 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.300 |
Bekeken: | 13417 keer (7 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(2003)Onderdeel 1: beschrijvingsopdracht
Korte motivatie boekkeuze
Ik heb dit boek ditmaal niet gekozen omdat het mij werd aangeraden door de docent of mijn ouders, maar omdat een medeleerling het een goed boek vond en dacht dat het wel in mijn thema zou passen. Ik heb eerst de tekst op de achterkant gelezen. De tekst op de achterkant deed mij geloven dat het boek in mijn thema past, de hoofdpersoon gaat immers op zoek naar een persoon. Verder leek het mij leuk om eens een boek te lezen van een auteur waar ik nog niks van gelezen had. Volgens de medeleerling was het een goed, maar af en toe een wat pervers boek, dus spannend om te lezen.
Persoonlijke reactie
Ik heb er eerst eens even over het verhaal nagedacht toen ik het boek uit had. Ik moest het even laten bezinken, maar er bleven al gauw een paar dingen drijven. De hele opzet en bedoeling van het verhaal vond ik op het eerste gezicht heel wazig, maar enige tijd later erg goed en duidelijk. Het komt misschien ook wel omdat de lijnen kris-kras door elkaar lopen. Ik vond het dus een bijzonder boek, dat zeer goed en doordacht geschreven is. Het was me wel meteen opgevallen dat het boek niet de zoektocht op een dusdanige manier uitwerkt als ik van tevoren had verwacht. Dat was wel een beetje teleurstellend, maar het hele verhaal maakte een hele hoop goed. Fascinerend hoe Van Loon gevoelens en andere emoties zo precies kan beschrijven.
Korte samenvatting inhoud
Het boek begint in het ziekenhuis, waar Armin Minderhout, de hoofdpersoon te horen krijgt dat hij geen kinderen kan krijgen. Het feit is dat hij wel een zoon heeft gekregen samen met zijn vorige, inmiddels overleden vrouw Monika. Hij gaat vervolgens bij zichzelf ten rade hoe dit mogelijk is. Je krijgt een hele beschrijving hoe het mogelijk zou hebben kunnen gebeuren. Hij komt uit bij overspel, Monika heeft hem bedrogen met een ander. Armin belsuit om op zoek te gaan naar de mogelijke biologische vader van zijn zoon Bo. In het begin weet Ellen, zijn huidige vrouw er niets vanaf, totdat ze merkt dat Armin heel erg afwezig is. Tussen het heden in het boek gaat Armin ook in op het verleden. Monika, zijn ouders, haar ouders, Bo en Ellen komen allemaal uitvoerig aan bod. De hele historie van die personen wordt tussentijds beschreven. Hij graaft bij zichzelf wat de personen in het hele verhaal rondom zijn onvruchtbaarheid doen. Hij komt uiteindelijk uit bij oude bekenden van Monika. Eerst haar ouders, maar die geven Armin de schuld vaan overlijden dus echt bruikbaar is hun informatie niet. Dan komt hij uit bij Robbert, ex-vriend en oud collega van Monika. Hij geeft toe dat hij zich altijd met moeite heeft neergelegd bij het kapot gaan van hun relatie. Verder geeft hij ook toe nog wel eens met haar gezoend te hebben, terwijl Armin en Monika al lang bij elkaar waren. Daarna komt hij via Ellen uit bij Niko Neerinckx. Hij spoort hem op, hij vindt zijn vrouw. Hij verzint een verhaal om met haar in contact te komen. Als blijkt dat Niko een zoon heeft die Bo heet, kan het volgens Armin niet missen dat Niko de vader is. Bo weet intussen nog van niets. Dan overlijdt plotseling Armins vader, hij gaat het huis uitruimen. Daarna gaat hij met Bo naar Ameland. Hier verteldt Armin in een zatte bui Bo dat hij niet zijn echte vader is. Armin vertelt niet dat hij denkt dat het Niko Neerinckx het is. Bo en Armin spreken lange tijd niet tegen elkaar, aangezien Bo het niet kan verkroppen. Armin komt in zijn vaders huis achter de waarheid, het was zijn vader. Verder kom je niet echte motieven te weten, maar Armin en Bo blijken dus broers te zijn
Onderdeel 3: evaluatie en leeservaring
Leeservaring gedetailleerd beschrijven
Onderwerp
Het onderwerp van de text is erg duidelijk. Het gaat over een onvruchtbare man, die de biologische vader van zijn zoon gaat zoeken. Het wordt al duidelijk als je de achterkant van het boek even leest. Het is een interessant onderwerp, aangezien ik al meerdere boeken heb gelezen met een soortgelijk onderwerp. Alleen werd het in alle boeken steeds op een andere manier uitgewerkt. Mijn verwachtingen zijn niet totaal uitgekomen. De hele zoektocht van de hoofdpersoon wordt minder naar voren gebracht als dat het achterkant tekst je laat geloven. Het is een beetje een vreemde interpretatie van het onderwerp, het ligt namelijk niet helemaal buiten mijn belevingswereld, aangezien ik al meerdere boeken gelezen heb van een vergelijkbaar onderwerp. Maar het hele verhaal heeft een biologische oorzaak waar ik nog niet zo vaak een gedachte aan gewijd had. Het is ook anders uitgewerkt, maar dat komt grotendeels omdat de achterkant tekst je ander doet geloven. De zoektocht had wel meer aandacht mogen krijgen.
