Boekverslag Jan Terlouw

Pjotr

1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Paul

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

2479

Opvragingen:

3

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (46 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jan Terlouw

Laatst gewijzigd op 28 oktober 2002

Enkele feiten:
Titel: Pjotr
Ondertitel: vrijwillig verbannen naar Siberië
Auteur: Jan Terlouw
Plaats en jaar van uitgave: Er staat niet vermeld wanneer het boek is uitgegeven. Maar er staat wel wanneer de eerste druk uitgekomen is. Dit was in 1970 door uitgever Unieboek N.V., ook uit Bussum – Holland.
Uitgeverij nu: Lemniscaat bv. Rotterdam
Eerste druk: 1970

Samenvatting van de inhoud:
Sergei woont samen met zijn zoon Pjotr in een klein dorpje 500 km ten zuiden van Moskou. Op een dag krijgt Pjotr geld mee van zijn vader om een pathefoon te kopen in een dorp 3 uur lopen verderop. Als hij in dat dorp aankomt, krijgt hij te horen dat de pathefoon geen 100 maar 104 roebels kost. Dus hij gaat terug naar huis
Omdat de terugweg een stuk langer duurt besluit Sergei hem alvast tegemoet te lopen. Dan hoort Sergei geroep en gegil. Hij rent, en ziet twee jongens in de verte. De een ligt op de grond en de ander zet het op een lopen als hij Sergei ziet.
Sergei ziet al gauw dat het Pjotr is die op de grond ligt met een bebloed hoofd. Hij haalt de dief snel in en ziet dat het Nicolai de marskramer is. Hij pakt hem vast en uit wraak op Pjotr, slaat hij Nicolai. Later die avond zit Pjotr alleen thuis. Om zijn hoofd zit een verband, aangelegd door een vriendelijke politieman. Sergei Andrejevitch is er niet. Hij zit in een cel. Nikolai de marskramer, zei men hem. Was ontzettend dood, dooier kon het niet.
De volgende dag beseft Pjotr dat hij zijn vader wel eens voor lange tijd kwijt zou kunnen raken, Pjotr krijgt gelijk. Zijn vader wordt verbannen naar Siberië, daar zitten alle gemene boeven te werken in strafkampen.
Pjotr denkt bij zijn eigen,ik kan me uitstekend zelf redden ik ben vaak zak een paar dagen alleen geweest omdat vader zijn oogst moest verkopen.
Op een dag ziet hij een troep gevangenen buiten de gevangenis staan die verbannen zullen worden naar Siberië. Daar ziet hij ook zij vader tussen staan en roept dat hij ook naar Siberië zal komen. Nu is zijn vader naar Siberië verbannen en zet hij de ‘achtervolging’ in.
Het eerste gedeelte gaat hij te voet. Hij heeft nog wel wat roebels overgehouden, maar hij moet toch ook eten. Hij besluit eerst tot aan Nizjni Novgorod te reizen. Dat is ongeveer 400 kilometer vanaf Moskou, dat zou in 10 dagen lopen gehaald kunnen zijn.
Hij merkt al snel dat hij 10 dagen niet haalt, na 3 dagen is onze Pjotr, dood en dood moe.
Een vriendelijk boerin geeft hem eten en onderdak. Na een dag en een nacht geslapen te hebben vertrekt Pjotr weer, hij krijgt van de boerin een sjaal en brood mee.
Nu hij eenmaal is aangekomen in Nizjni Novgorod. Heeft hij een baantje gevonden als koetsier. Hij werkt hier nu al twee maanden. Op een dag krijgt hij de opdracht om twee heren naar Saransk te vervoeren. Hij is een grote en een kleine man, na een tijdje reizen merkt het dat het geen mannen zijn maar vrouwen. Het zijn 2 revolutionaire gezochte.
Een van hem wil hem doden maar Pjotr ontkomt hen.
