geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Het mooiste crimiboek van 'onze' agent Don Heins? Die over de ontvoering van Alfred Heineken. Type in-één-ruk-uit.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Mischa de Vreede
Bevroren
Geschreven door: | anoniem (4 vwo) |
Datum ingestuurd: | 11 februari 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.250 |
Bekeken: | 1504 keer (0 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
GEDOCUMENTEERD LEESVERSLAG
MISCHA DE VREEDE MET HET BOEK “BEVROREN”
Hoofdstuk 1: Samenvatting en objectieve romananalyse
Samenvatting:
De hoofdpersoon, Rita, is vierenveertig jaar en een aantrekkelijke vrouw. Ze zit vol met intel-ligentie, die ze goed kan gebruiken om haar Engels te beteren. Ze gaat haar dochter, Hannah, die in verwachting is van Steve, bezoeken in Amerika. Daar gaat ze tijdelijk in het huis van de Joneses wonen. De Joneses gaan dan tijdelijk in het huis van Rita in Neder-land wonen. Zo ruilen ze als het ware voor ongeveer een half jaar hun huizen. Al de eerste keer dat Rita in hun huis kwam, beviel het haar niet. Er waren geen goede meubels, alles zag er rommelig uit, enzovoorts. Later kwam ze erachter dat ook de verwarming het niet eens goed deed.
In het begin moest Rita heel erg wennen aan het Amerikaanse; aan de mensen en hun karak- ter, de omgeving, enzovoorts. Ook zat ze nog in het rouwproces van het verlies van haar echtgenoot Dirk en ging nu haar dochter Hannah, die in verwachting is, bezoeken. Het leven gaat immers door. Maar na de geboorte van de baby, Barbara, krijgt Hannah een depressie en wil ze haar moeder niet meer zien. Rita vond dat heel erg en had het daar moeilijk mee. Daarna werd het leven van Rita vooral een confrontatie met Amerika. Zij heeft Amerika altijd gezien als het land van de vrijheid. Dat valt haar nu tegen. Het land blijkt haar veel vreemder dan ze ooit kon vermoeden.
Rita gaat een koude, uitzichtloze winter tegemoet. Ze had nooit verwacht dat het in Amerika zo koud kon worden. Het vriest er wel tot –35oC. En daarbij komt dat de verwarming in het huis van de Joneses niet eens zo goed werkt. Het is een of ander antiek systeem dan minstens enkele keren per winter stuk gaat. De kosten van het gas zijn ook heel hoog. Maar met alleen extra warme kleren kan ze de ijzige winter niet doorbrengen.
Rita is van plan om wat aan het huis te doen, zodat het wat gezelliger wordt in huis. Ze wil de meubels verzetten, laad kasten leeg, gaat poetsen. Als ze dan iemand tegen het lijf loopt bij ‘haar huis’, blijkt dat Tim, de klusjesman van de Joneses, te zijn. Hij kan haar dus mooi met vanalles helpen, zoals met de ramen en de deuren. Daar moet overal een extra glas of plastic achter komen te zitten tegen de kou. Ook helpt Tim haar om auto te leren rijden. Dat heeft ze nog nooit geleerd. Na een tijdje leert Rita het toch.
Rita ontmoet zo al snel enkele mensen. Ze moet wel even wennen aan de manier van hun denken en doen. Dat is heel anders dan dat van de mensen in Nederland. De mensen die Rita heeft leren kennen, bevallen haar wel.
Als het hard vriest in Amerika zijn de wegen bijna niet meer toegankelijk.Er zitten zogenaam- de pot-holes in de wegen. Ze worden steeds groter en dieper en zo talrijk dat ze niet meer te ontwijken zijn. De scherpe randen van deze pot-holes veroorzaken slappe autobanden. Daarom gaat Rita bij erge vorst met de bus naar de supermarkt. Als ze dat dan op een dag doet, komt ze haar eerste liefde, Dave, tegen. Ze spreken elkaar en beloven om nog een keer iets af te spreken. Wat is Rita blij dat ze Dave is tegengekomen. Hij weet tenminste iets van haar jeugd in Nederland af.
