
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.
B Eerste reactie:
Dit boek was niet mijn eerste keus ik had namelijk liever Eilandgasten van Vonne van der Meer willen lezen, maar dat boek was zowel in de bibliotheek van Bunnik als in de bibliotheek van Utrecht uitgeleend. Ik had geen zin in een boek waarin grote problemen worden beschreven, maar ik zocht meer een boek wat gewoon een leuk verhaal was om te lezen in de vakantie. Ik ben wat rond gaan kijken naar andere boeken en dit boek sprak mij het meest aan.
Ik vond dit boek een beetje verwarrend. Dit komt vooral doordat er elf hoofdpersonen zijn waarvan de verhalen erg door elkaar lopen. Ik vind het boek ook niet goed opgebouwd omdat het vaak zelfs onduidelijk is over wie je aan het lezen bent. Het onderwerp op zich was wel interessant, maar kwam niet goed uit de verf. Het boek gaat in grote lijnen over hoeveel invloed de televisie heeft op ons dagelijks leven en op het leven van 10 kinderen waar elke zeven jaar een documentaire over wordt gemaakt.
C Samenvatting
Arthur Goemaere is documentaire maker. Hij is 31 als bij hem het idee ontstaat om een groep van 10 kinderen uit uiteenlopende milieus elke zeven jaar te volgen doormiddel van het maken van een documentaire: het 7-plus project. Zo wil hij erachter komen hoeveel invloed de plaats en het milieu waar je geboren wordt heeft op de rest van je leven. De bedoeling is dat het project geen invloed heeft op de levensloop van de deelnemers, omdat het een objectief verslag moet worden. In de praktijk blijkt echter dat de deelnemers wel sterk beïnvloed worden. Ze worden “Arthurs Kinderen”. Voor de een is hij als een mentor, voor de ander als een vader en voor de derde is hij zelfs een minnaar. In het boek worden drie eposoden beschreven: februari 1964, dit is rond de aanvang van het project, juni 1980, twee jaar nadat de derde documentaire is gemaakt ten slotte worden er ook nog gebeurtenissen beschreven die plaatsvinden in oktober 1985, voor en na de voorvertoning van de vierde documentaire aan de deelnemers.
In de eerste episode wordt vooral uitleg gegeven over de leefsituaties van de deelnemers en over het karakter en de bezigheden van de regisseur Arthur Goemaere.
Als de tweede episode aanvangt blijkt dat er veel is veranderd. Er zijn ouders overleden, deelnemers verhuisd naar verre landen en er is gebroken met familieleden. In dit deel wordt duidelijk dat de documentaire wel degelijk invloed heeft op het leven van de deelnemers. De belangrijkste gebeurtenis is dat een van de deelnemers, Victor, na jaren lange verwaarlozing en mishandeling zijn moeder vermoord. Midden in de nacht rijdt hij naar Arthur die hem helpt met het onder de grond stoppen van het door Victor in stukken gehakte lijk. De moeder van Victor wordt nooit gevonden door de politie.
Bij de derde en laatste episode zie je pas echt goed wat er van iedereen is terechtgekomen. Zo is de voormalige playboy is door een niet geplande zwangerschap en een moeder die het kind niet wil delen veranderd in een gebroken man. Het gehandicapte meisje heeft haar grote liefde gevonden en zelfs Victor heeft tot ieders verbazing een levenspartner ontmoet Het is Marnix, een verpleger uit een van de vele psychiatrische ziekenhuizen, waar hij heeft gezeten. Ook Dora die jaren lang de minnares van Arthur was, heeft met hem gebroken en is voor het eerst in haar leven echt verliefd geworden. In het boek wordt duidelijk dat de relatie met deze man blijvend is.
D Verdieping
1. Titelverklaring
De titel van dit boek is: De kinderen van Arthur.
Ik denk dat de schrijfster voor deze titel gekozen heeft om aan te geven dat de deelnemers aan het 7-plus project geen normale mensen meer waren, maar dat zij de kinderen van Arthur geworden zijn. Ook is het zo dat Arthur met ieder van het een grotere band heeft opgebouwd dan hij aanvankelijk had gedacht. Hij is, tot zijn eigen verbazing, met iedereen verbonden geraakt.