Hij heeft aardig wat geld verdiend als koetsier en besluit daarom om een stuk per trein af te leggen. Hij heeft net genoeg om in Wjatskije Poljany aan te komen.
In de trein ontmoet hij een bijzondere, rijk geklede man. Hij blijkt echter een man voor het gesticht te zijn. Hij laat pjotr denken dat hij een rijke engelse edelman is en die op wereldreis is, Pjotr geloofd hem en raakt daardoor zeer teleurgesteld. Want het blijkt allemaal faik te zijn.
In Wjatskije Poljany is het honger lijden. Niemand trekt zich iets van hem aan en er is ook al geen werk te vinden. Tot zijn eigen verbazing steelt Pjotr een brood, en komt zo op het idee dat hij iets ergs moet doen en dan wordt hij ook naar Siberië gestuurd.
Er staat een oud huis een eindje buiten de stad. Die zal Pjotr in brand steken en dan zeker naar Siberië verbannen worden, denkt de jongen. Dit doet hij dan ook.
Hij doet dit op een stomme manier dat de politie hem te pakken krijgt en tot zijn verbijstering met liefde ontvangen. Hij heeft namelijk een huis in de brand gestoken waar iedereen bang voor is. Iedereen is hem erg dankbaar. In het huis hebben dieven gestolen sieraden opgeslagen, en die zijn door hem nu weer terug.
Hij krijgt wat geld van de eigenaars en vertrekt naar Jekateringenburg.
Hij probeert weer verbannen te worden naar Siberië, dit keer door de burgermeester te slaan.
De burgermeester is tot Pjotr’s verbazing blij, Pjotr heeft hem verlost van zijn pijnlijke kies.
Hij krijgt werk bij het gemeentehuis, kleren en mag er overnachten.
De volgende dag loopt Pjotr met de burgemeester over het marktplein. Plotseling komt er een man vanuit de menigte en schiet de burgemeester dood. Pjotr herkent hem direct. Dat is de revolutionair Stefan. Hij wijst hem aan en Stefan wordt meteen gedood door een aantal politiekogels.
Toen Sergei in de gevangenis zat had hij een veroordeelde helpen ontsnappen. Sergei wist het niet, maar het was Stefan, omdat hij een te dood veroordeelde revolutionair had helpen ontsnappen viel kreeg hij een stuk zwaardere straf. Daarom werd hij naar Siberië verbannen.
Wanneer hij met de troep verbannen in de trein zit richting het oosten zit moeten ze na een zware reis moeten ze wachten op een andere trein.
Ze overnachten in een grote hut. Iedereen heeft het koud en heeft honger. Sergei stookt een vuurtje en kookt daarop een stevige soep. Hij wil zelfs de bewakers iets aangeven, maar die durven niets te pakken. In Siberië aangekomen is het hard werken voor Sergei en zijn nieuwe vriend Victor die hij pas ontmoet heeft. De commandant heeft een vervallen buitenhuisje dat opgeknapt moet worden. Hij laat het door twee gevangenen opknappen (want het moet weer een fatsoenlijk huisje worden) die hij wel vertrouwt. Het is wel toevallig dat het net Sergei en Victor zijn. Als de commandant Ivanovitch Petrov een dutje ligt te doen wordt hij plotseling besprongen door een beer. Sergei en Victor redden zijn leven door de beer te doden.
Hier is de commandant ze natuurlijk erg dankbaar voor en ze hoeven nu niet meer in de mijn te werken onder voorwaarde dat ze zich eens per week melden bij de commandopost. Ze wonen nu beide aan de zuidkant van Irkoetsk.
Ondertussen is Pjotr al een hele tijd op weg. Hij legt nu vele kilometers per dag af met de weinige roebels die hij nog heeft. Na een dag of 20 komt hij bij een herberg aan en vraagt om onderdak. Er wordt dan ook zoals gewoonlijk gevraagd wie hij is en waarom hij op reist is.
