Over een paar weken krijgen bijna tweehonderdduizend scholieren hun diploma in knuisten gedrukt: hét gouden toegangsbewijs naar een vervolgopleiding. Maar niet iedereen heeft daar meteen zin in.
Joost, Abel en Anan besloten vorig jaar nog even níet 't studentenleven in te duiken, maar eerst een gap-year te nemen. Een jaartje in het buitenland wonen, gaan backpacken of werken: volgens hen een stuk chiller dan meteen richting hogeschool of universiteit.
Vandaag vertelt Joost over z'n tijdelijke emigratie naar China. Morgen onthult Anan de wonderen van twaalf maanden keihard werken in den thuislande en vrijdag blikt Abel terug op z'n backpackavontuur in Latijns-Amerika.
Plannen sinds de derde
Joost Pluim (18) wist wel wat-'ie wilde na zijn eindexamen: niet linea recta naar de universiteit, maar eerst een jaar in een ander land wonen om een vreemde taal te leren. Chinees, welteverstaan.
"Ik wist al sinds de derde klas dat ik na mijn eindexamen eerst meer van de wereld wilde zien," zegt Joost. "Er is niets mis met meteen doorstuderen hoor, maar áls je ertussenuit wilt is dit het ideale moment. Want tussen je bachelor en master in ga je toch niet, denk ik."
'Iets anders dan normaal'
Een taal leren lijkt me dan een prima alternatief. Maar serieus, Chinéés?! "Ja, dat leek me wel interessant. En ik wilde sowieso iets heel anders gaan doen dan wat ik normaal gesproken deed."
Maar hoe de fuck regel je dat je zomaar een jaar lang aan de andere kant van de wereld kunt wonen en leren? "Ik ben naar een organisatie gegaan, EF, die er eigenlijk voor heeft gezorgd dat ik in China bij een gastgezin kan wonen en negen maanden lang les kan volgen op hun taalschool."
Zelf koken
Zo kon Joost in de voorbereidingsfase zich op belangrijkere dingen richten, zoals z'n vwo-examen. "Nou ja, ik moest sommige dingen nog wel zelf regelen. Mijn visum bijvoorbeeld, al kreeg ik daar wel hulp bij. En hier in China moet ik bijvoorbeeld soms voor mijzelf koken."
Tijdens mijn Skype-interview (want Joost is nog niet terug in Nederland, zijn Chinese school is deze week afgelopen en dan gaat-'ie nog een maandje reizen met z'n paps en mams) wordt me duidelijk dat Joost echt opvallend veel interesse heeft in die vreemde cultuur. Hij heeft zich makkelijk aan kunnen passen, maar sommige leeftijdsgenoten zouden waarschijnlijk gillend gek worden van een jaar lang alleen maar rijst op je bord en en bruine spleetogen tegenover je.
Vereiste: open mind
Wat als je niet zo open-minded bent als Joost, maar toch een tijdje weg wilt van huis?"Als je naar het buitenland wilt, móet je wel openstaan voor andere culturen en gebeurtenissen. Anders word je al snel gek en heb je er al snel genoeg van. Sta open voor alles, dan komt alles wel goed."
En als je dat niet doet? "Dan kun je maar beter helemaal niet vertrekken. China is niet zoals Nederland. De cultuur en gewoontes zijn er zó anders, en daar moet je je maar gewoon aan aanpassen."
Vrienden over de hele wereld
En wat is nou het allercoolste aan zo'n jaartje China? Opvallend genoeg zijn dat niet zijn nieuwe Chinese skills. "Ik heb nu vrienden gemaakt van over de hele wereld", vertelt Joost. "Met sommige heb ik meer contact dan met anderen, maar ik kan nu dus overal ter wereld bij vrienden op bezoek. Dat pakt niemand me meer af."
Dat zou cool zijn: eerst een jaar in China, dan een jaar op wereldreis om al z'n vrienden weer op te zoeken. "Nee, helaas. Ik ga in september totaal iets anders doen dan al het culturele wat ik dit jaar gedaan heb. Na de zomervakantie ga ik namelijk Technische Wiskunde studeren aan de TU Delft, dat was op de middelbare school al mijn favoriete vak."
Hmm, wiskunde in Delft. Daar heeft hij geen Chinees voor nodig, maar die vette ervaring en dat overvolle adressenboek houdt-'ie toch wel. Zou jij zo'n tijdelijke emigratie aandurven?
Morgen deel II in de gapyear-serie: Anan heeft een jaar lang geld verdiend in Nederland. Stay tuned!
Chinees lijkt me toch wel erg moeilijk!
