Zo overleeft u het leraarschap
Last-minute leren
1 op de 3 havoleraren schijnt slecht les te geven. Dat verbaast me niks, want docenten en pubers zijn meestal geen goed huwelijk.
School gaat immers niet alleen om boeken en huiswerk, maar juist de mensen (leraren, leerlingen) die je daar tegenkomt zijn zo retebelangrijk.
Daarom: vier gouden regels voor toekomstige (en huidige) docenten. Be prepared: school is survival of the fittest.
1. Probeert u zich te verdiepen in de jeugd van tegenweurdig
Iedereen kent ze: van die 60-plussers die de hoop al hebben opgegeven het leeftijdsgat op te vullen. Als ze de naam Facebook, Twitter of Blackberry horen, gaat er al een alarmgeluid af in hun hoofd. Volgens hen is de glans van die jonge menschen afgegaan: de interesse hebben ze verloren.
Hoe kunt u lesgeven aan wezens waar u niks vanaf weet? U moet toch echt even minstens een iPhone of Blackberry aanschaffen, een Twitter- en Facebookaccount aanmaken én uw Hyves-account van zes jaar geleden verwijderen. Gegarandeerd succes.
2. Met schreeuwen komt uw boodschap niet beter over
We zien deze fout vaker voorbij komen bij machteloze volwassenen. Ze denken dat het schreeuwen/krijsen/uitschelden van pubers enorm helpt bij het prettig en assertief overkomen. Maar doet u dat maar niet, u komt overspannen en gestoord over en schrikt leerlingen af. Probeer iemand eens géén nachtmerries te geven van die opspringende spuugdruppeltjes.
3. Accepteer het feit dat 80% van uw klas geen huiswerk maakt
Als u zich hierbij neerlegt, zal het lesgeven een stuk gemakkelijker gaan. Ik zie de teleurstelling op de gezichten van mijn leraren elke les weer als het duidelijk wordt dat maar vier leerlingen animo hadden om die opdracht te maken.
Als u vooraf al accepteert dat het niet gaat gebeuren, gaat het lesgeven waarschijnlijk een stuk makkelijker. Minder teleurstellingen = minder kans op burnouts! (een kwart van de docenten in Nederland loopt namelijk kans op een burnout, hoe zou dat nou komen?)
4. Probeer enthousiasme op te brengen voor uw vak
Soms kom ik een les binnen en is het eerste wat ik zie een voorovergebogen, gerimpelde, moe uitziende man, die zichzelf nog even gauw in de ogen wrijft en niet eens meer de moeite doet een glimlach te vertonen. Hij murmelt "maak maar som 6, als je vragen hebt hoor ik het wel" en staart dan gedachteloos uit het raam.
Het is een sneu aanzicht. Maar heel, heel, heel af en toe tref ik toch zo’n enthousiaste gekkie die op en neer springt bij het uitleggen van het leenstelsel in de middeleeuwen, en dat is leuk om naar te kijken. Dat maakt zowel leraar als leerling gelukkiger, echt.
voeg reactie toe
Sneller en makkelijker reageren?
Login of maak een profiel aan
reacties
wordt geen enkele leerling blij), EN de leraar zelf (minder stress door irritante pukkelkoppige pubers die graag de spot drijven met de machteloze leraar)
Ik had laatst een geweldige scheikundeleraar, hij ging zelfs door NA zijn pensioen, zo hield hij van zijn vak. Maar helaas is 'ie gevallen en kon hij toen geen les meer geven. ZO jammer! Toen was scheikunde mijn lievelingsvak, nu vind ik er geen klap aan!!
En heeft iemand ooit eens Walter Lewin opgezocht, echt een geweldige natuurkundeleraar, die man!
Ook weer zo'n bevlogen type. Dat is beter dan de leraar die wij hebben, die door autoritair doen ons onder de duim houdt en zo hypocriet is als de PEST! Alleen niemand zegt ooit iets tegen hem, een discussie met die man win je niet, zelfs al gaat het erover dat de lucht rood is en het gras oranje!