Maar dan hoort Pjotr iets wat hem als muziek in de oren klinkt.De vrouw van de herbergier vertelde dat ze een hele tijd geleden een brief van een man had gekregen die vroeg of zijn zoon was langsgekomen. De man heette Sergei, vertelde ze. Pjotr sprong een gat in de lucht.
Hij krijg weer hoop. Hij gaat met een brede glimlach aan een tafeltje zitten en krijgt een lekker drankje.
Er komt een man naast hem zitten die agent is in Jekateringenburg.Die verteld dat de man die de burgermeester vermoordt heeft ook nog een vrouw zou moeten hebben.Pjotr weet dat hij 2 mensen vervoert heeft toen hij werkte als koetsier en een van de 2 was een vrouw. Dat zou Shura moeten zijn geweest.
Pjotr deed net of hij het niet wist en vertelt tegen de agent Werchowjenski dat hij meer tijd nodig heeft om zich te herinneren wat de twee in de koets allemaal hadden gezegd.
Hij mag meereizen naar het oosten. Onder voorwaarde zich alles te proberen te herinneren over de reis met Stefan en Shura.
Samen met de agent aangekomen in Omsk vindt hij wederom een baantje als muzikant. Als hij op een avond de pianiste ontmoet schijnt het tot zijn verwondering Shura te zijn. Hij schrikt zich kapot als de agent nu eens binnenkomt.
Ze laten niks merken en doen of dat alles normaal is.. De volgende morgen is Shura verdwenen. Pjotr weet niet waarheen. Hij vindt het allemaal best zolang ze maar niet in de handen van de alleraardigste agent valt. De agent vertelt hem de volgende dag dat hij een tip gekregen heeft en dat ze naar Tomsk is. Daar zou een oud familielid wonen.
Ze stappen metteen op de trein naar het 500 kilometer oostelijker liggende Tomsk. Er woont daar een oud vrouwtje, Warwara. De agent gaat er op bezoek en ondervraagt haar. Shura blijkt in de keuken te staan maar houdt zich goed verborgen.
Wanneer de agent weg is heeft het oude vrouwtje zich zo sterk gehouden door alles te verzwijgen dat ze een hartverzakking krijgt. Het me niks verbazen als ze dood was, maar ze bleef nog net in leven tot voldoening van Shura. Pjotr verzint een list om de agent weg te krijgen. Hij neemt de trein terug naar Omsk met de vermomming van Shura aan. Hij doet een opvallend en gaat in Omsk aangekomen meteen weer terug naar Tomsk natuurlijk zonder vermomming. De agent trapt erin en gaat terug naar Omsk. Nu reizen Shura en Pjotr samen verder naar Irkoetsk. Ze besluiten een bergpad te nemen, want dan kunnen ze dezelfde dag nog in Irkoetsk aankomen. Het begint s’avonds in eens heel hard te regenen en ze besluiten in een huisje te overnachten wat ze in de verte zien staan.
Diezelfde dag wil Sergei het niet afgemaakte huisje van de commandant weer eens bezoeken, want het is precies een jaar geleden dat hij de beer had gedood.Dan begint het te regenen. Sergei rent naar een huisje in de verte. Pjotr is intussen al in het huisje en ziet vaag een gestalte in de hoek bewegen. Langzaam schuifelt de beer naar Pjotr toe, hij probeert zich te verdedigen maar de beer haalt met een mep van zijn grote poot uit, en Pjotr slaat tegen de grond. Sergei die nu vlakbij het huis is hoort gegrom en geschreeuw, en herkend die schreeuw als geen ander. Hij rent nog harder naar het huis toe, waar hij Pjotr op de grond ziet liggen. Hij pakt zijn Siberisch jachtmes uit de schede en steekt de beer door zijn nek. Eindelijk na 2 jaar zijn ze weer samen vader en zoon.

