ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Auteur:
Jan de Hartog
Titel:
De Inspecteur, De Prom, Baarn, 1988-14, 314 blz.
Genre:
Roman
Keuze:
Wandelend door de bibliotheek van Doetinchem bekeek ik wat titels van boeken. Ik vind het leuk om detectives te lezen en bij het zien van deze titel, De Inspecteur, verwachtte ik in eerste instantie dan ook zo’n boek. Dat was dan ook de reden dat ik het boek er tussenuit haalde. Toen las ik de achterkant van het boek en,nieuwsgierig geraakt door het feit dat het boek over een jodin net na de oorlog handelde, besloot ik het boek te lezen.
Inhoud:
Een fascinerend boek waarbij op grootse wijze het leven van twee heel realistisch neergezette personen wordt beschreven op een zeer meeslepende wijze.
Samenvatting:
Het verhaal speelt zich af vlak na de tweede wereldoorlog. Peter Jongman is rechercheur in Amsterdam. Hij komt er achter dat een duistere persoon een Joods meisje, Anna Held, naar Zuid-Amerika wil transporteren om daar als hoer aan het werk te gaan. Jongman kan dit voorkomen door hen achterna te reizen naar Engeland en daar het Joodse meisje om te praten. Hij belooft haar, dat hij haar naar Palestina zou brengen, precies dezelfde belofte die die duistere figuur ook had gemaakt. Er was echter één probleem: Palestina werd bezet door de Engelsen en daar mochten geen Joden meer in. Peter moest dus een manier verzinnen om Anna binnen te smokkelen. Daarvoor bedenkt hij een plan uit. Echter, de Nederlandse politie, die het natuurlijk verdacht vindt, dat Peter zomaar ineens drie weken verlof moet hebben en later van zijn vrouw, die het er niet mee eens is dat Peter gaat, verneemt wat Peter van plan is, houdt hem scherp in de gaten en schakelt later zelfs de Engelse politie in.
Jongman geeft zijn werk en zijn gezin op om het meisje naar Palestina te brengen. Het eerste gedeelte van hun reis leggen ze per boot af, tot aan Parijs. Daarna neemt de schrijver een sprongetje in de tijd en zijn je in één keer in Tanger. Daar wil Jongman in eerste instantie Anna via de officiële weg naar Palestina krijgen, maar dit kan niet, omdat bij onderzoeken blijkt, dat Anna TBC heeft. Daarom is volgens de organisatie die het transport zou regelen, de overgang niet verantwoord meer. Ze hebben liever, dat Anna naar de VS gaat, daar zich goed laat verzorgen en dat er foto’s van haar kwalen naar Neurenberg gestuurd worden, daar waar bewijs tegen de Duitsers werd verzameld.
Anna en Peter besluiten dit niet te doen. Daarom moeten ze het via een andere weg proberen. Daardoor komen ze bij kapiteit Van der Pink terecht, een kapitein die allerlei smokkelwaar door het Middellands Zeegebied verscheept. Anna mag daar mee, als Peter zijn kwaliteiten als schipper voor een jaar ten gunste van Van der Pink laat welgevallen. Dit heeft Peter voor Anna wel over.
Dan moeten ze nog een manier verzinnen om de Engelsen te misleiden. Peter weet dat hij gevolgd wordt door iemand van de Engelse geheime dienst. Peter neemt hem in vertrouwen en doet het hem net voorkomen alsof hij het heel vreemd vindt, dat Van der Pink, die normaal toch niet echt bekend staat als sociaal en vóór de mensen, zomaar zonder eigenbelang Anna naar Palestina wil vervoeren. Ook de Britse agent vindt dit verdacht. Peter kan hem het idee in het hoofd praten, dat Van der Pink iets of iemand op gaat halen in Palestina. Dat briefde de agent natuurlijk door en daardoor hield de Engelse blokkade hun schip niet op de heenweg tegen.
Tijdens de vrij lange bootreis gaat het steeds slechter met Anna. Peter had verschillende medicijnen van een dokter in Tanger gekregen, maar Anna takelde steeds verder af. Op een gegeven moment is ze zelfs niet meer in staat, Peter te herkennen. Op dat moment komen er Palestijnse schepen om Anna over te nemen. Dat werkt als een rode lap op een stier en Anna spreekt haar laatste krachten aan om op Palestijnse boot te stappen. Op het strand aangekomen, ziet ze een Israëlische tank en daar wordt ze in meegenomen. Zo is Anna toch in het “Beloofde Land” aangekomen.
Onderzoek van de verhaaltechniek
De schrijfstijl doet mij een beetje denken aan die van Hector Malot in Alleen op de Wereld. Op een zeer realistische manier wordt de reis beschreven die de inspecteur en het Joodse meisje afleggen. Het verhaal beslaat een aantal weken, misschien zelfs een aantal maanden, en speelt zich af in 1946, vlak na de oorlog. De belangrijkste verhaalfiguren zijn natuurlijk Peter Jongman en Anna Held. Peter Jongman is in het begin van het verhaal inspecteur in Amsterdam. Hij is getrouwd met Suze en samen hebben zij een dochter, die zou trouwen met iemand die vrij hoog op de sociale ladder stond. Doordat Peter zijn gezin in de steek laat, komt die trouwerij op losse schroeven te staan.
