Boekverslag Antoon Coolen

Geschreven door:	marc (6 vwo)
Datum ingestuurd:	22 januari 2003
Taal:
Woorden:	1.900
Bekeken:	3264 keer (4 deze maand)
Waardering:	Currently 3.69/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (29 stemmen)
Deel op:

Titel:	Kinderen van ons volk
Auteur:	Antoon Coolen
Jaar van uitgave:	1928
Aantal pagina's:	161
Moeilijkheidsgraad:	bovenbouw havo/vwo
Thema:	Streekliteratuur, Sociale problemen, Moord

Auteur:	Antoon Coolen
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	17 april 1897
Overleden:	09 november 1961
Informatie:	http://nl.wikipedia.org/wiki/Antoon_Coolen
Populaire titels:	1934Dorp aan de rivier (8) 1788Reize door het Aapenland (3) 1947De ontmoeting (2) 1928Kinderen van ons volk (1) 1930Peelwerkers (2) 1939Uit het kleine rijk (1) 1931De goede moordenaar (1) 1953De vrouw met de zes slapers (0) 1929Het donkere licht (0) 1932De schone voleinding (0) ... meer

• 
  Door Arjan op 08-12-2003
  Bedankt hé ik heb er veel aan gehad

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

A Beschrijving en analyse

1. Technische gegevens:
A. Coolen, Kinderen van ons volk, 24e druk, 1e druk 1928.

2. Motto/opdracht:
geen.

3. Verklaring van de titel:
De titel van het boek kondigt een beschrijving aan over de kinderen van het volk. Dit is dat de kinderen van ons volk (Marie met haar twee geliefde) een grote fout maken in de liefde. Namelijk dat Marie op twee mannen tegelijk valt (ook na een keuze gemaakt te hebben), Godefridus, omdat hij Giel vermoord en Giel, omdat hij tussen Godefridus en Marie in blijft staan ook na het huwelijk van hen. Het blijven dus kinderen, want ze maken nog steeds fouten.

4. Soort literatuur:
Roman.

5. Structuur:
Het boek heeft ongenaamde hoofdstukken.

6. Samenvatting:
Het verhaal begin bij de pastoor, die de kinderen van de familie Verberne op bezoek krijgt. Hij verwelkomt ze hartig. Na ze vertrokken zijn gaat hij schaken met de notaris. Een paar dagen daarna komt Marie Verberne brood brengen naar de pastoor. Het is het eerste brood, dat gebakken is van de eerste oogst van dit jaar. De pastoor is vind het lekker, maar hij waarschuwt Marie dat ze eens een keer een keuze moet maken tussen haar twee geliefden Giel en Godefridus, want hij had gehoord in het dorp dat Marie er twee op nahield. Er zouden volgens hem anders problemen van komen.
Marie wil ook wel kiezen, alleen ze weet niet voor wie ze moet kiezen, ze is namelijk op allebei verliefd. Toch stelt ze de beslissing nog even uit.

Als Marie thuiskomt van de pastoor, komt ze erachter dat haar ouders denken dat ze met Giel gaat trouwen, hierdoor loopt ze weg naar het achterhuis en vindt haar vader, haar maar een schijtgat, omdat ze maar geen beslissing kan maken.

Een paar dagen later neemt ze haar beslissing, ze gaat trouwen met Godefridus, omdat ze denkt dat hij de kinderen beter kan verzorgen dan Giel. Tijdens deze beslissing is de pastoor langs de notaris gegaan. Hier heeft de notaris hem iets verteld over zijn verleden, over zijn vroegere geliefde/vrouw. Over zijn verloren vrouw, omdat ze vreemdging en is daar nu nog over verdrietig.

De dag is aangekomen. Marie en Godefridus gaan trouwen. Hierna gaan ze met de karavaan naar hun nieuwe huis, wat toevallig naast het huis van Giel ligt en wat Godefridus al niet bevalt. Maar toch, de huwelijksdag verloopt goed en Marie en Godefridus zijn nu samen.
Tevens hebben ze bij de familie Verberne nu een bok gekocht en de kinderen zijn er heel blij mee.
Na een paar keer Marie met Giel te hebben gezien, neemt het wantrouwen van Godefridus steeds meer toe. Verder brandt ’s nachts het huis af van Verberne. De kinderen worden gered en worden ondergebracht. De notaris is ernstig ziek geworden, alleen de pastoor denkt dat hij er wel boven op komt, maar dat is niet zo. De notaris laat zelf al een doodskist maken door Doruske Timmer. En inderdaad hij overlijdt (aan jicht of zo iets).

