Boekverslag Harry Mulisch

Het theater, de brief en de waarheid

... 5 6 7 8 9 [10] 11 12 13 14 15

Info over dit verslag

Geschreven door:

Richard

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1577

Opvragingen:

3

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (4 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Harry Mulisch

Laatst gewijzigd op 6 februari 2003

Informatie over de schrijver:

Harry Kurt Victor Mulisch is op 29 juli 1927 in Haarlem geboren als eerste en enige zoon van Karl Victor Kurt Mulisch (geboren in 1892 ) en Alice Schwarz (geboren in 1908).
Harry Mulisch bezocht de lagere school in Nederland van 1933 tot 1939 en het Christelijk
lyceum van 1940 tot 1944 in Haarlem.
In 1936 scheiden zijn ouders zijn moeder gaat naar Amsterdam en Harry blijft bij zijn vader. In de oorlogsjaren is Harry vader directeur bij Lippmann- Rosenthal & Co , het bankiershuis dat verplicht ingeleverde joodse bezittingen ‘beheerde’ . In die functie kan hij zijn echtgenoot en zoon uit de Duitse handen houden. Na de oorlog wordt hij gearresteerd en blijft hij drie jaar in een interneringskamp ; hij overlijdt in 1957. Harry zijn moeder emigreert in 1951 naar San Francisco en verkrijgt de Amerikaanse nationaliteit.
Harry Mulisch debuteert met een kort verhaal : de Kamer in Elseviers Weekblad 1947.
Na enkele baantjes wijdt hij zich vanaf 1949 aan de schrijverij.

Enkele andere werken van Harry Mulisch:
1. De aanslag
2. De Kamer
3. De diamant
4. De elementen
5. De pupil

Er zijn geen of weinig overeenkomsten met de boeken van Harry Mulisch je zou wel kuunen zeggen dat ze allemaal moeilijk om te lezen zijn.
Dit boek is geen autobiografie van Harry Mulisch.

De inhoud van het boek:

Het verhaal speelt zich af op een begrafenis het eerste deel die van Magda en het tweede deel op die van Herbert en het tussenspel speelt zich af buiten de crematorium.
Het speelt zich af in 1987 en in 1999 hij schrijft over een gebeurtenis in 1987 in 1999.

De hoofdpersonen zijn:

De ik-persoon in het eerste deel is Felix. Hij is een schrijver die gevraagd wordt een ‘dramatisch monoloog’ te schrijven voor een toneelgezelschap. Hij wil dit doen over de crematie van Magda, de vrouw van Herbert, waar hij vroeger mee in de toneelgroep heeft gezeten tot hij erachter kwam dat hij liever schrijver was dan toneelspeler.

Herbert is de persoon waar het ‘verhaal’ over gaat in het eerste deel. Hij houdt een toespraak voer zijn leven en dat van zijn vrouw die nu dood is.

De ik-persoon in het tweede deel is Vera.
Zij is ook schrijfster en ze kent Felix, omdat het een collega van haar is. Ook aan haar is gevraagd of ze een ‘dramatisch monoloog’ wil schrijven. Zij wil ook gaan schrijven over Magda en Herbert.

Magda is diegene waar het ‘verhaal’ over gaat in het tweede deel. Magda houdt een toespraak bij de begrafenis van haar man Herbert. Ze vertelt over het leven met hem.
Door de verhalen van Magda en Herbert kom je te weten wat er in hun leven is gebeurt. Over hun karakter kom je niet veel te weten.

Samenvatting:

Herbert staat voor z’n katheder. Hij wil een toespraak houden voor zijn overleden vrouw, Magda. Zij wordt gecremeerd. Herbert begint over zijn leven te vertellen met Magda. Hij was Joods. Daarna zegt hij dat hij iets moet bekennen. Hij begint te vertellen. Iedereen luistert gespannen. Er zijn ook camera’s met journalisten bij. Hij vertelt over de dreigbrief die hij kreeg en hoe Magda daar van streek van raakte.
Om Magda meer rust te geven en geruster te stellen, verzint Herbert een nep-ontvoering. Hij ‘ontvoert’ zichzelf en zorg ervoor dat de politie erachter komt. Hij laat dan ook bewijzen achter. Hij doet dat dus, zodat de politie erachter komt dat Herbert zichzelf ontvoerd heeft en dat hij de dreigbrief ook zelf heeft geschreven, terwijl dat niet zo is. Dat deed hij zodat Magda weer ‘normaal’ werd, want ze was zichzelf helemaal niet meer nadat ze die dreigbrief hadden ontvangen.
Na deze bekentenis is Herbert klaar met zijn toespraak en condoleert iedereen die aanwezig is hem. Sommige mensen kijken verbluft naar Herbert, nog niet tot hun door-dringende wat hij allemaal vertelt heeft.
Tussenspel:
In het tussenspel gaat de ik-persoon, hij wordt Felix genoemd, samen met een collega naar buiten. Ze bespreken samen de crematie en discussiëren over wat echt en niet echt is aan het verhaal, of het wel of niet echt zou kunnen zijn en waarom Herbert het gedaan heeft en al helemaal waarom hij het nu pas verteld heeft.
II Magda:
‘Magda’ is het laatste deel van het boek. Nu moet Vera (zij is hier de ik-persoon) een ‘dramatisch monoloog’ schrijven voor een toneelgezelschap en vertelt over de begrafenis van Herbert. Ze weet niet meer precies hoe alles was en kan het alleen maar vaag herinneren.
Vera is op de begrafenis van Herbert. Hier is Magda niet door, maar Herbert. En hier geeft Magda juist een toespraak achter de katheder. Ze vertelt hoe zij en Herbert elkaar hebben leren kennen. Ze vertelt over hun theatergeschiedenis en over de rest van hun leven. Ze vertelt dat Herbert instortte, omdat zijn ouders waren vergast. Dat was met de productie van een voorstelling over (tegen) de Joden. Magda probeerde hem te helpen, maar niets hielp. Tot op een avond dat ze Herbert hoorde zeggen dat hij het leven niet meer zag zitten. Ze bedacht dat er nu echt iets moest gebeuren om hem nog te redden. Zo besloot ze een dreigbrief te sturen naar haar man. Maar dan wel met een andere afzender. Maar zodra ze hem aan Herbert gaf, wist ze al dat ze er fout aan had gedaan. Ze wist niet meer wat ze moest doen. Aan de ene kant had de brief wel geholpen voor haar man, aan de andere kant had ze een muur gebouwd tussen haar en haar man die ze niet meer weg kon halen. Herbert zette toen een ‘nepontvoering’ in elkaar om Magda te helpen.
Aan het einde van het verhaal kom je erachter dat Herbert en Magda allebei nog leven en dat het wel echt is gebeurt maar dat ze niet dood zijn.

