Info over dit verslag
Geschreven door: | |
Kwaliteit: | ![]() |
Waardering: | ![]() ![]() |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 641 |
Opvragingen: | 0 |
Hulpmiddeltjes
Waardering
Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (47 stemmen)
Titels van Thea Beckman
De doge ring van Venetie (13) 1994 De gouden dolk (15) 1982 De stomme van Kampen (13) 1992 De val van de Vredeborch (13) 1988 De verloren schat (13) 1993 Een bos vol spoken (2) 1988 Geef me de ruimte (15) 1976 Gekaapt! (16) 2003 Hasse Simonsdochter (32) 1983 Het geheim van Rotterdam (10) 1990 Het gulden vlies van thule (11) 1989 Het helse paradijs (5) 1987 Het rad van fortuin (9) 1978 Het wonder van Frieswijck (3) 1991 Kinderen van moeder aarde (15) 1985 Kruistocht in spijkerbroek (51) 1973 Mijn vader woont in Brazilie (7) 1974 Saartje Tadema (20) 1996 Stad in de storm (15) 1979 Triomf van de verschroeide aarde (12) 1977 Vrijgevochten (25) 1998 Wij zijn wegwerpkinderen (12) 1980 Wonderkinderen (11) 1984 Zwerftocht met Korilu (7) 1970
Laatst gewijzigd op 30 januari 2003
Verhaalkenmerken:
Het grootste deel van het verhaal speelt zich af in een weeshuis genaamd ‘’De Toevlucht’’. Het verhaal speelt zich denk ik in de jaren 90 af, want nu deze tijd zijn er niet zoveel weeshuizen meer. Ik gok iets langer dan een jaar…Dat kan je niet zo gemakkelijk vinden hoe lang het verhaal duurt. Ik vind het verhaal wel chronologisch hoor…Alles gaat precies van 1 en verder. Het boek begint met flashbacks. Dan blikt Yvonne terug naar 5 jaar geleden en als je het verhaal verder leest blikken ze ook wel terug dagen en zelfs eeuwen! Toen ik de 1e bladzijde begon te lezen dacht ik gelijk dit is een hij-vorm verhaal, maar toen ik verder ben gaan lezen kwam ik tot de conclusie dat het toch in de ik-vorm is geschreven. Met het taalgebruik is niks mis, alhoewel er sommige woorden in het boek staan die ik niet ken of wel ken maar de betekenis niet weet. Het is best ouderwets, het taalgebruik dan.
Inhoud:
In het verhaal komen 3 hoofdpersonen in voor namelijk: Yvonne, Benito en Marcus. Yvonne is een best rustig meisje en de oudste van de 3, zij is het tegenovergestelde van de jongste Marcus. Marcus is erg luidruchtig maar daar kan hij niet zoveel aan doen. En Benito dat is ook een rustig iemand. Ze zijn alledrie round vind ik want het zijn echte mensen dus hun hebben ook zo hun buien. En het zijn nog maar kinderen! De bijfiguren zijn er heel veel de mensen van het weeshuis en pleeggezin en dan hun familieleden van de 3. De titel heeft echt wat met het verhaal te maken want het zijn 3 weeskinderen die van weeshuis naar weeshuis gaan en van pleeggezin naar pleeggezin. Ze worden als het ware steeds weggewerpt vandaar de titel ‘’wij zijn wegwerpkinderen’’. Er is niet echt een thema. Het boek heeft een open einde, want op de laatste bladzijde lees je dat ze de bocht om gaan, maar je weet niet wat er daarna gaat gebeuren. Misschien krijgen ze wel een ongeluk ofzo dus dat moet je je dan gaan afvragen. Ik vond het stukje over de brand best spannend, want je begint je dan echt af te vragen wie het heeft gedaan. Mijn mening: ik vind het een echt leuk boek met al die avonturen die ze beleven. Alleen het is best een dik boek, maar het is wel te doen. Als cijfer zou ik het boek een 9 willen geven, want het is een goed boek en goede verhalen, de kaft is in kleur maar wel eentonig. Alleen jammer dat er geen plaatjes in het boek zijn.
Samenvatting:
Het boek gaat over een meisje en haar 2 broertjes. Ze maken veel mee en gaan van weeshuis naar weeshuis. Met het 1e weeshuis hadden ze moeite om afscheid van te nemen, want ze waren er zo gehecht aan geraakt. En in het 2e weeshuis brak er een brand uit. Daarna zijn ze in een pleeggezin gestopt. Ze beleefden veel dingen zo hadden ze hun biologische moeder gevonden die echt nog moest wennen aan het feit dat ze haar kinderen weer zag. Maar nou moesten ze alleen hun vader nog terugvinden, maar die zat in de gevangenis. Bij het pleeggezin hebben ze het enorm naar hun zin. Zo hadden ze er een broertje Ferry bij. Eerst was Patricia er nog bij maar die trok het niet meer in het dorp en ging terug naar het weeshuis in haar plaats kwam Bert. Ze werden al echt een gezin een hecht gezin die altijd voor elkaar opkwam. De biologische moeder van de 3 had ook nog een zoontje Ronald. En Yvonne en de rest hadden een gruwelijke hekel aan Ronald. Elk bezoek wordt een drama en als hun ma en Ronald dan weg is zijn ze een stuk opgelucht. Maar zoals elk verhaal komt alles weer goed!
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.




Openen in tekstverwerker
Printen
Emailen