De zomer is aangebroken. Godefridus aan het oogsten. Marie is thuis. De mensen hadden iemand bij het graf gezien van de notaris, het was zijn vroegere vrouw. Verder is Giel langs gekomen toen Godefridus aan het oogsten was. Hij probeerde Marie te verleiden zelf bijna aan te randen en daardoor raakte Marie overstuur. Toen dit gebeurde was Godefridus al naar huis, hij vertrouwde het niet meer. Toen hij aankwam ging Giel net weg. Hij liep het huis binnen en zag Marie overstuur. Hij wilde haar slaan, want hij had gezegd dat ze hem niet meer mocht zien, maar nadat Marie had verteld wat er was gebeurd ging hij naar de beugelbaan, waar Giel aan het beugelen ( spel waarbij je ballen gooit) was. Giel verwelkomt hem en daardoor komt het op een of andere manier er niet uit wat Godefridus wilde doen, namelijk hem te grazen nemen. Hij gaat zitten en ook mee beugelen zelfs. Het gaat er nogal heftig aan toe tussen de twee. Ze gooien kei hard met de kogels. De kogels gaan rakelings langs de twee af, totdat Godefridus, Giel op zijn kop raakt. Hij is opslag dood. Dit was nu ook weer niet de bedoeling. Hij wordt gevangen genomen, want hij bekent, nadat hij ontkende. Iedereen dacht dat het geen ongeluk was, omdat hij Giel toch al niet moest, maar voor hem was het opzet met spijt.

7. tijd:
Verteltijd: 161 pagina’s.
Vertelde tijd: naar schatting ongeveer 3 jaar of zo, want er komen wat getijden in voor. Een paar keer een zomer bijvoorbeeld.

Het is chronologisch verteld, want er is niet gebruik gemaakt van flashbacks. Er zijn echter wel grote sprongen in de tijd. Bijvoorbeeld dat het ineens zomer is op het einde van het verhaal. In het begin komen er minder tijdsversnellingen in dan op het einde van het boek.

8. Ruimte:
Het verhaal speelt zich af in een Brabants dorp. Namelijk in Peel. Verder nergens.

9. Figuren:
Marie Verberne:
Ze is de hoofdpersoon van het boek, omdat het hele boek eigenlijk draait om haar liefde voor twee mannen Giel Sleegers en Godefridus van den Breemmortel. Ze is verliefd op twee mannen tegelijk en doordat ze eigenlijk niet goed kan kiezen tussen de twee mannen (ondanks dat ze toch de ring geeft aan Godefridus) vind ik haar een moeilijke beslisser. Verder vind ik dat ze onschuldig is aan het conflict tussen haar twee geliefdes, omdat ze hoe dan ook gekozen heeft voor Godefridus (na een moeilijke beslissing) en verder Giel, mijns inziens, goed van haar af hield.

Giel Sleegers:
Verliefd op Marie, alleen Marie kiest niet voor hem. Hij is daardoor teleurgesteld, alleen doet of hij er niets van aantrekt van de verhouding tussen Godefridus en Marie.

Godefridus van den Breemortel:
Ook verliefd op Marie. Alleen nadat Marie voor hem heeft gekozen is hij toch nog bang dat Marie vreemd zou gaan met Giel. Hij wantrouwt dus Marie en Giel. Giel, die tevens ook nog de buurman is van het stel Marie en Godefridus en dat gaf hem nog meer wantrouwen.

Pastoor Vogels:
Een sociale man. Heeft veel contact in het dorp. Hij houdt zich ook bezig met sociale dingen in het dorp, zoals het waarschuwen van Marie, dat ze een keuze moet maken tussen haar twee geliefden, het regelen van geld voor arme mensen in het dorp.

Vader/moeder Verberne:
Hebben 12 kinderen. Marie is de dochter van hun.

10. Vertelwijze:
In het boek is sprake van een alwetende verteller. Je kijkt als het ware door de ogen vele verschillende mensen in het verhaal, maar de verteller vertelt ook informatie die rechtstreeks van de verteller afkomt.

11. Stijl:
Het taalgebruik is niet moeilijk voor mij, omdat het in Brabants dialect is geschreven. Het is wel wennen, omdat het niet vaak voor komt. Verder komen er ook gedichten in voor van Anton van Duinkerken. Dit zijn enkele bijschrijvingen. Voorbeeld ‘de eerste stokslag van de dood heeft hem geslagen aan al zijn kinderen het schoon verhaal van Beteljem’ betekent dat hij op weg is naar de dood.

12. Thema:
Het thema is dat men duidelijk een keuze moet maken als iemand verliefd wordt op 2 personen, om zo conflicten te voorkomen. Je moet dus uit de buurt blijven van degenen, waarvoor je niet gekozen hebt.

