ff n studiebreak
Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Geschreven door: | Alissa (5 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 30 december 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 700 |
Bekeken: | 4649 keer (2 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
And Then There Were None
- Agatha Christie, And Then There Were None
- Dit boek is voor het eerst gepubliceerd in 1939 onder de titel: “Ten Little Niggers”.
- Het boek dat ik heb gelezen is uitgegeven door Fontana. Het is de 42e druk uit 1986.
- Het boek heeft 192 pagina’s.
- Het boek is een soort detective. Door het boek heen worden er steeds meer mensen vermoord. Als men door heeft dat er een moordenaar onder hen is, worden ze achterdochtig en zo kan je samen met hen proberen uit te zoeken wie de moordenaar is.
- Ik heb dit boek gekozen, omdat Ambi zei dat ze dit zo’n leuk boek vond. En omdat ik zelf echt geen idee had van welk boek ik zou moeten lezen, heb ik dit boek gekozen. Ik ben, nu ik het boek uit heb, ook erg blij dat ik het gekozen heb omdat het een heel leuk boek is om te lezen.
- Het boek gaat over tien mensen die ieder een brief krijgen waarin ze uitgenodigd worden om een weekje naar Nigger Island te komen. Alle tien nemen de uitnodiging aan. Als men dan aankomt bij Nigger Island, zijn ze verbaasd dat er nog negen anderen zijn. Geen van de tien mensen kent elkaar of heeft ook maar iets met elkaar gemeen. Die avond, na het eten, wordt duidelijk waarom deze tien mensen bij elkaar zijn gebracht. Via een grammofoonplaat worden ze alle tien van een moord beschuldigd. Dan sterft de eerste van de tien. Op de eetkamertafel staat een schaal met tien porseleinen negertjes. Steeds als er een persoon dood gaat, verdwijnt er een poppetje. Op de schoorsteenmantel van de openhaarden in de slaapkamers staat het versje van de tien kleine negertjes. De moordenaar pleegt de moorden volgens het versje. Als uiteindelijk alle mensen dood zijn, worden ze gevonden. Door middel van een brief in een fles, kom je als lezer aan het einde van het verhaal pas te weten wie van de tien mensen nou de moordenaar was.
- Eigenlijk vond ik het boek heel goed te lezen. Er werden weinig moeilijke woorden gebruikt. Daardoor was alles goed te begrijpen en waren er geen delen die ik niet begreep door het taalgebruik.
- Ik heb als citaat de tekst op de pagina’s 183 tot en met 192 gekozen. Op deze pagina’s is de brief van de moordenaar te lezen. Pas door deze brief kwam ik erachter wie de echte moordenaar was, hij was nou juist de enige van alle tien de personen die ik geen een keer heb verdacht. Hier besef je pas hoe slim de moordenaar zijn moorden heeft gepleegd. Als achteraf blijkt dat de hij zijn eigen dood in scène heeft gezet, voel je je wel een beetje voor de gek gehouden, maar dan besef je pas hoe goed het boek is. Je wordt gewoon het hele boek door voor de gek gehouden.
- Ik vond dit een heel leuk boek om te lezen. Het is heel knap van Agatha Christie dat ze de lezer het hele boek door in spanning weet te houden over wie de dader nou werkelijk is. Voor mij geldt dan ook nog eens dat ik alle mensen wel een keer heb verdacht, maar de echte moordenaar heb ik eigenlijk nooit echt verdacht. Ik vind het heel erg knap bedacht. Als je zo’n boek schrijft, moet je het ook nog eens zo schrijven dat niet na de eerste moord al duidelijk is wie het gedaan heeft. Je moet wel een aantal hints geven, maar ze moeten zo subtiel zijn, dat je echt goed moet nadenken wil je erachter komen wie het gedaan heeft. En dat heeft Agatha Christie gedaan. De manier waarop de moorden worden gepleegd, vind ik ook erg origineel. De moorden konden natuurlijk niet letterlijk zo gaan als in het versje, maar ze is er zo dicht mogelijk bij gebleven. Iedere keer als er weer een moord gepleegd was, keek ik terug naar het versje. Dan las ik de volgende regel van het versje en probeerde ik te bedenken hoe de volgende moord gepleegd zou worden, maar vaak kon ik niets bedenken of zat ik er compleet naast.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