De verhaalanalyse

1. De titel:
De titel is Pjotr, en dat is de naam van de hoofdpersoon, waar alles om draait

2. Soort boek:
Het boek behoort tot jeugdliteratuur want, het is echt op jongere mensen gericht geschreven en het is ook echt een verhaal, het is een samenhangend geheel.
Het behoort tot de genre: avontuur omdat, hij een avontuurlijk verhaal is.

3. Personages:
- Hoofdpersoon:
Pjotr: Pjotr is in het begin van het verhaal 14 jaar en hij is een rustige jongen die goed weet wat hard werken is en helder nadenkt voordat hij iets doet. Hij wordt in de loop van het verhaal twee jaar ouder en wordt in die tijd sterker en veel zelfstandiger.
Hij heeft blauwe ogen is niet zo groot en heeft een schriel lichaam, zijn haarkleur is donker blond tot zwart. Hij kant het goed met zijn vader vinden. Hij komt uit een arm milieu waar hij altijd heeft moeten werken.

- Bijfiguren:
Sergei: Hij is de vader van Pjotr en is een erg volwassen man die af en toe griftbuien heeft als er iets niet goed gaat. Zijn rol in het verhaal is dan ook dat hij naar Siberië is verbannen omdat hij door een driftbui iemand heeft vermoordt.
Victor: Dit is de vriend van Sergei. Ze hebben elkaar leren kennen in het strafkamp. Er wordt eigenlijk niets over de karakter eigenschap van Victor verteld.
Shura: Zij is de ex vrouw van Stefan en leert Pjotr op zijn reis kennen. Ze heeft een zacht en liefelijk karakter.
Werchowjenski: Dit is de agent uit Jekateringenburg die Shura wil oppakken. Hij is erg aardig.

4. Tijd:
Wanneer speelt het verhaal zich af:
Het verhaal speelt zich anno 1900 af.

Hoeveel tijd verloopt er tussen begin en eind:
Het is + 2 jaar.

Is het een chronologisch verteld verhaal:
Dat merkt je aan de jaargetijden.

Zijn er Flash –backs en welke fucktie hebben ze?
Ja, in het begin voor een duidelijkere inleiding en ongeveer in het midden van het boek, dan wordt er verteld wat Sergei allemaal in de gevangenis meemaakt.

Zijn er opvallende tijdsprongen:
Nee, die zijn er niet.

5. Vertelsituatie:
a. Wat is het vertellersperspectief:
Uit de ogen van de schrijver, hij zweeft als het ware in het verhaal mee en schijnt te weten wat er gaat gebeuren.

Welke vertelsituatie is gebruikt:
Het hele verhaal is verteld in de alwetende- vertelsituatie.

6. Opbouw/ structuur:
A. Hoe begint het vehaaal:
Het is een beetje van een inleiding en een situatiebeschrijving want, er wordt verteld hoe de situatie is en wat er aan de hand is een soort inleiding.

B. wat is het centrale probleem:
Hij wil zijn vader achterna reizen want, die is verbannen voor 10 jaar naar Sibirie.

C. Wat is de belangrijkste gebeurtenis in het verhaal en waarom daar:
Dat Pjotr zijn vader kwijt raakt doordat hij verbannen wordt, daardoor begint het avotuur.

D. Is het een gesloten einde:
Ja, het is een gesloten einde, alles wat je moet weten weet je nu.

8. Thema en motieven:
A. Wat is het thema van het verhaal:
Een jongen die zijn vader achterna reist omdat, hij verbannen is naar Siberië.

B. Noem enkele belangrijke motieven:
De emotie die de jongen heeft en enkele gebeurtenissen.

Bedoeling:
Het hoofd doel is amuseren maar daarbij informeert hij je ook door te vertellen hoe de situatie in het echt nu daar is.

Je eigen mening
Ik vond het een spannend boek want, de gebeurtenissen brachten toch een bepaalde spanning mee. Het boek was ook goed te begrijpen, het taalgebruik was namelijk goed te begrijpen.
Ik vond het boek ook best wel interessant en het was gelukkig niet herkenbaar.
De personages en het onderwerp vond ik erg leuk het sprak me erg aan.
Het was ook nog eens erg leerzaam en de opbouw was gelukkig chronologisch want, daar hou ik erg van.
Ik las het boek dus ook in een ruk uit, ik weet niet of u het boek ooit gelezen hebt maar het is een aanrader.
Dus al met al ben ik blij dat ik het boek gelezen heb.

Informatie over de schrijver.
Jan Terlouw werd op 15 november 1931 in Kamperveen geboren als zoon van een dominee. Na de middelbare school studeerde hij eerst wiskunde, later natuurkunde aan de universiteit van Utrecht. In 1956 trouwde hij met Alexandra van Hulst en werd in 1966 lid van D’66.
Van 1971 tot 1981 was hij lid van de Tweede Kamer ( vanaf 1973 als fractievoorzitter). In 1981 en ’82 was hij Minister van Economische Zaken. In 1970 begon hij als kinderboekenschrijver met Pjotr en De avonturen van Oom Willibrord. Voor Koning van Katoren kreeg hij in 1972 een Gouden Griffel, net zoals voor Oorlogswinter in 1973. Jan Terlouw is een meeslepend verteller van spannende verhalen met een maatschappijkritische boodschap. Kenmerkend bij hem is dat hij bij voorkeur eigentijdse problemen aan de orde stelt.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.