Na een tijdje is Rita het toch echt beu in Amerika en gaat ze in haar eentje terug naar haar eigen huis in Nederland.
Objectieve romananalyse:
De titel van het boek is “Bevroren”. Deze titel kun je verklaren doordat de hoofdpersoon, Rita, ongeveer een half jaar doorbrengt in het ijzige Amerika. Het vriest er wel 35oC: een temperatuur om te bevriezen. De auteur zal dit zo belangrijk vinden, omdat zij zelf een lange tijd in Amerika verbleef. Daarover heeft zij boeiende reportages geschreven.
Het thema is het ‘werkelijke’ Amerika. Rita komt terecht in een land dat haar veel vreemder blijkt dan ze ooit kon vermoeden. Het begint een soort spiegel voor haar eigen leven te vormen.
Er bestaat dus ook een verband tussen de titel van het boek en het thema: de auteur heeft een roman geschreven op basis van eigen ervaringen. Want Mischa de Vreede verbleef zelf lange tijd in Amerika. Misschien viel het ‘werkelijke’ Amerika ook haar tegen, net zoals de hoofd-persoon, Rita.
Het boek “Bevroren” is een naturalistische roman. Het gaat verder dan de werkelijkheid. Het leven van Rita wordt bepaald door en beschreven vanuit erfelijke factoren, het milieu en het noodlot.
De motieven, de belangrijkste terugkerende onderwerpen, in het verhaal zijn de dochter, Hannah, en de kleindochter, Barbara, van Rita, de kou in Amerika (die ze in Nederland niet zo erg is gewend) en het huis waarin Rita tijdelijk woont. Dat huis bevalt haar helemaal niet.
In het boek wordt een meervoudig perspectief gebruikt. De verhaalgebeurtenissen worden wisselend vanuit verschillende personages verteld. De ene keer wordt er een ik-perspectief gebruikt, dan andere keer een personaal perspectief.
De tijd in het boek is duidelijk. In het boek gaan zo’n zes maanden rondom de winter van 1984-1985 voorbij. De gebeurtenissen in deze zes maanden worden chronologisch verteld. Wel komen er terugwijzingen voor, het verhaal wordt dus niet onderbroken. Deze terugwij-zingen gaan Over de overleden man van Rita, Dirk. In het verhaal is er geen sprake van tijds-verdichting of van tijdsprongen.
De handelingen van het verhaal spelen zich af in een klimatologische ruimte. Het geeft aan onder welke weersomstandigheden de handelingen plaatsvinden. In dit geval is dat dus een zeer strenge winter in Amerika met heel veel sneeuw en zeer lage temperaturen.
Het verhaal is opgebouwd uit hoofdstukken. De criteria hiervoor zijn verschillend. De ene keer wordt de plaats of tijd als criterium gebruikt. Maar ook wordt er vaak het onderwerp als criterium gebruikt; het gaat dan weer Over iets anders.
In het verhaal komen maar enkele belangrijke personages voor. De belangrijkste is natuurlijk Rita, de hoofdpersoon. Ze heeft een ‘flat character’: ze verandert in de loop van het verhaal nauwelijks. Ze probeert zich echter wel aan te passen aan het klimaat en de mensen in Amerika. Ze heeft goede eigenschappen. Ze is vriendelijk en gastvrij. Ook is ze zelfverzekerd, maar in sommige situaties is ze juist heel onzeker. Hannah is ook belangrijk, ze is de dochter van Rita. Zij heeft een ‘round character’. Zij verandert wel in de loop van het verhaal. Eerst doet ze heel aardig tegen haar moeder. Dat is voordat haar baby, Barbara, is geboren. Nadat de baby is geboren krijgt Hannah een depressie en wil ze haar moeder niet meer zien.
Hoofdstuk 2: Over Mischa de Vreede
Mischa de Vreede is geboren in 1936. In 1956 stierf haar vader op achtenvijftig jarige leeftijd. Hij had al langer last van zijn hart; dat was dan ook de oorzaak van zijn dood.
Mischa de Vreede heeft behalve het boek “Bevroren” ook nog andere boeken geschreven. Een paar boeken die ze heeft geschreven en die wat bekender zijn: haar succesvolle debuutbundel “Met huid en hand” uit 1959, de bundel “Binnen en buiten” uit 1969 en nu is er de bundel “Zeestenen”. In het boek “Zeestenen” is ze onmiskenbaar zichzelf geschreven.
Mischa de Vreede is zelf lange tijd in Siberië, in de Amerikaanse Mid-West, verbleven. Daarover heeft ze boeiende reportages geschreven. Daaruit is het boek “Bevroren” voortgeko-men. Ze zal dus waarschijnlijk haar eigen belevenissen in het boek voor hebben laten komen. Dat zullen de dingen zijn geweest die ze zelf belangrijk vond tijdens haar verblijf in Amerika.
Voor de verdere rest heb ik niets meer Over Mischa de Vreede kunnen vinden. Ik heb op school in het programma in de computer gekeken, maar dat werkte blijkbaar al enige tijd niet. Op Internet heb ik ook nog gezocht, maar daar kon ik ook niets meer vinden dat ik kon gebruiken. Vandaar dat ik niet meer Over haar kan vertellen.
Hoofdstuk 3: De cultuurhistorie
Het is heel duidelijk wanner het verhaal zich afspeelt. Het verhaal speelt zich af in de winter van 1984-1985. De jaartallen kun je niet zo goed afleiden uit het verhaal. Wel is duidelijk dat alles iets minder luxe is dan dat het nu is. Zoals de verwarming in die tijd, die was nog niet zo goed als nu. Ze hebben het in het verhaal ook Over vroeger. Daarbij zeggen ze dat er toen (vroeger) nog maar heel weinig auto’s waren.
Het is wel heel duidelijk dat het verhaal zich afspeelt in de winter. Het vriest heel hard. Enkele dagen heeft het 35oC gevroren: een temperatuur om te bevriezen. Men was blijk toen de temperatuur weer steeg naar –20oC. Er valt heel veel en dikke sneeuw. De wegen zijn niet meer toegankelijk. Bij –35oC wordt het je aangeraden om niet naar buiten te gaan. Maar als je toch naar buiten moet, kun je het beste in je auto blijven zitten met de motor en de verwar-ming aan en het raam (gek genoeg) een klein stukje open. In de wegen zitten ook zogenaamde pot-holes. Ze worden steeds groter en dieper en zo talrijk dat ze niet meer te ontwijken zijn. De scherpe randen van deze pot-holes kunnen ervoor zorgen dat de autobanden lek raken. Maar Rita vindt het binnen in haar huisje ook maar niets. Het is er ijskoud en de kosten van het gas zijn enorm hoog. De Joneses, de eigenaars en oorspronkelijke bewoners van het huis waar Rita nu tijdelijk woont, hadden niet eens een goede verwarming. Ze hadden een of ander antiek systeem dat minstens enkele keren per winter stuk gaat. Daarvoor moet ze dan weer iemand laten komen. Aangezien dit even duurt, zit ze extra uren in de kou. Ze heeft al extra plastic en glas voor de ramen en de deuren gemaakt, ze heeft de kieren bij ramen laten dichten, ze heeft extra warme kleren gekocht, enzovoorts. Maar toch heeft ze het nog steeds koud. Ze wordt er niet goed van.
Het wordt dan ook een koude uitzichtloze winter voor Rita.
