Geschreven door:	meisje [meer]
Datum ingestuurd:	5 januari 2003
Niveau:	4 vwo
Taal:
Woorden:	1469
Opvragingen:	7326 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 3.74/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (19 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

(/b)A. Samenvatting: (b)

De ik-figuur is student aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. Hij krijgt Franse les van mademoiselle Bonnema. Deze les is gratis, maar haar studenten moeten in ruil daarvoor allerlei klusjes opknappen in haar huis. De oude vader van mademoiselle Bonnema, die bij de ongetrouwde vrouw op zolder woont, lijdt aan de ziekte van Parkinson. In het huis woont ook een violist met zijn beeldschone vrouw Anna. De ik-figuur wordt helemaal verliefd op haar en weet haar zover te krijgen, dat zij voor hem gaat poseren. Na een tijdje wil ze zelfs naakt poseren, maar dan wil ze de ik-figuur wel aan een ketting vastleggen. Als ze even pauzeren, trekt Anna hem boven de gootsteen af.

Met Sinterklaas krijgt de ik-figuur een wollen vest van zijn lerares. Hij vindt het niet mooi en durft zich niet met het vest bij Anna te vertonen. Daarom doet hij het uit en legt hij het op de trap. De vader van mademoiselle Bonnema vindt het daar en neemt het mee. Hij wil het vest niet teruggeven, maar zijn dochter pakt het af en geeft het woedend aan de ik-figuur terug.
In ruil voor woonruimte in het souterrain, gaat de ik-figuur de oude Bonnema verzorgen. Hij blijkt vrij koppig te zijn, maar wordt wat meegaander wanneer de ik-figuur hem zijn wollen vest teruggeeft. Om ervoor te zorgen dat hij zich laat wassen, belooft de ik-figuur dat Anna daarna even zal komen. Dan krijgt hij een idee: hij wil een schilderij van een naakte Anna met de oude man maken. Dit past volgens hem in het thema ‘Suzanna en de grijsaard’. In zijn souterrain schildert hij deze situatie ‘uit zijn hoofd’. Wanneer Anna zwanger blijkt te zijn, wil hij de twee mensen graag laten poseren.

Uiteindelijk wil Anna wel meewerken, maar vlak voor het ‘moment suprème’ overlijdt de oude man. De ik-figuur besluit net te doen of er niets aan de hand is, hij zegt dat de man in een diepe slaap is. Hij doet zijn werk zo snel mogelijk. Als Anna weg is, wil de Van Gogh-baard, een medestudent van de ik-figuur, een schets van een naakte overledene maken. Als hij boven komt, moet hij echter overgeven. Als mademoiselle Bonnema hoort dat haar vader overleden is, reageert ze niet geschokt. Ze is wel kwaad omdat de oude man het wollen vest aanheeft. De ik-figuur krijgt het vest weer terug.

Anna moet van mademoiselle Bonnema verhuizen, omdat ze een kind krijgt. Daarom gaat ze nog één keer naar het souterrain om te poseren. Tijdens het poseren wordt haar dochtertje geboren. Mademoiselle Bonnema komt kijken wat er aan de hand is. Ze ziet het schilderij van Suzanna en de grijsaard, dat onafgedekt in de kamer staat. Nu gaat ze helemaal door het lint en de ik-figuur slaat een portret van zichzelf op haar hoofd kapot. Hij bedreigt haar met een broodmes, zodat ze niets tegen de violist zegt. Anna geeft hem een kus en zegt: ‘je hebt me als een man verdedigt’.

Tien jaar later vindt de ik-figuur een rouwkaart in zijn bus, waarin staat dat mademoiselle Bonnema overleden is. Hij is pas terug uit Parijs, de plaats waar hij jaren geleden heeft gestudeerd. Hij belt Anna op om te vragen of ze met hem naar de begrafenis meegaat. Haar dochtertje is inmiddels tien jaar en de violist heeft haar verlaten.
De Van Gogh-baard is ook op de begrafenis. Hij is een echte patser geworden, die zijn oude ideeën over kunst opzij heeft gezet. Hij laat nu zijn schilderijen door zijn assistenten maken.

Na de begrafenis gaan ze naar het huis van mademoiselle Bonnema. Hij heeft namelijk een witte kan geërfd, die hij goed voor zijn stillevens kan gebruiken. Hij schenkt de Van Gogh-baard het wollen vest, dat dankbaar in ontvangst wordt genomen. Anna kleedt zich nog één keer uit in het souterrain. Samen verlaten ze het huis. De ik-figuur is student aan de academie voor beeldende kunst

(/b)B. Verhaalanalyse:(b)

1. De titel:
De brandende liefde is de volksnaam voor het plantje Lychnis, dat de schilder aan mademoiselle Bonnema voor haar verjaardag geeft. Deze naam heeft absoluut niks te maken met de gevoelens die hij voor haar heeft. Hij geeft dit plantje ook aan Anna, voor wie hij wel een ´brandende liefde´ voelt.