Anna is een Joods meisje, dat in eerste instantie alle hoop en vertrouwen verloren heeft. Dan komt die duistere figuur, Thorens, die haar beloofd, dat hij haar naar het beloofde land zou brengen. Dat brengt weer een beetje hoop in haar leven. Als blijkt dat ook dat onterecht is, is het voor haar vanzelfsprekend heel moeilijk opnieuw vertrouwen in een persoon te stellen. Zij doet dit toch en krijgt daar geen spijt. Ze is heel blij met wat ze allemaal onderweg beleven en vindt het geweldig aan boord van het schip. Ze vindt alles geweldig wat Peter doet en maakt nergens een probleem van. In eerste instantie wil ze naar Amerika als blijkt dat ze ziek is, maar na een goed gesprek met Peter, besluit ze toch naar Palestina te gaan. Helaas beleeft ze haar laatste reis niet bewust meer.
Een aantal kleinere rollen zijn er in het verhaal weggelegd voor Suze, kapitein Brandt, kapitein van der Pink en een aantal andere personen. Echter, deze personen spelen niet zo’n belangrijke rol in het verhaal. Kapitein Brandt was de schipper die hen van Nederland naar Frankrijk vervoerde.
Op zoek naar de thematiek
Thema: De gevolgen van de oorlog voor de Joden die het overleefd hebben.
Motieven:
- Vertrouwen: Het vertrouwen dat Anna in eerste instantie in Thorens stelt en later nogmaals in Jongman.
- Gewetenswroeging: Jongman heeft wroeging, omdat hij in de oorlog te weinig tegen de Duitsers gedaan heeft en wil dat goedmaken door een goede daad te verrichten.
- Geluk: Aan boord van de Hendrika, het schip van Brandt, vindt Anna een stukje geluk terug door de vrijheid op het water.
- Ziekte: Anna heeft TBC en is dus doodziek.
- Opoffering: Jongman offert alles voor Anna op, indirect ook om zijn eigen geweten te zuiveren.
- Ruzie; Er ontstaat een heftige ruzie tussen Jongman en zijn vrouw, omdat Jongman besluit alles in Amsterdam in de steek te laten.
- Eigenbelang: Kapitein Van der Pink doet het voorkomen alsof hij Anna gewoon uit menslievendheid transporteert, maar toch weet hij via een list smokkelwaar aan boord te krijgen waardoor hij er zelf beter van wordt.
- Medelijden: Peter Jongman heeft veel medelijden met Anna op het moment dat zij bijna niks meer kan. Hij doet zijn uiterste best haar te verzorgen.
- Dood: De dood ligt lange tijd om de hoek te loeren bij Anna. Waarschijnlijk is ze ook niet kort nadat ze Palestina bereikt heeft, overleden.
- Oorlog: De oorlog ligt natuurlijk ten grondslag aan dit verhaal en verklaart waarom Anna het zo moeilijk heeft.
Plaats in de literatuurgeschiedenis
Zoals iedere keer weer ook dit keer één van de moeilijkste onderdelen van het verslag. Het boek is in 1988 gepubliceerd. Ik ken verder geen werk van Jan de Hartog, dus ik weet niet in hoeverre dit boek typerend is voor zijn werk. Het handelt over de oorlog, maar op zo’n realistische wijze dat het misschien nog het best te vergelijken is met de boeken van K. Norel.
Beoordeling
Ik vond het een fantastisch boek om te lezen. Op zeer realistische wijze wordt een reis beschreven die door twee personen afgelegd moet worden. Onder het lezen moest ik in eens sterk denken aan het boek Alleen op de Wereld van Hector Malot. Ook daarin wordt op een realistische wijze het leven van een eenzame jongen beschreven.
Dit boek is niet zozeer wat ik er in eerste instantie van verwacht had. Ik had meer op een detective gerekend. Maar ondanks dat, is het boek mij zeergoed bevallen. Het greep mij zeer aan, toen ik las wat er met dat meisje gebeurd was en wat ze moest doormaken. Het boek is zo geschreven, dat je echt met de hoofdpersonen meeleeft en –denkt. Je wilt natuurlijk dat het meisje in Palestina aankomt. Daarvoor zou je zelf ook alle moeite willen doen.
Bijzonder is de verhaallijn. Zeer uitvoerig worden de meeste passages beschreven, maar tussen Parijs en Tanger wodt in ene een gedeelte van het verhaal ‘overgeslagen’. Mede daardoor is het niet meer precies in te schatten, hoe lang de verhaalduur is.
Het boek leest vrij makkelijk weg en het taalgebruik is niet echt moeilijk. Ik zou het zeker anderen aanraden om dit, toch weinig gelezen, boek eens te lenen en er goed voor te gaan zitten. Zeker als je geïnteresseerd bent in de oorlogstijd, dan is dit een absolute aanrader.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.