Boekverslag Mieke van Hooft

Info over dit verslag

Geschreven door:	***bloem***
Niveau:	2VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1704
Opvragingen:	7

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (65 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Mieke van Hooft

• De suikersmoes (3)

  2002

• De tasjesdief (7)

  1989

• Geen geweld (20)

  2000

• Kinderen ontvoerd (14)

  1993

• Nachtlopers (6)

  1991

• Straatkatten (13)

  1996

• Treiterkoppen (5)

  1995

A. Zakelijke gegevens
De titel is geen geweld.
De schrijfster is Mieke van Hooft.
De uitgeverij is Holland en het boek is in 2000 verschenen.

B. Inhoud

Hoofdpersoon:
De hoofdpersoon uit het verhaal is Kelvin. Hij is een kleine, magere jongen met lichtblond haar en een smal gezicht. Als hij voor het eerst naar de middelbare school gaat heeft hij niet veel zelfvertrouwen omdat hij nog niemand kent. Maar dat veranderd snel. Als hij vertelt dat hij thuis een biggetje heeft en hoe het allemaal gebeurd is hoe het komt dat hun thuis nu een biggetje hebben, raken de andere klasgenoten steeds meer geïnteresseerd in zijn verhaal. Daar door krijgt hij vrienden en meer zelfvertrouwen. In de loop van het verhaal wordt hij ook sterker van binnen omdat hij zich groot moet houden nu zijn broer in coma ligt.

Bijfiguren:
Roy: Hij is de broer van Kelvin en komt in coma te liggen door een vechtpartij.
De ouders: Zij zijn de ouders van Kelvin en Roy en zijn vaak in het ziekenhuis bij Roy maar ondertussen zorgen ze ook goed voor Kelvin.
Fieke: Zij is een goede vriendin van Roy en zij was er ook bij tijdens de vechtpartij.
Bart: Hij is de jongen die met Roy gevochten heeft en er dus voor gezorgd heeft dat hij in coma is geraakt. Daarom verschuilt hij zich.
Kneel: Hij was ook bij de vechtpartij aanwezig en gedraagt zich na de vechtpartij erg vreemd en doet zogenaamd of hij ziek is.
Elly Morrisson: Zij is de mentrix van Kelvin en wil wel voor het varkentje zorgen tot het groot genoeg is tot het zelf kan eten.

