Scholieren.com maakt gebruikt van cookies

Scholieren.com gebruikt cookies onder andere om de website te analyseren en te verbeteren, voor social media en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante advertenties te zien krijgt. Je geeft, door gebruik te blijven maken van deze website of door op 'cookies zijn ok!' te drukken, aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies op Scholieren.com. Meer weten over deze cookies, klik dan hier.

Cookie-instellingen wijzigen

Functioneel Noodzakelijk voor het functioneren van de website (vereist)
Statistieken Voor analyse doeleinden om de website te verbeteren (vereist)
Social media Voor het laten functioneren van like buttons
Advertenties Om bij te houden welke advertenties je al hebt gezien en hoe vaak

Dit is een oud artikel uit het archief van Scholieren.com, door omzettingen kan de lay-out er rommelig uit zien.
Artikelen van nu, vind je hier.

Bløf - Blauwe Ruis

Door maurice... op 2002-01-13 20:20:00
Ruis
Hij is goed. Heerlijk goed. De nieuwe van Bløf. Slechts vijfien maanden zitten er tussen de release van de vorige plaat Watermakers en deze nieuwe plaat Blauwe Ruis. Maar toch zit er een wereld van veel gebeurtenissen en dus een wereld van veel verschil tussen beide albums. Eind 2000 stapte zanger Pascal Jacobsen overspannen van het podium in 013 en op 17 maart van het vorige jaar kwam drummer Chris Götte om bij een ongeluk met zijn motor. Bløf besloot door te gaan. Verzwakt door het wegvallen van Chris, maar gesterkt door de gedachte aan Chris. Norman Bonink kreeg de moeilijke taak om de plaats van Chris op de drumkruk in te nemen. Bløf besloot eerst een nieuwe plaat te maken voor het podium op te stappen. In een huis ergens in Zeeland werd Blauwe Ruis opgenomen.

Blauw
Blauwe Ruis refereert voornamelijk naar Chris, afscheid, de dood en verdriet. Logische thema's die heersen bij een band in rouw. Maar absoluut geen vals sentiment en zeker geen liedjes die je uit de keel komen hangen als je de achtergrond niet kent. Nee, Bløf bewijst zich als een nog altijd zeer hecht collectief dat precies weet waar het mee bezig is. En al spreekt het verdriet duidelijk uit de teksten van Peter Slager, het wordt gebracht met een sfeer die goed aanvoelt.


Licht
Want daar ligt de absolute kracht van Bløf: een sfeer creëren die prettig aanvoelt. Nummers als Weggaan en Vrienden zijn met ontzettend veel overgave gespeeld en gezongen, maar toch krijgt de emotie niet de overhand; er is en blijft plaats voor professionaliteit. Zo is een liedje als Mooie Dag niet alleen tekstueel mooi, maar compositorisch nog heel erg goed opgebouwd ook. Luchtbel is een ander voorbeeld van een prachtig, naar een climax toewerkend nummer.

Conclusie
En zo is eigenlijk het hele album opgebouwd. 12 ijzersterke nummers die zowel tekstueel als muzikaal goed zijn opgebouwd en heerlijk in het gehoor liggen. Iets meer rock dan we gewend zijn van Bløf, maar dat komt zeker ten goede aan hun geluid.
Hoe moeilijk het ook is om een objectief oordeel te vellen over zo'n bewogen cd als dit, eerlijk gezegd is dit misschien wel de beste plaat van Bløf tot nu toe.