Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	3 januari 2003
Niveau:	4 vwo
Taal:
Woorden:	1080
Opvragingen:	1436 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 4.00/5 1 2 3 4 5 4.0/5 (5 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Titelbeschrijving
Auteur: Maarten `t Hart
Titel: De vlieger
Druk: De arbeidspers, Amsterdam, 1998-2, 227 bladzijden, (eerste druk 1998, Nederland)

Motivatie
Het boek heb ik gekozen omdat ik van veel mensen gehoord was dat Maarten ‘t Hart een goede schrijver is, en dat zijn boeken de moeite waard zijn. Ook sprak de tekst op de achterflap mij erg aan.

Samenvatting
Het verhaal speelt zich af in de jaren vijftig. De familie waar het over gaat is protestant. De ikpersoon (Maarten) vertelt dit verhaal en is dol op lezen, tot ongenoegen van zijn vader die liever zou zien dat hij eens ‘echte jongens’-activiteiten zou verrichten. Maarten’s vader is grafdelver en vertelt elke avond sterke verhalen over wat hij die dag heeft meegemaakt. Van verpakkingsmateriaal van een grafsteen maken Maarten en zijn vader een vlieger, waar ze bijna elke avond mee gaan vliegeren. Maar op een dag wordt de vlieger losgesneden door een paar vervelende jongens. Een paar maanden later ziet Maarten zijn vlieger met een bordje ‘Vlieger neergedaald’ voor het raam staan. Hij belt aan, vraagt de vlieger terug en maakt kennis met de inwoners Ginus van Diepenburch, zijn vrouw en zijn dochter Machteld. Ginus is ongelukkig, omdat hij nooit de kans heeft gehad om door te kunnen leren en omdat zijn dochter niet deugt. Later verhuist de familie Diepenburch naar een huis vlakbij Maarten. Maarten doet zijn uiterste best om in een goed blaadje bij Machteld te komen, wat een averechts effect heeft.
De Rooms-katholieke begraafplaats moet geruimd worden, omdat daar nieuwbouw komt te staan. De gemeente wil dat Maarten’s vader dat doet, maar hij wil dat alleen met een dragline doen. Dat verzoek wordt afgewezen.
Ginus kan het heel goed met Maarten’s vader vinden en komt bij hem werken op de begraafplaats. Hij interpreteert een eigen versie van de zin ‘Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren’ uit ‘Onze Vader’. Ginus concludeert daaruit dat wij gelijk aan God vergeven en dat er helemaal geen kruis of zoenbloed aan te pas hoeft te komen. Vele dominees en pastoren proberen hem te overtuigen van het tegengestelde, maar tevergeefs. Uiteindelijk wordt Ginus uit de kerk gezet wegens schending van Gods regel. Daarbij komt ook nog eens dat Ginus’ dochter zwanger is geraakt. Uit wanhoop gaat hij in zee met 2 pastoren die een geschikte echtgenoot voor zijn dochter zullen vinden als hij de Rooms-katholieke begraafplaats ruimt. Helaas werd dat gedwongen huwelijk geen succes, omdat Machteld en haar man vaak tot slaans toe ruzie hadden. Van dit laatste is Maarten een keer getuige geweest toen hij langs de deuren brood verkocht. Machteld sloeg Maarten toen ook een paar keer wat hij als ‘prettig’ ervaarde.
Maarten’s vader schrijft een sollicitatiebrief voor grafdelver naar Delft, maar door samenloop van omstandigheden wordt niet hij, maar Ginus aangenomen voor die baan. Dat is voor hem en zijn gezin natuurlijk een uitkomst, omdat hij nogal een slechte naam heeft in het dorp vanwege de afscheidingsprocedure van de kerk en vanwege zijn dochter.
Nadat Ginus verhuisd is, komen er 3 mannen bij Maarten’s vader op gesprek voor de ruiming van de begraafplaats. Hij sart de 3 mannen zo erg, dat ze een andere oplossing zoeken, die inhoudt dat ze het zelf doen… met draglines!

Epiloog:
Dit speelt zich af in de jaren ’90 waarbij Maarten Machteld weer ontmoet op een markt in hun oude woonplaats. Maarten’s vader is inmiddels overleden. De verhuizing naar Delft bleek succesvol te zijn, Ginus kwam zelfs in een nieuwe kerk. Tien jaar na de verhuizing is hij overleden. Machteld werkt nu in een SM-huis als meesteres. Maarten en Machteld maken een vage afspraak om elkaar weer eens te zien. Ook komt hij 2 oude mannen tegen zijn vader hebben gekend. Eigenlijk wordt er in de 36 titelloze hoofdstukken naar de epiloog toegewerkt: de ontmoeting met Machteld.

Korte persoonlijke reactie
Het boek heeft een goede indruk op mij achtergelaten. Ik vond het een mooi verhaal, en het kwam geloofwaardig over. In het begin van het boek dacht ik dat het boek niet zo interessant was, omdat er wat stukjes uit de bijbel in voorkwamen, maar het verhaal eromheen voegde daar goed bij aan. Het boek was heel makkelijk om te lezen, er kwamen geen moeilijke woorden in voor en soms was het zelfs wat langdradig, doordat het heel ‘rustig’ geschreven was, alles werd heel duidelijk verteld.

Verdieping
Meestal heb ik niet zoveel verwachtingen over een boek voordat ik er in ga lezen, ik begin er gewoon in en laat het allemaal maar over me heen komen.
Voordat ik in dit boek begon had ik toch wel een paar verwachtingen.
Ik dacht vooral veel aan drama, veel uitingen van gevoelens en veel droombeelden en illusies. Omdat op de omslagfoto ook wolken stonden, wat er nogal dromerig uitziet. Ik had verwacht dat het boek veel “losse stukken“ zou bevatten, stukken met ideeën dromen en situaties die zich niet afspeelden in de realiteit. Toch zijn deze verwachtingen niet uitgekomen. Het was echt geschreven als een verhaal en sloot steeds goed aan.

De belangrijkste open plekken die er in voor komen:
- De titel, de vlieger, hiermee weet je niet wat er bedoeld word. Het zal wel over een vlieger gaan, maar daar kan het hele boek niet over gaan. Deze open plek wordt al snel duidelijk gemaakt.
- Machteld, dit meisje wordt wel beschreven in het boek, maar je weet nooit precies wat ze doet. Er worden stukken geschreven over haar en dan is ze ineens weer weg en je weet niet precies wat zij allemaal doet en denkt.
- Het slot, voor de epiloog, het verhaal houdt daar ineens op en dan weet je niet hoe het verder gaat.

Het boek dat ik heb gelezen is totaal niet spannend. Het is meer aan de saaie kant. Wel zijn de handelingen vertraagd zodat je wel benieuwd bent wat er daarna weer gaat gebeuren. Maar het is een boek waar niet veel spanning in zit, en het is ook een gewoon onderwerp waarover geschreven word.

Ik ben best tevreden over het einde. Het is een open einde, maar niet helemaal een open einde, want daarna volgt nog de epiloog. Daarin wordt verteld over het leven van Maarten na het einde. Hier is hij al veel ouder. Dus je weet wel wat er met hem gebeurd is, maar wat er met de rest van de familie gebeurd is blijft een beetje een raadsel. Dit vind ik echter wel goed omdat de lezer dan zelf ook nog een beetje een eigen inbreng heeft in het verhaal, hij kan het laten eindeigen zoals hij dat wil.