Boekverslag Astrid H. Roemer

Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	16 januari 2003
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	2061
Opvragingen:	4700 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 4.37/5 1 2 3 4 5 4.4/5 (43 stemmen)

Titel:	Rosa
Auteur:	Roemer, Astrid H.
Jaar van uitgave:	2002

Auteur:	Roemer, Astrid H.
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Populaire titels:	2002Rosa (3) 1996Gewaagd leven (2) 1974Neem mij terug Suriname (1) 1976Waarom zou je huilen mijn lieve, lieve (1) 1982Over de gekte van een vrouw (1) 1983Nergens ergens (1) 1988Het spoor van de jakhals (0) 1990Een naam voor de liefde (0) 1993Niets wat pijn doet (0) ... meer

1. Rosa
2. Rosa
3. Rosa

Download dit verslag in PDF-formaat

Zakelijke gegevens:
Titel: Rosa
Auteur: Astrid H. Roemer
Uitgeverij: Uitgeverij Aristos, Rotterdam
Jaar van uitgave: 2001
Aantal bladzijden: 110
ISBN: 90 6935 302 4

Samenvatting:
Abel Bartels is wezen solliciteren voor een baan als conducteur bij de NS. Als hij terug naar huis gaat neemt hij de trein. Als hij in de stationstunnel loopt van het Rotterdams centraal station ziet hij bij de posters van vermisten een foto hangen van een meisje die hij vroeger in zijn jeugd kende. Het gaat om Rosaline Mandeka, een buitenlands meisje waarop hij vroeger verliefd was geweest. Later die dag op zijn werk als beveiligingsbeambte in een groot warenhuis in Rotterdam vraagt Abel aan een van Koreaanse afkomstige medewerkster of zij wel eens iemand heeft opgegeven als vermist. Zij antwoordt hem dat het in Korea heel gewoon is maar dat zij het in Nederland nog nooit gedaan heeft.
Na zijn werk gaat Abel naar een jeugdvriend genaamd Evert, en overlegt met hem hoe alles zit. Evert weet niks nieuws voor Abel en kan hem dus niet helpen.
De volgende dag meldt hij zich ziek op zijn werk en gaat hij naar de winkel waar Rosa werkte. Maar als hij daar naar Rosa vraagt antwoord het winkelmeisje dat hij maar bij de directeur moet wezen en het meisje loopt weg. Hij wacht in de winkel tot de directeur komt, maar die komt niet. Dan loopt er een politie in burger op hem af en vraagt hem naar 'achteren' te komen. Hier wordt Abel verzocht om mee te komen naar het politiebureau.
Op het bureau worden hem de kleren van het lijf gevraagd, maar Abel heeft besloten om zo snel mogelijk weg te komen dus geeft hij simpele antwoorden. Als hij thuis komt neemt hij een bad en belt zijn zus Hildegard. Hij vertelt aan haar dat hij de volgende dag naar zijn ouders wil gaan, waar hij al jaren geen contact meer mee heeft, om hen uit te horen over de Thuler Groep, een verboden racistische genootschap waar zijn vader bij zit. Ook vertelt hij haar dat hij binnenkort gaat trouwen. Hildegard antwoord hem dat hij niet moet gaan om vader te vloeren en moet denken aan de bloeddruk van zijn moeder. Hij stelt haar gerust en zegt dat hij alleen maar alles wil weten.
De volgende dag in de trein denkt Abel na over zijn jeugd. Hoe hij opgroeide in Rotterdam en op de basisschool Willy Wortel zat. En hoe op een dag een buitenlands meisje uit een andere klas van zijn school dood gevonden werd in een park in een andere stad. Hij denkt na over al die ruzies die hij had met zijn vader omdat zijn vader lid was van de Thuler groep en hoe zijn vader reageerde toen op een dag Rosa bij hem thuis aanbelde. Zijn vader zei toen tegen hem dat 'die mensaap hier nooit meer mocht aanbellen'. Verder dacht hij na over iedere zomervakantie dat hij en zijn vriend Evert met zijn vader en met Everts vader (die waren allebei vrachtwagenchauffeur) heel Europa doorreisden. Na dat voorval met Rosa had Abel echter nooit meer zin om met zijn vader mee te reizen. Hij ging de volgende zomervakantie zeilen in Friesland. Toen hij terugkwam uit Friesland vertelde zijn vader hem dat hij vervroegd met pensioen ging en dat hij in Den Burg in Zeeland ging wonen. Abel verhuisde niet mee en bleef in Rotterdam wonen.
Ondertussen is de trein in Middelburg aangekomen. Vanaf daar neemt Abel de taxi naar Den Burg. Bij zijn ouders aangekomen komt het gesprek over de Thuler groep snel op gang, en anders dan Abel had verwacht, was zijn vader bereid om er over te praten. Abels vader verteld hem de geschiedenis van de Thuler groep, hoe hij en Everts vader bij de groep betrokken waren geraakt, maar ook hoe de Thuler groep besloot om een Turks meisje te vermoorden. Het ging hierbij om het meisje dat bij Abel en Evert op school had gezeten. Ook het hoofd van de school behoorde tot de Thuler groep.
Abels vader was het helemaal niet eens met de moord op het Turkse meisje en als reactie op de moord wilde hij zijn lidmaatschap opzeggen. Dit bleek echter niet te kunnen en voortaan werd hij in de gaten gehouden door de Thuler groep. De persoon die belast was met deze taak was Everts vader. Om het voor de vader van Abel nog moeilijker te maken werd hij zelfs tot voorzitter van de afdeling Benelux gemaakt. Tenslotte vertelde de vader van Abel aan hem dat hij zo moeilijk deed over Rosa om haar te beschermen. Hij werd immers de hele tijd in de gaten gehouden en als de Thuler groep zou merken dat zijn zoon met een meisje van buitenlandse afkomst zou omgaan, zou zij haar leven niet zeker zijn.
Ondertussen was Abel erachter gekomen dat de directeur van de Willy Wortel basisschool op het moment dat Abel op deze school zat ook lid was van de Thuler groep ook computerles gaf aan Rosa. Hij belt Evert op om te vragen of hij weet waar die directeur nu woont. Het blijkt dat de directeur die Voorman heet ondertussen werkzaam is in de politiek en ze gaan naar het gemeentehuis. Daar halen ze hem uit een vergadering en nemen hem mee naar buiten. Daar vragen ze waar Rosa is. Hij antwoordt dat ze in Berlijn is. Evert en Abel besluiten om de volgende dag naar Berlijn te rijden en Voorman moet mee. Om er zeker van te zijn dat Voorman de volgende dag komt opdagen nemen ze zijn bankpasjes en paspoort af. De volgende morgen komt Voorman keurig. Hij zegt dat ze ondertussen niet meer in Berlijn is, maar ergens in België. Waar in België weet hij niet. Als Evert aan Voorman vraagt hoe hij wist dat ze in Berlijn was antwoord Voorman dat hij haar een keer verkracht had en dat ze toen zwanger was geworden. Toen is hij met haar naar een abortuskliniek in Berlijn gereden. Toen ze na de abortus in de hotelkamer bleef bloeden is hij weggevlucht en heet later naar het hotel opgebeld dat er in kamer 4 een meisje lag dood te bloeden en sindsdien heeft hij haar nooit meer gezien of gesproken. Later heeft Duitsland haar uitgezet en haar paspoort wees naar België, dus is ze daarheen uitgezet. Na dit gesprek hebben Evert en Abel, Voorman meegenomen naar het politiebureau en hem aangegeven.