De gebeurtenissen
De belangrijkste gebeurtenissen in het boek zijn erg duidelijk. Het moment dat Armin hoort dat hij onvruchtbaar is en het moment dat Armin besluit de biologische vader van zijn zoon te gaan zoeken. Deze zijn zo belangrijk omdat ze de aanleiding zijn voor het verdere verloop van het verhaal. Het boek heeft een goede balans tussen gebeurtenissen en de hoeveelheid gevoelens en emoties. Er ligt op beide niet echt een nadruk, daardoor is er zo'n goede balans. Qua voorspelbaarheid is het boek niet echt geweldig. De gebeurtenissen volgen elkaar erg logisch op, daardoor wordt het verhaal een beetje voorspelbaar. Het verband tussen de gebeurtenissen is dus ook niet moeilijk te verklaren. De gebeurtenissen maken niet echt een denderende indruk op me, maar het geheel van gebeurtenissen weer wel. Het geheel is op een dergelelijke manier geschreven dat het niet een film lijkt. Je hoeft niets aan te vullen op wat dan ook, dus het is meer een beetje: "Sit back and relax".
De personages
De personages zijn uitermate goed uitgewerkt, je hoeft niets zelf aan- of in te vullen. Ze gingen echt voor mij leven en ik zag sommige dingen gewoon gebeuren. Vooral de hoofdpersoon en Bo deden dit. De andere personen in het boek zijn meer typetjes, die wel uitermate goed zijn. Zoals ik al eerder heb beschreven is het voorspelbaarheidsgehalte erg hoog, dus ook in de reactie van de personages. Je kunt van tevoren al bijna weten wat de persoon gaat doen. Jammer, maar ook wel eens prettig, het leest dan makkelijker. Er is geen enkel personage dat mijn sympathie krijgt. Ze gaan allemaal met elkaar naar bed en ze denken allemaal heel erg negatief. Dat deprimeert af en toe heel erg. Armin is wel de persoon waar je het meest over komt te weten. Hij beschrijft het hele verhaal, dus zijn gevoelens kom je direct te weten. Armins gedrag is zeker te begrijpen als je leest wat hij allemaal meemaakt.
Bouw
De bouw van het boek is vrij lastig. Alle verhaallijnen lopen door elkaar heen, dus het is af en toe moeilijk te volgen. Ik vind het altijd prettig als er meteen vaart in het verhaal zit, zoals nu ook het geval is. Dat zorgt er namelijk voor dat je meteen geboeid bent. Jammer is het wel dat er weinig spanning in het verhaal zit. Het gebeurt gewoon, maar spanning is niet te bekenen.
De verhaallijnen (3 om precies te zijn) lopen door elkaar heen. Dat is al vanaf het begin, dus wel moeilijk, maar je raakt eraan gewend. De tijd is niet echt van toepassing. Er wordt af en toe eens over een decennia gesproken, maar verder niet echt van belang. Ook de sprongen in het boek naar heden en verleden is niet echt tijdsgebonden. Het boek eindigt niet echt leuk, een beetje open. Er blijft erg veel onduidelijk, maar dat komt door het overlijden van zijn vader. Het is wel prettig dat het door één persoon beschreven wordt. Anders zou het een onduidelijk boek zijn.
Taalgebruik
De tekst leest heel erg makkelijk. Het komt voornamelijk doordat er weinig moeilijke woorden in staan. Er is wel een nadeel aan de tekst, dat is dat er erg veel beschrijving in voorkomt. Dat verbreekt de balans een beetje, die in alle andere dingen wel zo goed is aangebracht. Over het taalgebruik van de personages kan ik weinig zeggen. Het is wel zo dat er weinig beeldspraak en symbolische verwijzingen zijn, dat is wel zo prettig, anders moet je daar zo lang over nadenken tijdens het lezen.
Onderdeel 2: verdiepingsopdracht
“Niet alleen maar seks”
Het laatste boek van Karel Glastra van Loon genaamd De Passievrucht is absoluut een topper. Het boekt puilt uit van emotie en krachtige gevoelens uitingen. Een goed doordacht en geschreven verhaal is de basis die Van Loon legt om zijn eigen visie en opvattingen erin te plaatsen. De louter positieve kritiek die het boek krijgt is wel terecht. Maar hoe komt Van Loon tot zo’n meesterwerk, wat voor autobiografische elementen zitten erin en wat is de thematiek van in het boek?