2. de personages
Arthur:
Aan het begin van het boek is Arthur 31 jaar. Hij is erg lang, stevig en ambitieus. Hij is getrouwd met Elza en heeft drie kinderen. Ondanks dat wordt hij in het boek toch de minnaar van de veel jongere Dora. In het boek is goed te zien dat hij een carrière heeft met veel ups en downs.
De deelnemers aan het 7-plus project:
Dora:
Dora is de dochter van een bekende pianiste. Ze is vrolijk en erg alternatief. In het boek zie je haar veranderen van een wiebelende kleuter naar een vrouw die niet weet wat ze met haar leven wil, tot een zelfbewuste vrouw.
Na de dood van haar beide ouders is Arthur jarenlang een soort vaderfiguur voor haar geweest. Als Dora zo’n 24 jaar is veranderd hij opeens in haar minnaar. Dit gaat zo door tot ze ongeveer 29 is en haar grote liefde ontdekt. Zowel Arthur als Dora hebben er vrede mee hun “relatie” te beëindigen en verder te gaan als goede vrienden.
Victor:
Victor groeit ondergronds op bij het pissoir waarvan zijn moeder eigenaar is. Hij komt nauwelijks buiten en heeft als hij 7 is nog niet meer gezien dan het pissoir en de straat waar die aan grenst. Als Arthur bij hem op bezoek gaat komt hij er bij toeval achter dat Victor door zijn moeder geïnstrueerd wordt om voor zeer weinig geld bezoekers van het toilet te pijpen.
Later in het boek zal blijken dat hij op nog veel meer manieren door zijn moeder misbruikt en mishandeld is. Hij groeit op tot een slome domme jongen die weinig besef heeft voor wat normaal en algemeen aanvaard is. Als hij tot inzicht komt wat zijn moeder hem heeft aangedaan lokt hij haar mee. Hij vermoordt haar, snijdt haar in stukken en begraaft haar. Bij het laatste krijgt hij hulp van Arthur.
Désiré:
Hij komt oorspronkelijk uit Zaïre maar hij is na het overlijden van zijn vader geadopteerd en naar Nederland gekomen. Hij is vrolijk en lief voor iedereen. Via de documentaire komt hij erachter wie zijn echte moeder is. Ondanks dat zijn moeder het beter vindt dat hij in België blijft komt hij toch naar Zaïre waar hij bij een vrouw komt te wonen die erg met zijn lot begaan is. Zo’n jaar voor de 4e documentaire, hij is dan dus 27, ontmoet hij zijn toekomstige, Nederlandse, vrouw. Ze zijn dolgelukkig samen. Als Arthur met hem in een Afrikaanse bar in België zit en vraagt wat hij zich nou voelt: Belg of Zaïrees, Afrikaan of Europeaan antwoordt hij het volgende: “Hier in deze bar, ben ik een Zaïrees. Maar morgen in mijn garage met mijn Belgische klanten ben ik een Belg. Tot er een Zaïrees of Togolees bij me binnenstapt, en dan ben ik weer een Afrikaan. Of een Belg die net als ik lang in Afrika heeft gewoond, en dan ben ik een geafrikaniseerde Belg. Heb ik heimwee net als hij. Zelfs mijn huid is de ene dag donkerder dan de andere.” (Blz. 245)
Mieke:
Mieke is geboren met een handicap. Ondanks dat is zij niet zwaarmoedig of verbitterd. Tot haar eigen verbazing ontvangt zij na de 3e uitzending een brief waarin haar de liefde wordt verklaard. Deze brief mondt uit in een huwelijk.