2. Soort boek:
Brandende liefde is een liefdesroman

3. Personages:
De hoofdpersonen zijn de ik-figuur, Anna. Mademoiselle Bonnema, de Van Gogh-baard en misschien kan je de violist ook tot de hoofdpersonen rekenen omdat hij met Anna getrouwd is. Ik-figuur: De ik-figuur is de centrale figuur in de roman. Hij is een jonge schilder, die aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam studeert. Hij is een knappe man, die bovendien erg romantisch is. Zo is hij helemaal verliefd op Anna, een getrouwde vrouw. Hij schildert vooral stillevens en wordt daarbij gedreven door lichamelijke liefde. Hij is een rond karakter.
Anna: Anna is de vrouw van een violist. Ze is een zeer mooie vrouw, ze is vrij mollig en heeft rossige krullen. Ze is zeer trouw aan haar man, die later zelf niet trouw aan haar blijkt te zijn. Ze wil graag bewonderd worden. Daarom heeft ze er geen enkel probleem mee om naakt voor de man, die verliefd op haar is, te poseren. Zij is een rond karakter.
Mademoiselle Bonnema: Mademoiselle Bonnema is de Franse lerares van de schilder. Zij is een zeer saai mens, dat alles wat losbandig is, verafschuwt. De ik-figuur vindt later echter wel boeken van Rabelais in haar kast. Ze is altijd vrijgezel geweest en kijkt niet veel naar haar vader om, die op zolder woont. Zij is een rond karakter. De oude Bonnema: de oude Bonnema is vroeger een beroemd chirurg geweest, maar lijdt op 96-jarige leeftijd aan de ziekte van Parkinson. Hij is de vader van mademoiselle Bonnema. De ik-figuur verzorgt hem tijdens zijn laatste dagen. Geestelijk is hij nog helemaal bij. Hij is een vlak karakter.
De Van Gogh-baard: de Van Gogh-baard heet eigenlijk Kees van der Plasse. Hij is een studievriend van de ik-figuur en is nog een tikkeltje brutaler. Hij ziet er groot en wild uit, maar heeft een heel klein hartje. Na tien jaar heeft hij zijn oorspronkelijke ideeën vaarwel gezegd. Hij laat zijn schilderijen nu door zijn assistenten maken en verdient daar handenvol geld mee. Hij is een vlak karakter.
De violist: de violist is de man van Anna. Hij is een zeer beschaafde heer, die vaak van huis is. Hij is een type.


4. De tijd:
Het verhaal speelt in de jaren vijftig en de vertelde tijd is twaalf jaar. Hoofdstuk twee tot en met zevenentwintig is één grote flash-back en binnen deze flash-backs wordt alles chronologisch verteld. De andere hoofdstukken spelen ongeveer tien jaar later. De ik-figuur weet dus wat de afloop is van de afgesloten periode, maar houdt de spanning zoveel mogelijk vast. Na hoofdstuk zevenentwintig weet ook de ik-figuur niet wat er gaat gebeuren.

5. vertelsituatie:
Je beleeft het verhaal door de ogen van de schilder, de ik-figuur uit het verhaal. Ook is er sprake van een ik-vertelsituatie. Ook is er sprake van een ik-perspectief.

6. ruimte:
Het verhaal speelt zich vooral af in het aan de Sarphatiastraat in Amsterdam, het huis van mevrouw Bonnema.

7. Opbouw:
Het verhaal begint wel met een soort inleiding want er wordt eerst verteld dat hij de rouwkaart vindt en dan gaat nadenken over hoe het was om bij mademoiselle Bonnema te komen en daar te wonen. In het boek is niet echt één groot of aanwijsbaar waar de hoofdpersoon voor komt te staan maar het geheel geeft allerlei kleine problemen waar hij mee om moet gaan.
Eén van de belangrijkste gebeurtenissen is het overleden van mademoiselle Bonnema, omdat hij daardoor al die jaren weer herbeleeft. Ook is het belangrijk dat Anna voor de eerste keer gaat poseren voor de ik-figuur, want daarna wil ze het wel nog een paar keer doen. Het slot van het verhaal is dat Anna en de ik-figuur terug gaan naar het huis van mademoiselle Bonnema omdat de ik-figuur de witte waterkan heeft geërfd en daar kleedt Anna zich nog één keer uit en gaan ze samen weg van het huis aan de Sarphatiastraat.

8. thema en motieven:
Het thema is de liefde die de ik-figuur voor Anna heeft en een motief uit het verhaal zijn de klusjes die de studenten van mademoiselle Bonnema moeten doen. Nog een motief is dat er telkens Frans wordt gesproken in de lessen bij mademoiselle Bonnema (Franse les) en dat Anna zich telkens uitkleedt om model te zijn.

9. bedoeling:
Ik denk dat de schrijver geen bepaalde boodschap heeft willen doorgeven maar wat ik wel weet is dat hij dit boek speciaal voor Eric geschreven heeft.

10. taal:
Het taalgebruik valt vooral op door zijn lange zinnen, waarin vaak wordt overdreven. Ook wordt er veel gebruik gemaakt van Franse citaten die niet altijd vertaald zijn.