Analyse:

Hoofdpersonen:
- Abel Bartels: deze man is een jaar of 30 oud en is beveiligingsman op de afdeling parfumerie van een groot warenhuis in Rotterdam en woont in een flatje in Den Haag. Hij is aan zijn dienstplicht ontkomen door een zomer goudrenetten te gaan plukken in Frankrijk en sindsdien is hij Rosa uit het oog verloren. Volgen mij is hij nog steeds verliefd op haar, ook al gaat hij trouwen met zijn buitenlandse vriendin Dolores. Hij heeft altijd al een zwak gehad voor meisjes van buitenlandse afkomst.
- Evert Zeeuw: deze man is een jeugdvriend van Abel en groeide op in dezelfde buurt in Rotterdam als Abel. Evert is homo en houd zeker niet van zijn vader. Ook Evert vindt dat Rosa terug moet komen. En gaat daarom samen met Abel op zoek naar haar.
- Rosaline Mandeka: de persoon waarom het hele verhaal gaat. Iedereen noemt haar Rosa en ze is de dochter van een buitenlandse vertegenwoordiger. Is op jonge leeftijd in Nederland komen wonen met haar familie en toen haar vader weer terug ging naar haar geboorteland is zij in Nederland blijven wonen.

Tijd:
De vertelde tijd in het verhaal is 4 dagen. Dit kom je te weten doordat de titel van ieder hoofdstuk de dag is die het in het verhaal is. De verteltijd is ongeveer drie uur. In dit verhaal wordt vaak gebruik gemaakt van flashbacks, op momenten dat Abel terugkijkt op zijn jeugd.
De tijd waarin het verhaal speelt is gewoon het heden. Er wordt over allerlei moderne dingen gesproken zoals auto's, warenhuizen, beveiligingscamera's, de NS en Abel neemt regelmatig de tram. Bovendien denk ik dat racisme, het thema van het boek, een nog niet zo'n heel erg oud maatschappelijk probleem is.

