Geschreven door:	Marlou
Datum ingestuurd:	1 december 2002
Niveau:	5 vwo
Taal:
Woorden:	1044
Opvragingen:	5220 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 2.53/5 1 2 3 4 5 2.5/5 (17 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Eerste uitgave in 1954

Ik heb gekozen voor dit boek, omdat ik de boeken van Roald Dahl altijd heel leuk heb gevonden. Zo fantasievol en verrassend. De meeste kinderboeken die hij heeft geschreven heb ik ook gelezen. Achteraf gezien was deze bundel misschien niet zo ideaal, aangezien ik zo af en toe een beetje een dromer ben. Toch vond ik de verhaaltjes zelf heel leuk en bij ieder verhaaltje was ik benieuwd wat voor verrassend het zou hebben. Mijn verwachtingen over het boek zijn dan ook uitgekomen.

Lamb to the slaughter:
Een ‘over-zorgzame’ vrouw, Mary Malony, krijgt van haar man te horen dat hij wil scheiden. Door deze boodschap is ze helemaal geschokt. Uit de diepvries haalt ze een bevroren lamsbout, waarmee ze haar man doodslaat. Vervolgens belt ze de politie en speelt ze de onschuldige echtgenote. Ondertussen maakt ze de lamsbout klaar, en laat ze de politiemannen ieder een stukje bewijsmateriaal opeten. Terwijl ze de lamsbout opeten, vragen de mannen zich af met welk voorwerp de man gedood zou kunnen zijn.

Man from the south:
Dit verhaal gaat over een vreemde weddenschap. Carlos wedt met een arme soldaat, dat wanneer hij 10 keer achter elkaar een vuurtje kan maken met zijn aansteker. Wint de soldaat, dan zal Carlos hem een ‘cadillac’ geven, wint hij niet, dan kost het hem zijn pink. Op het moment dat de arme soldaat 8 maal de aansteker aanmaakte, komt er een vrouw binnen. Ze zegt dat Carlos helemaal niets bezit, zij heeft het allemaal van hem gewonnen, dus ook de auto. Wanneer ze de autosleutels wil pakken ziet de verteller dat ze alleen nog maar een duim en één vinger heeft.

My Lady Love, My Dove:
Een man en vrouw, Arthur en Pamela, verwachten op een vrijdagavond bezoek van een jong stel. Vooral Pamela is niet erg op hen gesteld, maar ze hadden afgesproken om met z’n vieren te bridgen. Pamela krijgt opeens een “mar-vellous” idee. Het jonge stel blijft die nacht bij hen in huis slapen en pamela stelt voor om een microfoontje in hun kamer te plaatsen, zodat ze hen kunnen afluisteren. Na een paar potjes bridge die avond, gaan de 4 naar hun kamers. Via de aangesloten radio, horen zij hoe de man van het jonge stel in de andere kamer, boos wordt op de jonge vrouw. Hij verwijt haar dat ze een teken verkeerd had gezien. Het blijkt dat de twee vals speelden tijdens het bridgen, met bepaalde tekens.

The Wish:
Dit verhaal gaat over een jongetje met een rijke fantasie. In de hal ligt een mat met verschillende kleuren. Hij fantaseert dat het rode vlak, vuur is. Het zwarte vlak, zijn slangen, maar op de gele vlakken mag hij lopen. Hij sluit een weddenschapje met zichzelf af. Als hij de overkant van de mat haalt, krijgt hij de volgende dag een puppy op zijn verjaardag. Zoniet, dan zal hij verbranden of doodgaan aan slangenbeten. Halverwege de mat verliest hij zijn evenwicht…Buiten in de zon was de moeder haar zoon aan het zoeken.

Voor het verhaal Lamb to the slaughter heb ik gekozen voor het aspect de ontwikkeling van de liefdesgeschiedenis. Het verhaal gaat over een overbezorgde vrouw die continu haar man gerust probeert te stellen, a la ‘Wil je iets te eten? Nee? Weet je het zeker? Je hebt toch nog niks gegeten vandaag? Kom, ik maak je iets lekkers’. Dan zegt haar man, dat hij haar iets moet vertellen wat ze vast niet leuk vindt. Hij vertelde haar dat hij van haar wilde scheiden. Dit is voor de vrouw, Mary, zo’n enorme schok, dat zij het in eerste instantie niet kan geloven. Vervolgens is ze zo kwaad op hem, dat hij haar wil verlaten, dat ze hem doodslaat met een stuk bevroren lamsvlees.

Het karakter van de hoofdpersoon leek mij toepasselijk bij het verhaal: the Man from the south. Het verhaal is in ik-perspectief geschreven, maar gek genoeg is de hoofdpersoon niet de verteller. De hoofdpersoon, Carlos, wordt beschreven als een kleine oude, netgeklede man. Hij is niet Amerikaans, want hij heeft een vreemde uitspraak. Hij is een eigenaardige man. Dit blijkt alleen al uit het feit dat hij om vingers van mensen wedt. De vrouw die binnenkomt noemt hem een ‘menace’, een lastpost. Toch weet hij precies hoe hij mensen zo gek krijgt om hun vinger voor een weddenschap af te staan. Ook wedde hij om iets wat hij niet bezat. Dus eerlijk is hij niet.

De strijd tussen goed en kwaad heb ik gekozen voor het verhaal My lady love, my dove. Dit omdat het verhaal gaat over afluisteren en valsspelen. Beide twee ‘kwade’ onderwerpen. Arthur is aan het twijfelen of hij nou wel of niet die microfoon moet plaatsen. Zijn vrouw wil het graag, maar hij weet dat het niet juist is…Strijd tussen goed en kwaad.

Voor het verhaal The Wish heb ik gekozen voor het aspect het thema en de motieven. Als thema kies ik ‘Fantasie?’, dit omdat die mat met de slangen en het vuur natuurlijk niet echt bestaat. Alleen in de fantasiewereld van het jongetje. Maar op het eind van het verhaaltje, nadat hij zijn evenwicht verloor, is de moeder toch haar zoon kwijt. Roald Dahl laat je in twijfel achter, zou hij echt opgeslokt zijn door de mat? Iets wat steeds terugkomt in het verhaal, zijn de verschillende kleuren van de mat. Bij zwart is hij steeds opnieuw bang dat hij gebeten wordt en hij rood vreest hij steeds opnieuw dat hij verbrandt.

Tot slot een helder eindoordeel over het boek:
Een heel leuk boek. Er zit wel eens waar geen triest stuk , of een romantisch liefdesverhaal in, maar het leuke aan het boek is, de enorme fantasie van Roald Dahl die blijkt uit z’n vreemde verhalen. Het einde van ieder verhaal is verrassend. Halverwege het verhaal ben je je al aan het afvragen hoe het dit keer zal aflopen. Het leukste van de hierbovenbeschreven verhalen vond ik ‘my lady love, my dove’, hoewel ik het slot van ‘the Man from the south’ heel geestig vond. ‘The wish’ vond ik een duidelijk minder verhaal, het had ook maar 4 bladzijdes, en gaf mij geen mogelijkheid om mij in te leven. Het boek was niet erg moeilijk om te lezen, vrij makkelijk taalgebruik eigenlijk. Alleen was het soms lastig omdat de Roald Dahl spreektaal gebruikt.