Geschreven door:	irene
Datum ingestuurd:	3 januari 2003
Taal:
Woorden:	2661
Opvragingen:	15577 (11 deze maand)
Waardering:	Currently 4.36/5 1 2 3 4 5 4.4/5 (305 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

1 Pappa beslist
De vader van Nicolas wil naar het zuiden van Frankrijk, een villa huren op 2 kilometer van het strand en met Nicolas onder water gaan vissen. Eerst is Nicolas wel enthousiast maar zijn moeder zegt dar er alleen maar kleine visjes zijn en een strand met heel fijn zand zonder keien en dat vindt Nicolas juist ook zo leuk, platte stenen laten opspringen uit het water. De villa is oud en zijn moeder wil een heleboel spullen, vaatwerk b.v. meenemen omdat ze anders niet goed voor het eten kan zorgen. Zij heeft een ander idee, ze gaan naar Bretagne, naar Bain les Mers, in Hotel Beau Rivage, een hotel aan het strand met zand en stenen en waar je grote vissen kan vangen. Pappa beslist (zogenaamd) dat ze dan maar daarheen gaan. Als hij zegt dat hij het wel zal gaan regelen, zegt zij dat dit al gebeurd is. Dus eigenlijk heeft moeder beslist.

2. Het strand
Nicolas is met zijn vader en moeder op het strand. Zijn vader heeft zich ingesmeerd en bereidt zich voor op een lekker zonnebad. Ach,als ik denk aan mijn collega’s die nu moeten werken…zegt hij. Nicolas vindt al snel vrienden op het strand, Blaise, Fructueux, Mamert, Irene, Fabrice en Come. Ze spelen met de bal van Irene en die bal valt bovenop Nicolas’vader die hem uit ergernis heel ver de zee inschopt; Hij heeft hem geschopt dus hij moet hem halen, vindt de vader van Irene. Dan wil pappa zich weer insmeren maar ontdekt dat er geen olie meer in de fles zit. Op naar de winkel dus. Intussen graaft Nicolas met zijn vrienden een heel diepe kuil. Pappa komt terug en probeert de fles zonnenbrandolie met zijn tanden open te maken. Is nog niet gelukt als de strandwacht arriveert.De vrienden van Nicolas zeggen dat zijn vader die diepe kuil heeft gemaakt. De strandwacht is boos en vindt de vader van Nicolas maar onverantwoordelijk. Als de vloed opkomt kunnen mensen verdrinken in zo’n diepe kuil. Hij beveelt de vader van Nicolas de kuil dicht te gooien. Nicolas vriendjes hebben daar geen zin in en duiken de zee in. Dan wil Nicilas moeder terug naar het hotel om te eten. Nicolas is zijn emmer kwijt. Ligt vast in de dichtgegooide kuil, weer moet de vader van Nicolas hem openmaken. Ondertussen gaan Nicolas en zijn moeder terug naar het hotel. Als zijn vader arriveert is hij helemaal verbrand. De dokter komt erbij en hij moet 2 dagen rust houden. Ach, als ik denk aan mijn vrienden op het werk, zegt pappa weer maar hij bedoelt nu iets anders.

3.De lolbroek
Het regent veel maar ook dan kun je je wel vermaken, vindt Nicolas. Ze zitten op een woensdag na het eten in de salon (de vader van Nicolas heeft niet genoeg aan het eten en beselt altijd iets extra’s, kreeft of zo) en Nicolas en zijn vriendjes willen naar het strand maar dat mag niet. De kinderen zijn allemaal heel druk en lastig en de ouders worden er gek van. Meneer lanternau, een echte lolbroek, zegt tegen de oiuders dat hij de kinderen wel bezig zal houden. Kdan kunnen de ouders siesta houden.(.Meneer Lanternau is een joviale man die iedereen op zijn schouders slaat. Kan de vader van Nicolas helemaal niet waarderen want hij is nog steeds ontzettend verbrand.) Wordt ook geen groot succes. Z spelen blindemannetje en meneer Lanternau is ‘m,hij zet de tafels en stoelen opzij, de kinderen mogen de eetzaal niet uit, hij heeft een zakdoek voor zijn ogen maar ondertussen doen de kinderen heel andere dingen. Blaise en Nicolas willen dammen en gaan toch naar de salon, gevolgd door alle kinderen maar de hoteleigenaar zegt dat dit een spel voor grote mensen is. Meneer L.. komt er eindelijk achter dat er niemand over is in de eetzaal Dan bedenkt meneer Lanternau het letterspel, met een letter zoveel mogeleijk landen, dieren en steden opschrijven. Loopt helemaal uit de hand. Come en Fabrive vechten omdat Come afkijkt. Nicolas vecht met Fructueux omdat hij zijn pen afpakt en de inktpot valt op de grond. De ouders komen op het lawaai af en meneer L is nergens meer te bekennen Hij heeft er genoeg van. Hij gaat nog liever de regen in.

