Boekverslag Marion Bloem

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	880
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (31 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Marion Bloem

• Brieven van Souad (3)

  1986

• De droom van de magere tijger (1)

  1996

• De honden van slipi (1)

  1992

• De leugen van de kaketoe (1)

  1993

• De V van Venus (1)

  2004

• Games 4 Girls (4)

  2001

• Geen gewoon Indisch meisje (10)

  1983

• Lange reizen, korte liefdes (2)

  1987

• Matabia (2)

  1981

• Mooie meisjesmond (11)

  1997

• Rio (2)

  1987

• Vaders van betekenis (1)

  1989

• Ver van familie (2)

  1999

Inhoud:
Het boek gaat over Zohra (ook wel Xohra), Sonja en Nouchka, buurmeisjes in een klein dorpje. Ze zijn beste vriendinnen, zij noemen zich ´femates´. Ze zijn buitenstaanders, want ze hebben allemaal verschillend buitenlands bloed. Ze vormen een hecht drietal,met hun eigen taal en normen. In hun eigen wereldje zijn de regels streng en hun spelletjes gaan vaak veel te ver. Xohra´s vader is vanaf haar 4e ongeneeslijk ziek en zit in een inrichting, de meisjes komen daar bijna elke middag. Ze hebben alledrie een hekel aan hun kleine broertjes en halen geregeld grappen met hun uit. Apart zijn het lieve meisjes, maar samen verzinnen en veroorzaken ze de gekste dingen. Ze streven er naar om beroemd te worden, actrice, zangeres of model. Ze leggen al hun dwaze streken vast op een videocamera, in de hoop dat hun acteeroefeningen zorgen voor een toelating op de toneelschool. Het is een droom waar ze alledrie in blijven geloven. Als ze met z´n drieën in Amsterdam gaan wonen, gaan ze helemaal in elkaar en hun eigen wereldje op. De telefoon wordt niet opgenomen, post niet geopend en ramen worden vervangen door spiegels. Maar op den duur is de realiteit niet meer buiten te sluiten. Met het uiteenspatten van hun droomwereldje, komt ook de vriendschap tot einde. Xohra realiseert zich dat ze al die tijd op de vlucht is geweest, bang om zo te worden als haar vader, die een ongeneeslijke ziekte had, en is overleden. Ze gaat werken in de inrichting waar haar vader zat en waar zij en haar femates vroeger vaak hun tijd door brachten. Ze trekt zich terug uit de gewone wereld en probeert weer een eigen wereld te scheppen, deze keer op de computer. Met de hoop dat Sonja en Nouchka het wachtwoord kraken en in de virtuele wereld weer contact zullen leggen.

Verdiepingsopdracht:
Toen ik aan het boek begon had ik geen goede voorstelling van waar het boek overging, omdat ik de titel en het stukje dat ik erover las, niet goed met elkaar in verband kon brengen. Wel dacht ik dat het een leuk boek zou zijn en dat bleek ook zo te zijn.
Het verhaal springt heen en weer tussen gebeurtenissen in het verleden, die lopen niet in de goede volgorde, net alsof het menselijk geheugen gebeurtenissen van vroeger niet geheel correct chronologisch kan plaatsen. Tegelijkertijd wordt er verteld over het heden. Het verhaal verloopt dus niet-chronologisch. De functie hiervan moet zijn dat het verhaal voor de lezer interessanter wordt, maar dit was bij mij niet echt het geval. Ik vond het eerder irritant.
Het verhaal wordt niet-continu verteld, het verhaal overbrugt zo´n lange tijd dat het noodzakelijk is om stukken tijd over te slaan. De gebeurtenissen verspringen van tijd soms terug de tijd in, dan weer een stuk verder en dan weer terug. Er zit ook tijd tussen het moment dat Xohra haar femates verlaat en dat ze het spel maakt.
Al de flashbacks naar de jeugd van de femates zijn in principe wel belangrijk, want het gaat om die sterke band van hun en hun wereldje wat ze heel hun leven hebben gecreëerd. De vooruitwijzingen over Xohra die later het spel maakt, zijn wel belangrijk, maar niet erg duidelijk. De flashbacks en vooruitwijzingen zijn om spanning op te roepen, dit was bij mij een beetje het geval, maar ik heb het boek nooit echt als spannend ervaren.
De verteltijd van het boek is 267 bladzijden, de vertelde tijd moet ongeveer rond de dertig jaar zijn. De verteltijd is dus veel korter dan de vertelde tijd.
Het einde van het verhaal speelt gewoon in het heden, aangezien ze bezig is met het internet en computerspellen maken. Dit betekent dat de flashbacks in de jeugd ongeveer in de jaren ´70 spelen. Het verhaal speelt waarschijnlijk van ongeveer 1970 tot 2000.
Xohra, half Indonesisch, is een meid met veel pit, meestal de bedenker van de dingen die de femates doen. Sonja, half Koreaans, half zwart, is wat rustiger maar doet wel aan alles mee. Nouchka is half Caribisch, een grote mond, maar ook toegeeflijk. En alledrie hebben ze een flinke fantasie. De drie meiden hebben een hechte vriendschap, meestal heeft Xohra wel een beetje overmacht, maar in principe zijn ze redelijk aan elkaar gelijk.
Xohra speelt de rol van hoofdpersoon, Sonja en Nouchka zijn de onmisbare ´bijpersonen´ (helpers), die naar hetzelfde doel streven, beroemd worden, eeuwig vriendinnen blijven en in hun wereldje blijven leven.
Het doel wordt niet bereikt want met het uiteenspatten van hun eigen droomwereldje, waarbij ook eindelijk de hoop tot beroemdheid wordt opgegeven, gaat ook de vriendschap over. Je komt er ook niet achter of Xohra wel succesvol is met haar nieuwe doel om haar femates terug te vinden via het internet.
De drie meiden zijn alledrie karakters. Je leert steeds meer over hun karakter, en ziet ze ook veranderen gedurende tijd.
Het wereldbeeld van de femates is heel onwerkelijk, ze sluiten zich af van de realiteit en creëren een soort eigen wereldje, waarin in hun droom werkelijk kan zijn. Ze weten eigenlijk wel beter, maar houden aan hun droom vast, ook als ze allang beter zouden moeten weten. Op een gegeven moment stort alles gewoon in.
De personages zijn best herkenbaar, het zijn drie meisjes, met alleen erg veel fantasie. De hechte vriendschap is denk ik ook voor best veel mensen herkenbaar. Ikzelf kan me niet echt met de personages identificeren.