Van die opdrachten waarvan je hoopt dat je toekomstige baas ze nooit vindt op internet. Van die opdrachten waarbij lef en zelfvertrouwen de basisingrediënten zijn.
Het begon in een ver, ver verleden (havo-3), toen ik voor Nederlands het tv-programma De Wereld Draait Door na moest spelen samen met enkele klasgenoten.
Vriendin Maaike speelde Yvon Jaspers en kreeg een theedoek met pruik op haar hoofd, ikzelf was als Matthijs van Nieuwkerk in een net pak van mijn vader te zien.
Twee andere vriendinnen waren Nico Dijkshoorn en Marc Marie Huijbregts, laatstgenoemde met naaktkapje over haar haren getrokken. Toen kon ik er nog best om lachen, maar wist ik nog niet dat dit slechts het begin was.
Dansen in een vogelpak
Het probleem: er was een aantal witte vogels nodig, die een paar dansjes moest doen. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik me, samen met nog vier meiden, aangemeld voor het vogelschap. Iemand moest het immers doen.
Una problema: ik kan niet dansen, laat staan de choreografie onthouden. Uiteindelijk heb ik me dus toch maar in een vogelpak gehesen en het vogelmasker opgezet. Natuurlijk was ík degene die uitgleed op het podium, uit de maat danste en alle veren van het masker in haar mond en ogen kreeg. Maar toch. I did it. En er zijn nog foto's van gemaakt ook. Helaas.
CKV-filmpje
Toen ik dacht dat ik het ergste in mijn schoolcarrière had gehad, kwam er ook nog een CKV-opdracht. Het onderwerp was street art, zo'n thema waar je dus helemaal niets mee kunt. Mijn groepje had bedacht dat street music óók street art was. Daarmee hadden wij goud in handen.
Maar CKV-opdrachten vragen veel van je. Zo ben ik binnen één dag Adele (mét kussen onder het shirt om dikker te lijken), Justin Bieber en een Beach Boy geweest. We waanden ons in allemaal verschillende stijlen, van de zangkunsten van Jamai tot het hippietijdperk. Onze eigen Rick Astley heeft een bloedhete winterjas aangetrokken en ik liep op een paar hakken waar je u tegen zegt.
De publieksprijs
Maar alles voor een goede film, zou Steven Spielberg zeggen. En goed was-'ie ook. Zo goed zelfs, dat ons filmpje op een groot scherm werd uitgezonden in de aula, voor alle leraren en de leerlingen van vwo-6 en havo-5. En daar schitterden wij dan, op het grote scherm. En we wonnen nog de CKV Publieksprijs ook.
Tranen stroomden over onze wangen na de bekendmaking, we vielen elkaar in de armen van geluk. We liepen het podium op en namen onze bekers en bioscoopbonnen in ontvangst. Ons door de emoties geroerde groepslid Resi nam de microfoon en speechte: "Je hebt het of je hebt het niet. En wij hebben swag."
En dat is precies wat je nodig hebt om deze opdrachten tot een goed eindresultaat te brengen.
