geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
Boekverslag Bertolt Brecht
Der kaukasische Kreidekreis
Geschreven door: | Nathalie (5 vwo) |
Datum ingestuurd: | 7 maart 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.100 |
Bekeken: | 6436 keer (23 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
1. Ik heb dit boek gekozen omdat we een boek voor Duits moesten lezen. Daarom ging ik naar de mediatheek om een boek met de juiste moeilijkheidsgraad te kiezen. Er stonden veel boeken van Bertolt Brecht in de stelling met allemaal de juiste moeilijkheidsgraad. Daaruit heb ik eentje gekozen en dat is deze.
2. Het boek heet ‘Der kaukasische Kreidekreis’ en is geschreven door Bertolt Brecht. Het is voor het eerst uitgegeven in 1955 door Suhrkamp Verlag in Berlijn. Mijn uitgave komt uit 1962 en heeft 144 bladzijden, met de woordenlijst erbij zijn het 159 bladzijden.
3. Het verhaal speelt zich af in Rusland. Grusche trekt van plek naar plek door het land vandaar dat het verhaal zich in een groot gebied afspeelt. Het verhaal speelt zich af in het begin van de 20e eeuw, de schrijver is daar niet zo duidelijk in, maar het is oorlog daarom denk ik dat het verhaal zich aan het begin van de 20e eeuw afspeelt, rond 1918. Het is wel van belang voor het verhaal omdat het oorlog is en omdat er toen nog andere normen, waarden en regels gelden. En de samenleving er toen heel anders uitzag dan nu.
4. De rijke gouverneur Georgi Abaschwili woont samen met zijn vrouw en zoontje Michel in een paleis in Groezië. Er breekt een vorstenoorlog uit en de gouverneur wordt vermoord. Zijn vrouw vlucht weg en in haar haast vergeet ze haar kind. Het dienstmeisje Grusche kan het kind niet laten liggen, wachtend op zijn dood en vlucht met Michel. Net voor haar vlucht heeft ze zich verloofd met Simon, een soldaat. Ze beloven elkaar zodra de oorlog afgelopen is weer te zien. Als ze wil overnachten in een herberg, wordt ze weggejaagd door twee welgestelde dames die hun kamer niet met een dienstbode willen delen. Samen met het kind vlucht ze verder, terwijl ze steeds meer uitgeput raakt. De soldaten zitten achter haar aan omdat ze het kind willen hebben, dat de enige erfgenaam van zijn vader is. Ze steekt een brug over, trekt verder en komt na dagen bij haar broer aan. Die regelt voor haar dat ze met een op sterven liggende man kan trouwen, zodat ze een onderkomen heeft. De man sterft echter niet dus Grusche zit aan hem vast. Ondertussen is de oorlog afgelopen en op een dag staat Simon opeens voor haar neus. Hij reageert teleurgesteld als ze hem vertelt dat ze getrouwd is, ook al was het een wanhoopsdaad. Dan komen er soldaten aan die op bevel Michel meenemen. Grusche volgt ze naar de stad waar een rechtszaak wordt gehouden over de voogdij van het kind. De rechter is Azdak, een man die op eigenaardige wijze rechter is geworden en ook geheel volgens zijn eigen methodes te werk gaat. Het is Grusche tegen de gouverneursvrouw. Omdat Azdak geen duidelijkheid krijgt over wie de echte moeder van het kind is, besluit hij een krijtkring te maken. Het kind moet in de kring gaan staan, Grusche en de gouverneursvrouw ernaast. Dan moeten ze allebei een arm van het kind nemen en het naar zich toe trekken. Volgens Azdak zal degene die de kracht heeft het kind naar zich toe te trekken, de echte moeder zijn. Maar Grusche laat tot twee keer toe los omdat ze het kind niet kan verscheuren. Hiermee stelt Azdak vast dat zij de echte moeder is. Ondertussen heeft Azdak per ongeluk tijdens een andere rechtszaak Grusche en haar man van elkaar gescheiden in plaats van een oudere man en vrouw waar het eigenlijk om ging. Dit brengt Grusche en Simon weer gelukkig bij elkaar. (401 woorden)
5. Het verhaal is niet echt in een vertelvorm geschreven, het is namelijk een soort toneelstuk. Het boek is ook echt zo opgebouwd. Het ziet eruit als een script: namen van de karakters met daarachter de tekst die ze spreken. Het is bijna allemaal dialoog, maar tussendoor is er ook nog sprake van een zanger, die over de situaties en gebeurtenissen zingt. Hij is een soort alwetende verteller. Wat hij zegt zijn schuin gedrukte stukjes tekst. Die stukjes vertellen wat er gebeurt en ze geven een beschrijving van het ‘decor’. Soms geven ze ook een verduidelijking over wie tegen wie spreekt. Ik vond het een leuke vertelvorm omdat het weer eens wat anders is dan een ‘normaal’ boek lezen.
6. Grusche is de echte hoofdpersoon in dit verhaal. Zij is een dienstmeisje van de gouverneursvrouw, wiens kind ze meeneemt op de vlucht. Ze is verloofd met Simon een soldaat die meevecht in de oorlog. Ze is heel zorgzaam en zorgt heel goed voor Michel, het kind. Ook is ze een echte doorzetter, terwijl de soldaten achter haar aan zitten blijft ze vechten voor het leven van het kind.
Ik kon me niet heel erg met Grusche identificeren omdat ze natuurlijk in een andere tijd leefde en ook een heel andere achtergrond heeft. Wel kan ik begrijpen dat ze zich zo inzette voor het leven van het kind, omdat ik dat ook zou doen als ik in zo’n positie zou worden geplaatst.
7. Ik vond het een apart boek om te lezen, omdat het in toneelstukvorm is geschreven. Ik vond de moeilijkheidsgraad van het Duits wel goed, het was goed te lezen, zeker omdat er bij dit boekje een woordenlijst bij zit zodat je de tekst nog beter begrijpt.
Het boekje was heel spannend omdat je wilde weten of de soldaten Grusche te pakken kregen en wie nou uiteindelijk de voogdij over Michel kreeg.
Het is niet echt waarschijnlijk dat dit verhaal ooit echt zal gebeuren omdat de rechters zulke methodes niet mogen gebruiken. Maar ik denk wel dat het misschien ooit wel echt gebeurd kan zijn want vroeger waren er niet zulke strenge regels. Het verhaal lijkt ook op een verhaal wat ik met godsdienst eens gehoord heb. Dat ging ook over de voogdij van een kind en die zou in tweeën gehakt worden om te verdelen. Degene die het niet toeliet en dan liever had dat de andere moeder het kind kreeg was de echte moeder.
Mijn interesse licht niet echt bij dit soort boeken, dat komt in eerste instantie omdat het in het Duits is, maar ook omdat het een zo’n oud verhaal is. Het komt namelijk al uit 1955.
8. Ik heb geen ander boek gelezen wat ik hiermee kan vergelijken. Dat komt omdat ik niet zo van dit soort boeken houd. Het gaat namelijk over oorlog en dat trekt mij niet. Het is ook een heel apart verhaal en ik denk niet dat je het met een ander boek zou kunnen vergelijken.
Je kan het misschien wel vergelijken met het verhaal dat ik bij godsdienst heb gehoord, dat heb ik in dit verslag al eerder genoemd. Toch vind ik dit wel een mooi boek.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