Titelverklaring:

Het theater, de brief en de waarheid houd in dat het hele gebeuren van de begrafenissen het theater is omdat er in feite een soort toneelstuk word opgevoerd. De brief is de dreigbrief die Herbert en Magda allebei beweren geschreven te hebben en Magda hem dus heeft geschreven. En de waarheid is dat ze niet zijn gestorven en dat herbert de ontvoering in scene heeft gezet en Magda de brief heeft geschreven.

Bouw van het verhaal:

Het boek is geschreven in het ik-perspectief. Maar er zijn dus twee ik-personen, omdat het boek uit twee delen bestaat. In het eerste deel is Felix de ik-persoon. En in het tweede deel is Vera dat. Je volgt alles via de ogen van de ik-personen en hoort zo hoe ze de verhalen Herbert en Magda meemaken. Deze verhalen zijn wel uit hun standpunt verteld.

De schrijvers schrijven in het jaar 1999, dat weet je omdat het jaartal wordt genoemd. De begrafenis en de crematie zijn 12 jaar geleden gebeurt. Dat wordt ook in het verhaal verteld, dus dat was in 1987.
De vertelde tijd is 1 dag, denk ik. Dat wordt me niet echt duidelijk. De schrijvers Felix en Vera kijken en denken aan de begrafenis en crematie. Ik schat dat dit 1 dag duurt. Het verhaal van Magda en Herbert duurt een paar uur en de tijd waarvan het verhaal wordt verteld is heel wat jaar, ze vertellen over hoe ze elkaar hebben leren kennen en wat er allemaal gebeurt is.
Het boek is 82 bladzijdes lang en bestaat uit 4 stukken. Het eerste stuk: Herbert, het tweede stuk: Tussenspel en het derde stuk: Magda en het vierde stuk de verantwoording dan word dus in feite alles uitgelegd hoe het nu echt in elkaar zat.
Het verhaal is niet chronologisch verteld, Vera en Felix denken an kijken terug aan de begrafenis en crematie van 12 jaar geleden. Ook tijdens de begrafenis en crematie van Herbert en Magda wordt over hun verleden verteld. Er zitten in dit verhaal dus wel veel flashbacks, omdat er wordt gedacht aan 12 jaar geleden en men denkt dan aan gebeurtenissen de nog langer dan die 12 jaar geleden zijn gebeurt.
Er zitten geen tijdvertragingen in het boek. Wel slaat de schrijver soms een regel over, of ze gaan heel snel vooruit (tijdsprong).

Het verhaal heeft een gesloten einde omdat er in de verantwoording je vragen over het boek worden beantwoord en ik had er dus geen vragen meer over.

Taalgebruik:

Er worden in dit boek veel dialogen gebruikt. Bijna in het hele verhaal. Vooral het eerste stuk, dat is helemaal een dialoog. Dat komt, omdat alles verteld wordt door Herbert, want hij houdt een toespraak.
De schrijver heeft niet veel ouderwetse of juist heel moderne woorden gebruikt. De stijl is ook niet speciaal. Hij gebruikt normale zinnen. Van lengte dan. Niet bepaald lang of kort.

Eigen Mening

De verantwoording vond ik het leukste passage omdat er eindelijk word uitgelegd war er nu precies is gebeurt

Het verhaal was diepzinnig omdat er heel diep op het onderwerp word ingegaan het was ook interessant omdat er iets gebeurt in dat boek dat je in haast geen enkele andere boek ziet het is een tragedie.

Het boek was ook verwarrend omdat er twee verschillende versies van een gebeurtenis zijn en het is ook moeilijk te begrijpen doordat het zo verwarrend is en ik vind het ook een beetje vergezocht ook al is het echt gebeurd.

De bedoeling van de schrijver is puur om je te vermaken er zit geen les in of zoiets dergelijks nou ja alleen dan dat het antisemitisme niet vergeten moet worden.

Mijn eindoordeel is dat het boek verwarrend maar goed is geschreven ik zou het iemand anders wel aanraden omdat het niet een al te lang boek is en houd je aandacht er het hele verhaal bij.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven