Boekverslag Maarten 't Hart
De aansprekers
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 31 januari 2003 |
Niveau: | 4 havo |
Taal: |  |
Woorden: | 1274 |
Opvragingen: | 2551 (9 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | De aansprekers |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1979 |
Moeilijkheidsgraad: |
|
Thema: |
Auteur: | |
Geslacht: | man |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 23 november 1944 |
Informatie: | |
Populaire titels: |
|
  | |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
8. De aansprekers | |
|
Verwachtingen en eerste reactie
Ik heb dit boek gekozen omdat toen ik de achterkant las er op de achterkant stond dat Maartens vader ongeneeslijk ziek is maar Maarten weet dat en hij wil dat niet aan zijn ouders vertellen. Nou ik vind het best wel vreemd dat hij dat niet wilde vertellen en ik wist ook niet dat waarom zijn vader en moeder niet wisten dat hij en dus haar man ziek was, ik wilde dus weten waarom dat zo was dus ben ik het boek gaan lezen
Samenvatting
De hoofdpersoon is de schrijver zelf: Maarten ’t Hart. In dit boek heeft hij een leeftijd van 19 jaar. Zijn vader Pau is grafmaker. Pau heeft al 30 jaar lang last van zijn maag. Eindelijk krijgt hij in het voorjaar van 1973 een operatie. Hij voelt zich daarna erg goed. Maar Maarten is er niet gerust op. Zijn opa had het ook al heel lang aan zijn maag en op het einde bleek hij kanker te hebben en daar is zijn opa ook aan dood gegaan. Nu was Maarten natuurlijk ook bang dat zijn vader dat ook zou hebben. Dus had hij een afspraak met de dokter gemaakt en de dokter vertelde dat Pau ook een gezwel heeft wat ze helaas niet weg konden halen. Hij zou nog hooguit een half jaar te leven hebben. Maar het ging zo goed met hem, dat ze hadden besloten om het niet te zeggen tegen hem want misschien zou hij dan wel instorten en hij voelde zich nu net zo goed.
Pau herstelde snel. Hij ging alweer snel werken op het kerkhof. Maarten dacht er toen aan dat het misschien wel eens de laatste lente zou kunnen zijn dat hij zijn vader op het kerkhof zag werken, dus ging hij de dag na de uitslag naar het kerkhof. Pau was niet alleen, hij was samen met zijn baas meneer Quaavers. De baas vertelde Pau wat hij moest doen. Hij moest de hele derde klas graven ontruimen en Maarten hielp hem daarbij.
Maarten vond het maar moeilijk om het geheim voor zich te houden en hij werd net als zijn vader boosaardig. Zelfs zijn vriendin Hanneke merkte het. Maar hij mocht niks zeggen. Hanneke vond maar dat hij op vakantie moest. Hij wilde het liefst weer op vakantie naar Zwitserland. En daar gingen ze samen heen.
Weer terug in zijn dorp, ging Maarten weer naar zijn vader. Pau moest nu een graf gaan ontruimen. Maarten wilde dat eigenlijk wel heel graag meemaken en wilde meehelpen. Maar dat wilde Pau niet. Want soms blijven er nog resten van een mens achter, maar Maarten wilde toch mee.
Op drie oktober wilde Maarten uit zijn woonplaats Leiden zijn want er was een plaatselijke feestdag. Dus ging hij naar zijn ouders in Maasluis. Hij wilde naar zijn vader op het kerkhof en meehelpen de bladeren van het kerkhof af te vegen. Hij wilde zijn vader vertellen wat eraan de hand is met hem! Hij kon het niet meer voor zich houden.
Op een gegeven moment werd Maarten opgebeld dat hij naar het ziekenhuis moest komen want zijn vader lag in het ziekenhuis met spoed. Hij was met meneer Quaavers in het baarhuisje waar hij in elkaar zakte. Hij was dat wel bij bewustzijn.
Bij aankomst in het ziekenhuis, moest Maarten even wachten op de gang want zijn toestand was nu niet zo kritiek, maar hij moest daar blijven omdat de toestand ook kon verslechteren. Hij vertelde ook aan zijn moeder van het gezwel in zijn maag. Om 6 uur mocht Maarten bij hem. Het ging best goed.
Maarten was degene die in het ziekenhuis mocht blijven slapen. Midden in de nacht werd hij wakker gemaakt want het ging heel slecht met Pau. Hij ging erheen en zijn vader lag in zijn bed. Hij kwam de hele tijd omhoog en het leek alsof hij ergens voor weg wilde en toen zakte hij weer terug in zijn kussen en was dood.
Titelverklaring.
Een aanspreker was een in het zwart geklede man die langs huizen ging om te vertellen dat een familielid was gestorven. In deze roman komen veel aankondigingen van de dood voor.
Genre.
Ik vind het een psychologische roman. Het onderwerp is de dood en dat is echt iets psychologisch.
Personages
- Maarten ’t Hart: de ik-figuur, getrouwd met Hanneke en hij is bioloog
Maarten is een round-character: alle gedachten zie je van hem.
- Pau ’t Hart: een flat-charater, de vader van Maarten. Hij is grafmaker op de gemeentelijke begraafplaats in Maassluis. Hij is een oprechte, opgewekte en soms serieuze man.
Thema, Idee.
Het centrale probleem in dit boek is dat de vader van de hoofdpersoon ongeneeslijk ziek is en nog maar een half jaar te leven heeft. Alleen de hoofdpersoon weet dit en hij mag dit ook niet tegen zijn vader of iemand anders zeggen.
Het idee achter dit verhaal is de gedachte over de dood. En dat het altijd heel zwaar is voor iedereen, ook al sta je er in het dagelijks leven toch heel dichtbij zoals in dit boek waarbij die vader dus grafmaker is.
Ruimte
Maarten ’t Hart heeft een realistische ruimte in deze roman, want het is autobiografisch. Het speelt zich af in Maassluis, de geboorteplaats van Maarten. Hij woont met Hanneke in Leiden.
Opbouw, structuur.
Het verhaal zit vol met flashbacks. Het is helemaal geen spannend boek. Ik kan eigenlijk het hele verhaal in drie zinnen weergeven: De vader van de hoofdpersoon is ongeneeslijk ziek, maar dat weet alleen de hoofdpersoon. De hoofdpersoon denkt bij alles wat hij doet en ziet aan de dood van zijn vader en hij heeft het er moeilijk mee dat hij er met niemand over kan praten want hij is de enige die weet dat zijn vader over een half jaar dood is.
Op het eind van het boek gaat die vader dood.
Die dingen die de hoofdpersoon Maarten denkt, zijn heel onbelangrijk, maar ze laten alleen zien dat op die momenten Maarten dus denkt aan de dood van zijn vader. Daarom zit er dus geen spanning in.
Het is best wel eenvoudig taalgebruik. Al wordt het wel langdradig en serieus verteld. Maar dat is normaal bij zo’n onderwerp. Er zaten soms best grappige stukken in. Dat waren dan altijd uitspraken van zijn vader. De zinnen waren niet zo lang. Er zaten wel veel herhalingen in, want op een gegeven begon het behoorlijk saai te worden dat Maarten het moeilijk vindt om het voor hem te houden dat z’n vader dood gaat.
Tijd
In het boek wordt niet echt een tijd aangegeven maar je kan het je wel indenken in deze tijd, het verhaal is denk ik meer van deze tijd dan van vroeger omdat toen de vader van Maarten in het ziekenhuis lag ze zijn bloed gingen verversen en nog meer dingetjes, dat is echt iets van deze tijd omdat ze vroeger nog niet de kennis hadden om die dingen te kunnen doen.
Mijn Mening
Ik vond het een saai boek om te lezen alleen die uitspraken van Maartens vader die maakte het boek nog wel een beetje zo dat ik heb doorgezet om het uit te lezen. Ik vond het saai omdat het hele boek gaat over dat Maarten aan zijn vader wil vertellen dat hij dood gaat. Alle gebeurtenissen worden heel nauwkeurig beschreven alles wat Maarten denkt en wat er in zijn wereldje gebeurd en dan denk je wel een van wanneer verteld hij het nu, en als hij dan alleen met zijn vader op het kerkhof is dan wil hij het zeggen maar dan zegt hij het toch niet dat vind ik erg irritant want er gebeurd eigenlijk verder ook niets in het boek.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009