De Passievrucht is een melodramatisch boek dat gaat over Armin Minderhout. Armin heeft een zoon, die, aangezien Armin het syndroom van Klinefelder heeft, niet van hem zelf kan zijn. Armin graaft diep in zijn geheugen en zijn geweten. Zijn overleden vrouw Monika heeft dus met een andere man het bed gedeeld. Armin besluit op zoek te gaan naar de “dader”. Langs vele kennissen en oude vrienden komt Armin dan uit bij de dader. Ik ga natuurlijk niet verklappen wie de dader is, dn moet u het boek zelf maar lezen.
De thematiek van dit boek kan twee kanten op. Aan de ene kant is er een vader-zoon relatie weergegeven tussen Armin en Bo, maar ook tussen Armin en zijn vader. Aan de andere kant kan het ook de zoekactie naar de vader van Bo zijn die je als thema aangeeft. Thema’s als: overspel, muziek, auto’s, statistieken, toekomst en verleden, die ook allemaal in het boek voorkomen zijn in zo verre relevant, dat ze goed in het verhaal passen. Verder kun je ze niet echt aanwijzen als een echt belangrijk thema.
Het boek is echt een aanrader, vooral als je ook Glastra’s 2e roman Lisa’s adem gelezen hebt. Er zitten vele overeenkomsten in de twee romans van hem. Het overspel dat in beide boeken terugkomt is daar één van. In Lisa’s adem gaan bijna alle manelijke hoofdpersonen wel een keer met zowel Lisa, als sophie naar bed. In de passievrucht gaat ook iedereen met elkaar het liefdesbootje in, en is de aanleiding voor het verhaal ook overspel. Van Loon laat dit dus in beide romans voorkomen. Een andere duidelijke overeenkomst in thematiek is de verhouding tussen ouder-kind. In Lisa’s adem is het een moeder-dochter verhouding, maar in De Passievrucht is het de dubbele vader-zoon verhouding. Een laatste overeenkomst die erg duidelijk is tussen de twee romans is zoektocht naar een persoon. In beide boeken anders uitgewerkt. In Lisa’s Adem verdwijnt een persoon, vervolgens gaat er iemand naar haar op zoek. Maar in De Passievrucht gaat er iemand naar een persoon op zoek, die nooit verdwenen is. Dat zijn leuke overeenkomsten als je beide boeken hebt gelezen. Dan blijkt eens te meer, dat Van Loon van allebei ook een liefdesgeschiedenis heeft gemaakt.
Glastra van Loon is geboren in 1962 en van Amsterdamse makelij. Als kind wilde Glastra van Loon bioloog worden, ook schreef hij toen een nooit voltooid boek over de kunst van vissen. Na zijn gymnasium (beta) wilde Glastra van Loon graag journalist worden. Hij studeerde ook een jaar in Amerika, maar kwam terug en werkte bij onder meer bij Libelle en Nieuwe Revu.
Daarna is hij freelance journalist geworden en de wereld over gereist.
Er zijn in zijn boeken niet veel autobiografische elementen te vinden, maar er zijn dingen die wel naar zijn leven verwijzen. In de Passievrucht is de hoofdpersoon vertaler voor een wetenschappelijk tijdschrift. Je kunt dan de link leggen met Glastra's jonge jaren. Er kunnen natuurlijk veel meer autobiografische elementen in zijn boeken zitten, maar hij geeft nooit iets bloot over zijn liefdesleven, waarin het in zijn boeken toch wel om draait.
De maatschappelijke opvatting van Glastra van Loon is moeilijk te ontdekken bij de uitspraken van de hoofdpersonen. Al valt het wel zeker op dat de hoofdpersoon een obsessie heeft voor weetjes die in verband staan met statistieken. "Over de hele wereld wordt één op de tien kinderen geboren zonder dat hun vader hun biologische vader is, Bo is er één van." Is een mooi voorbeeld hiervan. Glastra van Loon zaait een hele hoop van dit soort weetjes over zijn hele boek uit. Een reactie hierop blijft uit, maar hij noemt ze in ieder geval, dat is al heel wat. Uit een interview met Algemeen Dagblad in 2001 blijkt wel iets dat ook wel voor de hand ligt in zijn boeken. Hij zegt in dat interview onder meer dat hij vindt dat de wereld nog steeds onrechtvaardig in elkaar steekt, en dat literatuur inspiratie put uit de kwetsbaren in onze samenleving. In de Passievrucht komt dit in zekere mate wel naar voren.
Het boek van Glastra van Loon is dus een goude greep voor hem. Er komt zoveel in naar voren, dat het haast niet in bij te houden. Zijn twee bekende boeken laten zeer duidelijke overeenkomsten zien, hetgeen prettig is voor fans van De Passievrucht of Lisa's adem. Het is misschien een gemis dat hij zo weinig over zijn maatschappijvisie zegt in zijn boek, maar daar zijn interviews toch ook goed voor, verder is hij ook lid van de SP "Denktank". Het boek is dus niet alleen maar sex, maar ook gewoon een goed en doordacht verhaal. Niet dat het zo afgespiegeld wordt, maar het is wel een van de dingen die het best blijft hangen na het lezen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
