De titel:
van het boek dat ik aan u zal voorstellen is Angels watching over me,
of deze versie vertaald door Bart Van der Griendt Een engel aan mijn bed.
Het algemeen thema
van Een engel aan mijn bed is kanker, wonderen en liefde.

Even de inhoud in een notendop:
Lea en haar moeder zijn pas verhuisd. Het is december en Lea moet zich alleen vermaken, want haar moeder is op huwelijksreis!
Als ze zomaar haar vinger breekt wordt Lea door de dokter naar het ziekenhuis gestuurd. Daar maakt Lea enkele goede vrienden: Molly haar verpleegster. Lea doet Molly denken aan haar zus Emily-aan wie dit boek trouwens is opgedragen-die gestorven is aan leukemie. Ook Rebecca haar jonge kamergenootje is een van haar beste maatjes geworden. Rebecca is Amish en Lea is zeer nieuwsgierig naar haar levenstijl. Als de familie van Rebecca op bezoek komt wordt Lea smoor verliefd op de knappe broer, Ethan -wat ook wederzijds is- ook wordt ze goed bevriend met haar zus Charity. Dan is er natuurlijk nog Gabriëlla het mysterieus personage van het boek. Gabriëlla bezoekt Lea vaak ’s nacht ze geeft haar een rustig gevoel. Ze weet hoe iedereen zich voelt en vindt voor alles een antwoord. Lea is er vast van overtuigd dat Gabriëlla een engel is.
Na heel wat tests en een biopsie stelt de dokter vast dat Lea
Botkanker heeft. Als dit telefonisch aan haar moeder wordt verteld haast ze zich naar het ziekenhuis en eist dat de tests opnieuw worden gedaan. Na een laatste bezoek van Gabriëlla blijkt dat Lea’s kanker niet zo erg was als de dokters dachten en alleen een kleine chemokuur nodig is. Zoals je ziet wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Personagebeschrijving:
*De eerste persoon die ik onder de loep neem is Lea.
Lea is een onzekere, nieuwsgierige, liefdevolle en slimme jonge vrouw.
Ze heeft halflang haar en is erg knap.
Ze is een typische maar toch zeer moedige zestienjarige.

*De tweede persoon die ik zal beschrijven is
Molly.
Molly treurt nog altijd om haar zus die op veertienjarige leeftijd stierf aan leukemie. Ze houdt van Lea omdat zij haar erg aan Emily doet denken.
Molly is ongeveer dertig jaar.

*Ethan is de broer van Rebecca. Hij is al even nieuwsgierig naar Lea’s leefwereld als zij naar de zijne. Zijn nieuwsgierigheid is gelukkig niet groter dan zijn steevaste geloof in God.
Ethan is zeer knap, draagt altijd ouderwetse kledij.

*Lea’s moeder is erg koppig en dat heeft ze gekregen van jaren lang te moeten vechten voor al wat ze ooit heeft gekregen. Lea’s moeder kan haar mannetje staan. Maar onder die harde laag van koppigheid zit een troostende en zeer kwetsbare persoon.

*Rebecca is een klein meisje met prachtige gouden lokken die altijd mooi weggestoken zijn onder een wit kapje ook zij draagt zoals al de andere amish zeer ouderwetse kledij. Rebecca is altijd bang. Gelukkig staat Lea, God en haar familie altijd voor haar klaar.

*Neil is nieuw in het gezin. Hij probeert zoveel mogelijk de vader te zijn die Lea nooit heeft gehad. De grijsharige man is zeer bezorgt om iedereen en wil Lea’s moeder zoveel mogelijk in de watten leggen.

*Gabriëlla is de engel van het verhaal. Ze geeft iedereen een warm gevoel en stelt iedereen gerust. Ook herstelt zij waar nodig het geloof in God ze vertelt dat God een bedoeling heeft met alles en dat het niet altijd onze taak is om die te begrijpen. Gabriëlla is zeer knap en heeft een prachtige uitstraling naar iedereen.

Even een kort fragment uit het boek.
Lea keek recht in het gezicht van een lange blonde jongen met hemelsblauwe ogen. ‘Ethan!’ schreeuwde Rebecca. Hij tilde haar op. Lea stapte opzij en botste tegen een meisje aan. Ze leek ongeveer even oud als Lea en droeg een eenvoudige, bruine jurk met lange mouwen. Net als Rebecca’s moeder had ze een kapje op. Het meisje glimlachte en stak haar hand uit. ‘Ik ben Charity Longacre, Rebecca’s zus. Jij moet Lea zijn. Mijn ouders hadden het al over je.’
Zenuwachtig liep Lea achteruit naar haar kant van de kamer. Ze had er echt niet op gerekend dat Rebecca’s familie zo vroeg zou komen opdagen. Ze had nog minder verwacht zo’n knappe jongen onder ogen te moeten komen met alleen een vormeloze ziekenhuisjurk aan. Ze had ook haar tanden niet gepoetst, haar haar was niet gekamd en ze had geen vleugje make-up opgedaan. ‘ Het is nog zo vroeg,’ mompelde ze. We zijn om vijf uur vertrokken uit Nappanee, waar we wonen. Het is driehonderd kilometer en we wisten niet hoe laat ze hier in het ziekenhuis ontbijten. We wilden niet dat Rebecca alleen moest eten.’ Charity deed haar jas uit en streek haar jurk glad. Haar lange haar was in het midden in een scheiding gekamd en opgedraaid tot een knotje. Ze droeg geen make-up, zelfs geen lipstick, maar haar groene ogen werden omlijst door ongelooflijke volle wimpers. Haar wangen zagen roze van de koude buitenlucht. Lea gleed tussen de lakens en trok ze op tot aan haar kin. Ze voelde zich helemaal niet op haar gemak en probeerde dat zo goed en kwaad als het ging verbergen. ‘Het ontbijt komt eraan.’
zei ze. Ethan draaide zich om en wendde toen zijn blik af van Lea in het bed.
Ze zag hem kleuren en ze realiseerde zich dat hij zich schaamde in haar aanwezigheid. ‘ Het… het spijt me als ik wat hardvochtig tegen je gepraat heb,’ zei hij. Hardvochtig? Welke jongen van zijn leeftijd gebruikt nu zo’n woord? ‘Geeft niks. Rebecca was aan het huilen en ik probeerde haar alleen maar te troosten.’ Ethan keek diep in Lea’s ogen en draaide zich roodkleurend terug om.

Dit was de ontmoeting van Lea en Ethan. Liefde op het eerste gezicht.

Mijn beoordeling:
van het boek is zeer goed, ik geef Een engel aan mijn bed geschreven door Lurleen McDaniel een tien op tien.
Ik vind het vooral een mooi boek omdat deze goed eindigt, en dat vind je niet zoveel meer.
Het is een boek dat je de ene keer met een smile op je gezicht zit te lezen en de eventjes later de tranen voelt opkomen. Het is een echte aanrader.