Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Fenrir / Een lang weekend in de Ardennen door Hella S. Haasse
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Bij klassieke muziek moet je niet aan je grijze oma denken, maar aan YouTube. 5 tips van Lucas en Arthur Jussen.
Geschreven door: | Leonie (5 havo) |
Datum ingestuurd: | 23 november 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.350 |
Bekeken: | 3578 keer (7 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door pietje op 06-01-2003ik vond je verslag echt heel erg geweldig
1. Zakelijke gegevens:
Auteur: Hella S. Haasse
Titel: Fenrir
Uitgever: Querido
Plaats uitgever: Amsterdam
Jaar van uitgave: 2000
Druk: 1e
Aantal bladzijdes: 163 blz.
Genre: Roman/ thriller
2. Eerste keuze:
Keuze:
Ik ga dit jaar een voordracht houden over drie boeken van Hella S. Haasse. Ik heb gekozen voor drie boeken die verspreid zijn over haar schrijfperiode. Één van haar eerste boeken (Oeroeg 1948), een boek in het midden van haar schrijftijd (Berichten uit het blauwe huis 1986) en een recent boek van haar (Fenrir 2000).
Opvallend aan het boek Fenrir is dat er geen tekst op de achterkant van het boek staat. Meestal wordt er een stukje geschreven over de inhoud van het boek, informatie over de schrijver/ schrijfster etc. Bij Fenrir staat er helemaal niks op de achterkant en dat maakte mij wel nieuwsgierig om het verhaal te gaan lezen.
Inhoud:
Doordat het boek soms wat vaag in elkaar zit, houd je wel je aandacht erbij. Het maakte het wel ingewikkeld door de verschillende vertelwijze’s en dan ook nog de brieven erbij. Nadat ik het boek uit had moest ik eerst alles even laten bezinken omdat er zoveel in de laatste bladzijdes werd verteld. Uiteindelijk snap ik toch hoe het boek in elkaar steekt.
Ik vind het wel vervelend dat het boek een open eind had. Er waren zoveel vragen nog niet beantwoord zoals:
- Wat is de werkelijk opvatting van Erik Waldschade over verschillende rassen.
- Is Jon wel dood?
- Wat is ertussen Edith en Jon onuitgesproken?
- Hoe zijn de wolven ontsnapt?
- Wilde Erwin een aanslag plegen op Edith?
- Met welk doel schoot Rollo nou echt op Erwin?
- En hoe verloopt het met Rollo, krijgt hij een gevangenisstraf?
Ik vind het erg jammer dat ik op al deze vragen geen antwoord heb nu het verhaal is afgelopen.
3. De verdieping:
Samenvatting:
De journalist Matthias Crone is zeer geïnteresseerd in wolven. Daarom bezoekt hij een concert van een pianiste Edith Waldschade. Het schijnt namelijk dat deze vrouw wolven houdt op haar landgoed Breidablick in de Ardennen. Matthias ontdekt later dat zei de dochter is van Erik Waldschade. Deze man was een Nederlands antropoloog. Erik had veel over wolven geschreven. Hij overleed in 1977. Erik Waldschade had in 1933 Duitsland verlaten omdat Hitler aan de macht kwam. Er werd altijd nog getwijfeld aan de opvattingen van Erik over verschillende rassen. Edith geloofde echter dat haar vader ieder mens gelijk vond.
Matthias ontmoet een oude vriend van hem, Rollo. Rollo heeft eerder een verzoek gekregen van een meisje om op een landgoed in de Ardennen een aantal wolven af te schieten. Ze besluiten er samen naar toe te gaan. Rollo vertelt dan aan Matthias dat er op dat landgoed een tijdje geleden vreemde bijeenkomsten werden gehouden.
Op het landgoed Breidablick woont Edith Waldschade niet alleen. Ze woont samen met haar zuster Gerda, haar man en hun dochter Siv. Edith en Gerda hebben Breidablick van hun vader geërfd. Gerda organiseert op Breidablick de oerheemse bijeenkomsten, en haar zus is daar helemaal niet blij mee. De twee zussen willen eigenlijk Breidablick voor henzelf hebben.