Inhoud van het verhaal:
Het boek gaat over Kelvin. Kelvin gaat voor het eerst naar de middelbare school. In het begin vindt hij het nog wel eng want hij kent nog niemand. De eerste dag komt hij al te laat op school omdat hij zich verslapen heeft. Dat kwam namelijk doordat de vorige dag zijn broer Roy een biggetje had meegenomen naar huis. De moeder van het biggetje kon niet voor dertien biggetjes tegelijk zorgen dus had Roy het ene biggetje mee naar huis genomen zodat hij voor het biggetje kon zorgen. Alleen Kevin wist verder dat er een biggetje in huis was, want hun ouders zouden het natuurlijk nooit goed vinden als zij wisten dat er een biggetje in huis was. Samen noemden Roy en Kevin het biggetje Watje, omdat hij een watje was dat hij niet zijn andere broertjes en zusjes durfde weg te duwen om zelf te kunnen drinken.
Roy verbergt Watje op zijn kamer maar midden in de nacht begint het te krijsen. Kelvin en z’n ouders worden wakker en z’n ouders komen erachter dat Roy een biggetje verborgen houdt en zij vinden het niet goed dat het biggetje blijft. Daarom gaat besluit Roy samen met Watje om de volgende nacht op de kinderboerderij samen te gaan slapen. Dan kan hij Watje tenminste verzorgen.
Als Roy s’avonds weg is besluit Kelvin om even bij Roy te gaan kijken hoe het met Watje en Roy is. Als Kelvin bij de kinderboerderij aankomt ziet hij dat Roy niet alleen is want er staan nog twee fietsen en een scooter. Roy is daar samen met Fieke, Bart en Kneel. Bart heeft allemaal blikjes bier voor zichzelf meegenomen. De scooter was van Bart en de fietsen van Fieke, Kneel en van Roy. Als Kelvin na een tijdje besluit om weer naar huis te gaan zegt Roy voor de zekerheid dat hij niet mag zeggen tegen hun ouders waar Roy is.
Midden in de nacht wordt Kevin wakker gemaakt door z’n ouders. Zij vragen of hij misschien weet waar Roy is maar Kelvin zegt niks. Maar na een tijdje later staat er opeens politie voor de deur. Zij komen vertellen dat Roy betrokken is geraakt bij een vechtpartij en dat hij er ernstig aan toe is. Fieke heeft gelijk aan de politie die avond vertelt wat er gebeurd was. Bart was aangeschoten door het bier en maakte heel de tijd rotopmerkingen tegen Kneel. Roy wou daarom Bart wegsturen maar die werd boos en begon te vechten. Toen heeft hij Roy neergestoken en toen is hij op de vlucht gegaan. Niemand wist waar hij heen was gevlucht, ook de politie kon hem niet vinden.
Als de ouders van Kelvin en Kelvin zelf in het ziekenhuis aankomen, krijgen ze te horen dat Roy in coma is geraakt. De volgende dag denkt Kelvin gelijk aan Watje. Hij gaat naar Kneel toe maar die doet heel vreemd en wil hem niet binnen laten. Hij vertelt alleen dat hij Watje niet heeft. Gelukkig had Fieke Watje meegenomen maar zij kan er niet voor blijven zorgen. Gelukkig zegt de mentrix van Kelvin dat zij wel voor Watje wil zorgen want zij is dol op dieren en vooral op varkens.
Ondertussen proberen Kelvin en z’n ouders van alles om Roy uit z’n coma te halen. Ze praten tegen hem, zingen voor hem, draaien muziek voor hem, maar niks helpt. Soms reageert Roy wel ergens op maar verder komt hij niet uit z’n coma.
De school van Kevin organiseert een stille tocht voor Roy en voor de zoon van de conciërge. De zoon van de conciërge werd precies een jaar geleden ook getroffen door zinloos geweld. Hij kwam daarbij om het leven. Kelvin hoopt dat Roy door de stille tocht wakker wordt maar nog komt Roy niet uit z’n coma.
Omdat Watje steeds groter wordt gaan Kelvin en z’n mentrix bij Kneel langs om te vragen wat voor groente Watje nu kan eten. Toen ze aanbelden wou Kneel hun eerst niet binnenlaten.
Maar de mentrix van Kelvin wist uiteindelijk toch binnen te komen. Toen ze binnen waren vroeg de mentrix aan Kneel waar Bart was. Eerst wou Kneel niks zeggen maar later gaf hij toch antwoord en zei hij dat Bart achter de bank zat. Kneel vroeg aan haar hoe ze zo zeker wist dat Bart hier was. Ze zei dat ze de helm van Bart aan de kapstok zag hangen. Toen kwam Bart tevoorschijn. Hij zei dat hij Kneel had bedreigt met een mes en dat hij hem dwong om hem hier verborgen te houden. Ook had hij tegen hem gezegd dat hij tegen niemand mocht zeggen dat hij hier verborgen was. Toen hij heel z’n verhaal had verteld gaf hij zijn mes vrijwillig aan Kelvin’s mentrix die daarna de politie belde. Toen Bart was meegenomen vroeg Kneel of hij mee mocht op bezoek bij Roy.
Toen Kneel toen meeging naar het ziekenhuis had hij stiekem een biggetje van de kinderboerderij meegenomen voor Roy. Toen Kneel bij Roy kwam legde hij het biggetje naast Roy. Roy begon toen automatisch het biggetje te aaien maar daardoor schrok het biggetje en begon het te krijsen. Maar daardoor werd Roy wakker. Zo liep alles nog goed af.

