Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	15 januari 2003
Niveau:	4 havo
Taal:
Woorden:	895
Opvragingen:	5358 (7 deze maand)
Waardering:	Currently 3.47/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (30 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

(Het boek is vertaald door Remco Campert.)

Remco Wouter Campert (geboren op 28 juli 1929 in Den Haag) als zoon van de schrijver Jan Campert en de actrice Joekie Broedelet. In september 1945, ging hij naar het Amsterdams Lyceum hij volgde het gymnasium. In de schoolkrant verzorgde hij een eigen rubriek en een strip. In de loop der jaren liet hij zich steeds minder op school zien.
Daarna heeft Campert een tijd gehad van scheiden en trouwen (hij heeft vier vrouwen gehad) en hij heeft op veel plaatsen gewoond.

4. Verdieping:

Alice is een normaal meisje van 15 jaar. Wanneer ze hoort dat ze gaan verhuizen is ze dolgelukkig. In het begin voelt ze zich heel eenzaam in haar nieuwe stad, ze heeft geen vriendinnen, alleen een joods meisje; Beth, van bij haar in de straat.

Wanneer het vakantie is, en Beth op vakantie gaat, keert Alice tijdelijk terug naar haar oude stad, bij haar opa en oma. Haar oude vrienden doen heel afstandelijk tegen haar en als ze dan toch een uitnodiging krijgt voor een feestje gaat ze er maar al te graag op in. Hier komt ze voor het eerst in aanraking met LSD. Deze hebben ze zonder dat ze het weet in haar cola gedaan. Hoewel ze het gevoel heerlijk vond, besluit ze toch om dit nooit meer te doen. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Het lukt haar niet om van de drugs af te blijven. Zelfs als ze terugkeert naar haar huis, komt ze in aanraking met de verkeerde vrienden. Ze raakt in een cirkel van drugs en proberen af te kicken waar ze maar niet uit lijkt te komen. Uiteindelijk loopt ze een paar keer weg, een tijdje weg van huis waar haar ouders haar niet kunnen vinden. Maar steeds kan ze op een of andere manier niet van de drugs afblijven. Wanneer ze weer eens een keer thuis is, is ze vastbesloten nooit meer iets met drugs te maken te hebben. Het is erg moeilijk, haar medeleerlingen op school vragen haar weer drugs te dealen en bedreigen haar door te zeggen dat zij er voor gaan zorgen dat ze weer aan de drugs raakt. Maar ze zet door, het gaat zelfs heel goed, want ze heeft heel veel hulp van haar familie en haar vriend Joel. Tot dat ze op een dag moet gaan babysitten bij een gezin, waar normaal een oude vriendin van haar gaat babysitten, één van de mensen die haar bedreigden. Alice wordt in de val gelokt door een doosje pinda’s, waar LSD over is gestooid. Niets vermoedend eet ze deze op, waardoor ze begint te trippen. Door dit incident wordt ze in een instelling opgenomen. Door ingrijpen van haar vader komt ze hier uit en gaat verder met haar (drugsvrije) leven.

Drie weken nadat Alice besloot geen nieuw dagboek meer te beginnen, stierf ze aan een overdosis. Het staat niet in het boek dat het een toevallige overdosis was of weer een val.

5. Beoordeling:

Welke verhaalelementen hebben voor jou een positieve werking?

Het wordt verteld door een meisje die het zelf allemaal echt meemaakt, het komt dus erg geloofwaardig over.

Welke passage spreekt je het sterkst aan en waarom?

Het einde van het boek, op de laatste bladzijde (in het epiloog) staat dat ze stierf aan een overdosis. Maar je weet niet of het een toevallige overdosis was of een val van haar ‘vrienden’. Ik vind de gedachte best wel eng dat andere mensen jou zomaar, zonder dat je het weet, een overdosis kunnen geven.

Welke verhaalelementen hebben voor jou een negatieve werking?

Ik vind het snelle omslaan van Alice’s karakter een beetje vreemd, de ene dag gaat het heel erg goed op school en de andere dag kan ze ineens niet meer van de drugs afkomen.

Kun je dit boek met andere boeken of met een film vergelijken?

Het boek is een beetje een combinatie van ‘Het verotte leven van Floortje Bloem’ en ‘De moeder van David Esch’.

Wat is je oordeel over het thema van het boek?

Het thema is duidelijk drugs, ik vind het een leuk thema voor een boek.

Hoe luidt je eindoordeel over dit werk?

Ik vind het een heel erg goed boek, alleen ik moest toch wel erg wennen aan de schrijfvorm die er gebruikt is. Het boek is geschreven in de vorm van een dagboek. Ik denk zeker dat dit boek niet alleen bedoeld is om met plezier te lezen, maar ook om mensen duidelijk te maken dat het niet zo makkelijk is om in dat wereldje te zitten. En zeker niet om er weer uit te komen. Dat vind ik ook heel goed aan het boek.

Zou je een ander aanraden om dit boek ook te lezen?

Iedereen zou het boek eens gelezen moeten hebben, omdat ze dan van een verslaafde zelf kunnen zien hoe moeilijk het is om van de drugs af te komen. Zo zien ze misschien in dat ze nooit met drugs moeten beginnen. Dit boek is dus een echte aanrader voor iedereen.


Begonnen als dichter, begon Campert vanaf de jaren zestig steeds meer verhalen te schrijven. Waarschijnlijk deed hij dat in de jaren vijftig uit geldgebrek en publiceerde hij cursiefjes in bladen als 'Podium', 'Tirade', 'Vrij Nederland' en 'Het Parool'. Deze hele korte verhalen maakten langzamerhand plaats voor langere teksten, die net als zijn latere gedichten, somberder werden.
Titel:
Het onkruid en de bloem (oorspronkelijk: Go ask Alice), H.J.W. Becht’s Uitgeversmaatschappij B.V, Amsterdam, 1989, 189 blz. (eerste druk: onbekend)