Erwin is zomaar opkomen dagen in het leven van Edith en Gerda. Hij beweert dat hij een halfbroer van de twee zusters is. Erwin heeft zicht ongevraagd in het poorthuis van Breidablick gevestigd. Hij volgt de bewoners en bemoeit zich overal mee. Hij blijkt alles te weten van de bewoners van Breidablick, vooral van Edith. Erwin is er ook opuit om Breidablick voor zich zelf te krijgen. Hij wil er een asielzoekerscentrum van maken.
Edith heeft op dit moment veel verdriet om haar vriend Jon. Hij was een joodse violist die samen met Edith een duo vormde. Edith kan geen contact meer met Jon krijgen. Erwin deelt Edith mede dat Jon is overleden, maar zij weet niet of ze Erwin wel kan vertrouwen.
Als Matthias en Rollo aankomen op Breidablick blijkt het dat de wolven zijn ontsnapt. Toch verblijven Rollo en Matthias op Breidablick. Matthias is momenteel bezig met een wolvenencyclopedie, hij had daarom toestemming aan Edith gevraagd om in de bibliotheek te kijken. Hij vindt veel informatie over wolven, maar ook informatie over de ware afkomst van Erwin.
Een dag later vindt Matthias twee van de drie wolven. Edith gaat naar de wolven toe. Zij wordt achtervolgd door Erwin die in bezit is van een geweer. Rollo volgt Erwin weer en hij is in bezit van een Uzi. Rollo gelooft dat Erwin Edith neer wou schieten en vuurt daarom een waarschuwingsschot af langs Erwin af. Dit schot raakt echter Erwin in zijn rug en hij wordt naar het ziekenhuis afgevoerd. Rollo wordt meteen gearresteerd door de gendarmerie.
De wolven worden afgevoerd naar een wildpark.
Twee maanden later, bezoekt Edith Erwin in een herstellingsoord. Erwin is invalide na het schietincident. Hij vertelt aan Edith dat hij dat hij van plan is een asiel-zoekerscentrum in het dorp te openen. In dit dorp had hij zijn jeugd doorgebracht. Dit is ook Matthias zijn geboortedorp. Matthias krijgt inmiddels van de redactie de opdracht om een artikel te schrijven over de onrust die er in het dorp heerst vanwege de plannen van het asielzoekerscentrum. Als hij merkt dat Erwin achter de plannen zit, besluit hij een grondig onderzoek in te zetten.
Gerda, haar man en Siv zijn verhuisd en Breidablick wordt dus aan het eind van het verhaal van Edith.
Schrijfstijl:
Het taalgebruik in het boek is anders, dan in het boek Oeroeg,
dat Hella S. Haasse ook geschreven heeft. In Oeroeg komen vooral korte en makkelijke zinnen voor, en ik Fenrir waren de zinnen vaak veel langer. Dit maakt het soms wel ingewikkeld en daarom moest ik sommige stukken opnieuw lezen, voor verduidelijking.
In het boek worden ook brieven verwerkt. Deze brieven schrijft Edith aan Jon. Edith is alleen het contact met Jon kwijtgeraakt dus de brieven zullen nooit gepost worden.
Belevenissen worden in het boek op een aparte manier beschreven. Als er dialogen plaats vinden worden de handelingen tussen haakjes gezet. Hierdoor wordt het erg duidelijk hoe de situatie eruit gezien zou hebben.
Ruimte (plaats en tijd):
De plaats in het boek is erg van belang. Het verhaal speelt zich voornamelijk op Breidablick af en het landgoed dat daarbij hoort. Breidablick hebben Edith en haar zus Gerda geërfd van hun vader. Het landgoed is behoorlijk groot en is voornamelijk bos. Een deel ervan is het wolvenkamp, voor de drie wolven van Edith.
Deze plaats geeft een sombere stemming weer. Het feit dat er wolven op het landgoed lopen, zorgt ervoor dat er een nog grilligere sfeer ontstaat. Door sombere plaats worden de thrillerachtige daden en de onzekerheden in het verhaal nog spannender.
De tijd speelt zich af van 24 september tot in december. Dit is de meest grauwe tijd van het jaar. Deze tijd past weer goed bij grillige sfeer in het boek.