4, de gymnastiek
Nicolas en zijn vrienden doen mee aan de gymnastiek op het strand, samen met kinderen uit andere hotels maar omadt ze niet uit Beau Rivage komen hebben ze een hekel aan ze.
Ik heet Hector Duval, zegt de gymleraar en jullie?? Wij niet antwoordt Fabrice en iedereen lacht. Willen jullie spierballen??Come wel. Nicolas ergert zich aan Come omdat hij altijd wil opvallen en een opschepper is. Ze doen met z’n allen wie het hoogst in de lucht kan springen. De gymleraar vindt ze maar een stel clowns en luisteren doen ze ook niet. Terwijl ze oefeningen doen scheppen de jongens van de andere hotels op dat het eten veel lekkerder is daar. De gymleraar wordt doodziek van al dat gekrakeel. Wedstrijdje dan. Wie het eerst bij de parasol is, alleen Marbert doet mee. De anderen staan om Fabrice heen die een mooie schelp heeft gevonden. Marbert kwaad want hij heeft toch gewonnen. Ik heb zin om jullie een pak slaag te geven, zegt de gymleraar. Daar heeft u het recht niet toe, zegt iemand. Wie zegt dat, vraagt de gymleraar. Fabrice wijst naar een jongen uit een ander hotel die heftig ontkent Weer knokken geblazen. Dan weet de gymleraar nog een leuk spelletje. Wie het eerst bij de zee is. Dat vindt iedereen wel leuk en na veel gespetter en gespatter komen ze er pas achter dat de gymleraar is verdwenen. De dag erna is een nieuwe gymleraar. Ik heet Jules Martin en jullie????
De vakantie gaat zo aangenaam verder en op de dag van vertrek breekt de zon weer door.Nicolas neemt afscheid van zijn vriendjes en ze nemen de trein terug. Zijn vader verwijt het hotel niets ook al was het eten niet veel soeps en is dat heel belangrijk voor hem..

5. de vakantiekolonie
Het volgende jaar is er nog niet over vakantie gesproken bij Nicolas thuis als het schooljaar ten einde is.Al zijn vriendjes gaan ergens naartoe,( Agnan naar Engeland om engels te leren (brr), Geoffreij naar een groot huis aan zee met zijn rijke pa) alleen hij weet nog niets. Als zijn vader thuis kom, trekt hij hem op zijn knie en zegt dat hij redelijk moet zijn en dat hij nu een grote jongen is. Dat maakt Nicolas achterdochtig want meestal volgt er dan iets heel onplezierigs. Zijn vader heeft er moeite mee het te zeggen en zijn moeder wil het al helemaal niet door laten gaan maar eindelijk komt het hoge woord eruit. Hij gaat niet met zijn ouders op vakantie maar alleen naar een vakantiekolonie. Zijn ouders willen een reisje maken waarvan ze weten dat hij dat toch niet leuk vindt. Nicolas springt een gat in de lucht zo leuk vindt hij het. Hij gaat slapen in een tent, net als een indiaan en allemaal leuke dingen doen met vriendjes van zijn leeftijd.Tot zijn stomme verbazing kijken zijn ouders een beetje boos naar hem. Het is ook nooit goed, hij moest toch redelijk zijn.

6. Het vertrek
Dan breekt de dag van vertrek aan. Mammam helpt met het inpakken van de koffer waar echt van alles inzit, van gymnastiekschoenen tot broodjes met worst en knikkers. Mamma huilt doordat ze uien snijdt, zegt ze en bijna laten ze bij vertrek de koffer staan. Op het perron is het heel druk, pappa koopt kaartjes en bijna vergeten ze de koffer weer. Ze moeten helemaal naar het eind van de trein, wagon Y. Daar ontmoet Nicolas de leider van zijn groep, gerard Lestouffe. Hij is 17. Een mevrouw met een jongetje geeft allerlei aanwijzingen aan Gerard die ze eigenlijk veel te jong vindt voor zoveel verantwoordelijkheid.. Haar zoon mag niet vet eten en oppassen met klimmen. Klimmen, zegt Gerard, we gaan naar zee, daar zijn geen bergen. De vrouw heeft nog 3 minuten om bij de goede wagon te komen. En dan vertrekken ze. Alle ouders hebben hun zakdoek in de hand. Nicolas is ook wel verdrietig want hij ziet zijn ouders bijna een maand niet. En….de koffer zullen ze hopelijk met de volgende trein meesturen.

