Boekverslag Ellen Tijsinger

Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.

Geschreven door:	Johanneke
Datum ingestuurd:	12 januari 2003
Niveau:	2 vwo
Taal:
Woorden:	1297
Opvragingen:	3019 (40 deze maand)
Waardering:	Currently 3.66/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (38 stemmen)

Titel:	De rode vlieger
Auteur:	Tijsinger, Ellen
Jaar van uitgave:	2001

Auteur:	Tijsinger, Ellen
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	7 september 1947
Populaire titels:	1995Morgenster (14) 1988Word toch wakker! (17) 1989Nikolaj (17) 2001De rode vlieger (12) 2000Lotus brengt geluk (14) 1998Zonnekind (10) 1992Dat had je gedroomd (7) 1997Kaper op de vlucht (6) 1994Vijandig vuur (7) 1996De zwarte vulkaan (3) 1999Speurtocht naar het verleden (4) 2002De olifantenjongen (5) 2003Verfspatten (3) 2005Magisch kruid (1) 2007Een nieuwe kans (2) 200650 euro op zak (1) ... meer

1. De rode vlieger
2. De rode vlieger
3. De rode vlieger
4. De rode vlieger
5. De rode vlieger
6. De rode vlieger
7. De rode vlieger
8. De rode vlieger
9. De rode vlieger
... meer

Download dit verslag in PDF-formaat

1. De titel van het boek is ‘De rode vlieger’.

2. De schrijfster van het boek is Ellen Tijsinger. Ellen Tijsinger werd op 7 september 1947 geboren in Utrecht. In 1970 trouwde ze en ze kreeg een dochter en een zoon en nu heeft ze zelfs al een kleindochter, Eline. Ze besloot lerares te worden in handenarbeid. Maar later besloot ze kinderboeken te gaan schrijven. Eerst kleuterboeken en later boeken voor oudere kinderen. Ze geniet echt van het boeken schrijven. Het is haar werk, maar vooral haar hobby.

3. Het boek is niet vertaald.

4. Het boek is uitgegeven door Van Goor in 2001 in Amsterdam.

5. Laura is een meisje van ongeveer dertien of veertien. Ze zit in de tweede van de middelbare school. Ze trekt veel met haar opa op. Ze spelen samen viool en praten over van alles. Laura, haar zusje Iris en opa gaan vaak naar de duinen en dan doet opa net alsof hij verhalen vangt van de wind. Laura gelooft er niet meer in, maar Iris wel en daarom speelt ze mee en ze vindt het eigenlijk ook wel heel gezellig.
Laura’s vader was eerst leraar, maar wou meer tijd voor zijn hobby beeldhouwen, daarom neemt hij ontslag. Het gezin komt daardoor wel in geldproblemen.
Langzaamaan wordt opa dement, eerst wil Laura het niet geloven, maar als het erg wordt ziet ze het zelf ook wel dat het waar is. Hij loopt buiten in zijn pyjama, hij vergeet de afspraken met Laura, hij liep op het dak baksten naar benden te gooien, hij loopt met bloedheet weer in een dikke trui, hij draait alle gaspitten open. Het wordt echt te erg, hij kan niet meer allen wonen, dus gaat hij een tijdje bij Laura’s familie wonen tot dat hij naar een verpleegtehuis kan. Eerst wil Laura dat helemaal niet, maar later ziet ze wel in dat het echt niet anders kan.
Ondertussen komt bij Laura een nieuwe jongen op school, hij heet Mike. Ze raakt bevriend met hem en brengt veel tijd met hem door. Hij helpt haar ook bij het verwerken van het verdriet om haar opa.
Iris heeft ook veel verdriet om haar dement wordende opa, vooral omdat ze geen verhalen van opa meer hoort die hij ving van de wind. Daar vindt Mike iets op, hij maakt een rode vlieger voor Iris en die vlieger schrijft letters in de lucht zodat het een verhaal wordt. Daardoor is ze minder verdrietig.
Als opa uiteindelijk naar het verpleegtehuis gaat, is iedereen er toch wel blij mee, want anders moesten ze zoveel tijd in opa stoppen. Mike en Laura hebben ontertuusen ook nog verkering gekregen, dus eind goed al goed.

6. De hoofdpersoon is Laura. De bijfiguren zijn Iris (zusje van Laura), Robin (broer van Laura), Mike (vriend van Laura), Jimmy (broertje van Mike), de moeder van Mike, Thom (vader van Laura), opa, Sophie (moeder van Laura), Ruth (vriendin van Laura), Caroline (klasgenoot van Laura), Anna (tante van Laura), Pierre (oom van Laura), Marc (neefje van Laura) en Charlotte (nicht van Laura).