13. Symboliek:
In het boek wordt weinig symboliek gebruikt. Het enige zijn de gedichten van Anton van Duinkerken, die symboliek bevatten.

14. Bio- en bibliografie:
De Nederlandse schrijver Antoon Coolen (1897-1961) werd in Wijlre in Zuid-Limburg geboren. In 1903 verhuisde het gezin naar Deurne. Na het gymnasium werd Coolen journalist. Hij werkte in Eindhoven, Maastricht en Utrecht.
In 1920 werd Antoon Coolen redacteur van de Gooische Post in Hilversum. In de jaren dertig vestigde hij zich met zijn gezin in Deurne en wijdde zich in het vervolg alleen aan de literatuur.

In de oorlogsjaren weigerde Coolen de Rembrandtprijs van de Hamburgse universiteit. Ook schreef hij zich niet in bij de Kultuurkamer, waardoor hij niet meer kon publiceren. Aan het einde van de oorlog dook hij onder.
Na de oorlog nam hij plaats in een tribunaal voor de zuivering van personeel van de overheid en bedrijven.

Antoon Coolen werd vooral bekend als schrijver van de Peel. Veel romans van Coolen spelen zich af in deze Brabantse streek. Verschillende van zijn werken werden bewerkt voor televisie en als speelfilm. Veel van zijn boeken verschenen ook in andere talen.

Antoon Coolen viel in oktober 1961 uit een rijdende trein. De ware toedracht bleef onopgehelderd. Een maand later overleed hij aan een hartaanval.

Andere belangrijke werken van Antoon Coolen zijn: "Peerke dat manneke" (1926), "Kinderen van ons volk" (1928), "Het donkere licht" (1929), "Peelwerkers" (1930), "De goede moordenaar" (1931), "Dorp aan de rivier" (1934), "Herberg 't Misverstand" (1938) en "De vrouw met de zes slapers' (1953).

B Evaluatie.

Emotieve argumenten.
Het boek beschrijft het gevoel hoe moeilijk het is als je op twee mensen tegelijk verliefd wordt, om dan te kiezen tussen die twee. Het wordt nog moeilijker als er nog eens haast bij is, omdat de problemen alleen maar toe nemen en de beslissing alleen nog maar moeilijker wordt, naarmate je de beslissing uitstelt. Verder roept mij het verhaal een gevoel op van hoe moeilijk het is om met iemand om te gaan, waarvan je weet dat hij op je verliefd is en waarbij je weet dat hij problemen kan geven in je verhouding met de ander waarvoor je gekozen hebt.

Esthetische argumenten.
Het boek is in een mooi Brabants dialect geschreven. Ik vind het knap dat hij het dialect zo goed op papier kan zetten, want het lijkt mij best moeilijk, het is namelijk spreektaal. Verder maakt dit het wel moeilijker om te lezen, vooral als je niet uit Brabant komt en dus vind ik dit wel een nadeel aan het lezen van dit boek voor een ander. Verder staan er ook nog gedichten in van Anton van Duinkerken en dit zie ik ook als katholieke uitspraken/ beeldspraak, om zo het Katholicisme verder tot uiting te brengen in het verhaal.

Morele argumenten.
Het boek behandelt voor mij een thema dat ik niet erg belangrijk vind, want ik zie mezelf niet in de problemen komen door op twee vrouwen verliefd te worden, want als ik een geliefde heb dan laat ik het daar ook bij, ook al word ik ook nog eens op een ander verliefd. Toch kan ik goed in denken hoe moeilijk het is als ik Marie zou zijn om te kiezen tussen haar geliefden, want verliefdheid komt voor mij in ieder geval vanzelf en het is dus iets dat je niet kan tegenhouden en om er twee op na te houden zorgt ook voor problemen en dus is dat ook niet acceptabel. Verder lijkt het me nog moeilijker om ook nog eens afstand te doen van de een als je voor de ander hebt gekozen.

Realistische argumenten.
Het verhaal zou waar gebeurd kunnen zijn, want het komt wel vaker voor dat personen op twee mannen en/of vrouwen vallen. Ook omdat het boek geen gebeurtenissen bevat, die ongeloofwaardig overkomen. Kortom het is een erg realistisch boek.

Structurele argumenten.
In het boek zijn geen bijzondere dingen op te merken aan de vorm van de tekst betreft. Het is qua vorm, net zo geschreven als een normaal boek.

Intentionele argumenten.
De bedoeling van het verhaal vind ik niet zo heel erg tot uitdrukking komen. Ik zou kunnen bedenken dat het voor amusement is voor de lezer en verder misschien om mensen te waarschuwen, die twee geliefden hebben, dat ze op moeten passen voor conflicten in hun relatie. Verder kan ik niet echt ontdekken, waarvoor het boek anders is geschreven.