7. Moed houden!(Courage)
Op weg de groep bestaat uit 12 jongens met de leider en heet Eil-de-Lynx en het wachtwoord (cri de ralliment) is:moed.
In de trein gebeurt al van alles. Een jongen noemt een ander een meisje omdat hij huilt van heimwee. Dan huilen er twee want het ‘meisje’geeft hem een stomp. De deur van hun coupe gaat niet open en de conducteur moet erbij komen. De leider slaapt niet veel. Met veel schreeuwen en zingen arriveren ze in het kamp. Mooi, met bomen en bloemen maar geen tenten,Nicolas kan dus geen indiaan zijn, dat valt een beetje tegen. Ze maken kennis met de directeur van het kamp, Rareau en met de beheerder, Genoe. Dan gaan ze zwemmen, moeten binnen 10 minuten klaar zijn. Gelijk al ruzie om de bedden in hun barak. Gerard komt erbij, iemand heeft zijn hele pot jam laten vallen in zijn koffer. Gkrijs en kabaal. Nicolas leent een zwembroek. De enige die niet in zwembroek is is Gerard. Die wil meteen weer terug maar Rateau zegt tegen hem: ik weet zeker dat je ze de baas wordt. Moed houden!

8. Zwemmen
De indeling van de dag in het kamp: Om 8 uur opstaan, snel aankleden, en verzamelen. Dan gymnastiekoefeningen doen en wassen. Daarna verzorgen degenen die corvee hebben het ontbijt. Daarna moeten de bedden opgemaakt worden maar heel anders dan thuis:je legt de lakens en dekens in vieren gevouwen op de matras.. Daarna volgen allerlei klusjes voor meneer Genou, de beheerder. Een beheerder zorgt ervoor dat binnen het kamp alles goed geregeld is zoals: de huisvesting, schone lakens, eten op tijd klaar, technische klusjes, onderhoud van de tuinen.
Dan naar het strand, daarna lunch en siesta, daarna vertelt Gerard, onze leider, verhalen, dan avondeten en na het eten wordt er soms gezongen bij een groot vuur.De rest van de tijd doe je wat je zelf wilt.
Nicolas houdt het meest van zwemmen. Iedereen gaat daarheen onder aanvoering van de leiders. De regels voor het zwmmen vertelt de leider: niet onvoorzichtig zijn, niet onder water zwemmen, niet te ver uit de kant, als ik op mijn fluitje blaas, kom je gelijk. Hou je je daar niet aan, dan mag je voor straf niet meer zwemmen. Paulin durft het water niet.in. Gerard haalt hem op en zegt om hem gerust te stellen: kom, het is niet gevaarlijk, ik hou je hand vast en ik laat je niet los.Crepin heeft gewed dat hij naar de boei kan zwemmen dus laat Gerard Paulin wel los om te schreeuwen naar Crepin dat hij terug moet komen. De chefs maken veel lawaai op het strand want ze roepen, fluiten en schreeuwen. Gerard zijn fluitje is nat geworden en werkt niet goed dus hij moet wel schreeuwen. Gualbert doet net of hij in een kuil gevallen is. Dan moeten de leiders een paar keer tellen voor ze zeker weten dat iedereen er is. Constant letten op zo’n groep jongens die geen gevaar zien en toch proberen aan de aandacht van de leiding te ontsnappen is best moeilijk.voor de leiding en een zware verantwoordelijkheid.

9. het punt van Borrasques
Op een dag gaat de kolonie naar het bos. Ze willen het punt van Bourraques bereiken. Ze moeten wandelschoenen aan en een warme trui en een rugzak om. Verder krijgen ze van de beheerder een lunchpakket mee, klaargemaakte boterhammen en een sinaasappel.Het is een echte optocht die vertrekt: de directeur voorop, dan de leiders met hun ploegen en allemaal zingend. Voor ze bij het bos zijn, moeten ze eerst een veld oversteken. Sommigen zijn bang vanwege de koeien die daar lopen en durven het veld niet over. Het zijn toch geen stieren, zegt de leiding en dan durven ze wel. Ze raken de weg een beetje kwijt en de directeur legt uit hoe je ‘m terug kan vinden: met een kompas, met behulp van de zon, de sterren en het mos op de bomen. Maar geen zorgen, hij kent de weg. Dus niet. Als excuus voert hij aan dat er zeker bomen gekapt zijn, hij is zijn orientatiepunt kwijt.
De jongens spelen verstoppertje achter de bomen (dan zijn ze weer onvindbaar), eten verboden kersen of maken ruzie om een vergeten fototoestel. Gerard ergert zich heel vaak aan hen omdat ze zo slecht luisteren. Als ze niet ophouden, krijgen ze een pak slaag, zegt hij.Die dag hebben ze het punt van Bourrasques niet bereikt omdat ze verdwaald waren Maar misschien morgen of overmorgen, zegt meneer Rareau.