7. Laura probeert zich groot te houden als haar opa dement wordt. Toen haar moeder vertelde dat haar opa niet meer voor zich zelf kon zorgen en dement wordt, gelooft ze dat niet, omdat ze het zo erg vindt. Ze voelt zich schuldig, omdat ze minder tijd doorbrengt met haar opa en meer met Mike. Ze vindt Mike heel aardig, maar daar door verslapt haar relatie met Ruth. Met haar ging ze voordat Mike op school kwam heel veel om, maar toen Ruth een eigen paard kreeg gingen ze al minder met elkaar om, omdat Laura niet van paarden houdt. Ze is heel spontaan, maar wel heel koppig. Ze speelt heel graag viool met haar opa, maar dat kan niet meer als haar opa dement wordt. Ze helpt graag andere mensen, want ze hielp Mike bij zijn problemen terwijl ze zelf ook problemen had.

8. De titel is ‘De rode vlieger’. Dat is een goede titel, want de opa van Laura vertelde altijd verhalen die hij zogenaamd ving van de wind in de duinen. Tot op het moment dat opa dement begint te worden. Iris mist die verhalen heel erg en Mike heeft een idee. Mike maakt een rode vlieger en die de verhalen die opa altijd ving ook kan vangen. De vlieger maakt letters in de lucht en die lezen ze. Daardoor is Iris heel blij en treurt ze minder om het verdriet van haar dement wordende opa.

9. Het speelt zich nu af. Dat kan je zien aan de mobiele telefoons, waarover gepraat wordt.

10. Het speelt zich in een dorpje aan zee af, dat weet je doordat het verhaal heel vaak in de duinen of op het strand speelt. Waarschijnlijk ligt dat dorpje in Nederland, maar dat weet je niet zeker.

11. Het onderwerp is dementie. Dus dat oudere mensen in de war raken en veel dingen vergeten. Laura’s opa wordt dement, maar ze wil het niet geloven en houdt vol dat het niet zo is. Dat doen waarschijnlijk heel veel mensen, omdat ze niet willen zien dat hun (groot)ouder dement wordt.

12. Ik vind het een interessant boek, omdat in het dagelijks leven veel mensen worden geconfronteerd met dit onderwerp. Het onderwerp staat veel dichter bij je dan bijvoorbeeld het onderwerp van ‘De valllei van de geesten’ (zie vorig boekverslag). Dat is meestal zo met boeken die in de geschiedenis afspelen, maar je leert wel veel van zulk soort boeken. Het was dus een best makkelijk boek. Het is op zich wel realistisch, maar het verloop van de dementie van Laura’s opa is versneld afgespeeld, want in het duurt zo iets jaren en hier is het in ongeveer één jaar van niet naar heel erg dement. Ik vond het ook een heel goed boek. De schrijfster is ook heel goed. Ze gebruikt geen moeilijke woorden of zinnen. Het is absoluut niet saai en ik zou het boek aan veel mensen aanraden.

13. Ik heb deze passage uitgekozen, omdat het een heel mooi moment is. Laura haar opa herkent haar al een tijd niet meer en ze heeft niet veel echt contact meer met hem, omdat ze niet kan doordringen in zijn eigen stille, kleine wereldje, maar dan heeft hij weer een helder moment en herkent haar weer. Dat is een belangrijk moment voor Laura en voor iedereen is het mooi als je demente (groot)ouder je weer even herkent.

‘Laura,’ zegt opa onverwachts, terwijl hij haar aankijkt, ‘waarom ben jij niet een weekje weggegweest?’ Vanbinnen begint Laura te gloeien. Hij noemt haar naam, opa noemt haar naam! Zie je wel dat hij hem niet vergeten is. ‘Ach, ik wilde bij u blijven,’ zegt ze, ‘ en ik wilde mama een beetje helpen.’ ‘Hoor, muziek,’ zegt opa. Hij legt zijn hand achter zijn oor en luistert. In de huiskamer staat de radio aan, zachte vioolmuziek. De klanken dwarrelen ijl en teer door de open serredeuren naar buiten envermengen zich met het gefluit van de vogels. Laura kent het stuk, maar ze kan niet op de naam komen. ‘Les parapluies! Luister Laura,’ zegt opa. ‘Ja opa, ik hoor het,’ fluistert ze zacht. De vakantie verhalen verstommen. Iedereen beseft dat dit, voor Laura een bijzonder moment is. ‘Waar is je viool?’ vraagt opa. Ik heb je al zolang niet meer horen spelen.’ ‘Pak hem maar, Laura,’ zegt Sophie. ‘Iris en Jimmy hebben contact met opa door hun vliegerverhalen en nu geeft hij aan hoe jij door kunt dringen tot zijn stille wereld.’ Laura rent snel naar boven. Als ze terug is, speelt ze alle stukken die ze uit haar hoofd kent voor opa. Ze voelt de warmte van de zon. Ze hoort gegons van de dansende muggen en het gesjilp van de vogels dat zich vermengt met haar vioolspel. Op dit moment voelt ze zich gelukkig en opa is het ook!