Andere gegevens van het verhaal:
Het verhaal speelt zich af in deze tijd. De tijd die tussen het begin en het eind van het verhaal verloopt is ongeveer ander en een halve week. Het speelt zich vooral af in het ziekenhuis en op school. Het verhaal is een realistisch verhaal want het zou ook makkelijk in het echt kunnen afspelen want tegenwoordig hoor je veel verhalen over zinloos geweld. Ik denk daarom ook dat de bedoeling van de schrijfster is dat zinloos geweld moet stoppen.

C. Mening
Ik vond het verhaal spannend omdat ik graag wou weten hoe het aflopen. Ik was benieuwd of Roy nog uit z’n coma zou komen en of Bart gevonden zou worden. Het verhaal zet me ook aan het denken want door het verhaal merk je pas hoe erg het is voor de familie die te maken heeft met zinloos geweld. Ik vind zelf ook dat zinloos geweld moet stoppen. Het is een werkelijk verhaal want het zou zo in het echt kunnen gebeuren. ook is het een verrassend verhaal want er gebeuren soms opeens dingen die je niet verwacht. Bijvoorbeeld dat Bart bij Kneel verborgen zit.
Het deel uit het verhaal dat de mentrix van Kelvin weet dat Bart bij Kneel zit verborgen vond ik erg bijzonder. Dat was een spannend stukje want in het begin weet je als lezer nog niet hoe zij erachter is gekomen dat Bart daar zat. Daardoor wou ik snel verder lezen hoe ze daar achter was gekomen want dat wou ik graag weten.

D. Informatie over de auteur

Korte levensbeschouwing:
Mieke van Hooft werd geboren op 8 september 1956 in Heusden, een stadje in Noord Brabant. Toen ze zes jaar oud was begon ze met schrijven. Van haar negende tot haar twaalfde jaar schreef ze stukjes tekst voor de jeugdpagina in het Brabantse Dagblad.
Toen ze twaalf jaar oud was schreef ze haar eerste boek. Ze stuurde het op naar een uitgever maar die weigerde het.
Na de middelbare school werkte ze een lange tijd als redactie assistente bij Malmberg in Den Bosch. Dat is een uitgever van bijvoorbeeld jeugdtijdschriften zoals de Okki en de Taptoe. Toen ze daar werkte raakte ze geïnteresseerd in kinderboeken. Toen ze daar een tijdje werkte schreef ze zelf ook kleine stukjes voor de Taptoe en voor de Jippo.
In 1979 werd voor het eerst een boek van haar gedrukt. Dat heette kijk naar je eigen. Het beroemdste boek van haar is tot nu toe De tasjesdief. In 1995 werd dit boek verfilmd.
Mieke van Hooft woont en werkt nu in Wageningen. Ze is getrouwd en heeft twee zonen.

Informatie over de boeken:
Mieke van Hooft schrijft vooral realistische verhalen. Die gaan bijvoorbeeld over pesten, ouders die gaan scheiden of over problemen op school. Maar in elk boek komen ook grappige dingen voor. Tot nu toe heeft ze al 20 boeken geschreven. Dat zijn voor peuters en kleuters:
Dag baby, Allemaal naar de speelzaal, Oppasdag, Het grote boek van Sebastiaan, Sabastiaan rare banaan, Roza je rok zakt af en Roza je hoed waait weg.
Voor kinderen van groep 3, 4, 5 en 6:
Piratenfeest, Het doorgezaagde meisje, Hier waakt een goudvis en Het gillende jongetje.
Voor kinderen van tien jaar en ouder:
Kan ik er wat aan doen, In het bos verborgen, Weg met de meester, De tasjesdief, Nachtlopers, Kinderen ontvoerd, Treiterkoppen, Straatkatten, De truc met de doos en Geen geweld.
Heel veel kinderen vinden haar boeken leuk. Daarom heeft ze ook verschillende prijzen gewonnen van de Nederlandse Kinderjury, bijvoorbeeld in 1988 voor Sabastiaan rare banaan, in 1990 voor De tasjesdief en in 1994 voor Kinderen ontvoerd.