10. Nachtspel
Meneer Rateau vertelt op een avond na het avondeten dat de jongens vroeg moeten gaan slapen. De leiding wil namelijk een nachtspel organiseren. Nicolas wordt midden in de nacht wakker van schreeuwen en fluiten.Paulin is weer eens ban g en wil er niet uitkomen maar als hij hoort dat hij alleen achterblijft weet hij niet hoe vlug hij zijn bed uit moet komen en hij is als eerste aangekleed. Meneer Rateau legt het spel uit.Meneer Genou.ie vertrokken met een vlaggeteje. De eerste ploeg die meneer genou vindt en het vlaggetje mee terug brengt, is winnaar en krijgt extra chocola. Er zijn een paar aanwijzingen: Gualbert is door blijven slapen, wordt gehaald ddor Bertin maar wil niet komen.hij blijft slapen. Niemand verdwijnt van het terrein, alle groepen lopen door elkaar en dan gaat het ook nog regebnen. Het spel wordt afgelast.
Namen van groepen. Lynx (van Nicolas, haviksogen). Sioux, (indianen) Aigles (adelaars), Braves (dapperen), trappeurs (pelsjagers), in elke groep zitten 12 jongens.
Meneer Genou had zich in een dennenbos verstopt vlakbij een sinaasappelboomgaard. Toen het begon te regenen en er niemand kwam, wilde hij terug naar het kamp maar hij raakte verdwaald in het bos en viel in een kuil. Zo werd hij helemaal doorweekt gevonden door de hond van de boer van de sinaasappelboomgaard. Hij had de nacht op de boerderij doorgebracht en werd de volgende dag door de boer teruggebracht.

11. Vissoep
Gerard Lestouffe, de leider van de groep, wil gaan vissen met zijn groep omdat hij de kok heeft beloofd voor de lunch, vissoep, te zorgen. De kok lacht altijd en geeeft vaak biscuitjes aan de jongens. De jongens gaan vissen bij het havenhoofd. Daar zit ee grote man te vissen maar hij vertrekt want hij kan niet tegen de herrie die de jongens en ook hun leider met zijn geschreeuw maken.Paulin vangt de eerste vis maar schrikt daar zo van dat hij de hengel laat vallen. Gualbert vangt de eerste vis en Nicolas de tweede. Ze zijn heel trots. Ook de kok was blij. Het was wel bijzonder dat er zoveel vis in de soep zat, allemaal van die twee visjes voor het hele kamp.
Vissorten zijn: haring, kabeljauw, schol, inktvis, zalm, makreel, tonijn

12. Bezoek van de ouders van Crepin
Crepins ouders komen op bezoek. Ze blijven lunchen want zegt Crepins moeder: ik wik wel eens zien wat en hoe die kleintjes eten. Zij eten aan de tafel van Rateau en Genou en Crepin zit gewoon aan zijn eigen tafel. Iedereen eet worstjes en vla toe.Cretin was heel blij zijn ouders te zien maar aan tafel schaamt hij zich dood. Moeder roept Crepin toe dat hij het velletje van de worst moet afhalen, goed moet kauwen en zich niet moet verslikken. Want weet je nog, Crepin, vorig jaar moest je daarom huilen.
Crepin wil geen siesta maar bij zijn ouders blijven. Zijn moeder denkt dat dit wel mag maar de directeur zegt dat iedereen siesta houdt. Crepin begint enorm te huilen. Dan heeft de vader van Crepin er genoeg van. Hij wil weg. Het bezoek van de ouders van Crepin heeft geen kalmerende invloed gehad op Crepin. Hij werd er juist erg opgewonden en verdrietig van.
Dan is de vakantie voorbij. En roept iedereen bij het afscheid: courage behalve Paulin. Die huilt weer maar nu omdat hij in het kamp wil blijven. (De rest van de vakantie heeft hij continu gehuild omdat hij niet in het kamp wilde blijven.)