Alex:
In zijn jeugd is Alex een vrolijke jongen die in de eerste uitzending vol vuur vertelt over hoe erg hij het vond dat de Russen een hond de ruimte in hadden gestuurd. Alex groeit uit tot een echte playboy. Alles gaat hem eigenlijk voor de wind totdat hij op zeker moment bedrogen wordt door een vrouw die zegt anticonceptie te gebruiken terwijl dat niet waar is. Ze wordt zwanger en krijgt een kind. Maar, ze wil het kind voor zichzelf houden en er volgen vele rechtszaken waarin Alex probeert zeggenschap te krijgen over de opvoeding van zijn kind. Van de playboy die er ooit was rest nu alleen nog maar een gebroken man. In het boek wordt niet duidelijk hoe de rechtszaken aflopen.
Ronny:
Hij is een zigeuner. Opmerkelijk aan hem is dat zijn oogleden verkeerd zitten. Al vanaf zijn geboorte heeft zit zijn onderooglid boven en zijn bovenooglid onder. Ook heeft hij een probleem met zijn heup waardoor hij langzaam aan aftakelt en uiteindelijk in een rolstoel beland. Door deze handicap raakt hij verbitterd.
Chantal:
Chantal groeit op in een krotwoning. Samen met haar vader zwerft zij door de straten om sigaretten te verkopen. Haar aanvankelijke droom is om een winkeltje te openen zodat haar vader niet zo veel meer hoeft te lopen. Maar, deze droom verandert. Zij groeit op tot een gevierd model en distantieert zich van haar vader en haar jeugd.
Marc:
Marc speelt geen prominente rol in het boek. Hij komt uit een welvarend gezin. Hij trouwt en krijgt drie kinderen waarvan eentje doof. Hij leert moeizaam gebarentaal en bekent vol schaamte dat zijn dove zoon hem misschien wel het meest dierbaar is.
Emma:
Over Emma kom je in het boek niet veel meer te weten dan dat ze in een rijke familie is opgegroeid. Zij vervult maar een kleine rol in het boek en voelt zich ook maar weinig betrokken bij de andere kinderen van Arthur.
Guido:
Guido is een, in de ogen van Arthur, iets te normale jongen. Met veel succes heeft hij zijn studie tijdig afgerond en de vooruitzichten voor zijn verdere loopbaan zijn uitermate gunstig.
In het boek speelt hij maar een erg kleine rol.
De meest sympathieke persoon uit het boek vind ik Désiré. Hij is altijd vriendelijk tegen iedereen en ondanks dat Dora soms erg moeilijk en onaardig is blijft hij hartelijk tegen haar.
Ik vind het erg knap dat hij ondanks dat zijn moeder geen contact met hem wil, geen wrok tegen haar voelt. En ik heb er bewondering voor hoe hij manoeuvreert tussen twee culturen namelijk de Afrikaanse en de West-Europese.
De minst sympathieke persoon uit het boek vind ik zonder twijfel de moeder van Victor. Ik snap gewoon niet hoe iemand een ander mensenleven zo kan verwoesten. Zij is zich er geenszins van bewust wat ze allemaal aanricht en ziet Victor alleen als inkomstenbron.
3. De tijd
Het opvallende van het tijdsverloop in de roman is dat er maar drie periodes worden omschreven. De tijd die daar tussen zit wordt alleen erg kort samengevat door het vermelden van de inhoud van de gemaakte documentaires.
4. De ruimte
Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Brussel de hoofdstad van België. De plaatsen waar de meeste van de gebeurtenissen zich afspelen zijn het huis van Dora, het huis van Arthur en het omroepgebouw.
Er zijn geen klimatologische omstandigheden die een belangrijke rol spelen.
De gebeurtenissen spelen zich af in de periode tussen 1964 en 1985. Dit is erg belangrijk voor de inhoud van het boek omdat er wordt beschreven wat de invloed is van televisie op mensenlevens en juist in die periode was daar veel aandacht voor. Ook de plaats waar het verhaal speelt geeft het verhaal extra betekenis. Je ziet dat er ondanks de welvarendheid van België grote verschillen zijn tussen rijk en arm. In een minder ontwikkeld land zou er ook nooit zo veel aandacht zijn voor een dergelijke documentaire omdat er simpelweg minder mensen zijn met een televisie.