Verhaalfiguren:
- Matthias Crone:
Matthias is een journalist. Hij is nog vrij jong, lang van lengte en heeft een mager gezicht. Hij komt uit een Gelders dorp, op dit moment woont hij in Amsterdam.
Matthias is gefascineerd door wolven. Hij komt daarom ook op het idee om een wolvenencyclopedie te schrijven. Hij is erg geinteresseerd in het gerucht dat te ronde gaat, dat pianiste Edith Waldschade wolven in haar achtertuin heeft. Zo begint de gebeurtenis ook.
Matthias is een roundcaracter. Je komt veel over hem te weten omdat bepaalde situaties bekeken worden door hem.
- Edith Waldschade:
Edith Waldschade is een succesvolle pianiste. Net als Matthias heeft zij een ongekende passie voor wolven. Vroeger vormde zij een duo met de violist Jon Altman. Hij was haar geliefde. Het contact is alleen niet duidelijk meer tussen die twee. In het boek wordt er erg vaag over gedaan. Af en toe schrijft ze brieven aan Jon, waarin ze vertelt hoe ze zich voelt en hoe het met haar gaat op dit moment. De brieven zullen alleen nooit gepost worden omdat ze dus geen contact meer met Jon heeft.
Edith wil graag Breidablick voor haar zelf hebben. Helaas heeft haar zus ook dit plan in gedachten, tussen de twee zussen is dus enige strijd om Breidablick.
Ook Edith is een round caracter, de situaties worden ook vanaf haar kant bekeken. Zo kom je veel te weten over haar kijk op de situatie. Doordat er ook enkele brieven van haar instaan die ze ‘zogenaamd’ aan Jon schrijft krijg je veel informatie over Edith.
- Gerda Blanck:
Zij is de zus van Edith. Ze is getrouwd met Egon Blanck en heeft een dochter Siv. Ze is nogal in de ban van de oud Noorse goden en rituelen. Die voert ze regelmatig uit. Zij wil graag Breidablick voor haar en haar gezin hebben om er een huttenkamp van te maken.
Gerda is een flat caracter, er wordt heel weinig over haar vertelt.
- Egon Blanck:
Hij is de man van Gerda. Hij wil graag een hondenkennel beginnen op Breidablick.
Ook de man van Gerda is een flat caracter. Net als zijn vrouw kom je zeer weinig over hem te weten.
- Siv Blanck:
Ze is de dochter van Gerda en Egon. Ze verafschuwt de omgeving en het huis. Ze wil graag bekend worden en wegkomen uit haar omgeving. Siv wil graag van de wolven af. Ze vraagt Rollo dan ook om voor een som geld de wolven af te komen schieten. Siv wil graag in de publiciteit komen, en daarom verzint ze allemaal verhalen en vertelt die aan Matthias in de hoop dat hij ze publiceert.
Siv is een round caracter, in het verhaal komen regelmatig dialogen voor die Siv met Rollo en Matthias voert. Zo kom je veel te weten over de mening van Siv over het hele gebeuren op Breidablick.
- Erwin Waldschade:
Erwin Waldschade is een geheimzinnige indringer die aanvoert dat hij Edith’s en Gerda’s halfbroer is. In het huis is hij niet erg gewenst. Hij gaat ongewenst in het poortenhuis wonen. Hij is opgevoed in Duitsland en in Nederland.
Erwin is een round caracter, hij vertelt veel over zich zelf aan Edith omdat hij voor Edith nog een wild vreemde is.
- Rollo Bleys:
Hij is ongeveer even oud als Matthias, want het zijn oud-klasgenoten. Hij heeft nooit verder geleerd. Rollo heeft een crimineel verleden. Siv komt Rollo op een avond tegen en vraagt of hij de wolven af wil schieten. In het eind van het verhaal schiet hij op Erwin omdat hij hem verdenkt van een aanslag op Edith.
Rollo is een flat caracter, er wordt weinig over hem verteld.
- Jon Altman:
Jon was de ene helft van het duo met Edith. Hij speelde viool. Jon was ook de geliefde van Edith. Hij is later samen met zijn zus naar Jeruzalem gegaan. Hier is het contact op een vage manier verwaterd tussen Edith en Jon.
Erwin deelde Edith mee dat Jon is overleden in Jeruzalem.