Voor de verdere rest, is er niet zoveel te vertellen Over de tijd van toen. Er zijn niet zoveel verschillen met nu; het boek speelt in een recent verleden.
Hoofdstuk 4: Mijn eigen mening en die van een beroepsrecensent
Mijn eigen mening:
De titel van het boek vond ik in eerste instantie maar een rare titel. Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten. Dat weet ik meestal niet bij de titel van een boek. Maar wat voor iets moet je nu verwachten bij de titel “Bevroren”? Om eerlijk te zijn leek het mij een saai boek. Toen ik zo’n twintig bladzijdes had gelezen, sprak het boek mij toch wel aan. Ik heb het met plezier uitgelezen. Ik vond het toch wel een mooi boek, maar er zat eigenlijk helemaal geen spanning in het boek. De gebeurtenissen zijn eigenlijk maar saai; ze zijn niet echt spannend of herken-baar of wat dan ook. Daarom vind ik het ook raar waarom ik toch iedere keer wil weten wat er gaat gebeuren. Misschien zijn de gebeurtenissen interessant. Ze maken in ieder geval wel indruk op mij. Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe iemand kan overleven als het –35oC is. Het verhaal is denk ik van het begin tot het einde toe toch wel boeiend voor mij gebleven. Ik heb het, zoals ik al zei, met plezier uitgelezen en ik wilde steeds weten wat er weer ging gebeuren.
Met het onderwerp van het boek, dat is het ‘werkelijke’ Amerika, heb ik eigenlijk niets te maken. Hier in Nederland is het geen –20oC en al helemaal geen –35oC. Ook heb ik op zich niets met Amerika te maken, alleen met belangrijke dingen die erover zijn in het nieuws. Ik kan ook weinig meespreken Over Amerika, omdat ik er nog nooit ben geweest.
In het boek is er één duidelijke verhaallijn. Dat is wel fijn, want soms kan het wel eens ver-warring brengen als er meerdere verhaallijnen door elkaar voorkomen.
Het verhaal komt langzaam op gang, maar er gebeurt niets bijzonders. Dat is wel jammer. Het is eigenlijk ook maar een verhaal dat gewoon, niet ingewikkeld, is opgebouwd. Het is dus allemaal goed te volgen wat er gebeurt. De taal is ook goed te volgen. Het was duidelijk Nederlands. Af en toe kwamen er wel Amerikaanse uitdrukkingen in voor, maar dat is niet raar als het verhaal zich in Amerika afspeelt. Maar deze Amerikaanse uitdrukkingen leverden geen problemen op; ze waren goed te volgen.
De verschillende personages vond ik, om eerlijk te zijn, ook maar saai. Ze veranderden in de loop van het verhaal nauwelijks; ze beleefden niets spannends; ze hadden geen grote proble-men die ernstige gevolgen hadden, enzovoorts. Alleen Rita, de hoofdpersoon, had enkele kleine problemen. Die leken niet eens zo heel ernstig. Ik vind dus dat er veel meer spanning in het boek had mogen zitten, daar houd ik ook van. De personages zijn voor mijn idee dus niet zoals ze horen te zijn.
De beroepsrecensent:
Ik heb op school in het programma op de computer gekeken, maar dat deed het blijkbaar al een tijdje niet. Ook heb ik nog urenlang op Internet gezocht, maar het is blijkbaar een niet zo’n bekend boek, want ik kan er niets Over vinden. Vandaar dat ik geen mening heb van een beroepsrecensent. Ik heb er natuurlijk wel mijn best voor gedaan om er te vinden.
Bronnenlijst
Boeken:
Adriaensen, P.A.T.M., Literair Begrippenapparaat, Deurne: In- Tekst, taal- en tekstbureau
2000
Beulens, H.P.D., Literair Begrippenapparaat, Deurne: In- Tekst, taal- en tekstbureau 2000
Vreede, Mischa de, Bevroren, Amsterdam: De Arbeiderspers 1985
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