5. Het vertelstandpunt
Er is in dit boek sprake van een alwetende auctoriale verteller. Er zijn maar twee personages waar een kijkje in de gedachten wordt genomen. Deze twee personen zijn Dora en Arthur.
Mijn beleving wordt behoorlijk beïnvloed door dit perspectief. Doordat de enige bekende gedachten die van Dora en Arthur zijn, ben ik snel geneigd die gedachten als waarheid te beschouwen. Een goed voorbeeld van deze beïnvloeding is af te leiden uit het volgende citaat. “Als altijd had Arthur er zich ook vandaag op betrapt Guido met overdreven hartelijkheid te begroeten uit schrik dat hij zou merken wat een hekel hij aan hem had. Guido is te normaal voor jou’, zei zijn slimme Elza. ‘Jij krijgt hier al een overdosis normaliteit. Stel je voor dat de hele wereld was zoals ik, waar zou je in ’s hemelsnaam je documentaires over maken?’ (blz. 255)
Als ik dat lees neem ik als vanzelfsprekend van Arthur over dat, Guido inderdaad maar een saai en burgerlijk mannetje is, terwijl de voorafgaande beschrijving van Guido duidelijk maakt dat hij wel normaal is, maar niet zo saai als Arthur het doet voorkomen.
6. Het thema
De hoofdgedachte van het verhaal is te zien hoeveel invloed de televisie heeft op het dagelijks leven van mensen. Ik denk dat het verband tussen de titel en het thema is, dat ondanks dat de 7-plussers ogenschijnlijk een normaal leven lijden, zij in werkelijkheid erg beïnvloed worden door Arthur, de programmamaker.
7. De motieven
De abstracte motieven die in het boek voorkomen staan hieronder beschreven.
Invloed: Ik vind invloed het belangrijkste abstracte motief wat in het boek voorkomt. Het hele boek draait er namelijk om dat de 7-plus documentaire meer invloed op de deelnemers heeft dan aanvankelijk gedacht werd en dan de bedoeling was.
Liefde: Veel van de 7-plussers ontmoeten in dit boek hun grote liefde. Dit geldt zelfs voor hen die verwacht hadden deze nooit tegen te zullen komen.
Haat: Het beste voorbeeld van dit abstracte motief is de eeuwige haat die Victor voelt voor zijn moeder en die Victor nog wel het sterkst uitte door haar gezicht te bespuwen nadat hij het had afgehakt en haar lichaam in stukken had gesneden.
E Beoordeling
Ik vind het verhaal te onsamenhangend en bij vlagen te vergezocht. Wat ik vooral verwarrend vind is dat er elf hoofdpersonen waren die geen van allen een behoorlijke introductie kregen. Ik had dan ook pas aan het eind van het boek door wie nou eigenlijk wie was en wat hun bewoog. Zo kwam ik er pas op bladzijde 241 achter wat er nou echt met Alex is gebeurd in zijn jeugd en de daaropvolgende tijd. Het gebeuren om Victor heen vind ik daarentegen wel aangrijpend en goed beschreven. Het taalgebruik vind ik goed maar doordat het Vlaams is moest ik even aan wennen aan het begin van het boek. Het boek is te vergelijken met de bekende BBC documentaire-serie 7up. Ook daarin werden er een aantal kinderen gevolgd door elke zeven jaar een documentaire uit te zenden over hun levensloop.
Ik zou het boek niet direct aanraden aan anderen. Het onderwerp en het idee zou ik nog wel willen aanraden, maar de uitwerking ervan vind ik niet sterk genoeg. Er zijn tal van betere boeken. Mijn beoordeling wijkt in zoverre af van mijn eerste reactie dat ik nu preciezer weet wat ik goed en minder goed vond aan het boek.
F Bronvermelding
De kinderen van Arthur
Auteur: Kristien Hemmerechts
Druk: 2e
Jaar van uitgave: 2000 (1e druk 2000)
Plaats van uitgave: Amsterdam
Uitgever: Atlas
Ik heb een recensie gelezen van Max Pam uit:
HP\De Tijd, 9 september 2000 Auteur: Max Pam
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.