Geschreven door:	Veerle
Datum ingestuurd:	15 januari 2003
Niveau:	1 vwo
Taal:
Woorden:	687
Opvragingen:	4103 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (65 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Opdracht A:
1. Wij zijn wegwerpkinderen
2. Thea Beckman
3. –
4. Malmberg Den Bosch
5. 1980

Opdracht B:
1. Yvonne en Benito en Marcus zijn drie wezen. Ze hebben hun hele leven al in weeshuizen gewoond. Als er wordt beslist dat het weeshuis Buren een museum wordt moeten ze verplaatst worden. Ze gaan naar het tehuis De Toevlucht. Ze beleven er een hele leuke tijd, totdat Piet er een brand sticht omdat hij niet naar het pleeggezin mag. Als Yvonne 12 jaar oud is gaan ze (Yvonne, Benito en Marcus) zonder Piet naar het pleeggezin. Omdat piet zo boos is steek hij het tehuis in de brand. Hij is toen naar een tehuis gebracht voor moeilijk opvoedbare kinderen. Samen met Patricia en haar zusje. Als Yvonne en Benito bij hun oma gaan logeren vraagt Yvonne hoe haar ouders overleden zijn. Oma wilde daar nooit over praten. Ze krijgen te horen dat hun vader en moeder nog leven. Hun vader zit in de gevangenis en hun moeder woont ergens in Nederland. Ze kregen kinderen te snel achter elkaar. Karen (hun moeder) wist niet hoe ze moest zorgen voor drie kleine kinderen. Hun vader heeft toen een bank beroofd een politieagent doodgereden en is in de gevangenis beland. Drie keer komt hun moeder op bezoek. Ze is niet aardig neemt niks mee behalve Ronald haar zoontje; een verwend kreng. Ze krijgt nog wel een fotoboek van Karen. Aan het einde van het boek gaat ze naar tante Alie daar komt ze het adres van haar vader te weten. Ze zegt tegen haar pleegmoeder dat ze bij tante Alie blijft slapen omdat ze haar hand verbrand heeft. Dan gaat ze naar haar vader toe hij heeft een vriendin Ans en een zoontje Guido ze blijft daar slapen tot de volgende dag.

2.
De hoofdpersonen uit dit boek zijn; Yvonne, Benito, Marcus. Ze zijn wezen.

Yvonne:
Heet voluit Yvonne Christine van Willigenburg. In het begin van het boek is ze 11 jaar oud, ze is op 18 april jarig. In de 4e klas (lagere school, groep 6) is ze blijven zitten. Yvonne is de oudste van de 3 kinderen Willigenburg. Ze heeft 2 jongere broertjes Benito en Marcus.

Benito:
In het begin van het boek 10 jaar. Hij houdt van voetballen en van technische boeken lezen. Benito was 2 jaar toen hij naar het weeshuis Buren ging

Marcus:
In het begin van het boek is Marcus 9 jaar. Hij is de jongste van de 3 kinderen. Hij kan zich zijn ouders niet meer herinneren want, toen hij in het weeshuis in Buren terechtkwam was hij nog niet eens een. Toen hij daar aankwam was hij bijna dood. Zijn moeder had hem niet goed verzorgt. Hij heeft de eerste tijd toen ze bij hun moeder weggehaald waren in het ziekenhuis gelegen


3. Het verhaal speelt zich af in Bronkpolder Bolk. En nog in Rotterdam. In de 20e eeuw.

4. Het moment als ze afscheid van juffrouw Caro(uit Buren) moeten nemen. En als een leidster Yvonne’s kamer laat zien en vraagt in welke klas ze zit en hoe ze heet. Yvonne vond haar belachelijk want, ze had natuurlijk al voordat ze kwamen al alles over hun gehoord. Dat vind ik mooi omdat Yvonne weet dat ze alles al weet alsof het voorspelbaar is. Ook vind ik het moment dat ze op het perron in Bolk aankomt en als Tante Stella vraagt hoe was je vader? Dat ze dan fluistert “een mens”.

5. Ik vond het een leuk boek. Het was niet spannend of eng. Het is niet een voorspelbaar boek. Het was ook geen moeilijk boek. Soms was het moeilijk om de belangrijkste punten eruit te halen.


Extra opdracht:
Stel je voor dat jij de schrijver bent van het boek. Aan welk gedeelte heb je met het meeste plezier gewerkt? Waarom?

Ik denk dat ik aan het laatste hoofdstuk met het meeste plezier had gewerkt. Omdat je je emotie kan gebruiken. Dat lijkt me leuk. En het gesprek tussen yvonne en haar ader heet lijkt me toch wel moeilijk om dat te maken. Maar ik vind ingewikkeld leuk dus. Ik had er misschien nog een vervolg bij gemaakt of het gewoon bij dat ene boek gestopt omdat ik niet zo heel veel van een open eind hou.