Ruimte:
Het grootste gedeelte van het verhaal speelt zich af in Rotterdam. In Rotterdam werkt Abel en daar woont Evert aan de Willemskade. Een enkel moment speelt zich af in Den Haag omdat Abel daar is gaan wonen. Ook speelt het bijna een hoofdstuk af in Den Burg, waar de ouders van Abel zijn gaan wonen.

Vertelperspectief:
In dit boek wordt gebruik gemaakt van de auctoriale vertelsituatie. Abel is de hoofdrolspeler en wordt aangeduid met 'hij','hem' en 'zijn'.

Thema:
- Vermissing: aan het begin van het verhaal ontdekt Abel dat Rosa vermist is. In de rest van het verhaal wordt er door hem naar Rosa gezocht. Hij zal haar uiteindelijk niet vinden.
- Racisme: het hele verhaal draait om racisme en over hoe slecht dat wel niet is, over de zwakte die Abel heeft voor buitenlandse meisjes en dat zijn vader lid was van de Thuler groep, een verboden en racistische organisatie.

Interpretatie:
Het hoofdthema van dit verhaal is racisme. Er wordt erg maatschappelijk en veel over gepraat in het boek. Ten eerste omdat Abel een zwak heeft voor meisjes van buitenlandse afkomst en ten tweede omdat de vader van Abel lid is van de Thuler groep. De Thuler groep is een groep die verboden is om zijn racistische achtergrond en haat tegen iedereen die niet van Europese afkomst is. Hierdoor is het voor Abel dus onmogelijk om met de meisjes thuis te komen die hij echt leuk vindt. Die ene keer dat er toch een meisje van buitenlandse komaf , Rosa dus, bij hem thuis heeft aangebeld heeft dat geleidt tot hevige ruzie met zijn vader. Dit heeft onder andere geleid tot het feit dat Abel met zijn familie heeft gebroken en in Rotterdam is blijven wonen toen de rest van zijn familie naar Zeeland verhuisde. Later heeft Rosa met Able gebroken omdat ze geen relatie wilde hebben met iemand die 'zonder' familie was.
Als Abel jaren later ziet dat ze vermist is besluit hij haar te gaan zoeken en besluit hij om na vele jaren zijn familie weer eens op te zoeken omdat hij nou wel eens precies wil weten wat nou precies het aandeel van zijn vader was bij de Thuler groep. Daar krijgt hij van zijn vader te horen dat de Thuler groep helemaal niet zo oké is als zijn vader eerst dacht en wordt er in het boek maar weer eens extra benadrukt hoe slecht racisme is en dat organisaties als de Thuler groep een groot gevaar vormen die het leven van buitenlanders vergallen en zelfs soms buitenlanders vermoorden.

Aan het begin van het boek staat ook:
Vreemdelingschap schept blik
die eigenaarschap als vreemd onthult.

HERMAN MEIJER,
wethouder Sociale Vernieuwing, Rotterdam

Waardering:
Ik vond dit boek over het algemeen vrij saai. Het verhaal had absoluut geen tempo en dat vind ik altijd heel vervelend. Bij alles wat gebeurde werden er een aantal pagina's omheen geschreven met totaal onbelangrijke details. Zo word op een bepaald moment heel duidelijk beschreven hoe Abel zijn tanden poetst. Het was absoluut niet belangrijk voor het verhaal om dat zo duidelijk te omschrijven. Als je dit feit combineert met het feit dat het zeker geen dik boek is met maar 110 pagina's dan wordt wel duidelijk dat het eigenlijk best een kort verhaal is.
Voordelen van dit boek waren dat het dus niet zo dik was, en dat we het boek gratis op school kregen. Dat bespaarde dus een keer extra naar de bibliotheek fietsen. Ook was het verhaal op een makkelijke manier verteld en las het daarom heel snel door waardoor je het boek al na een uur of drie uithad. Er kwamen ook geen woorden in voor waarvan ik de betekenis niet wist.
Toch verbaasde het einde van het verhaal me wel een beetje. Ik had ten eerste niet verwacht dat het hoofd van de Willy Wortel basisschool er iets mee te maken zou hebben, en ten tweede hebben dit soort verhalen meestal een 'happy end', dus ging ik er vanuit dat hij Rosa zou terugvinden en dat hij het met zijn vader zou bijleggen en dat hij Abel en Rosa dan zouden trouwen en nog lang en gelukkig leven. Maar wonderbaarlijk werd Rosa juist niet teruggevonden.
Kortom, het was een saai verhaal waarin te veel onbelangrijke dingen werden beschreven. Toch zijn er een paar pluspuntjes die dit boek enigszins omhoog houden, zoals het makkelijke taalgebruik, het lage aantal pagina's en een ander einde dan ik van te voren had verwacht.