
|
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 14 november 2002 |
Taal: | |
Woorden: | 1624 |
Opvragingen: | 10584 (28 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Point Blanc |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 2001 |
Auteur: | |
Geslacht: | man |
Nationaliteit: | Engels |
Geboren: | 5 april 1956 |
Populaire titels: |
|
1. Point Blanc | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
2. Point Blanc | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
3. Point Blanc | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
4. Point Blanc | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |

Samenvatting:
Point Blanc is het vervolgverhaal op het boek ‘Bolbliksem’, waarin de veertienjarige jongen Alex Rider te weten komt waarom z’n oom en voogd op zo’n brutale wijze vermoord is. Als opvolger van z’n oom, wordt zijn hulp ingeroepen door MI6, een geheime Engelse spionnenorganisatie. Point Blanc begint waar Bolbliksem eindigde: terug op school na de wereld van z’n ondergang te redden.
Alex heeft moeite de draad van zijn gewone leven weer op te
pikken, hij voelt zich anders dan de rest. Hij moet zelfs toegeven, dat hoe zwaar z’n vorige missie ook was, hij opnieuw snakt naar een spannend avontuur. En dat biedt zich ook niet lang daarna aan, want nadat hij voor de zoveelste keer een drugsdealer pilletjes ziet verkopen aan een van z’n vroegere vrienden, besluit Alex hem te volgen naar z’n schuilplaats, een oude ijzeren schuit op de Theems. Daar krijgt hij het lumineuze idee om met behulp van de kraan op de bijgelegen bouwwerf, een einde aan het dealen te maken door de schuit op te heffen en neer te zetten voor het politiebureau. Maar hiertegenover staat een zware prijs: minstens een paar jaar in de jeugdinstelling. Gelukkig komt MI6 tussenbeide en op voorwaarde dat Alex nog een opdracht aanvaardt, willen ze het hele voorval wel in de doofpot stoppen.
Wanneer de multimiljonair Michael Roscoe sterft in een eigenaardig liftongeval en Victor Ivanov, één van de belangrijkste mannen in Rusland, wordt opgeblazen in zijn boot, is het enig verband de dure exclusieve kostschool in de Franse Alpen, waar hun rebelse zoons een paar maanden verbleven. Het is aan Alex om uit te vissen of dit louter toeval was, of omdat er iets meer aan de hand is in ‘Point Blanc’. Hij moet infiltreren als de zoon van Sir David Friend, een rijk man die de eigenaar is van een hoop warenhuizen, voetbalclubs, theaters,… en ook grote invloed heeft op de politiek. Na een weekje heel de familiegeschiedenis doorgrond te hebben op het enorme landhuis, wordt hij opgehaald door de assistent-directeur van de Academie, de Zuid-Afrikaanse Eva Stellenbosch, per helikopter.
Zijn eerste indruk van het schoolgebouw is dat van reusachtige krankzinnigheid: het is een warboel van torens en kantelen, schuine groene daken en vensters in alle denkbare soorten en maten, niets paste bij elkaar. Van de vier verdiepingen zijn alleen de begane grond en de eerste verdieping toegelaten voor de leerlingen, de rest behoort toe aan Dr. Grief, de zonderlinge directeur van de Academie. Er verblijven slechts zeven leerlingen, maar toch kan de school makkelijk onderdak bieden aan zestig. Alex’ medestudenten lopen er zeer netjes bij, ze studeren hard en zijn beleefd. Dat verbaast Alex, want MI6 vertelde hem dat vooral jongens met problemen hier naartoe werden gezonden om ze terug op het rechte pad te brengen. Er is echter één uitzondering, James Sprintz, de zoon van een bankdirecteur die na het in brand steken van z’n vroegere school naar Point Blanc werd gestuurd. Hij kwam daar twee weken voor Alex aan en in tegenstelling tot de rest, is hij wel rebels en helemaal niet gelukkig met z’n verblijf in, volgens hem, de witte gevangenis. Zo worden James en Alex goeie vrienden…
Maar wanneer Alex op een nacht besluit op verkenning te gaan naar de tweede verdieping, ziet hij hoe de bewusteloze James van de trap wordt gesleurd door enkele gewapende bewakers, die zogezegd de veiligheid van de leerlingen moeten beschermen. Alex vindt het dan ook vreemd als James de volgende ochtend opgewekt aan het ontbijten is, opeens wel geïnteresseerd in het debat rond de Latijnse veroveringen. Vanaf dan besluit hij al het mogelijke te doen om uit te vissen wat er aan de hand is in de Academie, te beginnen met ‘het verboden terrein voor leerlingen’. Na een moeilijke tocht door de schoorsteen, bereikt Alex eindelijk de tweede verdieping… enkel om te zien dat deze een duplicaat is van de begane grond. Alle kamers zijn identiek hetzelfde behalve de linnenkast. Deze bevat op de derde verdieping een doorgang naar een hypermoderne operatiekamer. Als hij daar getuige is van de moord op een chirurg door Dr. Grief, is de enige uitweg een in de achterwand verborgen lift die uitkomt in de bibliotheek op de begane grond. Het wordt maar eens tijd om een noodsignaal naar MI6 te sturen!
