Boekverslag Theodor Storm

Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	6 januari 2003
Taal:
Woorden:	931
Opvragingen:	6091 (115 deze maand)
Waardering:	Currently 2.56/5 1 2 3 4 5 2.6/5 (16 stemmen)

Titel:	Der Schimmelreiter
Auteur:	Storm, Theodor
Jaar van uitgave:	1888

Auteur:	Storm, Theodor
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Duits
Populaire titels:	1888Der Schimmelreiter (6) 1850Immensee (3) 1876Aquis submersus (1) 1881Hans und Heinz Kirch (1) 1875Pole Poppenspaler (0)

1. Der Schimmelreiter
2. Der Schimmelreiter
3. Der Schimmelreiter
4. Der Schimmelreiter
5. Der Schimmelreiter
6. Der Schimmelreiter

Download dit verslag in PDF-formaat

Schrijver:
Theodor Storm.

Jaar van uitgave:
1924

Samenvatting:
Een reiziger wordt aan de kust van Oost-Friesland overvallen door zwaar weer. Tot zijn verbazing ziet hij twee keer een schimmel met zijn berijder langs zich heenrijden, zonder dat hij ook maar een geluidje van hoeven hoort. Dan ziet hij hoe de man zich met zijn paard van de dijk stort. Als de reiziger bij een dorp aankomt, vindt hij een herberg waar hij kan schuilen voor het noodweer. In de herberg hoort hij juist een dijkgraaf met zijn mannen praten over het slechte weer. De reiziger vertelt hun wat hij heeft gezien en de mannen weten meteen dat hen een zware tijd staat te wachten. Als hij zich afvraagt wie hij dan wel niet gezien heeft, vertelt de dorpsleraar hem het verhaal van de "schimmelreiter".
Hauke Haien was een heel slim kind. Hij had al zijn hele leven een grote belangstelling voor dijken. Later werd hij dan ook een knecht op het landgoed van de dijkgraaf. Ole Petersen, de meesterknecht van de dijkgraaf, vond Hauke niet zo goed, omdat Hauke in zijn vrije tijd altijd maar aan het leren was. Na een tijdje ging Hauke zich bemoeien met allerlei werkzaamheden van de Dijkgraaf, die nodig moesten worden veranderd. De dijkgraaf vond dit echter niet leuk. Hauke en de dochter van de dijkgraaf, Elke waren verliefd op elkaar geworden. Ze zeiden er niks over omdat Elke bang was dat haar vader geen toestemming zou geven voor hun huwelijk. Toen Hauke's vader stierf liet hij Hauke nog een lapje grond na. Hauke’s vader had dit lapje grond gekocht van zijn met moeite bij eengespaarde geld. Ook al had Hauke dit lapje grond in zijn bezit, het zou gewoon nog niet groot genoeg zijn om de Dijkgraaf op te volgen. Daarom deed Elke na de dood van haar vader een goed woordje voor Hauke bij de Dijkgraaf die in het stadje ernaast woonde. Ze vertelde hem van hun huwelijksplannen, waardoor Hauke in het bezit zou komen van het land van haar vader. Door haar goede woordjes werd Hauke toch de nieuwe dijkgraaf. Ole Petersen, die allang niet meer werkte bij de oude dijkgraaf, zei tegen iedereen dat Hauke alleen maar met Elke was getrouwd om dijkgraaf te worden. Hauke maakte zich niet populairder toen hij vertelde dat hij een nieuwe dijk ging bouwen om op deze manier nieuw land te krijgen. Intussen kwamen er steeds meer vreemde roddels over de nieuwe dijkgraaf. Zo zou de schimmel waar hij altijd op reed, een geraamte die weer tot leven was gekomen zijn., dat vroeger af en toe bij maanlicht boven de golven uitstak, maar ze hadden dat paard niet meer gezien sinds de dijkgraaf het paard had.
Hauke's vrouw kreeg een dochtertje, het meisje bleek geestelijk niet helemaal in orde te zijn. Hauke werd ook ziek en herstelde hij niet helemaal , en hij had een groot deel van zijn wilskracht verloren. Ole Petersen greep zijn kans en praatte de dijkgraaf om, om niet de zwakke plek in de nieuwe dijk aan te pakken maar alleen de oude dijk te versterken, want daar hadden ze meer vertrouwen in, en het kostte minder geld. Dit leidde tot de ondergang van de dijkgraaf. Tijdens een spookachtige nacht reed Hauke bij zware storm uit om de dijken te controleren. Tot zijn grote schrik zag hij dat de dijkbewakers op bevel van Petersen bezig waren zijn nieuwe dijk door te graven om de oude dijk, waarin ze meer vertrouwen hadden, te redden. Hij weet ze nog net tegen te houden. Opeens ziet hij dat zijn vrouw en kind, die gewoon in hun hooggelegen huis waren, in een rijtuig komen aanrijden, recht op het water af! Ze worden meegesleurd in de woeste watermassa. Wanhopig stort ook de dijkgraaf zich op zijn schimmel in de golven. Na honderd jaar ligt de Hauke-Haien-dijk er nog steeds. Telkens wanneer het zwaar weer is, en wanneer de dijk dus zwaar getroffen word, duiken de schimmel met zijn bereider op en weten de mensen dat ze moeten oppassen.

De personages:

Hoofdpersonages: Hauke Haien, Elke Volkert, Wienke Haien, de Schimmel, Ole Peters (vroeger, eerste knecht dijkgraaf, de mensen vonden Hauke beter en werd de volgende dijkgraaf, Ole zal nooit zijn nederlaag kunnen vergeten en zal Hauke altijd dwarsbomen), Trin’ Jans (oud vrouwtje wiens angorakater door Hauke gedood wordt, wordt later door Hauke in huis genomen), Tede Haien (vader Hauke, offert veel op voor zijn zoon)

Mijn mening:
Ik vond het een leuk boek om te lezen. Vooral die raamvertelling vond ik leuk, want op het eind van het verhaal is het boek nog niet afgelopen, maar je komt weer terug op het begin. Er lopen als het ware twee verhalen door elkaar heen. Dat vond ik wel leuk maar dat was ook wel moeilijk en niet zo goed om te volgen.

Het cijfer:
Ik vond het boek wel een 8 waard. Omdat het gewoon een leuk boek was. En er zat ook een ander boekje in waar de moeilijke woorden in stonden en dat was wel erg handig.

Het boek:
Het boek is al heel oud, het komt uit het jaar 1924. Het boek is 14 keer opnieuw gedrukt en uitgegeven. Der Schimmelreiter is het laatste boek dat Storm heeft geschreven. Hij schreef het boek af enkele maanden voor hij stierf. Het boek heeft 2 soorten verhalen door elkaar heen: de schoolmeester vertelt het verhaal van Hauke Haien aan de reiziger (en de reiziger schrijft het verhaal op). De schrijver herinnert zich dat hij als kind dit verhaal van de reiziger heeft gelezen. Dus het is wel een beetje verwarrend maar toch ook weer niet.