Jon is een duidelijk flat caracter, er wordt zo minimaal over hem verteld. Toch speelt hij een belangrijke rol omdat Edith nog steeds brieven aan hem schrijft.
Vertelwijze:
Het verhaal werd vanuit verschillende situaties bekeken. De éne keer lees je de situatie die Matthias meemaakt, de andere keer lees je de situatie die Edith meemaakt. Deze situaties zijn in de hij/ zij vorm geschreven.
Hiernaast heb je ook nog de brieven die Edith aan Jon schrijft. Door deze brieven krijg je een beetje de sfeer van een dagboek- stijl.
Thematiek:
Het thema gaat voornamelijk over de waarheid. Er worden veel dingen beweert en gezegd (o.a. over Jon en Erik Waldschade). De vraag is of al deze beweringen wel kloppen. Was de vader van Edith en Gerda echt een rasist? Is Jon echt omgekomen? Wilde Erwin Edith neerschieten? Over onder andere deze vragen wordt in het boek getwist.
Een ander thema dat voorkomt in het boek is de macht. Dit thema is niet zo belangrijk als waarheid, maar speelt toch ook een rol. Edith, Gerda en Erwin willen alle Breidablick voor henzelf hebben. Ze proberen elkaar uit Breidablick te werken. Alle drie hebben ze een ander doel voor ogen wat ze met Breidablick willen.
Titelverklaring:
Fenrir is de naam van een wolf uit een oude Germaanse mythe. Deze wolf probeerde de ondergaande zon te verslinden.
In Breidablick hangt een schilderij met de wolf Fenrir die de zon probeert te verslinden. Fenrir staat symbool voor de macht die hij heeft over al het leven op aarde.
Schrijver:
Hella Serafia Haasse werd op 2 februari 1918 in Batavia geboren, als dochter van de detectiveschrijver W.H. Haasse (pseudoniem: W.H. van Eemlandt). Zij studeerde o.a. aan de Amsterdamse Toneelschool, debuteerde in 1945 met de dichtbundel Stroomversnelling en werd bekend met de mede op jeugdherinneringen gebaseerde novelle Oeroeg (1948). Haar eerste grote, vaak herdrukte roman, Het woud der verwachting (1949), heeft Charles d'Orléans als hoofdfiguur. De verbeelding van een exotisch verleden karakteriseert een belangrijk deel van haar werk, dat daardoor enigszins romantisch aandoet. Gaandeweg is het echter van verhalend en fictief geëvolueerd naar sober en documentair, getuige boeken als Een gevaarlijke verhouding of Daal-en-Bergse brieven (1976) en Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van karakter (1978), waarin zij gebruik maakt van authentieke documenten, overgeleverde geschriften van mensen uit vroeger eeuwen, die zij afwisselt met eigen commentaar. Zo ontstaat er een controleerbaar en toch fictioneel geheel. Haar scherpe intelligentie en haar cultuurhistorische belezenheid blijken uit verscheidene essays als Een kom water, een test vuur (1959). Haar autobiografische geschriften Zelfportret als legkaart (1954) en Persoonsbewijs (1967) tonen haar als een persoonlijkheid die in de veelheid van waarnemingen, emoties en relaties via zichzelf op zoek is naar de mens. In 1981 ontving zij de Constantijn Huygensprijs, in 1984 de P.C.-Hooft
4. beoordeling:
Zoals ik al meerdere malen gezegd heb vond ik Fenrir een apart boek. Door de verschillende manieren van vertellen, blijft het je boeien en je aandacht erbij houden. Vervelend is wel dat er veel lange zinnen in voorkomen, en dat zorgt ervoor dat het moeilijk te lezen is af en toe.
In Fenrir kwam je met veel vragen te zitten. Erg vervelend. Ik rekende er tijdens het lezen wel op dat deze vragen beantwoord zouden worden, maar met de meeste vragen was dat niet het geval.
Ik vind dat ook een nadeel van het boek. Het boek heeft een open einde, en bij dit verhaal blijf je achter met een hele berg aan vragen die nog onbeantwoord zijn gebleven. Ik had net het gevoel alsof ik nog midden in een verhaal zat, en elk moment weer mijn boek kon pakken om verder te lezen. Het boek was helaas al geëindigd.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
