Al die wakker wordende hormonen meteen aan het werk zetten, dat vráágt toch om problemen?
Niet als je het de 3-mavoleerlingen van het Grotius College in Heerlen vraagt. En zij kunnen het weten, want ze hebben het élke dag...
Geen gepiep maar top-40
Vrijdagochtend, 08:30 uur. Het eerste wat me opvalt als ik de ruime gymzaal van het Grotius College binnenstap, is de harde muziek. Niks geen gepiep van gymschoenen of rammelende klimrekken, hier overheerst lekkere top-40 met een goeie beat.
De basketbal die me bijna meteen om de oren vliegt, lijkt het ritme over te nemen: zo hard als de beat gaat, zo snel dribbelt de bal over het veld. Met een stuivende groep leerlingen er achteraan.
Naargeestig
Elke schooldag beginnen met een uur gym, dat klinkt in mijn oren als een naargeestig plan van een gemene schooldirecteur. Of is dit een vrijwillige keuze?
Over het geluid van de muziekboxen heen praat ik met Martin van Dijk. Hij promoveert aan de Open Universiteit in Heerlen bij Renate de Groot, coördinator van dit wetenschappelijke gym-onderzoek.
Onderzoek
Onderzoek? Dit is dus niet het idee van een gemene schooldirecteur?
“Integendeel!”, zegt Martin.”Dit zogenaamde ‘Gym2Learn’-project is een samenwerking tussen de universiteit en het Grotius College. We proberen uit te vinden of elke dag bewegen bevorderlijk is voor de leerprestaties." Of je beter oplet bij Wiskunde als je eerst flink gezweet hebt, dus.
De jongens
Leerling Maurice (15) is een enthousiasteling. “Ik vind het heel erg leuk!”, zegt hij opgewekt. “Je wordt er wakker van, zo lekker bezig zijn het eerste uur.” Is de klas altijd zo actief, vraag ik me af. “Ja, eigenlijk wel. Iedereen doet heel goed mee, de sfeer is altijd goed.”
Paul (14) is het daar voor een groot deel mee eens. “Ik vind het sporten leuk, maar je raakt er alleen zo bezweet van,” zegt hij.
Denkt hij dat het ook echt van invloed is op zijn schoolprestaties? “Voor mezelf vind ik dat moeilijk om te zeggen. Maar over het algemeen denk ik wel dat het effect heeft.”
De meiden
Aldus twee voorstanders. Toch kan ik een gevoel van ongeloof nog steeds niet onderdrukken. Zoveel gym, daar kan toch niet iedereen liefhebber van zijn? Of is dat gewoon iets vrouwelijks, gym-haat? Er is maar één manier om daar achter te komen.
Ik stap af op Kimberley (15), die als reserve op de bank zit. Hoe kijkt zij aan tegen het project? “Ik zou het liever niet doen,” bekent ze. “Maar het is voor een onderzoek, dus ik heb niet veel te willen. Het zal voor sommigen best werken, maar zelf... nee, ik ben niet echt overtuigd.”
Luchtje
De les is afgelopen. De leraar roept de klas nog even bijeen voor een laatste praatje, waarna de leerlingen richting kleedkamers lopen.
Snel schiet ik nog even Maud (13) aan voor een vrouwelijke second opinion. Mijn vermoedens worden weer bevestigd: “Je wordt er zo moe van, meteen aan het begin van de dag. En ik vind het ook niet fris, er hangt de rest van de dag echt wel een luchtje in de klas!”
Ik zou niet warmlopen
Met gemengde gevoelens loop ik het gebouw uit. Ik weet nog steeds niet goed wat ik ervan moet vinden.
De meningen van de fanatiekere jongens staan in deze klas zo goed als lijnrecht tegenover die van de meisjes. Ik blijf erbij dat ik zelf (letterlijk en figuurlijk) ook niet zou warmlopen voor dit project. Maar hee – alles voor de wetenschap!
En of het nou echt werkt? Dat zal over een half jaar blijken.