Toch wil Alex nog eens op onderzoek gaan, en wel naar het souterrain van de school. Wanneer de liftdeuren open gaan, ziet hij twee kale gangen met allemaal witte deuren. Via het kijkgaatje ontdekt Alex dat deze cellen zijn en telkens twee jongens bevatten. Maar voor Alex kan bedenken wat er nu precies gaande is, wordt hij opgemerkt door de bewakers en met één vuistslag gewusteloos geslagen door Mevr. Stellenbosch. Wanneer hij ontwaakt, kijkt hij in de kille rode ogen van Dr. Grief. Deze heeft kennelijk Alex’ valse identiteit ontdekt want Dr. Grief vertelt hem dat hij bij het ochtendgloren zal geëxecuteerd worden. Maar niet voor hij Alex zijn grote meesterplan heeft uitgelegd. Eindelijk beginnen alle puzzelstukjes in elkaar te vallen: zijn zeven medeleerlingen zijn allemaal klonen van Dr. Grief. Met de hulp van een plastisch chirurg werden ze als dubbelgangers gemaakt van de rebelse rijkeluizoontjes, die nu opgesloten zitten in de cellen. Nadat de duplicaten gedurende een aantal dagen de gewoontes van de echte jongens hadden gadegeslagen, namen ze hun plaats in op de Academie. Na een paar maanden gingen ze braaf en onderdanig weer naar huis, ‘veranderd door de harde discipline die de school uitstraalt’. Uiteindelijk zouden ze alles van hun rijke ouders erven en zo de wereldheerschappij geven aan Dr. Grief. De enkelen die iets vermoedden, werden meteen uit de weg geruimd.
Na dit gesprek begrijpt Alex meteen dat hij iets moet ondernemen als hij niet onder de sneeuw begraven wil worden door de krankzinnige schooldirecteur. Gelukkig had niemand de oorpiercing, een gouden steker die ook dienst doet als bom, in z’n oor verdacht gevonden zodat hij na een kleine explosie meteen uit de cel kan ontsnappen en met een uit een strijkplank geïmproviseerde snowboard aan de lange afdaling van de berg naar de stad kan beginnen. Na een tijdje merkt Alex dat de achtervolging op snowscooters werd ingezet maar na een paar vindingrijke vondsten kan hij de bewakers uitschakelen. De weg naar de stad ligt open…tot hij de controle over het snowboard verliest en tegen een hek knalt.
De volgende morgen wordt Alex wakker in een ziekenhuisbed in
Grenoble, MI6 hield al een tijdje de Academie in de gaten en was getuige van Alex’ ontsnapping. Maar voor hij kan uitrusten van zijn avontuur, hebben ze alweer zijn hulp nodig. Want niemand anders dan hij kan de speciale SASeenheid, die het gebouw s’nachts zal bestormen om de andere jongens te redden, de weg wijzen door Point Blanc. Nog voor ze de cellen echter kunnen openen, wordt hun aanwezigheid opgemerkt. De strijd die daarop volgt, heeft als gevolg dat Alex Dr.Grief moet neerschieten voor hij kan ontsnappen in een helikopter. Daarna mag Alex terug naar huis, alsof er niets gebeurd is. Het verhaal eindigt op z’n verlaten school, waar Alex’ vergeten “evenbeeld wezen” hem naartoe lokt om hem te vermoorden. Na een gevecht tussen beiden, volgt er een explosie in het chemielab, waarbij één van de twee jongens het niet overleeft.
Bespreking:
Ik heb Point Blanc heel graag gelezen want ik hou wel van avontuurlijke verhalen met veel actie. Het boek heeft me blijven boeien en was geen moment saai of vervelend. Integendeel, het verhaal van Alex sprak me erg aan en in momenten voelde het alsof je er echt middenin zat. Typisch aan de boeken van Horowitz is dat er bijna geen plaats is voor romantiek en ook hier was dit niet anders. Maar de spannende belevenissen van Alex maken dat ruimschoots goed.
Alex heeft een sterk karakter, zoals alle spionnen is hij nieuwsgierig, vindingrijk en bijna nooit bang. Toch gedraagt hij zich zoals het hoort als je een veertienjarige jongen bent vb. wanneer MI6 hem voortstelt om in een afgezonderde school zonder computers, GSM’s of gameboys te infilteren, staat Alex niet meteen te springen.Natuurlijk is het verhaal van een veertienjarige geheim agent niet echt geloofwaardig maar toch vind ik dat er iets realistisch inzit. Alex’ reacties op de meeste dingen zijn normaal en het verhaal begint eigenlijk als Alex nog een gewone jongen is die naar een gewone school gaat en een alledaags leven leidt. Hij wordt zeker niet voorgesteld als één of andere superheld.
Het boek is mooi gestructureerd opgebouwd: eerst een voorstelling van Alex’ leven, dan de beschrijving van de nieuwe situatie waarin hij zich bevindt, als derde een deel waarin Alex opzoek gaat naar de antwoorden en alleen maar meer vragen terugkrijgt en tenslotte de ontknoping. Toch verveelt deze compositie niet want er is voldoende afwisseling in het verhaal zelf, goede beschrijvingen van de omgeving, geloofwaardige dialogen en doordachte actie. Vooral het einde is een goede zet van de schrijver, het zorgt ervoor dat je al uitkijkt naar het volgende boek want je wil tenslotte toch weten wie van de twee het gehaald heeft. Sommige zinnen waren wel wat moeilijk om te lezen, het was alsof de woorden niet altijd bij elkaar pasten maar het verhaal is te spannend om daardoor af te haken. Het boek is geschreven in een eigentijdse, moderne taal met voldoende verwijzingen naar de actualiteit vb. wanneer Alex het boek ‘Harry Potter en de geheime kamer’ als spionagegadget van MI6 krijgt. De beschrijvingen van gebouwen of plaatsen zijn ook prachtig, Anthony Horowitz bezit over voldoende taalkennis om altijd andere synoniemen en uitdrukkingen te vinden.
Ondanks het feit dat ik al veel verhalen van de schrijver heb gelezen, raak ik iedere keer weer geboeid door de situaties waarin de hoofdfiguren verzeild raken. Nog steeds is zijn fantasiewereld groot genoeg om met originele plotwendingen een heel ander domein te betreden.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.